گریف بعد از این ماجرا توسط ارتش مکزیک دستگیر و به اعدام محکوم می‌شود. او برای رهایی از مرگ به ژنرال Diego (دیگو) نصف طلایی را که در Bear Mountain پیدا کرد پیشنهاد می‌دهد. دیگو با این پیشنهاد موافقت می‌کند ولی دست راست خودش یعنی سرهنگ Daren (درن) را برای کشتن نیت همراه او می‌فرستد. درن و دار و دستش نیت و همسرش را می‌کشند. پسر نیت یعنی Red (رد) تفنگ پدرش را بر می‌دارد و قبل از فرار درن به دست چپش شلیک می‌کند.

رد سال‌ها پس از کشته شدن والدینش به یک جایزه بگیر تبدیل می‌شود. او کارش را با یک گروه قانون شکن به رهبری فردی به نام Bloody Tom (بلادی تام) آغاز می کند. رد آنها را در شهر Widows Patch زندانی می‌کند ولی در همین زمان با حمله گروه دیگری به رهبری Ugly Chris (آگلی کریس) رو به رو می‌شود. رد و کلانتر O’Grady (اگریدی) در این حمله پیروز می‌شوند ولی کلانتر به شدت مجروح شده و باید برای زنده ماندن پیش دکتر شهر برود.

بعد از این که رد ، کلانتر را نجات می‌دهد و پیش دکتر می‌برد، Bartlett  (بارتلت) کلانتر Brimstone از او تقاضا می‌کند که در مقابله با چندین گردن کلفت و قاتل او را همراهی کند. این ماجرا شامل درگیری‌ با دلیجانی است که توسط Jack Swift (جک سوئیفت) هدایت می‌شود و جایزه بگیرهای دیگری در این مسیر با او درگیر می‌شوند. بعد از اینکه همه مراحل مرتبط باجایزه بگیرها تمام می شود، رد جایزه‌اش را طلب می کند، اما گریف که فرماندار شهر شده از این تقاضا سرباز می‌زند. او بعدا متوجه می شود که فردی به نام Annie Stoakes  (انی استوکس) در حال از دست دادن مزرعه اش در Bear Mountain است و از آنجایی که والدینش به دلیل همین معدن (Bear Mountain) کشته شدند، نزد انی می رود تا موضوع را با او در میان بگذارد. او بعد از این گفت و گو نزد کلانتر بارتلت می‌رود و متوجه می‌شود که دیگو و درن هنوز زنده‌اند. رد با کمک پسر عموی سرخ پوستش Shadow Wolf، به خانه دیگو حمله می کنند و درن را از پا در می‌آورد و درادامه قطار حمل کننده طلاهای دیگو را از کار می‌اندازد. بعد از یک درگیری دیگر دیگو به سختی مجروح می‌شود و به رد می گوید هر چه که بخواهد به او می‌دهد تا جانش را ببخشد ولی رد نمی پذیرد و او را از پا در می‌آورد.

در ادامه زمانی که مسابقه تیراندازی در حال برگزاری است و انی استوکس و جک سوئیفت هردو در آن حضور دارند، رد متوجه می‌شود که گریف همان ‌کسی است که والدینش را به دیگو فروخته است. گریف متوجه این موضوع می‌شود و به آقای کلی که مسئول برگزاری مسابقه است، دستور قتل رد را می‌دهد اما در مقابل رد او را نیز از پا در آورده و برای پیدا کردن گریف به عمارت او می‌رود. رد بعد از رفتن به عمارت، گریف را پیدا کرده و در یک دوئل او را از پا در می‌آورد. کلانتر که کل ماجرا باخبر می‌شود پیشنهاد مبلغی را برای کارهای رد به او می‌دهد اما رد در مقابل پول را قبول نکرده و به جای آن هفت‌تیر گریف را بر می‌دارد و می‌گوید: «این هیچ‌وقت درباره پول نبود»

داستان Red Dead Revolver

البته این Yennefer است که در نهایت گرالت را پیدا می کند. او به همراه نگهبانی از Nilfgaard پیغام Emhyr var Emreis (امپراطور Nilfgaard) مبنی بر حضور گرالت در جلسه ای، به او می رساند. این جلسه قرار است در Vizima، پایتخت سابق Temeria، برگزار شود. امپراطور از گرالت می‌خواهد که دخترش، Ciri، را پیدا کند. Ciri از نسل Elder Blood و آخرین وارث نسل الف هاست که می‌تواند زمان و مکان را دستکاری کند. او از دست گروهی به نام Wild Hunt (گروهی از الف های روحانی که به دنبال قدرت او برای خواسته های شیطانی خود هستند) فرار می‌کند. گرالت درخواست امپراطور را قبول می‌کند و به دنبال گرفتن اطلاعات از یکی از جاسوسان امپراطور در Velen است. ولی Wild Hunt قبل از او این جاسوس را پیدا کرده و او را آنقدر شکنجه می‌کنند که زیر شکنجه جان می‌دهد. گرالت با بررسی یادداشت‌های به جا مانده از جاسوس متوجه می‌شود که Ciri به دنبال پناهگاهی در Crow’s Perch (قلعه حاکمی، خود گماشته به نام  Bloody Baron) است. Baron برای گرالت شرط می‌گذارد که اگر دختر و همسر گم شده‌اش را پیدا کند به او برای پیدا کردن Ciri کمک خواهد کرد. گرالت متوجه می شود که خود Baron زمانی که مست بوده است آنها را از خود دور کرده است. گرالت رد دختر Baron را در شهری به نام Oxenfurt می‌زند ولی مادرش یعنی همسر Baron را پیدا نمی‌کند.

گرالت در ادامه بررسی یادداشت‌های جاسوس متوجه می‌شود که جادوگری به نام Keira Metz اطلاعاتی دارد. طبق حرف های Keira، جادوگری الف به دنبال Ciri است. او گرالت را به سمت  Crones of Crookback Bog(ارواح باستانی که بر Velen تسلط دارند) می‌فرستد. این ارواح به گرالت دستور می‌دهند که رقیبشان Whispering Hillock را نابود کند تا اطلاعاتی درباره Ciri به او بدهند. گرالت بعد از اینکه با Hillock در می‌افتد متوجه می شود که گروهی از یتیمان جنگی که توسط پیرزنی نگهداری می‌شوند و در باتلاق زندگی می‌کنند، طعمه Crones هستند و اگر آن آزاد شود آنها نجات پیدا می‌کنند. بعد از کشتن یا نجات آنها مشخص می شود که Crones، Ciri را گرفته‌اند تا او را به Wild Hunt تحویل دهند. گرالت قسم یاد می کند که Crones بکشد ولی قبل از این کار می خواهد بفهمد که آیا این پیرزن، Anna Strenger( همسر گمشده Baron) است یا خیر. بعد از بازگشت به Crow’s Perch، Baron در صدد نجات همسرش بر می‌آید. اگر گرالت طبق دستور Crones، Whispering Hillock را بکشد، Baron زنش را نجات می‌دهد و ذهن بیمار او را درمان می کند و یتیمان ناپدید می‌شوند. اگر گرالت، Whispering Hillock را آزاد کند، Crones، Anna را طلسم می‌کنند که در نهایت منجر به مرگ او می‌شود و یتیمان فرار می کنند. Baron نیز بعد از این ماجرا خودش را دار می‌زند و Willock که اکنون آزاد شده است از آن روستا انتقلم سختی می گیرد. Baron در هر صورت اینگونه اعتراف می کند که Ciri در Novigrad است.

گرالت بعد از رسیدن به شهر Novigrad، متوجه می شود که Church of the Eternal Fire که سازمانی مذهبی-نظامی است که توسط Redanian King Radovid حمایت می‌شود، جادوگران این شهر را قتل عام کرده است. گرالت با معشوقه قبلیش، Triss Merigold، ملاقات می‌کند و متوجه می شود که Ciri به دنبال فردی به اسم Dandelion، دوست سابقش است. این یافته، گرالت را به سمت شبکه پیچیده و زیرزمینی جنایتکاران Novigrad و به ویژه Sigismund Dijkstra (رئیس جاسوسی سابق Redania) و Who*reson Junior(اربابی جنایتکار و سادیست) می‌کشاند. گرالت بعد از انجام چندین ماموریت طولانی، بلاخره موفق به یافتن و نجات و Dandelion می‌شود و از طریق او متوجه می‌گردد که Ciri به مجمع الجزایر Skellige منتقل شده است. گرالت وقتی در Novigradاست می‌تواند دو کار انجام دهد: اینکه به Triss کمک کند بدون اینکه کسی متوجه شود از دست جادوگران فرار کند ( که این کار باعث ایجاد رابطه ای رومانتیک بین این دو می‌شود) یا اینکه نقشه قتل شاه Radovid را به همراه Dijkstra، Vernon Roche، Ves و Thaler (افراد وفادار به Temerian) بکشد.

