شما اینجا هستید: وی جی مگ > نقد و بررسی > مبارزهای کهنه‌کار در ایستگاه دهم – نقد و بررسی Mortal Kombat X
نقد و بررسی

مبارزهای کهنه‌کار در ایستگاه دهم – نقد و بررسی Mortal Kombat X

خشونت از آن دست مباحثی است که همواره بازی های ویدئویی را وارد حاشیه می کند. جامعه آمریکا در طول سال های گذشته بار ها سعی کرده بازی های ویدئویی را به عنوان متهم ردیف اول در بروز خشونت های اجتماعی جلوه کند. از تیر اندازی در خیابان های شهر گرفته تا خشونت های خانگی همواره به بازی های ویدئویی ارتباط پیدا می کنند. با این حال تحقیقات انجام شده نشان می دهد که تجربه بازی های ویدئویی به طول کلی نه تنها ضرر خاصی برای گیمرها ندارد بلکه به کاهش خشونت در میان کسانی که بازی های ویدئویی را تجربه می کنند نیز کمک می کند. بسیاری از محققان اعتقاد دارند بازی های ویدئویی به اصطلاح خشن به کاربرها کمک می کنند تا خشونت و عصبانیت خود را در فضای مجازی تخلیه کرده و از بروز آن در دنیای واقعی جلوگیری کنند. تمام نکات فوق را ذکر کردیم تا به سراغ یکی از محبوب ترین و البته خشن ترین بازی های این روز ها برویم. مورتال کمبت که در طول دهه های گذشته همواره به عنوان یکی از محبوب ترین آثار ژانر مبارزه ای شناخته می شود به ایستگاه دهم رسیده و سعی داشته با استفاده از تمامی نکات مثبت گذشته و برطرف کردن ضعف های پیشین بهترین تجربه ممکن از این مجموعه را در اختیار گیمرها قرار دهد.

تکرار یک چالش داستانی قدیمی

همچون نسخه پیشین از این سری بار دیگر استودیوی «ندرریلم» خط داستانی کاملی را در قسمت دهم مورتال کمبت قرار داده تا ضعف های همیشگی ژانر مبارزه ای در این قسمت را پوشش دهد. بعد از اتفاقات نسخه قبلی و مشخص شدن سرنوشت زمین، اینبار تهدیدی جدید در کمین قهرمانان داستان بازی قرار گرفته است. بعد از شکست شائوکان اینبار نوبت به دشمنی جدید رسیده. شینوک که پیش از این در نسخه های قبلی مجموعه معرفی شده بود، در نقش شخصیت منفی اصلی بازی قرار گرفته و به دنبال نابودی زمین است. قهرمانان این شماره که از بازمانده های نسخه پیشین تشکیل شده اند در همان ابتدای بازی شینوک را شکست داده و آن را در یک مدالیون محبوس می کنند. چند سال از این ماجرا گذشته و شاهد حضور شخصیت های جدیدی در مورتال کمبت هستیم. اینبار به شکل خاصی شینوک از مدالیونش فرار کرده و بار دیگر تبدیل به مهم ترین تهدید برای آینده زمین می شود. هرچند نهمین قسمت از این مجموعه توانسته بود با مروری بر اتفاقات گذشته و به سرانجام رساندن آنها یکی از بهترین خط داستانی های این سبک را شکل دهد اما مورتال کمبت جدید از رسیدن به این امر بازمانده است. کوتاه بودن خط داستانی، شخصیت پردازی ضعیف قهرمان های جدید و در نتیجه پایان بندی نامناسب از جمله نکات منفی این عنوان شناخته شده و مورتال کمبت 10 را حداقل در این زمینه نسبت به قسمت قبل در جایگاه پایین تری قرار می دهند. سرنوشت قهرمان های قدیمی مجموعه همچون لوکانگ، کونگ‌لائو و نایت‌ولف به عنوان نکته ای محسوب می شوند که بسیاری از طرفداران سری در انتظار مشخص شدن آن بودند. بااینکه شخصیت های اشاره شده در این قسمت باز هم حضور پیدا کردند اما توضیح خاصی در رابطه با داستان آنها ارائه نشده و به احتمال فراوان بایستی شاهد حضور پر رنگشان در قسمت های آینده باشیم.

