برخاسته از خاکستر

اگر خاطره‌ی ناخوش‌آیند Stormrise (استراتژی هم‌زمان ناموفقی که تیم کریتیو اسمبلی برای کنسول‌های نسل هفتمی عرضه کرد) را از یاد ببریم، دیگر عناوین ساخته شده توسط این استودیو همواره از بهترین‌های این سبک بوده‌اند. نکته‌ی جالب توجه در رابطه با نسخه‌ی دوم هیلو وارز آن است که طبق قرارداد تیم توسعه‌دهنده با مایکروسافت، استودیو ۳۴۳ نیز در تمامی مراحل ساخت همراه کریتیو اسمبلی خواهد بود و به‌نوعی نقش ناظر (سوپروایزر) پروژه را بر عهده خواهد داشت. با حضور تیمی چون ۳۴۳ که در حال حاضر سکان‌دار مجموعه‌ی «هیلو» در تمامی پلتفرم‌ها و سبک‌هاست، می‌توان به داستان و روایت بازی امیدوار بود. برخلاف نسخه‌ی اول که داستانی پیش از آغاز سه‌گانه‌ی مسترچیف را روایت می‌کرد، این‌بار به خط زمانی کنونی سری هیلو نزدیک‌تر هستیم و بازی ماجراهایی پس از پایان نسخه پنجم را روایت خواهد کرد. سال ۲۵۵۹ است و نزدیک به ۳۰ سال از وقایع نسخه اول – Combat Evolved – می‌گذرد. کاپیتان جیمز کاتر و هیئت همراهش در شرایطی وارد ماجراجویی‌های جدید خود می‌شوند که وقایع نسخه پنجم – Guardians – به‌تازگی پایان یافته است و دیگر خبری از نبرد بین کاوننت و انسان‌ها نیست. اصلی‌ترین دشمن بازی در هیلو وارز ۲، گروهی به نام «تبعید شده‌ها» (Banished) خواهد بود. این گروه که توسط فرمانده آتریوکس رهبری می‌شود، دردسرهای بسیاری برای جوخه‌ی آشنا هیلو وارز ایجاد خواهد کرد و عموم کنش‌های داستانی نیز پیرامون درگیری‌های تیم با این گروه رخ می‌دهد. مهم‌ترین نکته در رابطه با خط داستانی بازی، بازگشت نژاد Brute به بازی است. آتریوکس خود یک بروت است و رفتارهایی مشابه با دیگر هم‌نوعان عموما عصبانی‌اش(!) بروز می‌دهد. علاوه بر این، تمامی المان‌های داستانی بازی برای یک روایت از جنس مجموعه‌ی هیلو آماده هستند و می‌توان امید داشت که با توجه به جلوه‌های بصری قدرتمند بازی و میان‌پرده‌های خوش‌تصویری که اخیرا در تریلرها دیده‌ایم، یک داستان تمام و کمال از این مجموعه‌ی محبوب پیش‌رویمان قرار بگیرد.

