در ابتدا باید بگوییم که این اولین بار نیست که نامی از ICARUS به گوشمان می‌خورد: این بازی قبلا روی استیم عرضه شده است و طرفداران پر و پا قرصی دارد و کسانی که از بازی‌هایی مثل RUST، Valheim یا حتی Enshrouded لذت میبرند، حتما نام این بازی را شنیده‌اند. اما حالا سازندگان بازی تصمیم گرفته‌اند تا این بازی را برای کنسول‌ها هم عرضه کنند.

در بازی‌های سبک بقا، معمولا شما یا ماموریتی برای خودتان (و دوستانتان) درست می‌کنید، یا بازی ماموریت‌هایی کوتاه و محدود در قالب بخش داستانی ارائه می‌کند. اما بازی ICARUS برای شما و وقت شما اهمیت بسیاری قائل است و به همین دلیل سیستم جدیدی درست کرده است. در این سیستم شما شخصیت (پروفایل) خود را می‌سازید و ماموریت‌های کوچک و بزرگی برای یک سازمان فضایی انجام می‌دهید.

البته اگر به این حالت از بازی کردن علاقه ندارید، سازندگان بازی برای شما حالت Open-World هم طراحی کرده اند که در آن میتوانید ماجراجویی خود را انجام دهید و طبق قوانین خود بازی کنید.

در این ماموریت‌‎هاست که هسته اصلی بازی را می‌بینیم: جمع‌آوری مواد اولیه، شکار و زنده ماندن! اما خوبی این سیستم این است که شما لازم نیست هر بار همه تکنولوژی‌ها و Blueprintها را دوباره از نو یاد بگیرید و همه چیز در پروفایل شما ذخیره می شود. اما هسته اصلی بازی شما را مجبور می‌کند که (در اکثر اوقات) یک بِیس اصلی بسازید و با کمک آن زنده بمانید.

چون شما مامور این سازمان فضایی هستید و به سیاره‌ای به نام ICARUS سفر کرده اید، باید با جمع‌کردن مواد اولیه مثل چوب و سنگ و البته شکار حیوان‌های عادی مثل آهو، گوسفند و گُرگ و موجودات عجیب و غریب مثل مارهای جادویی زنده بمانید و ماموریت را به اتمام برسانید و با سفینه کوچکی بازگردید.

به نظر ما این بهترین ویژگی و برگ برنده بازی ICARUS است: شما لازم نیست بعد از هر بار مُردن یا شکست خوردن دوباره همه چیز را از اول تحقیق کنید و پیشرفت شما قابل ذخیره شدن است. این باعث می‌شود که این بازی یکی از بهترین گزینه‌‎ها برای استراحت بعد از یک روز طولانی باشد! البته باید بگوییم که این باعث نمی‌شود که بازی بدون چالش باشد؛ بهرحال این یک عنوان سبک بقاست و باید به شما کمی هم سخت بگذرد.

به این منظور سازندگان ICARUS برای پیشرفت طولانی در بازی چالش‌هایی طراحی کرده اند. یکی از این چالش‌ها سیستم آب و هواست: در دنیای بازی شما شاهد طوفان، باران و برف و چیزهای دیگر خواهید بود که روی زنده ماندن شما تاثیر می‌گذارند. همچنین دائم باید ماسک اکسیژن خود را شارژ کنید و آب بخورید. البته غذا خوردن و گشنگی هم عضو جدایی ناپذیر این سبک است!

مکانیزم طراحی و ساختن در بازی پیچیدگی و ظرافت خود را دارد. شما در بازی با انجام تقریبا هر عملی مثل جمع کردن، ساختن، شکار کردن و غیره امتیاز دریافت می‌کنید که لِوِل شخصیت شما را بالا می‌برد. با گرفتن هر لول می‌توانید از Skill Pointهای خود استفاده کنید تا یک طرح جدید بخرید و آن را بسازید. علاوه بر اینها، می‌توانید شخصیت خود را هم قوی‌تر کنید.

متاسفانه در اینجاست که اولین (و شاید تنها) مشکل بازی را تجربه خواهید کرد: طراحی رابط کاربری بازی، مِنوها و کنترل بازی اصلا مناسب یک بازی کنسولی در سال ۲۰۲۶ نیست. همه متن‌های بازی بسیار ریز و ناخوانا هستند، منوهای بازی طبیعی نیستند و رفت و آمد کردن برای انتخاب ابزارها در نوار مرکزی بسیار سخت و دشوار است.