گرالت بعد از سفر به Skellige با Yennefer که در حال بررسی انفجاری جادویی (که او فکر می‌کند این انفجار به Ciri مربوط است) ملاقات می‌کند. این دو پس از ان این گفت و گو در مراسم تدفین Bran، شاه Skellige، شرکت می‌کنند و در آنجا متوجه می‌شوند که جزیره درگیر جنگی برای کسب تاج و تخت است. این جنگ بین پسر شاه، Svanrige، با Cerys و Hjalmar (فرزندان اشراف زاده ای قدرتمند) است. گرالت و Yennefer، The Mask of Uroboros را از کاهنی به نام Ermion می دزدند. با این ماسک می‌توان گذشته را دید. گرالت با استفاده از این ماسک در محل انفجار، متوجه می شود که Ciri به جزیره ای به نام Lofoten سفر کرده است. این دو پس از سفر به Lofoten متوجه می‌شوند که Wild Hunt به روستا حمله کرده است. Ciri به کمک Skjall (که بعد از این ماجرا اسمش به Craven تغییر می کند، کسی که از روستا به دلیل ترسی که به او نسبت داده می‌شد، طرد شده بود و بعدا وقتی در تلاش است تا آبرویش را باز پس گیری کند، می‌میرد) از مهلکه فرار می‌کند. Yennefer بعد از یافتن جسد او با استفاده از قدرتش، با این جسد رابطه برقرار کرده و اطلاعاتی در مورد Ciri دریافت می‌کند. Skjall بعد از نجات او از دست Hunt، موجود بچه گانه‌ای را که در سواحل Skellige سرگردان است، مشاهده می‌کند. گرالت بعد از کنار هم گذاشتن سرنخ‌ها، متوجه می شود که آن موجود بچه‌گانه، Uma نام دارد. Uma موجود نفرین شده‌ای بود که گرالت آن را قبلا در Crow’s Perch دیده بود. بعد از بازگشت از Lofoten، Yennefer تصمیم می‌گیرد عشق گرالت به خود را امتحان کند. او این کار را با استفاده از شی‌ای جادویی انجام می‌دهد. گرالت می تواند عشقش را ثابت کند یا اینکه آن را رد کند و به رابطه بینشان پایان دهد. گرالت قبل از ترک Skellige، در امور تاج و تخت و اینکه چه کسی از بین Hjalmar، Cerys و یا Svanrige بر تخت Skellige بشیند، دخالت می‌کند.

گرالت و Yennefer، Uma را از Crow’s Perch پس می گیرند و او را به Emhyr در Vizima پیشکش می کنند. این سه بعد از اینکه متوجه می‌شوند که برداشتن طلسم و نفرین از Uma کلید یافتن Ciri است تصمیم می‌گیرند او را به مدرسه ی جادوگری متروکه‌ای به نام Kaer Morhen ببرند. در آنجا طلسم Uma را باطل می کنند و متوجه می شوند که Uma در واقع Avallac’h یا همان همراه Ciri است. Avallac’h می‌گوید بعد از حمله به Lofoten، برای حفظ جانش Ciri را به Isle of Mists منتقل کرده است. گرالت تصمیم می گیرد Ciri را نجات دهد و به Kaer Morhen برگرداند ولی متوجه می شود که این کارش توجه Wild Hunt را جلب خواهد کرد. او بعد از جمع آوری گروه کوچکی از همراهانش در Kaer Morhen برای جنگ پیش رو آماده می شود و به Isle of Mists سفر می کند. او Ciri را در وضعیتی نزدیک به مرگ، پیدا می‌کند ولی با استفاده از کرم شب تاب جادویی ای که از Avallac’h گرفته بود، او را به هوش می‌آورند. Ciri در مورد این که چرا Wild Hunt به دنبال قدرت او هستند می گوید:” Eredin، شاه Wild Hunt به دلیل اینکه دنیایش به وسیله پدیده ای به نام White Frost در حال نابودی است می خواهد از قدرت Ciri استفاده کند تا دنیای جدیدی را فتح کند.” در حالی که Wild Hunt به دنبال آنها هست، آنها به Kaer Morhen باز می‌گردند. بعد از اینکه به Yennefer، Triss و Vesemir ملحق می شود، Hunt حمله می کند. Vesemir در تلاش برای محافظت از Ciri، در نبرد با Imlerith (یکی از فرماندهان اصلی Wild Hunt) کشته می شود. Ciri بعد از این ماجرا بسیار ناراحت شده و با آزاد کردن مقدار زیادی از انرژی موجب می شود که Eredin و Hunt عقب نشینی کنند. Avallac’h با استفاده از وردی، Ciri را آرام می کند. گرالت، Yennefer، Triss، Ciri همراه با سایر متحدانشان مراسمی برای تدفین Vesemir ترتیب می دهند.

Ciri و گرالت برای انتقام به Velen سفر می کنند و Imlerith و دو تا از سه Crones of Crookback Bog را می‌کشند. آنها بعد از پیروزی، به Novigrad سفر می کنند و به Triss و Yennefer کمک می کنند the Lodge of Sorceresses را اصلاح و بازسازی کنند تا این کار به آنها در نبرد با Wild Hunt کمک کند. آنها بعد از آن در مورد Sunstone نکاتی را می‌فهمند. آنها متوجه می‌شوند که Sunstone که در Skellige قرار دارد می تواند Eredin را فریب دهد و او را به محلی بکشاند. گرالت ممکن است در صدد کشتن شاه Radovid باشد. اگر اینگونه باشد او پس از این کار با Vernon Roche یا Djikstra برای نقشه های سیاسی بعدی همراه می شود که این همراهی موجب می شود هرکه با اوهمراه نباشد، کشته شود. گرالت در Skellige، Sunstone را با کمک Phillipa Eilhart ( جادوگری کور) که او را در کشتن Radovid همراهی می کند، پیدا می‌کند. آنها خود را برای حمله به Eredin در isle of Undvik آماده می کنند. Avallac’h از Sunstone(که باعث فرار Hunt می شود) استفاده می‌کند. گرالت و متحدانش درصدد شکست آنها بر می‌آیند. Ciri و گرالت، Caranthir (دریانورد Hunt) را شکست می دهد. گرالت به جنگ Eredin رفته و در نهایت پیروز می‌شود. از طرفی White Frost در حال نزدیک شدن به Skellige است. Ciri اصرار دارد که تنها اوست که می‌تواند با Elder Blood که در رگ‌هایش جریان دارد White Frost را قبل از اینکه همه افراد را در همه جهان‌ها بکشد، نجات دهد. او از طریق پرتال و درگاهی که Avallac’h برایش باز می کند با White Frost مواجه می‌شود و به تهدید آن پایان می دهد.

پایان بازی با توجه به انتخاب هایی که گیمر می کند، تغییر می‌کند. اگر تنها Ciri را به طور ویژه در نظر بگیریم، سه پایان متفاوت پیش رو داریم: 1- اگر گرالت او را به Emperor Emhyr تحویل دهد، Radovid به قتل می‌رسد، در نتیجه گرالت با Roche همراه می‌شود و Nilfgaard در جنگ پیروز شده و Ciri صاحب تاج و تخت Nilfgaardian می‌شود چراکه او نقشش به عنوان ملکه را برجسته‌تر از تنها یک شکارچی هیولای سرگردان می‌داند. 2- اگر گرالت او را تحویل ندهد، آن دو نقشه می کشند که نشان دهند که Ciri مرده است، در نتیجه Ciri هم مانند گرالت جادوگر می‌شود (نتیجه جنگ نیز با توجه نقشه قتل تغییر می‌کند). 3- اگر Ciri حین مواجهه و توقف White Frost بمیرد، گرالت آخرین Crone بازمانده را شکار می کند تا مدال Vesemir را که تنها یادگاری او از Ciri است، به دست بیاورد. با این پایان، هیولا ها به خانه ای که گرالت در آن مدال را پیدا کرد هجوم می‌برند ( سرنوشت گرالت مبهم باقی می ماند).

مقدمه

بازی اینگونه شروع می شود که شما یعنی Geralt به دلیل اتهام به کشتن Foltest، شاه منطقه Temeria، در زندان هستید. Vernon Roche، فرمانده نیروهای ویژه Temeria، از Geralt بازجویی می کند، Geraltای که زمانی به دلیل نجات جان شاه از دست آدمکشی (در پایان Witcher 1) به این مقام رسیده بود. کمی بعد از این ماجرا، شاه Foltest با بانویی به نام Maria Louisa La Valette وارد رابطه می شود که حاصل این رابطه دو بچه به نام های Anais و Boussy است. Maria که دوست ندارد بچه ها را به شاه بدهد باعث می شود که شاه علیه او جنگی به راه بیندازد. Geralt در این جنگ به شاه کمک می کند تا به بچه هایش برسد که در همین حین، آدمکشی شاه را ترور می کند. Geralt که تنها فرد باقی مانده در صحنه است، به قتل متهم می شود. Vernon Roche بعد از بازجویی به بی گناهی Geralt پی می برد و به او کمک می کند تا از زندان خارج شود. این دو به همراه جادوگری به نام Triss Merigold به دنبال قاتل شاه می گردند.