جایی برای کاوننت‌ها نیست

همان‌طور که اشاره کردیم، دیگر خبری از کاوننت‌ها نیست و در این نسخه اصلی‌ترین دشمن شما «تبعید شده‌ها» هستند. بازای دارای ۱۳ مرحله‌ی متنوع خواهد بود که تمامی آن‌ها از قابلیت همکاری چندنفره (کو-آپ) پشتیبانی می‌کنند. فرم طراحی مراحل به‌شکلی است که در هر کدام از آن‌ها،‌ اهداف اصلی با یک‌دیگر متفاوت و البته تابع روایت بازی خواهند بود. نکته‌ای که آقای الیستر هوپ، کارگردان ارشد هیلو وارز ۲، روی آن تاکید فراوانی دارد، بالانس دقیق و چرخه‌ی «سنگ، کاغذ، قیچی»گونه‌ی مکانیک مبارزات در بازی است. در واقع هر یک از واحدهای نظامی بازی، در برابر یک واحد خاص قدرتمند و دیگری بسیار آسیب‌پذیر هستند و همین مورد بالانس بسیار خوبی در بازی ایجاد خواهد کرد. تیم کریتیو اسمبلی هنگامی که از بالانس بودن گیم‌پلی بازی در بخش چندنفره مطمئن شد، بسیاری از المان‌های آن را به حالت‌های چندنفره نیز بسط داد. نکته‌ی حائز اهمیت در رابطه با هیلو وارز و به‌طور کل تمامی عناوین سری هیلو آن است که خیل عظیمی از گیمرها بازی را برای تجربه بخش چندنفره‌ی آن بازی می‌کنند و به همین دلیل تمرکز تیم توسعه‌دهنده نیز روی این بخش بسیار بالا بوده است. علاوه بر حالت‌های آشنا چندنفره که پیش از این نیز در هیلو وارز به‌چشم می‌خوردند، شاهد اضافه شدن یک مود کاملا جدید به‌نام Blitz نیز هستیم. این حالت بازی، تلفیقی خواهد بود از گیم‌پلی بازی‌های کارتی و ژانر استراتژی. در واقع علت اصلی شکل‌گیری چنین مودی، جذب آن دسته از گیمرهایی است که به مدیریت منابع و هم‌چنین ساخت یک ارتش قدرتمند پیش از آغاز نبرد علاقه‌ای ندارند و ترجیح می‌دهند تا از همان ابتدا بر طبل جنگ بکوبند. در Blitz گیمر در بین کارت‌هایی که در اختیارش قرار می‌گیرد و با توجه به سیستم مانا/انرژی‌گونه‌ی بازی، یکی را انتخاب می‌کند و با مدیریت صحیح نیروها، به نبرد با دیگر گیمرها می‌پردازد. با توجه به تجربه‌ای که از این حالت در تست بتا بازی داشتیم، می‌توانیم بگوییم که اصلی‌ترین مورد در رابطه با این بخش، بالانس بسیار خوب و البته سرعت بالای بازی است.

نبردی برای بقا

سرنوشت بازی و نظر منتقدان در رابطه با آن هر چه هم که باشد، Halo Wars 2 یک هیلو تمام عیار خواهد بود. نظارت مستقیم تیم ۳۴۳، ساخت کات‌سین‌ها توسط تیم بلور و البته کمپین‌های تبلیغاتی وسیع مایکروسافت برای بازی در سراسر آمریکای شمالی، از جمله مواردی هستند که بازی را به یک پکیج کامل در بین عناوین اخیر ردموندی‌ها بدل می‌کند.

باید منتظر ماند و دید در شرایطی که لیست انحصاری‌های اکس باکس وان در برابر رقیب دیرینه‌اش روز به روز کمتر می‌شود و سامورایی‌ها در نقطه مقابل با چند عنوان موفق انتظار گیمرها را می‌کشند،‌ هیلو وارز ۲ تا چه حد در جذب مخاطب و البته افزایش محبوبیت برند اکس باکس موفق خواهد بود.

———————————————————————

Super Mario 3D World

ماریو و دوستانش نه تنها نمادی برای کنسول‌های خانواده نینتندو هستند؛ بلکه حال دیگر به عنوان سمبلی برای هنر هشتم نیز به حساب می‌آیند. «جهان سه‌بعدی سوپر ماریو»، از آن دست عناوینی است که تجربه آن روی کنسول نسل هشتم نینتندو از واجبات هر گیمر به شمار می‌آید. عنوان مذکور نه تنها از حیث توجه منتقدین و میانگین نمرات بهترین بازی کنسول Wii U تا کنون است؛ بلکه در ذات خود نیز یکی از بهترین‌های مجموعه ماریو به حساب می‌آید. اگر پیش از این «کهکشان سوپر ماریو» را تجربه کرده باشید، قطعا با این بازی نیز ارتباط برقرار خواهید کرد. به طور مختصر می‌توان گفت که «جهان سه‌بعدی سوپر ماریو»، نه تنها یک پلتفرمر استاندارد و کاملا کالت به شمار می‌آید؛ بلکه خود به تنهایی می‌تواند دلیلی باشد برای خرید کنسول ناموفق نینتندو در نسل هشتم. البته اگر به ماریو علاقه داشته باشید، یک عنوان خوش‌ساخت دیگر نیز انتظارتان را خواهند کشید. «ماریو کارت 8» با وجود اندک مشکلاتی که در هنگام عرضه داشت، در حال حاضر به عنوان یکی از پرفروش‌ترین‌های Wii U شناخته می‌شود. اگر به ماجراجویی‌های ماریو، لوئیجی و تاد و البته داستان آشنای لوله‌کش ایتالیایی با شاهزاده پیچ علاقه‌مند هستید، لحظه‌ای در تجربه کردن «جهان سه‌بعدی سوپر ماریو» و همچنین «ماریو کارت 8» تردیدی به خود راه ندهید.