امیدواریم که سازندگان بازی به زودی این مشکلات را حل کنند،‌ زیرا در چنین بازی‌هایی شما زمان زیادی را صرف گشتن در منوها، مدیریت کردن همه جزئیات و Craft کردن می‌کنید، و حیف است که چنین بازی زیبایی رابط کاربری خوبی نداشته باشد.

گرافیک و ویژگی‌های بصری بازی بسیار زیبا هستند؛ در حال حاضر فقط دو نقشه وجود دارد که با توجه به حالت بازی شما بخشهای مختلفی از آن را می‌بینید. در این نقشه‌ها شما ترکیبی از اقلیم‌های مختلف شامل کوه، دریاچه، دشت و دریاچه را می‌بینید و موجودات و حیواناتی در آن زندگی می‌کنند که حس طبیعی بودن را به شما القا می‌کند. عملکرد بازی روی PS5 بسیار خوب است و شما هیچ گونه کمبود یا کاهش FPS را حس نمی‌کنید.

موسیقی و صداهای بازی هم بسیار خوب و دلنشین طراحی و ساخته شده اند، از صدای خش خش برگان در باد گرفته تا صدای زوزه گرگها، همگی حس این را می‌دهند که سازندگان بازی با دل و جان مایه گذاشته اند.

در نهایت باید گفت که هرچند طراحی رابط کاربری و منوهای بازی اصلا خوب و معقول نیست، اگر طرفدار سبک بقا هستید، مِهر بازی به دل شما خواهد نشست و قطعا عاشق آن خواهید شد. ماموریت‌های بازی، پیچیدگی‌های سیستم Crafting و طراحی زیبا و جذاب آن قطعا شما را ساعت‌ها معتاد خواهد کرد.

البته این فقط نوک قله کوه یخ بازی ICARUS است؛ بخش‌های دیگر و ویژگی‌های دیگری مثل Companion یا حیوان خانگی، ماجراجوهای فانتزی در قلب یخ یا نقشه‌های جهنمی هم وجود دارند. سازندگان بازی قصد دارند چند محتوای اضافی هم برای بازی طراحی و عرضه کنند. ما به این بازی امتیاز خوب را میدهیم.

English Section

ICARUS Console Edition brings the popular PC survival game to consoles, offering a familiar yet refined experience for fans of the genre. Unlike traditional survival games, ICARUS introduces a mission-based system where players create a persistent character and complete contracts for a space organization. Progression is saved across missions, eliminating the need to restart from scratch after failure—one of the game’s strongest features.

Players gather resources, hunt wildlife, craft equipment, and build bases while managing survival elements like oxygen, hunger, and dynamic weather conditions. An optional open-world mode also allows for more relaxed exploration.

The game looks visually impressive on PS5, with smooth performance and immersive environmental design, supported by strong sound design. However, the biggest drawback is its poorly optimized console UI, with small text and clunky navigation.

Despite this flaw, ICARUS delivers a deep and rewarding survival experience that can easily captivate players for hours.

نقد و بررسی بازی ICARUS Console Edition روی PS5 و به  واسطه کد ارسالی ناشر انجام گرفته است.

]]> https://vgmag.ir/reviews/icarus-console-edition/feed/ 0 https://vgmag.ir/news/playstation-6-%d9%88-%d8%a7%d8%ac%d8%b1%d8%a7%db%8c-native-%d8%a8%d8%a7%d8%b2%db%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%86%d8%b3%d9%84-%d9%82%d8%a8%d9%84/ https://vgmag.ir/news/playstation-6-%d9%88-%d8%a7%d8%ac%d8%b1%d8%a7%db%8c-native-%d8%a8%d8%a7%d8%b2%db%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%86%d8%b3%d9%84-%d9%82%d8%a8%d9%84/#respond Sun, 22 Feb 2026 20:41:34 +0000 https://vgmag.ir/?p=109387 شرکت Sony Interactive Entertainment پتنت جدیدی را به ثبت رسانده است که نشان می‌دهد کنسول نسل بعدی این شرکت، Playstation 6، می‌تواند بازی‌های همه نسل‌های قبلی را به‌صورت بومی اجرا کند. یعنی بدون نیاز به شبیه‌سازی نرم‌افزاری یا خدمات ابری، بازی‌های مربوط به نسل‌های گذشته روی سخت‌افزار این کنسول قابل اجرا خواهند بود.