قسمت اول

این سه وقتی به شهر تجاری Flotsam می رسند، توسط الفی شورشی به نام Iorveth مورد حمله غافلگیرانه قرار می گیرند. کاشف به عمل می آید که ادمکشی که شاه کشور Aedirn را به قتل رسانده، با شورشی ها متحد است. Geralt دوستان قدیمی خود، Dandelion و Zoltan Chivay را از اعدام شدن نجات می دهد. او همچنین به کمک جادوگری به نام Síle de Tansarville یک kayran (هیولای عظیم الجثه ای که مسیرهای تجاری شهر را به مخاطره انداخته بود) را می کشد. Geralt متوجه می شود که Loredo که ظاهرا فرمانده Temeriaای شهر است، قصد دارد شهر را به Henselt، شاه Kaedwen، بفروشد. همچنین متوجه می شود که قاتل شاه، جادوگری به نام Letho است که قصد دارد به Iorveth خیانت کند و او را نسبت به حقیقت متقاعد کند. هنگام رویارویی Geralt و Iorveth با Letho، Roche با سپاهی سر می رسد. اینجا شما به عنوان Geralt باید تصمیم بگیرید که به Iorveth کمک کنید یا Roche. این تصمیم شما قسمت دوم بازی را تحت تاثیر قرار می دهد. البته شما هر تصمیمی که بگیرید و هر مسیری که انتخاب کنید، Letho، Triss را می دزدد و او را مجبور می کند که او را به همراه خود Triss، به Aedirn منتقل کند.

قسمت دوم ( اگر شما به Iorveth کمک کنید)

اگر Geralt به Iorveth کمک کند، آن دو به قسمت بالای Aedirn حرکت می کنند. آنها در آنجا درگیر شورشی علیه شاه Henselt  توسط Kaedwen می شوند که در این شورش، به نیرو‌های شورشی کمک  می کنند. Geralt باید سه ماموریت انجام دهد: 1- برای رهبر شورشی ها Saskia، پادزهر درست کند 2- مکان Triss را پیدا کند ( که توسط جاسوسان امپراطوری Nilfgaard دستگیر شده و به Loc Muinne انتقال داده شده است) 3- طلسمی را که مانع از دفاع شورشی ها از پایگاهشان، Vergen، می شود، بشکند. شورشی ها نیروهای شاه Henselt را شکست می دهند و او را مجبور می کنند که سر تعظیم به خواسته های Saskia فرود آورد. Geralt متوجه می‌شود که Saskia در واقع اژدهایی است که در قالب انسان در آمده است و تحت کنترل جادوگری به نام Philippa Eilhart است. وقتی Philippa Eilhart خودش و Saskia به Loc Muinne منتقل می کند، Geralt و Iorveth نیز به دنبال آنها می روند.

قسمت دوم (اگر شما به Roche کمک کنید)

اگر Geralt به Roche  کمک کند، مامور می شود تا Loredo را به دلیل خیانت بکشد. آنها به قسمت بالای Aedirn می روند ولی در اینجا به جای کمک به نیروهای شورشی به شاه کمک می کنند. Geralt متوجه شورشی در سپاه Kaedweni می شود: کسانی هستند که هنوز به شاه وفادارند و معتقدند که شاه با امپراطوری Nilfgaard در حال توطئه چینی است. Geralt باید سه ماموریت انجام دهد: 1- مکان Triss را (که توسط هیئت دیپلماتیکی از Nilfgaard دستگیر و به Loc Muinne منتقل شده است) پیدا کند. 2- از بین بردن طلسم شاه 3- از بین بردن طلسمی که مانع از پیشروی شاه به شهر Vergen می شود. Geralt، شاه را دو بار از دست آدمکش ها نجات می دهد و همچنین با غیب بینی متوجه می شود که این آدمکش ها با Síle de Tansarville ارتباط دارند. Síle de Tansarville به همراه دوستش، Philippa Eilhart، که در آن لحظه به Loc Muinne فرار کرده اند. Henselt به این دلیل که Roche نقشه هایی علیه Kaedwen دارد، اکثر نیروهای Roche را می کشد. وقتی Henselt به Vergen حمله می کند، Geralt محافظان شخصی او را می کشد و او را تحویل Roche می دهد تا انتقام افرادش را از او بگیرد. Roche می تواند شاه را بکشد ( که به جنگ داخلی منجر می شود) یا اینکه جانش را ببخشد. Geralt و Roche بعد از این ماجرا به دنبال Triss و Philippa می روند.

قسمت سوم

Geralt با Iorveth یا Roche (بسته به اینکه در قسمت دوم به کدام کمک کرده) به Loc Muinne می رود. جادوگران جلسه ای ترتیب داده اند تا حاکم جدید جادوگران را تحت عنوان Conclave، مشخص کنند. تمام رهبران سلطنتی در Loc Muinne جمع شده اند. Philippa Eilhart و Síle de Tansarville برای اینکه قدرت بگیرند دراین جلسه حضور پیدا می کنند و برای این کار از Saskia استفاده می کنند. اگر Geralt همراه با Iorveth در جلسه حضور پیدا کند باید بین نجات Triss یا Philippa یکی را انتخاب کند، چراکه تنها کسانی هستند که می توانند طلسم Saskia را باطل کنند. Saskia توسط شاه Redania کور شده است. اگر Geralt با Roche برود او باید بین نجات Triss یا پرنسس Anais یکی را انتخاب کند. با نجات Anais، نیروهای Nilfgaard که توسط Letho هدایت می شوند با ورودشان، جلسه را بهم می زنند. Letho نقشه جادوگران را لو می دهد. اما  اگر Triss نجات داده شود، بدون در نظر گرفتن اینکه Geralt با چه کسی به جلسه می آید، نقشه جادوگران را لو می دهد. جلسه دوباره توسط Saskia که اکنون به شکل اژدها در آمده است (تحت کنترل Philippa)  بهم می ریزد. Geralt، Síle را تعقیب می کند که در تلاش است تا از قدرت megascope (قدرتی برای انتقال) استفاده کند. اما Letho، قدرت megascope را از بین می برد که این کار باعث می شود Síle گیر کند. Geralt می تواند Síle نجات دهد یا اینکه او را به حال خود رها کند که این کار موجب می شو او تکه تکه شود. در نهایت Geralt با Saskia می جنگد و می تواند او را بکشد یا بگذارد زنده بماند (اگر Phillipa را نجات داده باشد می تواند طلسم ذهنی Saskia را بشکند).

پایان داستان

اگر Triss  نجات پیدا کند، مقام Conclave دوباره سر جایش بر می گردد و جادوگران به Loc Muinne می رسند. اگر او نجات پیدا نکند، قتل عامی از جادوگران در Loc Muinne و Northern Kingdoms به راه می افتد. Geralt در نهایت با قاتل شاه یعنی Letho روبرو می شود که برای بی ثبات کردن Northern Kingdoms نقشه ای از Nilfgaard را رو می کند. Geralt بعد از اینکه از این نقشه اطلاع پیدا کرد و به حرف های Letho گوش کرد می تواند او را رها کند یا اینکه او را بکشد. بعد از این ماجرا، Geralt به Triss   می رسد و از بین Iorveth یا Roche باید یکی را انتخاب کند و به سمت جنوب حرکت کند. موضوع ادامه بازی این است که Geralt می خواهد حافظه از دست رفته اش را بازیابی کند و در مورد معشوقه اش، Yennefer، همچنین Wild Hunt افسانه ای، اطلاعاتی به دست آورد.

• دوستی و اتحاد با Scoia’tael (Squirrels)، گروهی از الف‌ها و سایر نیروهای غیرانسانی که برای آزادی به صورت چریکی می‌جنگند.
• دوستی و اتحاد با Order of the Flaming Rose که شوالیه‌های آن از کشور Temeria محافظت می کنند.
• بی طرف ماندن

در صحنه ابتدایی بازی، Geralt ماموریت دارد تا دختر پادشاه را که به دلیل طلسمی به یک حیوان وحشی تبدیل شده است را مداوا کند. این کار بازیکن را با ماهیت بازی Witcher بیشتر آشنا می کند.