———————————————————————

Bayonetta 2

هیدکی کامیا پس از خلق عناوینی چون «شیطان هم می‌گرید» و «اوکامی»، به سراغ یک هک اند اسلش متفاوت رفت. نزدیک به شش سال پیش اولین نسخه «بایونتا» با نویسندگی و کارگردانی کامیا روانه بازار شد تا بار دیگر نبوغ او در ساخت عناوین خلاقانه به گیمرها و منتقدین ثابت شود. سران نینتندو با هوشمندی از محبوبیت این سری بازی استفاده کردند و نسخه دوم و به نوعی ادامه مستقیم ماجراهای «بایونتا» را به انحصار کنسول خانگی Wii U درآوردند. کامیا در جریان ساخت نسخه دوم، کارگردانی را به یوسوکه هاشیموتو سپرد و خود وظیفه نویسندگی و هم‌چنین نظارت بر پروژه را بر عهده گرفت. «بایونتا 2» آن‌قدر موفق عمل کرد که بسیاری آن را بهترین بازی سال گذشته میلادی می‌دانستند. تیم سازنده به خوبی از پتانسیل‌های کنسول Wii U و خصوصا کنترلر آن بهره جست و به همین سبب، بازی در هنگام عرضه به عنوان منجی مقطعی کنسول نینتندو شناخته شد. اگر به هیچ یک از عناوین انحصاری و به طور کل اتمسفر بازی‌های نینتندو هم علاقه نداشته باشید، «بایونتا 2» از آن دست پیشنهادهایی است که به این سادگی نمی‌توان از خیرش گذشت. شایان ذکر است که پورت نسخه اول نیز در حال حاضر در دسترس گیمرهای Wii U قرار دارد.

———————————————————————

The Legend of Zelda: The Wind Waker HD

به سیزده سال پیش بازگردیم. روزهایی که گیم کیوب با عملکرد نه‌چندان رضایت‌بخش خود در برابر غولی به نام پلی‌استیشن 2، حسابی مدیران نینتندو را به جنب و جوش انداخته بود. سامورایی‌ها از هر فرصتی برای گرفتن سهمی از بازار استفاده می‌کردند. یکی از سیاست‌های نینتندو در آن برهه زمانی – که از قضا همچنان هم ادامه دارد- عرضه بازی‌های محبوب انحصاری برای کنسول خانگی ناموفق خود بود. «افسانه زلدا: ویند ویکر»، یکی از مهم‌ترین بازی‌هایی بود که نینتندو در آن سال‌ها برای گیم کیوب عرضه کرد. بازی با حفظ وفاداری خود نسبت به دیگر عناوین مجموعه «افسانه زلدا»، المان‌های جدیدی را نیز در خود جای داد. همین مسئله سبب شد تا منتقدین نیز از بازی استقبال کنند و «ویند ویکر» به یکی از بهترین‌های تاریخ نینتندو بدل شود. حال پس از گذشت بیش از یک دهه از عرضه بازی، نینتندو بار دیگر آن را در اختیار گیمرهایی قرار داده است که یک کنسول شکست‌خورده را به عنوان کنسول خانگی خود برگزیدند. نسخه بازسازی شده این عنوان با پسوند HD شناخته می‌شود و در حال حاضر، یکی از محبوب‌ترین عناوین Wii U به حساب می‌آید. اگر پیش از این بازی را تجربه نکرده و یا قصد تجربه دوباره آن با کیفیت بصری بالاتری را دارید، حتما «افسانه زلدا: ویند ویکر اچ‌دی» را در لیست بازی‌های خود برای Wii U قرار دهید.