این پتنت توصیف می‌کند که چگونه یک سیستم سازگاری کامل به عقب می‌تواند با معماری سخت‌افزاری یک کنسول آینده ادغام شود و به بازیکنان اجازه دهد بازی‌های قدیمی را همان‌طور که هستند اجرا کنند.

این اقدام در Playstation 6 درصورت پیاده‌سازی می‌تواند یکی از بزرگ‌ترین درخواست‌های جامعه بازی‌سازی را برآورده کند، چرا که بیش از سه دهه تاریخ بازی‌های ویدئویی را روی یک پلتفرم واحد تجمیع می‌کند و ممکن است نسل جدید پلی‌استیشن را به دستگاهی قطعی برای طرفداران برند تبدیل کند. همچنین این سند فنی جزئیات روش پیشرفته‌ای را ارائه می‌دهد که می‌تواند نرم‌افزارهای نوشته‌شده برای سخت‌افزارهای قدیمی را روی دستگاه‌های مدرن اجرا کند.

با ورود به دنیای بازی Ardenfall، اولین چیزی که توجه شما را جلب می‌کند، باز بودن دست شما در انجام تقریبا هر کاری‌ست. به این دلیل عنوان دوران طلایی نقش‌آفرینی را انتخاب کردیم تا به بازی‌هایی چون Elder Scrolls III Morrowind  ادای احترام کرده باشیم؛ عنوانی که هنوز هم طرفداران خود را دارد که با دل و جان ساعت‌ها وقت خود را صرف تجربه‌کردن این کلاسیک باشکوه می‌کنند.

اما چه چیزی این بازی را شبیه به Morrowind می‌کند؟ برای پاسخ به این سوال باید به معنای اصلی ژانر نگاه کنیم: نقش‌آفرینی! در دنیایی که روزانه صدها بازی وارد بازار می‌شوند، معنا و مفهوم ژانرها تحت تاثیر قرار گرفته و با ایجاد سبک‌های جانبی، بازی‌هایی که زمانی سبک‌آفرین بودند فراموش شده‌اند و به آرشیو دنیای بازی رفته‌اند. اما در این میان سازندگان بازی در استدیو Spellcast Studios، که نخستین تجربه‌شان را عرضه کردند، به این آرشیو رفته‌اند و با عنوان Ardenfall گرد و خاک را از ژانر RPG پاک کرده‌اند.

هر تصمیم شما، حتی قبل از شروع بازی، در داستان و گیم‌پلی تاثیر خواهد گذشت. مثلا یکی از نژادها در دنیای بازی ظاهرا کمی خود را بالاتر از نژادهای دیگر می‌پندارد و اگر آن را انتخاب کنید، NPCهای بازی روی خوشی به شما نشان نمی‌دهند و به شما اعتماد نمی‌کنند. اما اگر این نژاد را انتخاب کردید، محکوم به ظلم‌واقع شدن هستید؟ پاسخ خیر است، چون همانند بازی‌هایی چون Fallout و Elder Scrolls، می‌توانید قابلیت‌ها و البته ویژگی‌های (Trait) خاصی انتخاب کنید که روی گیم‌پلی شما تاثیر می‌گذارد.

یک عنصر مهم دیگر بازی اکتشاف است. بازی Ardenfall دائما به شما برای اکتشاف جایزه می‌دهد. حتی در نسخه آزمایشی محدود بازی شما می‌توانید از سنگ‌ها بالا بروید، زیر آب بروید یا به مسیرهای فرعی بروید تا چیزهای جدید و آیتم‌های جالب پیدا کنید. همچنین بازی‌ برای شما ماموریت‌های جانبی هم در نظر گرفته است که هم داستان قشنگی دارند و هم جذاب هستند.

اما گیم‌پلی اصلی بازی چگونه است؟ همانند اکثر بازی‌های نقش‌آفرینی، شما با کم و زیاد کردن تواناهایی خود در زمینه جادو، زور بازو و سایر قابلیت‌ها شخصیت خود را تعریف می‌کنید. همانند اکثر بازی‌های Elder Scrolls می‌توانند همه نوع سلاحی را در ابتدای بازی استفاده کنند؛ اما با گرفتن سلاح‌های جدید و خاص، باید سمت و سوی خود را مشخص کنید که آیا می‌خواهید یک جادوگر باهوش، دزد مخفیکار، غول قدرتمند یا کمانگیر تیزبین باشید.