مقدمه- Kaer Morhen

گروهی از Witcherها Geralt را بیهوش پیدا می‌کنند و او را به قلعه Kaer Morhen می‌برند. Geralt موقع به هوش آمدن حافظه خود را از دست  داده است. قلعه توسطی راهزنانی به نام Salamandra مورد حمله قرار می گیرد. Witcherها به همراه جادوگر زنی به نام Triss Merigold وارد صحنه نبرد می‌شوند ولی Azar Javed جادوگر، به همراه Professor قاتل، با استفاده از معجون جهش زایی که Witcherها را از لحاظ ژنتیکی تغییر می‌دهد، فرار می‌کنند. Witcherها برای کسب اطلاعات از Salamandra هرکدام به سمتی حرکت می‌کنند.

قسمت اول: حومه Vizima

Geralt به سمت جنوب و به سمت Vizima، پایتخت Temeria جایی که شاه Foltest حکمرانی می‌کند، راهی می‌شود. او در این راه با کودکی به اسم Alvin با توانایی های جادویی و همچنین دوست قدیمی‌اش، Shani ( که البته او را به یاد نمی‌آورد) روبرو می‌شود. Geralt متوجه می‌شود که Vizima  در قرنطینه است و کشمکشی بین Order of the Flaming Rose و Squirrels وجود دارد. Geralt بعد از گذراندن چندین درگیری به Vizima می‌رسد، ولی در همان ابتدای کار دستگیر می‌شود.

قسمت دوم: معبد

Geralt داوطلب می شود تا Cockatriceای را در گنداب‌ها بکشد به شرطی که او را آزاد کنند. او در گنداب ها با شوالیه‌ای  از گروهی به نام Siegfried آشنا می شود که نه تنها او را در کشتن هیولا یاری می‌کند بلکه او را به سمت شخصی هدایت می‌کند که راه غلبه بر Salamandra را بلد است. Geralt در ادامه قسمت دوم، به دنبال Salamandra می‌رود. او در نبرد با Javed و Professor بیهوش می‌شود و آنها دوباره فرار می کنند.

قسمت سوم: بخش بازار

Geralt در اتاق شخصی Triss Merigold در محله ثروتمند Vizima به هوش می‌آید. ادامه این قسمت در مورد یافتن مقرهای Salamandra در Vizima است. همچنین در مورد قدرت های Alvin نیز نکاتی در این بخش مطرح می‌شود. Geralt همچنین جعل شدن مهر سلطنتی و خیانتی دیگر را کشف می‌کند. Geralt در مهمانی که در آن، مقامات و بزرگان حضور دارند با پرنسس Adda آشنا می‌شود و بعدا متوجه می‌شود که این پرنسس با Salamandra در رابطه است. Geralt در نهایت با کمک Siegfried و گروهش به مقر Salamandra حمله می کند و Professor را می‌کشد. او بعد از نبرد خود را در محاصره گاردهای سلطنتی و پرنسس Adda می بیند. Adda برای اینکه خیانتش مخفی بماند باید Geralt را بکشد اما Triss، Geralt را از مهلکه نجات داده و به روستایی در طرف دیگر Vizima Lake منتقل می کند.

قسمت چهارم: دریاچه

Geralt و دوستش، Dandelion در مراقبت از Alvin به مشکلاتی برخورد می‌کنند از قبیل: برطرف کردن مشکلات ازدواجی ناموفق و همچنین ترتیب دادن مذاکره‌ای بین روستا و ساکنان شهری آبی. درگیری بین Order و Squirrels روستا را تهدید می‌کند. در اینجا گیمر می تواند بی طرف باقی بماند و سرنوشت ساکنان را به دست خودشان بسپارد و یا اینکه طرف شوالیه‌ها یا غیرانسان‌ها  را بگیرد. Alvin مقدس، ناگهان غیبش می زند به همین دلیل Geralt و Dandelion تصمیم می گیرند به Vizima برگردند.

قسمت پنجم: Vizima کهن

شاه Foltest، در نهایت کنترل قلعه اش را به دست می گیرد، اما در این موقع جنگ داخلی شروع می شود. Squirrels شورشی به راه می‌اندازند که باعث می شود Order بدون هیچ چشم پوشی غیرانسان ها را بکشند. بسته به این Geralt در نبرد قبلی اش چه موضعی گرفته بود، او می‌تواند بی طرف بماند و با Shani زخمی ها را به بیمارستان ببرد یا اینکه به شوالیه ها یا الف ها در جنگ کمک کند.

او بار دیگر Adda را از Striga Curse نجات می دهد که این عملش باعث می شود، شاه برای سپاسگزاری سرنخ هایی در مورد مکان Azar Javed به او بدهد. Geralt با دوستانش به این جادوگر شیطانی حمله می کنند و او را می‌کشند. بعد از این عمل، Geralt متوجه می شود که استاد اعظم Order، به شاه خیانت کرده است و شخصیت اصلی پشت ماجرای برنامه جهش Salamandra است.

پایان داستان

شاه با اکثر شوالیه هایش بار دیگر از Geralt برای کشتن استاد اعظم کمک می‌خواهند. همچنین از او در مورد رفتارش و اینکه چگونه سایر احزاب را کنترل کند، کمک می‌گیرد. اینجا نیز به این بستگی دارد که Geralt در نبرد اول طرف کدام سمت را گرفته باشد. او می تواند به شاه بگوید که Order تحت حکمرانی Siegfried وفادار باقی می ماند، او را متقاعد کند که حق با Squirrels است و یا اینکه هر دو جناح دشمن هستند.

Geralt در نهایت، Siegfried (Order)، Yaevinn (Squirrels) و یا Triss Merigold (بی طرف) را با خود برای کشتن استاد اعظم (Grand Master) همراه می‌کند.او  بدون متحد زخمی اش به دژ Order وارد می شود (یا اینکه برای اینکه Triss را دور از خطر نگه دارد به او کلک می‌زند). او وقتی وارد دژ شد، استاد اعظم به او می‌گوید که سعی داشته است جامعه بشریت را از یخی که قرار است دنیا را فرا بگیرد، نجات دهد.

Geralt که به حرف های استاد اعظم مشکوک است. او توسط استاد به توهمی داخل زمین‌های وهمی وارد می شود ولی موفق می‌شود او را شکست بدهد. بعد از این عمل او پاشاه Wild Hunt را می‌بیند که برای گرفتن روح استاد اعظم آمده است. این روح به Geralt در مورد وقایعی قریب الوقوع و جنگ‌هایی هشدار می‌دهد و سپس از دیده Geralt محو می شود. Geralt نیز از آن وهم خارج می شود.

در صحنه آخر بازی، مردی با شکل و شمایل یک Witcher در پی کشتن شاه Foltest است که Geralt عمل او را خنثی می کند که این صحنه نویدبخش بازی بعدی Witcher یعنی The Witcher 2: Assassins of Kings است.

داستان The Witcher در قسمتهای بعدی ادامه پیدا میکند.

تهیه کننده تیم‌های Asobi، Nicolas Doucet و برنامه نویس ارشد، Yutaka Yokokawa گفتند که آنها بین این دو ساختمان رفت و آمدهایی داشتند. این دو گروه از سال 2014 روی VR کار می‌کردند. یکی از آنها PS4 DualShock 4 را به گونه ای مدلسازی کرد که هنگامی که بازیکن هنگام بازی به دستانش نگاه می کند نمونه‌ای از دسته را در دستانش می‌بیند که این طراحی به تیم برای تجارب دیگر کمک کرد. یکی از بازی‌هایی که از این حالت استفاده می کند تا بازیکن را به آسمان ببرد از طرف تیم کنار گذاشته شد چراکه بعدا معلوم شد این حالت باعث حالت تهوع بازیکن می شود. Doucet گفت:« برای آنهایی که می‌توانند در مقابل این حالت تهوع مقاومت کنند تجربه‌ای بی نظیر را حس می‌کنند اما ما باید آن را به درجه ای می‌رساندیم که برای همه گیمرها در دسترس باشد.» تجربه بازی های VR برای تیم‌های Doucet و Yokokawa، باعث به وجود آمدن پیشنهادهایی برای هدست شد. یکی از درخواست‌هایی که زیاد مطرح شد این بود که سیگنال ویدیو از PS4 جدا شود بازی همزمان هم در هدست و هم در تلویزیون ظاهر شود. این کار، تاکتیکی برای بازاریابی برای تماشاگران بازی بود. علاوه بر این، این کار برای Doucet و Yokokawa برای بازی‌های چند نفره محلی مناسب بود. آنها بازی‌هایی را برای آینده متصور بودند که در آن، بازیکن هدست را روی سر می گذارد و بقیه می توانند بازی را در تلویزیون دنبال کنند. Yokokawa گفت: «آنها مطمئن نبودند ولی درخواست زیادی برای گنجاندن این ویژگی در هدست وجود داشت و در آخر هم عملی شد.» تیم سخت افزار این طرح را با نام Social Screen عملی و اجرا کرد. در این روش سیگنال‌های ویدیویی از هدست و PS4 جدا می‌شود  تا در هر دو نمایشگر قابل دیدن باشد. حالا تیم Doucet و Yokokawa مینی گیم‌هایی را در Playroom VR در دست اجرا دارند (همانند بازی Race) که در آن گیمرها بدون هدست، ربات های کوچکی را که به یک هیولا حمله می کنند و توسط بازیکن در هدست کنترل می شوند.