———————————————————————

Splatoon

حقیقت آن است که چه در میان ساخته‌های انحصاری و چه بین بازی‌های چندپلتفرمی، عناوینی بهتر و کامل‌تر از «اسپلتون» یافت می‌شوند. اما با این حال تصمیم گرفتیم تا بازی را به عنوان آخرین عضو از این لیست کوتاه برگزینیم. در دنیای «اسپلتون»، رنگ و اتمسفر شاد بازی‌های نینتندو حرف اول و آخر را می‌زند. چه در بخش نسبتا کوتاه داستانی و چه بخش چندنفره – نبردهای چهار در برابر چهار – گیمر همواره جوی شاد و کاملا لذت‌بخش را تجربه می‌کند. البته قوانینی دست و پا گیر و کاملا احمقانه، هم‌چون عدم وجود قابلیت چت صوتی در طول بازی‌ها و یا حتی جستجو کردن بخش چندنفره به همراه دوستان، سبب می‌شود تا گیمرهای حرفه‌ای تا حدی از بازی دل‌سرد شوند. با این حال اگر اندکی از مشکلات چشم‌پوشی کنید، قطعا با تجربه‌ای متفاوت مواجه خواهید شد. سران نینتندو از این پروژه با نام «ماریو کارت عناوین شوتر» یاد می‌کنند و از همین رو، می‌توان روحیه رقابتی عنوان مذکور و حالت پارتی-گیم بودن آن را به خوبی در «اسپلتون» نیز دید. در حال حاضر مشکلات اولیه سرورها نیز به صورت کامل برطرف شده‌اند و تجربه بازی بدون هیچ مشکلی صورت می‌گیرد. لازم به یادآوری است که Wii U تنها کنسول نسل هشتمی است که برای استفاده از خدمات آنلاین خود، نیازی به اشتراک ماهیانه – مشابه گلد برای ایکس باکس و پلاس برای پلی‌استیشن – ندارد.

بهترین بازی های Wii U

بازگشت دوباره شوالیه تاریکی به دنیای هنر هشتم از چند حیث حائز اهمیت است. یکی از مهم‌ترین دلایل اهمیت عنوان مذکور، عرضه آن در بازه زمانی روزهای پایانی شش ماهه اول سال جاری میلادی خواهد بود. در ماه‌هایی که «فال‌آوت 4»، «قیام مهاجم مقبره» و «جنگ ستارگان» و «هیلو 5: نگهبانان»، مدعیان کسب لقب بهترین بازی سال هستند، بازگشت دوباره بتمن و هم‌قطارانش چندان انتخاب عاقلانه‌ای برای تیم راک‌استدی به نظر نمی‌رسد؛ از همین رو عرضه بازی در این روزها و جدا کردن آن از سیل بازی‌های شش ماهه دوم، ناخودآگاه «شوالیه آرکهام» را در رقابتی سخت با «ویچر 3» قرار می‌دهد. هر چه باشد هر دو عنوان در ژانر خود جزو بهترین‌های صنعت هستند و همین مسئله، رقابت میان آن‌ها را جدی‌تر از گذشته می‌کند. «شوالیه آرکهام» در صورت توفیق در بین منتقدین سختگیر دنیای بازی‌ها و البته فروش مناسب، باید در انتظار شش ماه توفانی و عملکرد چند کمپانی صاحب نام دیگر بنشیند. در ادامه و به فاصله کمتر از چند روز تا عرضه رسمی عنوان مذکور، به مرور برخی از ویژگی‌های کلیدی آن خواهیم پرداخت.