طراحی محیط و گرافیک بازی هم بسیار زیبا و دلنشین است. سبک خاص هنری شبیه بازی‌هایی که اکثرا تجربه کردید نیست، اما دنیای کارتونی و فانتزی قشنگی را به تصویر می‌کشد. دنیای بازی هم‌نام بازی (Ardenfall) است و هنوز اطلاعات زیادی از آن نداریم، ولی با توجه به تجربه محدود دمو بازی، بخش جالبی از بازی را می‌بینیم که توسط یک هیولا دریایی دچار اختلال شده است و شما باید آن را نجات بدهید.

در مجموع باید گفت که با توجه به چیزهایی که تا به‌حال در پیش‌نمایش Ardenfall دیده‌ایم، ظاهرا قرار است با عنوانی پر از تجربه‌های جالب همراه باشیم که ساعت‌ها شما را درگیر دنیای عجیب و غریب خود خواهد کرد. در حال حاضر سازندگان برنامه دارند تا بازی را در سال 2026 عرضه کنند، اما ماه آن هنوز مشخص نشده است.

پیش‌ نمایش بازی Ardenfall

یازدهمین جشنواره بازی‌های ویدیویی ایران با هدف تقویت زیست‌بوم تولید بازی در کشور و حمایت از استعدادهای خلاق، پس از برگزاری رقابتی گسترده میان آثار راه‌یافته به مرحله نهایی، به ایستگاه پایانی رسید. این رویداد با استقبال بازی‌سازان، استودیوهای مستقل و شرکت‌های فعال در صنعت همراه بود و بستری برای نمایش توانمندی‌های فنی و هنری نسل جدید طراحان بازی فراهم کرد. در مراسم اختتامیه یازدهمین جشنواره بازی‌ های ویدیویی ایران، ضمن قدردانی از تلاش‌های فعالان این عرصه، برگزیدگان هر بخش معرفی شدند؛ آثاری که نشان‌دهنده رشد کیفی تولیدات داخلی و افق روشن پیش‌روی صنعت بازی‌های ویدیویی کشور هستند.

برندگان بخش‌های مختلف یازدهمین جشنواره بازی‌های ویدیویی به شرح زیر است: 

بخش سبک‌ها: 

تندیس جشنواره برای بهترین بازی سبک استراتژی و شبیه‌سازی: آرش نگهبان برای بازی «جزیره خود را بازیابی کنید» و استودیو مدریک برای بازی «ورسز»،  70 میلیون تومان جایزه نقدی

بهترین بازی سبک اکشن و ماجرایی: 

دیپلم افتخار برای سامان کاظمی برای بازی «آنها»، 50 میلیون تومان جایزه نقدی

تندیس جشنواره برای شکیلا تاشک‌ برای بازی «محافظان کوچک: آخرین امید»، 70 میلیون تومان جایزه نقدی

بهترین بازی سبک تیراندازی

تندیس جشنواره برای مجتبی فضل زرندی برای بازی «نبرد میرزا»، 70 میلیون تومان جایزه نقدی

بهترین بازی سبک ماجرایی

تندیس جشنواره آقای زکریا برای بازی «کروچ»، 70 میلیون تومان جایزه نقدی

بهترین بازی سبک معمایی (پازل)

دیپلم افتخار برای سروش رزقی بازی «داستان یک تولد»، 50 میلیون تومان جایزه نقدی

تندیس جشنواره برای میلاد رهنما بازی «شاه پیچ»، 70 میلیون تومان جایزه نقدی

بهترین بازی سبک دفاع از قلعه

تندیس جشنواره برای محمد حلاجی بازی «شبیخون»، 70 میلیون تومان

جوایز برندگان بخش ویژه جشنواره:

بهترین بازی حوزه خانواده

دیپلم افتخار برای محمد شبانی بازی «محافظان کوچک: آخرین امید»، 50 میلیون تومان

بهترین بازی از منظر هویت و وفاق ملی 

دیپلم افتخار برای حسنعلی نجاتی بازی «نبرد نامداران»، 50 میلیون تومان جایزه نقدی

بهترین شخصیت‌پردازی

دیپلم افتخار برای علی عاشورای بازی «محافظان کوچک: آخرین امید»، 50 میلیون تومان جایزه نقدی

بهترین بازی مخصوص کودکان و نوجوانان

دیپلم افتخار برای سید نورالدین ایزدخواه برای بازی «کروچ»

جایزه این بخش مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان است که توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان پرداخت می‌شود.