Playroom VR یکی از تجربه‌های سونی در مورد هدست واقعیت مجازی است. به همان اندازه که تلاش تیم سخت افزاری برای اتمام کار روی هدست بیشتر شد ( که نهایتا به معرفی رسمی آن در مارس 2014 شد)، تیم های نرم افزاری بازی نیز روند صعودی به خود گرفتند. Shuhei Yoshida در کار روزانه ‌ش بر استودیوهای داخلی سونی نظارت می‌کرد و خبر‌های خوبی به طرفداران داد. وقتی سونی خبر از بازگشت بازی پرطرفدار The Last Guardian در E3 در سال 2015 را اعلام کرد Yoshida کسی بود در ادامه برای معرفی هدست روی صحنه می‌رفت.  او همچنین برای PlayStation VR، کارهای تبلیغاتی نیز انجام داد و با بازیسازان برای چیزهایی که می توان برای این سخت افزار جدید ارائه کرد، مصاحبه کرد. او دوست داشت بگوید سونی VR را به عنوان کنسولی جدا در نظر دارد تا صرفا یک وسیله جانبی. مارک در مورد سونی گفت:« سونی ترجیح داده تا تعداد زیادی از بازی کوچک را تولید کند تا تعداد کمی بازی بزرگ.» Yoshida  نیز گفت: «VR درصدد خلق تجربه های جدید است و ما نیاز نداریم بازی هایی با محتوای متفاوت بسازیم چراکه این کار نیازمند منابع بسیار زیادی است. سونی هیچ تیمی با بیش از 100 نفر عضو که روی یک بازی VR منحصر به فرد کار کنند، ندارد (این مقیاس برای بازی ای همچون Uncharted 4: A Thief’s End است.) اما این کار نیز بالاخره در آینده شدنی خواهد بود. بخش توسعه بازی های VR نسبی است چرا که وقتی بخش مربوط به محتویات شروع به کار می کند، کار را با ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍پروژه های کوچک آغاز می‌کند. من توصیه ام به بازیسازان این است که اگر می‌خواهند برای VR طرحی بنویسند، حتی المقدور طرحی کوچک بنویسند چراکه طرح‌های بزرگ نیازمند زمان زیادی است و تا آن موقع ممکن است کل سیستم VR تغییر کرده باشد و طرح آنها قدیمی و منسوخ جلوه کند. London Studio بزرگترین گام‌ها را در عرصه تبلیغاتی VR با کارهایی همچون The Deep، VR Luge و The London Heist برداشته است که البته هیچ کدام بازی‌های مناسبی ارزیابی نشدند.»

همچنین در همین مقطع، برخی از تیم های بازیسازی PS4 شروع به اضافه کردن مشخصه های حقیقت مجازی کرده اند، همانند Dreams و مجموعه بازی قدیمی ریسینگ Gran Turismo. اکثر بازی هایی که برای VR معرفی شده اند از استودیوهای خارجی هستند. اگرچه بعضی از این اینها کار را روی شبیه ساز هدست سونی مثل Summer Lesson  و بازی ماجراجویانه و اکشن Golem آغاز کرده اند و همچنین بعضی ها درصدد رقابت با هدست VR برآمده اند. اکثر بازی های VR به دنبال ایده سونی برآمده اند. یعنی ساخت بازی‌ها و پروژه های کوچک تا اینکه VR را صرفا امتحان کنند، نه اینکه پول زیادی برای بازی های بزرگ و آنچنانی خرج کنند. قیمت بازی های VRهمانند بازی های معمولی PS4 است. Microsoft و در درجه پایین تر Nintendo رقبای سنتی و اصلی PlayStation در عرصه بازی‌های کنسول بودند. با عرضه VR در زمینه واقعیت مجازی در 2016 دو رقیب دیگر یعنی Oculus Rift و HTC Vive به رقبا اضافه شده‌اند. تفاوت میان سه محصول این است که هدست PlayStation به PS4 با قیمت 350 نیاز دارد درحالیکه Rift و Vive به یک PC با قیمت تقریبا 1000 دلار نیاز دارند. البته زمینه دید VR و رزولوشن آن از رقبای خود کمتر است. Ito گفت: «اگر بخواهیم محصولات را از نظر کیفی مقایسه کنیم بله، Oculus بهتر از VR است ولی باید نظر بگیریم که Oculus به PC بسیار گران قیمتی نیاز دارد. یکی از بزرگترن مزیت های VR این است که قیمت بسیار کمتری صرفش می‌شود و برای همه قابل خریدن است. تمام این مسیر را Andrew House (مدیر Sony Computer Entertainment) که بیش از 20 سال با سونی بوده است، هدایت می کند. PS3 با قیمت 499 دلار موفق به فروش زیاد شد. PS4 با قیمت 399 دلار پرسرعت ترین فروش را در تاریخ کنسول به نام خود ثبت کرد. طبق نظر من شیوه نگرش و طرز تفکر سونی تغییر کرده است. درست است که نمی توانیم PS3 را یک شکست تلقی کنیم ولی موارد زیادی وجود داشتند که ما در مورد آن برای PS3 پشیمان بودیم. در PS4 ما این مشکلات را حل کردیم و VR ادامه حل شدن مشکلاتی است که ما در PS3 با آنها دست و پنجه نرم می‌کردیم.»

مارک به عنوان کسی که مسئول پیشبینی آینده تکنولوژی است مطمئن نیست که روند پیشرفت VR در 5 سال چگونه خواهد بود، اما مطمئن است که بازار برای سونی مدت طولانی دوام خواهد داشت. او معتقد است که حقیقت مجازی برای آینده حرف برای گفتن خواهد داشت و امیدوار است که بازی‌ها به توسعه آن کمک کنند. او دوست ندارد که VR تبدیل به سینمایی شود که افراد تنها نظاره گر باشند. او گفت امیدوارم ما تنها به این پیشرفت‌ها بسنده نکنیم.  سونی برای کنترل، انتخاب‌های جدیدی را در دست اجرا دارد همچون ردیابی چشم و راه هایی که گیمرها طی این شیوه‌ها بدنشان را در طول بازی بیشتر حس کنند. در آغاز گیمر بازی را با DualShock 4، Move controller و یا هدست کنترل می‌شوند. مارک گفت اگر روش‌های جدیدی به کنترل بازی اضافه شوند، جای تعجب ندارد.  او در ادامه اشاره کرد: «ما معتقدیم که همه چیز را حساب شده و از روی برنامه دنبال می‌کنیم و در تلاشیم چیزی را عرضه کنیم که مطابق با نیاز مشتری‌ها باشد. جا برای پیشرفت بسیار زیاد است.»

Stafford در حالی که می خندید، گفت: «VR هنوز نیازمند کارهای بیشتری است و احتمالا من خودم روی آن کار خواهم کرد تا آن را سبک تر و کوچک تر کنم. تازه مردم خواستار بدون سیم شدن آن نیز هستند که این هم برای خود چالشی است. آنها دوست دارند دستانشان را نیز در VR ببینند یا اینکه بدنشان و … . آنها دوست دارند که همه چیز را در VR احساس کنند. شاید حتی دوست داشته باشند که بوی قهوه را نیز استشمام کنند و خیلی از چیزهای دیگر.  هنوز جای کار بسیاری وجود دارد.»