بار دیگر با دیوانگاه آرکهام

درست یک سال پس از وقایع «شهر آرکهام» و در شرایطی که همگان تصور می‌کنند که همه چیز در صلح و آرامش به سر می‌برد، وقایع «شوالیه آرکهام» آغاز می‌شود. اینبار بتمن با تنها یک دشمن جدی رو به رو نیست و هر یک از ضدقهرمان‌های بازی، با هدفی مشخص به دنبال او هستند. هارلی کوئین برای انتقام جوکر می‌جنگد و در کنار او، «دوچهره»، «پنگوئن» و «مترسک» هم‌قسم شده‌اند تا آرکهام را از وجود شوالیه تاریکی پاک کنند. پاول دینی، نویسنده محبوب و چیره‌دست عناوین گذشته مجموعه آرکهام این بار در تیم سازنده حضور ندارد؛ اما به‌مانند دو عنوان گذشته ساخته شده توسط تیم راک‌استدی – «تیمارستان آرکهام» و «شهر آرکهام» – باز هم شاهد حضور ستارگان محبوب دنیای سینما و تلویزیون در نقش‌های کلیدی هستیم. کوین کانری، بار دیگر در نقش بروس وین (بتمن) ظاهر می‌شود تا دوستداران شوالیه آرکهام از بابت شخصیت اصلی خیالشان راحت باشد. علاوه بر او، جاناتان بنکس، بازیگر نقش مایک در مجموعه محبوب «برکینگ بد» نیز با نقش‌آفرینی در نقش کمیسر گوردون، یکی از نقش‌های کلیدی بازی را بر عهده دارد. نولان نورث – که بسیاری از گیمرها او را با بازی در نقش نیتن دریک، قهرمان محبوب کمپانی سونی و سری بازی‌های آنچارتد به یاد دارند – بار دیگر صداپیشه پنگوئن خواهد بود و تروی بیکر، مرد پرکار صنعت بازی نیز با ایفای نقش دوچهره به این پروژه عظیم کمک می‌کند. حضور این نام‌ها در کنار یکدیگر، سبب می‌شود تا نگرانی‌های هواداران در رابطه با عدم حضور پاول دینی تا حد زیادی کمرنگ شود. البته اگر باز هم نسبت به خط داستانی بازی و میزان کشش آن در جریان گیم‌پلی دچار تردید هستید، حضور افرادی چون سفتن هیل به تنهایی می‌تواند تردیدهایتان را از بین ببرد. هیل پیش از این به عنوان کارگردان ارشد عناوین پیشین مجموعه فعال بوده است و در «شوالیه آرکهام» علاوه بر کارگردانی، هدایت تیم نویسندگان را نیز بر عهده دارد. به طور کل می‌توان گفت که قطعا «بتمن: شوالیه آرکهام»، از نظر داستانی و خصوصا غافلگیری‌های روایی، فاصله بسیاری تا «شهر آرکهام» – و خصوصا پایان‌بندی خارق‌العاده آن – دارد؛ اما با این حال روند بازی به شکلی است که در صورت پرداخت اندک به بخش داستانی، پتانسیل لازم جهت رسیدن به یک خط روایی استوار و کم‌نقص در بازی دیده می‌شود.

بت‌ موبیل و دیگر هیچ!