نمایشی از قدرت و سابقه مثبت

اما در زمینه گیم پلی و ساختار کلی بازی شاهد رویکردی کاملا متفاوت با داستان هستیم. بعد از ایجاد تغییرات گسترده و اضافه شدن نکات جدید به بازی در قسمت گذشته، تیم سازنده در نهایت توانست مورتال کمبت را حتی به مسابقات جهانی وارد کند. اد بون به عنوان کارگردان مجموعه با تمرکز روی تمامی نکات قبلی و سعی در اضافه کردن بعضی قابلیت های جذاب از عناوین دیگر توانسته دهمین قسمت از مورتال کمبت را حداقل از دید ساختار کلی تبدیل به بهترین اثر این مجموعه کند. یکی از اصلی ترین قابلیت های اضافه شده به بازی مربوط به استفاده از محیط  و اجزای مختلفی است که در آن حضور دارند. گیمر می تواند با توجه به اجزای تعیین شده در محیط به حریف خود صدمه زده و آنها را از پا در بیاورد. مسئله جالب توجه این است که سازندگان بازی نه تنها تمامی حالت های مختلف گیم پلی در قسمت نهم را وارد این عنوان کرده اند بلکه تلاش مناسبی در ارتقای سطح کیفی آنها داشته اند. به طور مثال بخش کریپت که در اصل جایزه ها و موارد جانبی بازی در آن قرار می گرفتند اینبار از یک محیط ساده با تعداد زیادی جایزه، تبدیل به یک ماجراجویی کامل شده است. گیمر می تواند در این قسمت در کنار پیگیری روند گذشته تعدادی از اسلحه های معروف سری را پیدا کرده و از آنها برای حل کردن معماهای مختلف استفاده کند.

چهره ای زشت اما ظاهری مناسب

در نهایت باید به جلوه های بصری و البته صداگذاری بازی نیز توجه کرد. با نگاهی به عناوین مبارزه ای این نسل از بازی های ویدئویی به خوبی مشخص می شود که اکثر سازندگان سعی در استفاده مناسبی از قدرت سخت افزاری کنسول های خانگی داشته اند. «غریزه قاتل» که در همان ابتدای نسل به عنوان یک بازی رایگان برای کنسول خانگی مایکروسافت معرفی شد به خوبی نشان می دهد که استفاده از افکت های ذره ای، مدل سازی با جزییات و محیط های زیبا می تواند به تجربه کلی بازی کمک به سزایی کند. هرچند مورتال کمبت با استفاده از نسخه ارتقا یافته موتورگرافیکی آنریل انجین پیشرفت قابل ملاحظه ای نسبت به قسمت نهم کرده اما همچنان چیزی فراتر از استاندارد های تعیین شده در این نسل را ارائه نمی کند. اصلی ترین ضعف بازی در این بخش مربوط به طراحی صورت شخصیت ها می شود. با مقایسه مورتال کمبت 10 و قسمت قبلی برای نسل گذشته به خوبی می توان دید که طراحی صورت شخصیت ها از دید فنی دچار افت کیفی قابل ملاحظه ای شده است. نکته ای که هرچند در زمان تجربه بازی آنچنان دیده نمی شود اما کیفیت میان پرده های سینمایی را کاهش داده. در انتها بد نیست کمی هم به صداگذاری و موسیقی های بازی اشاره کنیم. با توجه به سابقه خوب استودیوی ندرریلم در این زمینه شاهد ضعف خاصی نیستیم. استفاده از تم موسیقی متفاوت برای هر کدام از محیط های بازی و حضور بسیاری از افکت های صوتی آشنای مجموعه حس خوبی را در این زمینه به مخاطب منتقل می کند. دهمین شماره از مجموعه موفق مورتال کمبت شاید به عنوان بازی بی نقصی شناخته نشود اما در مجموع نه تنها می تواند پاسخگوی انتظارات طرفداران قدیمی باشد بلکه به عنوان شروعی خوب و قدرتمند برای مورتال کمبت در نسل هشتم کنسول های خانگی شناخته می شود.

نظری ارسال کنید

برای ارسال نظرتان اینجا کلیک کنید

تبلیغات