پس از مدت ها قرار است VR امسال وارد بازار شود و شرکت سونی، Polygon را به شرکت در نشست‌هایی که افراد کلیدی همچون مارک در آنها حضور دارند دعوت کرده است تا در مورد پروژه VR به گفت و گو بنشینند.  مارک امیدوار است که این هدست انتظارات بازیکنان را  برآورده کند. تیم سازنده VR با کمک شرکای خارجی توانسته است یکی از گسترده ترین شبکه ها را در صنعت بازی و گیم به وجود آورد. کسی که در بخش صدای سه بعدی کار می کند امکان ندارد با شخصی در تیم نمایش ملاقات کند و یا اینکه کسی که در بخش بازار قانونی، تجاری و یا … است هیچ نسبت و یا ارتباطی با هدست VR ندارند. Masayasu Ito، معاون اجرایی PlayStation، گفت تنها 20 درصد از این 7000 نفر به پروژه VR مربوط هستند. جرقه این کار زمانی زده شد که مارک و تیمش، کنترلری (گیم پدی خاص) در سال 2010 ارائه دادند. مارک از آغاز کارش با سونی در سال 1999 تا به حال کارهایی زیادی را آزمایش کرده است و تعدادی از آنها به نتیجه رسیدند. از جمله EyeToy برای PS2 که از طریق آن گیمر‌ها می‌توانستند خودشان را در تصویر روی تلویزیون ببینند و با اشیای شبیه سازی شده اطرافشان همچون یک هواشناس در اخبار شبانگاهی، بازی کنند. دیگران آن را هرگز وارد بازار نکردند. در سال 2016 مارک که کارگردان گروهی به نام Magic Lab بود آزادی عمل بیشتری پیدا کرد. آنها روی ایده های pie in the sky کار می‌کنند و تغییرات تکنولوژیک دنیا را مورد بررسی قرار می‌دهند. همچنین نحوه به کار گیری این تغییر و تحول در تکنلوژی را برای به کارگیری در PlayStation بررسی می‌کنند. گروه Magic Lab به دنبال راه‌های عملی برای کنترل بازی‌ها می‌گشت. گاه اوقاتی بود که گروه پروژه‌هایی را دنبال می کرد که هیچ هدف تجاری در بر نداشت. مارک و تیمش برای PS4، نسخه ی بازی قدیمی Breakout را به وجود آوردند در آن بازی می توانستند بازی روی زمین و با پاهایشان انجام دهند. آنها برای ارائه این ایده کاری کردند که در آن 300 نفر می توانستند به طور همزمان در اسکرینی 100 فوتی (تقریبا 30 متر) بازی کنند. محل کار تیم شبیه به آزمایشگاه علومی بود که متشکل از یک هواپیمای کنترلی کوچک ومینیاتوری، دوربین های سه بعدی، یک Emmy و یک تلسکوپ که دور محیط می چرخد، بود. در بازدید Polygon، مارک صفحه تلویزیونی را نشان داد که با چشم غیر مسلح سفید بود ولی وقتی او ذره‌بینی را روبروی صفحه نمایش قرار می‌داد، منویی از PS4 روی آن ظاهر می شد. مارک گفت:« ما از این جهت به آن می گوییم Magic Lab که نمی‌خواهیم شما آن را به عنوان محصولی که قرار است به بیرون عرضه شود در نظر بگیرید. آنها تنها جنبه آزمایشی دارند.»

مارک همچنین گفت که کار تیم او برقراری رابطه بین بخش های مختلف سونی است تا همه آن ها را به روز نگه دارند و فعالیت گروه های دیگر را تسریع بخشند و هنگامی که گروهی خواست کاری را شروع کند به آن گروه کمک کنند. مارک گفت: « اگر شما یک اتم را در نظر بگیرید، هسته ی این اتم، همان گروه‌های محصول است. آنها منابع را در اختیار دارند. ما به عنوان Magic Lab، الکترون‌هایی هستیم که نه منبعی داریم و نه حجمی. تنها کار ما به اشتراک گذاری اطلاعات است. وظیفه ما برقراری ارتباط بین گروه های مختلف در شرکت است و گاهی اوقات در صدد کمک به آن‌ها نیز هستیم.» رد پای Magic Lab در اکثر پروژه های سونی دیده می شود و PlayStation VR یکی از آنهاست. مارک پژوهش‌های زیادی انجام داد تا بتواند کاری کند که بازیکنان در بازی‌ها وقتی هدست واقعیت مجازی را روی سر می‌گذارند، رابطه داشته باشند. البته این وسیله همانند EyeToy نبود که منحصر به خود مارک باشد. به هر حال گروه او چیزی را خلق کرد که ایده‌های او را ممکن ساخت. قبل از تشکیل گروه Magic Lab، مارک و همکارانش پروژه‌هایی را انجام داده بودند که بزرگترین آنها، کنترلر حرکتی ای به نام PlayStation Move بود. این کنترلر شبیه به عصایی بود که بالای آن را توپ درخشانی تشکیل داده بود و گیمر‌ها می توانستند با حرکت دادن آن به اطراف اشیایی روی صفحه نمایش را کنترل کنند. البته این ایده، ایده‌ای جدید نبود. در سال 2006 نینتندو، Wii Remote را روانه بازار کرد که به سرعت به پدیده‌ای فراگیر در کنترلر حرکتی تبدیل شد. این وسیله بیشتر مخصوص کسانی بود که معمولا بازی های ویدیویی بازی نمی‌کنند. بنابراین وقتی مارک گامی تکنولوژیک برای بهبود وضعیت کنترل سه بعدی برداشت، بسیاری از افراد آن را کپی از کار Nintendo می دانستند. کنترل حرکت به بزرگترین دغدغه صنعت بازی تبدیل شد. Nintendo که Wii Remote را ارائه داده بود، مایکروسافت هم درصدد ارائه Kinect بود.هر دو شرکت تلاش خودشان را کردند تا روی نوع خاصی از مخاطب سرمایه گذاری کنند و آنها را جذب کنند. شیوه کار سونی روی کنترل حرکتی کمی محافظه کارانه بود. سونی برای این پروژه پول زیادی خرج کرد ولی روی موفقیت آن چندان مطمئن نبود. مرک گفت:« وقتی ایده ای جدید به ذهن شما خطور می کند شما پیش خود می‌گویید چرا شرکت ها آن را دنبال نمی‌کنند. اما در واقع موانع زیادی هستند که باید در نظر گرفته شوند.» وقتی Move در سال 2010 وارد بازار شد پول زیادی به حساب سونی واریز کرد ولی هرگز توجه عموم را همانند Wii و یا Kinect به خود جلب نکرد و از آنجایی که از نظر نرم افزاری حمایت نمی‌شد، ضامن فروش‌های طولانی مدت، نبود اما در پشت صحنه، مهندسان سونی دریافتند که تکنولوژی استفاده شده در Move می تواند هدف دومی هم داشته باشد که این بار به موفقیت منجر شود. مارک گفت:« داستانش پیچیده است ولی ما Move را ساختیم و مردم توانستند از سامانه ردیابی آن به طور رایگان استفاده کنند.» Jeff Stafford به عنوان مهندسی در بخش R&D سونی در آمریکا، جز اولین کسانی بود که این کار را انجام داد. مارک او را به عنوان “معمار” VR می داند ولی عقیده خود او با دیگران فرق دارد. Stafford گفت:« مارک می گوید که من معمار هستم، من هم دوست دارم که باشم ولی در حقیقت این طور نیست. در واقع این کار، تلاش بخش‌های مختلف سونی در سراسر دنیاست.» Stafford اخیرا نقش غیر معمولی در بخش R&D عهده دار شده است. او به طور رسمی مهندس ارشد نرم افزار و همچنین یکی از بنیان‌گذاران VR است. کار Stafford بررسی تمامی مواردی است که به این هدست مربوط می شود. او می گوید:« شاید چون من از همان اول مشغول این پروژه بودم در تمامی موضوع‌های مربوط به آن نیز درگیر هستم.» نقش اصلی Stafford از سال 2010 آغاز شد زمانی که او روی پروژه تحقیقاتی Folding@home و کنسول PSX (که از طریق ضبط کننده ویدیوی دیجیتالی به PS2 وصل می شد و تنها در ژاپن عرضه شد) کار می کرد. او همچنین برای شرکت‌هایی همچون Hulu و Major League Baseball، نرم افزار استریم اینترنتی PlayStation می نوشت. او دو سال همین کار را ادامه داد و در نهایت از ادامه دادن این راه خسته شد. در آن زمان سونی “پروژه 10 درصد” را راه اندازی کرد. در این پروژه کارکنان می توانند 10 درصد از وقتشان را برای موضوع مورد علاقه شان صرف کنند. البته این موضوع باید ارتباطی با خانواده PlayStation داشته باشد. او تصمیم گرفت زمانش را صرف بررسی فناوری جدید کند. او با شرکت های خارجی وارد گفت و گو شد و سایتی راه اندازی کرد تا تمام اطلاعاتی فرا گرفته شده، در آن جمع‌آوری کند. در سال 2011 فردی به اسم Crusoe Mao، مسئول بخش لوازم جانبی شرکت سونی، متوجه تحقیقات Stafford شد و به او پیشنهاد کرد تا تمرکزش را صرف کار روی واقعیت مجازی (virtual reality) کند.