بتمن هم در محیط بسته و خط داستانی محدود (تیمارستان آرکهام) و هم در محیط جهان‌باز با ویژگی‌های دیگر عناوین روز (شهر آرکهام) امتحان خود را پس داده است؛ اما حال این سوال پیش می‌آید که خلاقیت تیم سازنده، مقصد بعدی آن‌ها را به کدام سمت خواهد برد. «شوالیه آرکهام» از همان ابتدا با اتکا بر حضور بتموبیل، خودروی محبوب و البته همه‌فن حریف بتمن پا به عرصه حضور نهاد. در شرایطی که بازی پنج برابر از نظر وسعت نقشه نسبت به نسخه‌های پیشین خود بزرگتر است، بهترین راه برای جا به جایی در آرکهام بتموبیل خواهد بود. بتموبیل در «شوالیه آرکهام» تلفیقی است از هر آنچه پیش از این می‌شناختیم. اگر پیگیر کامیک‌های ابرقهرمان محبوب دی‌سی و یا حتی سه‌گانه سینمایی کریستوفر نولان بوده باشید، قطعا ظاهر بتموبیل برایتان آشنا خواهد بود. البته نکته جالب توجه در رابطه با این وسیله نقلیه آن است که با وجود اقتباس از دیگر عناوین مرتبط با بتمن، باز هم سبک بصری خاص خود را به همراه دارد. علاوه بر بتموبیل، یک ویژگی کلیدی دیگر نیز وجود دارد که بازی را نسبت به عناوین پیشین مجموعه متمایز می‌کند. در جریان درگیری‌های بازی، این قابلیت به گیمر داده می‌شود تا در برخی از سکانس‌های مشخص، از چند ابرقهرمان در مبارزات استفاده کند. با توجه به عدم وجود بخش چندنفره و یا حتی همکاری (کو-آپ) در بازی، استفاده از چنین ویژگی به شدت تنوع بازی را بالا می‌برد. علاوه بر این، حضور نیک اراندل و دیوید باکلی در نقش آهنگسازان بازی، سبب می‌شود تا نسبت به موفقیت جلوه‌های صوتی بازی از پیش از عرضه رسمی نیز ایمان داشته باشیم. هر دو آهنگساز کار خود را به خوبی می‌شناسند و همین مسئله، «شوالیه آرکهام» را به محلی جهت نمایش توانایی‌ها این دو بدل می‌کند. در این میان یک نکته وجود دارد که تا حدی حواشی رسانه‌ای بازی را بالا برده، اما بعید به نظر می‌رسد که در کیفیت نهایی محصول تاثیر چندانی داشته باشد. «شوالیه آرکهام» از نسل پیشین موتور گرافیکی آنریل انجین به عنوان هسته اصلی توانایی‌های گرافیکی خود بهره می‌برد. استفاده از این موتور با توجه به تسلط تیم سازنده در کار با آن، از طرفی هواداران را دلگرم و از سوی دیگر، آن‌ها را نسبت به پیشرفت بصری بازی بدبین می‌کند. البته نمایش‌های بازی تا به این لحظه از نظر گرافیکی مشکل چندانی نداشتند که خود خبر از پروسه موفق تولید بازی توسط راک‌استدی می‌دهد.

طلسم برترین بازی سال

نسخه اول سه‌گانه راک‌استدی در شرایطی عرضه شد که بسیاری حتی به موفقیت نسبی آن در بازار فروش هم اطمینانی نداشتند. همین عدم اطمینان نسبی منتقدین و گیمرها، سبب شد تا بازی اول در زمینه کسب لقب بهترین بازی سال تا حد زیادی ناکام باشد. نسخه دوم – «شهر آرکهام» – همزمان با دو غول صنعت بازی، «اسکایریم» و «آنچارتد 3» عرضه شد و همین مسئله، آن را از رسیدن به لقب بهترین بازی سال بازداشت. حال نسخه سوم – با وجود تمام شایستگی‌های خود – از سه‌گانه محبوب راک‌استدی، بار دیگر در شرایطی عرضه می‌شود که بهترین‌های صنعت بازی روزهای موفقی را پشت سر می‌گذارند. «فال‌آوت 4»، «ویچر 3»، «هیلو 5» و «قیام مهاجم مقبره»، عناوینی نیستند که به این سادگی بتوان از کنار آن‌ها عبور کرد. باید منتظر ماند و دید که راک‌استدی نهایتا به طلسم کسب لقب برترین بازی سال پایان خواهد داد و یا خیر. پاسخ این سوال تا کمتر از چند روز دیگر مشخص خواهد شد.

بازگشت شکوهمند شوالیه تاریکی

پیش نمایش Batman Arkham Knight