Mao بعد از این ماجرا، با تیمی کوچک از شرکت سونی که به نام Immersive Technology Group (U.K.) شناخته می شوند آغاز به کار کرد. این گروه که به دنبال ساخت هدست واقعیت مجازی برای PlayStation بودند. عضوی از این گروه روی این نوع هدست‌های واقعیت مجازی برای British Aerospace کار کرده بود. Stafford با دریافت کردن مقدمه کاراز Mao دست به کار شد. او با تیم U.K. همکاری می کرد و مطالب تحقیقاتی خود را با آنها به اشتراک می‌گذاشت. همچنین Stafford نتیجه‌های مختلف کار با لنز‌ها و دوربین‌های مختلف را مورد بررسی قرار می‌داد. او می گوید:« آنها کارشناس بودند و من وقتی به گروه آنها وارد شدم می خواستم چیز تازه‌ای انجام دهم.» با گذشت زمان Stafford با مهندس مکانیکی از اداره U.S. به نام Glen Black آشنا شد. Stafford به کمک این تیم مشخصات مختلفی ارائه داد و توانست نمونه‌های اولیه را بسازد. این نمونه اولیه بعدها به پروژه مورفیوس (Project Morpheus) معروف شد. Stafford در ژانویه 2012، در Consumer Electronics Show در لاس وگاس شرکت کرد. او در آنجا به دنبال چیزهای مربوط به هدست واقعیت مجازی و یا حقیقی بود. او بالاخره چیزی را پیدا کرد صفحه نمایش آن مخصوص قرارگیری روی سر یک انسان بود. وقتی روی آن دقیق‌تر شد متوجه شد که ان یک ماساژر سر است و ناامید شد. اما او بعدا از همین ماساژر به عنوان کلاهی محکم برای ساخت نمونه اولیه هدست VR استفاده کرد.  او گفت:« این کلاه انقدر ضخیم و بزرگ بود که ما می‌توانستیم در عین حفظ تعادل همه چیز را به آن وصل کنیم. بنابراین من این وسیله را ازAmazon  سفارش دادم و ما اولین نمونه رسمی خود را به نام Morpheus 1.0 ساختیم.» Stafford مجموعه ای از هدست‌های VR را در کشوی نزدیک میزش نگه داری می‌کند. نسخه‌های آنها عبارت‌اند از: 1.1، 1.5، و 2. هر کدام از آنها از نوع خاصی لنز و دوربین استفاده می‌کند که می‌تواند تصاویر را واضح‌تر یا عریض‌تر نشان دهد. او گفت:« درست است که ما نسخه اولیه خود را در GDC ارائه کردیم ولی باید بدانید که همیشه نسخه‌هایی داخلی از یک محصول وجود دارند که شما باید آنها را با نام نسخه X برچسب بزنید و نگهداری کنید.»او همچنین گفت:« مزایای کار کردن روی پروژه ای مثل VR این است که بعضی از نیازهای تکنولوژیکی برای ساخت آن، همواره در گوشه و کنار شرکت پیدا می شود. به عنوان مثال گروهی روی صدای 3D کار می‌کنند، بنابراین این نوع صدا برای تیمی که روی VR کار می کنند، در دسترس است. نمونه دیگر مربوط به Move controller از مارک است که ما آن را به ماساژوری که از آمازون خریده بودیم، چسباندیم تا بتوانیم از آن برای مسیریابی حرکت‌های سر گیمر استفاده کنیم.» البته Stafford اولین کسی نبود که به دنبال ساخت هدست واقعیت مجازی بود و حتی اولین کسی هم نبود که Move را به عنوان وسیله مسیریابی، مورد استفاده قرار می‌داد. بقیه افراد شرکت نیز نادانسته روی ایده‌های مربوط به هدست کار می‌کردند همانند گروه Santa Monica که نسخه نمایشی تکنولوژی VR را برای بازی اول شخص God of War برای PS3 ارائه کردند. این تیم ها با به اشتراک گذاری نکته های به دست امده از کارهایشان به روند کار کمک کردند و در نهایت Stafford  و تیم U.K. با کنار هم گذاشتن این اطلاعات توانستند نمونه‌ اولیه را بسازند.

Stafford و تیمش به نقطه ای رسیدند که احساس می‌کردند به محصولی با قابلیت فروش دسترسی پیدا کردند. آنها به ژاپن سفر کردند تا با مدیران PlayStation در توکیو ملاقات کنند، بخصوص Kazuo Miura، رئیس بخش سخت افزار PlayStation که از دیدن پروژه خوشخال شد و تصمیم گرفت به آنها کمک کند. اواسط 2012، Stafford گفت تیمش چراغ سبز را برای تعقیب پروژه هدست دریافت کرده. سونی توسط Shuhei Yoshida (رئیس Sony Computer Entertainment Worldwide Studios) و Miura گروه بزرگتری را تشکیل داد و این عمل همزمان با شروع به کار شرکتی به نام Oculus VR و سر و صدایی بود که آنها برای هدست خودشان ایجاد کرده بودند.  وقتی Oculus در سال 2012 از ایده اش در مورد هدست واقعیت مجازی در عموم سخن گفت، توجه دنیا را به خود جلب کرد. کمی بعد از آن، بقیه نیز طرح های خود برای هدست ها را رونمایی و ارائه کردند. سونی نیز در پشت پرده در حال ادامه کارش بر روی پروژه هدست بود و تیمی متشکل از R&D بین ژاپن و آمریکا تشکیل داده بود. وقتی Stafford و تیم U.K. مشغول چینش پازل ها بودند، نمی‌توانستند روی گروه بزرگتری که تشکیل شده بود، نظارت کنند. بخش سخت افزار به Miura و Masayasu Ito (که کار از Miura در سال 2014 تحویل گرفت) واگذار شده بود. Ito در سال 1986 به سونی ملحق شده و کارش با مهندسی در بخش استریو خودرو آغاز کرده بود. بعد از این بخش سراغ سخت افزار PS3 و PS4 رفت و کم کم نقشش در شرکت پررنگ تر می‌شد. Ito همچنین با کارگردان سخت افزار یعنی Yasuo Takahashi مشارکت نزدیکی داشت. Takahashi کارش را با اسکرین موبایل شروع کرده بود و روی لوازم جانبی PlayStation در سال 2010 کار می کرد. تیم سونی متشکل از Miura، Ito، Takahashi و بقیه افراد شروع به شکل گیری کرد. گروه با گذشت زمان گزینه‌های زیادی را مورد بررسی قرار می‌داد. صفحه‌های نمایش مختلف، زمینه های دید و نمایش مختلف، refresh rate مختلف، روش های مختلف برای کاهش زمان تاخیر و طراحی‌های بصری. بعضی از اعضای تیم اسلایدهای PlayStation Vita را برای صفحه نمایش پیشنهاد دادند که شبیه به همان چیزی بود که Oculus و Samsung (در گوشی موبایل و هدست Gear VR) به کار گرفته بودند. اما این پیشنهاد به دلیل کم بودن وضوح (960×540) مورد قبول واقع نشد.  وقتی Ito بخش سخت افزار را در اواخر 2014 بر عهده گرفت، گفت:« پوشیدن و به سر گذاشتن نمونه های اولیه سخت است همچنین سر در گمی در فضای داخل آن بسیار محتمل خواهد بود. با هدایت وی، اعضای گروه طراحی هدست را بهبود بخشیدند و آن را در معرض استفاده چندین کاربر برای امتحان قرار دادند. انها تسمه‌های پلاستیکی داخل هدست را حذف کردند که این عمل، پوشیدن هدست را آسان می کرد و این امکان را به گیمر می‌داد که بتوانند جلوی پای خود را ببیند. همچنین وقتی که در محیط غرق شدند یا نیاز پیدا کردند که در دنیای واقعی چیزی را بگیرند. تیم بارها راحتی هدست را مورد آزمایش قرار داد تا از این لحاظ مطمئن باشد. همچنین نمونه‌های Google را که مورد آزمایش قرار داد که وزن پیشانی بازیکن را با صورت بازیکن متوازن می‌کرد تا فشاری به بازیکن وارد نشود. Takahashi گفت:« تمام این تغییرات در وزن به این دلیل بود که هدست را سبک‌تر نشان دهد و بازیکن کششی به سمتی خاص احساس نکند.»

]]> https://vgmag.ir/articles/%d8%af%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86-%d8%b3%d8%a7%d8%ae%d8%aa-%d9%88%d8%a7%d9%82%d8%b9%db%8c%d8%aa-%d9%85%d8%ac%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d8%b3%d9%88%d9%86%db%8c/feed/ 0 https://vgmag.ir/game-story/%d8%af%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86-watch-dogs/ https://vgmag.ir/game-story/%d8%af%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86-watch-dogs/#respond Mon, 21 Nov 2016 09:45:15 +0000 http://vgmag.ir/?p=38828 در اکتبر 2012 هکری به نام Aiden Pearce و مربی و همکارش Damien Brenks، دزدی الکترونیکی از هتل Merlaut در شیکاگو را آغاز می‌کنند. Aiden پول‌ها را با موبایلش انتقال می‌دهد. در روند این کار، Damien به فایلی عجیب و متعلق به هکر دیگری بر خورد کرده و سعی می‌کند آن را شناسایی کند و هر دو را کنار بزند. Aiden سعی می‌کند که Damien را از این کار منصرف کند ولی موفق نمی‌شود با توجه به این موضوع کار را رها می‌کند. Aiden که می‌ترسد خانواده‌اش ( خواهرش Nicole و خواهرزاده‌هایش Lena و Jackson) در خطر باشند تصمیم می‌گیرد مخفیانه آنها به مکانی دیگر ببرد. در میانه راه، دو آدم کش مامور می‌شوند که ماشین آنها را متوقف کنند و Aiden را بگیرند. یکی از آدم کش‌ها به نام Maurice Vega با شلیکش، موجب می‌شود ماشین چپ کرده و Lena به کما برود. Lena دو ماه پس از این ماجرا می‌میرد.

Aiden که دیگر به اسم The Fox یا The Vigilante از او یاد می‌شود، رد Maurice را در استادیوم بیسبالی در میدان Parker می‌زند. پس از اینکه Aiden  متوجه می‌شود که نمی‌تواند در مورد رئیس Maurice از او اعتراف بگیرد او را به دست رفیق خلافکارش Jordi Chin می‌سپارد. Aiden بعد از این ماجرا، ctOS (سیستم امنیتی شهر) را هک  کرده و فرار می‌کند. Damien که به خاطر دزدی از Merlaut با Aiden قطع رابطه کرده دوباره نزد Aiden می‌رود و از او تقاضا می‌کند که هکر دیگری را که در آن جریان دست داشت، شناسایی کند. Aiden تقاضای او را نمی‌پذیرد و Damien هم به همین دلیل Nicole را می‌دزدد تا به وسیله او، Aiden را مجبور به همکاری با خود کند. Aiden تصمیم می‌گیرد با سپردن Jackson به دست روانپزشکش، مانع از دزدیده شدن او شود.

Aiden با کمک Clara Lille (عضوی از گروه هک DedSec) رد هکر را می‌زند. این هکر شخصی است به نام Delford Iraq Wade  که هم اکنون رهبر گنگستر‌های اصلی شهر است. Aiden کلید الکترونیکی سرورIraq  را به دست می‌آورد و نمونه‌ای از داده‌های او را به دست می‌آورد. او و Clara متوجه می‌شوند که Iraq رازهایی در مورد همه شهروندان شیکاگو دارد و از گروهش در مقابل مسئولین محافظت می‌کند. آنها با رسیدن به داده‌های رمزگذاری شده‌ای بالاتر از توانایی های Clara به بن بست می‌خورند. Clara کلید حل مشکل را در دستان Raymond “T-Bone” Kenney می‌بیند و Aiden را به سمت او هدایت می‌کند. Raymond “T-Bone” Kenney کسی بود که هک‌هایش موجب قطع برق کامل شهر در سال 2003 و راه اندازی ctOS شد. Aiden برای اینکه نظر Raymond را جلب کند چندین کار برای او انجام می‌دهد و در نهایت Raymond قول می‌دهد که رمز داده‌ها را بشکند.

Aiden به تشکیلات Iraq حمله می‌کند و آن را به سرور خودش تبدیل می‌کند. بعد از اینکه او داده های این سرور را دانلود می‌کند با Iraq درگیر می‌شود و او را می‌کشد. هکر دیگری به نام JB “Defalt” Markowicz در زمان مرور اطلاعات سرور، به سیستم آنها نفوذ می‌کند و قبل از اینکه اطلاعات این سرورها پاک شود، آنها را می‌دزدد. Defalt همچنین اطلاعاتی از خود به جا می‌گذارد که نشان می‌دهد Clara یازده ماه پیش به شناسایی Aiden و Damien کمک کرده است که این امر در نهایت به مرگ دختر خواهرش ختم شد. Aiden از این موضوع ناراحت می‌شود و خواستار جدایی Clara می‌شود. در ادامه Aiden با Damien به دلیل از دست رفتن اطلاعات درگیر می‌شود و Damien اطلاعات و هویت Aiden را لو می‌دهد.

سرانجام ، Aiden و T-Bone ، Defalt را شناسایی می‌کنند و اطلاعات را از او پس می‌گیرند. در همین حین Aiden مکان دزدیده شدن Nicole را پیدا می‌کند و او را آزاد می‌کند و سپس او را به همراه Jackson به خارج از شیکاگو می‌برد. T-Bone با بررسی داده‌ها متوجه می‌شود، کسی که دستور قتل خواهرزاده Aiden را داده ، رهبر Chicago South Club و صاحب Merlaut Hotel یعنی Dermot “Lucky” Quinn است.

Aiden رد Quinn را می‌زند و دستگاه کنترل کننده ضربان قلبش را از کار می‌اندازد. Quinn در لحظات پایانی عمرش دلیل دستورش را این گونه توضیح می‌دهد: من فکر می‌کردم که Aiden به دنبال ویدیوی باج خواهی Mayor Donovan Rushmore ( که Quinn با او همدست است) می‌گردد. این شخص تصادفی منشی‌اش را به دلیل اینکه می‌خواست از ارتباطش با Quinn پرده بردارد می‌کشد. بعد از مردن Quinn، Aiden به دنبال Clara می‌گردد، ولی Clara توسط دار و دسته Quinn که برایش کمین کرده بودند، کشته می‌شود. Aiden بعد از این ماجرا به دنبال Damien می‌گردد که متوجه می‌شود Damien کنترل ctOS را به دست گرفته است و این عمل به او قابلیت دسترسی به تمام شهر را می‌دهد. Aiden با آپلود کردن ویروسی در ctOS، سیستم آن را از کار می‌اندازد و باعث خاموشی کل شهر می‌شود. Aiden سپس Damien را که در فانوس دریایی مخفی شده ، پیدا می‌کند. در این لحظه Jordi سر می‌رسد و معلوم می‌شود که او نیز دیگر وفادار نیست، اما با این وجود، Aiden، Jordi را را زخمی‌می‌کند و Damien را می‌کشد. بعد از اینکه شیکاگو دوباره به حالت سابق برگردد، Aiden نقشش را به عنوان Vigilante می‌پذیرد که باید از شهر محافظت کند و اگر لازم شد مزاحمان را تنبیه کند. بعد از پایان نوشته های پایان بازی، Jordi مکان Maurice را به Aiden می‌گوید. Aiden نیز به همان جا می‌رود. بعد از این ماجرا، ویدیویی از جنایات Rushmore را در اینترنت آپلود می‌کند که منجر به خودکشی Rushmore می‌شود. DedSec ویدیویی منتشر می‌کند که در آن  می‌گوید از مخفی شدن خسته شده است و با Blume Corporation و ctOS اعلان جنگ می‌کند. Blume Corporation اعلام می‌کند که ctOS در سایر شهرهای کشور پیشرفت خواهد کرد و به ctOS 2.0 تبدیل خواهد شد.

این DLC همچنین 13 وسیله نقلیه جدید به بازی اضافه کرده است از قبیل: Nightblade، Chimera و Rat Bike و… سلاح های جدیدی نیز به بازی اضافه شده است همچون: تبر، آچار لوله و … همچنین یک تفنگ شاتگان اتوماتیک به همراه یک نارنجک انداز به بازی اضافه شده است.

حالت رقابتی جدیدی به نام Slipstream به بازی اضافه شده است که برای کاربران اینترنتی وآنلاین بازی است. این حالت نوعی مسابقه است که در آن بازیکنان اسلحه هم دارند.

حجم این آپدیت 2 گیگ است، همچنین این بازی تنها برای PlayStation 4، Xbox One و  PC در دسترس است.

شما در این DLC می توانید با عضویت در یک Clubhouse، به همراه دوستانتان ماموریت های جدیدی انجام دهید.

DLC بازی GTA Biker عرضه شد

تنها کاری که شما برای به دست آوردن این هدیه ی 15 دلاری باید بکنید این است که 100 دلار درPlayStation Store و با استفاده از PSN خرج کنید. شما تا 2 نوامبر وقت دارید که این کار را انجام دهید. خرید از طریق برنامه های شخص ثالثی جزو 100 دلار محسوب نمی شوند. شما حتما می بایست از طریق PSN اقدام به خرید کنید.

وقتی شما 100 دلار خرید کنید، این اعتبار 15 دلاری تا قبل از 15 نوامبر وارد حساب شما می شود یا کد آن به حساب PSN شما فرستاده می شود. زمان استفاده از این اعتبار تا 14 دسامبر است.

با وجود بازی های پرطرفداری همچون Battlefield 1، Titanfall 2 و Mafia III، رساندن مقدار خرید شما به 100 دلار کار سختی نیست.

هدیه ای 15 دلاری برای PSN

قیمت بازی ها با اعتبار یکساله از 50 دلار به 60 دلار افزایش پیدا کرده است. قیمت اعتبار 3 ماهه این بازی ها 25 دلار است. همچنین قیمت ماهانه این بازی ها همان 10 دلار است. البته قیمت بازی ها در کشور کانادا نسبت به آمریکا متفاوت است.

PlayStation Plus در ماه اکتبر

PS4

• Resident Evil
• Transformers: Devastation

PS3

• Mad Riders
• From Dust

Vita

• Code: Realize — Guardian of Rebirth
• Actual Sunlight

لیست بازی های مجانی PlayStation اکتبر