بهترین بازی از نگاه رسانه 

دیپلم افتخار برای سامان کاظمی برای بازی «آنها» و سید نورالدین ایزدخواه بازی «کروچ»، 50 میلیون تومان جایزه نقدی

بهترین بازی اول

دیپلم افتخار برای سیدمحمد میرحسینی برای بازی «سایه های شهر» و مهرشاد شادان‌مهر برای بازی «کاراگاه مهرداد: رد خون»، 50 میلیون تومان جایزه نقدی

جایزه ویژه هیئت انتخاب

پارسا فروزمند برای بازی «کد ۱۳»، 50 میلیون تومان جایزه نقدی

جایزه نشان فیروزه‌ای 

بازی‌های «کروچ» و «محافظان کوچک: آخرین امید»

(این نشان به بازی‌هایی اعطا می‌شود که فضایی ایمن و سلامت برای کودکان کمتر از ۱۲ سال داشته باشند)

جوایز برندگان نگاه مردمی:

این بخش برای اولین بار در یازدهمین جشنواره بازی‌های ویدیویی صورت گرفت و رای‌گیری از طریق پلتفرم روبیکا و سایت جشنواره انجام شد. در این بخش ۶۹ هزار و ۷۵ نفر رای دادند.

بهترین بروزرسانی از نگاه مردمی

دیپلم افتخار محمد سپهوند برای بازی «زندان شیطان»، 50 میلیون تومان جایزه نقدی

بهترین بازی مورد انتظار از نگاه مردمی

دیپلم افتخار برای مهدی قناعت‌زاده برای بازی «لوتی سوار»، 50 میلیون تومان جایزه نقدی

بهترین بازی از نگاه مردم

تندیس جشنواره برای مهدی فداالدینی برای بازی «اونو» ، 70 میلیون تومان جایزه نقدی

بخش دستاوردها:

بهترین دستاورد داستان و روایت بازی:

دیپلم افتخار برای علی عاشورای بازی «محافظان کوچک: آخرین امید»، 70 میلبون تومان جایزه نقدی

تندیس جشنواره برای روح‌الله سعادت‌مند برای بازی «کروچ»، 100 میلبون جایزه نقدی

بهترین دستاورد هنری از منظر فنی و زیبایی‌شناسی:

دیپلم افتخار برای مهرداد رضایی بازی «لاکچریا» و روح‌الله سعادت‌مند برای بازی «کروچ»، 70 میلیون تومان جایزه نقدی

تندیس جشنواره برای محمد شبانی «محافظان کوچک: آخرین امید»، 100 میلیون تومان جایزه نقدی

بهترین دستاورد موسیقی:

دیپلم افتخار برای علی زکریا برای بازی «کروچ» ، 70 میلیون تومان جایزه نقدی

تندیس جشنواره برای میرمعین امیری برای بازی «محافظان کوچک: آخرین امید»،  100 میلیون تومان جایزه نقدی

بهترین دستاورد فنی: 

دیپلم افتخار برای سیدرضا سعیدی برای بازی «محافظان کوچک: آخرین امید»،  70 میلیون تومان جایزه نقدی

تندیس جشنواره برای محمدحسن کریمیان و یوسف رحمتی برای بازی «ورسز»،  100 میلیون تومان جایزه نقدی

بهترین دستاورد صداگذاری و افکت صوتی: 

دیپلم افتخار برای سامان کاظمی بازی «آنها»، 70 میلیون تومان جایزه نقدی

تندیس جشنواره برای نفیسه عرب «محافظان کوچک: آخرین امید»، 100 میلبون تومان جایزه نقدی

بهترین دستاورد طراحی بازی: 

تندیس جشنواره برای سامان کاظمی بازی «آنها»، 70 میلیون

و قائد حسنی بازی «محافظان کوچک: آخرین امید»، 100 میلیون جایزه نقدی

بهترین دستاورد فرهنگی:

دیپلم افتخار برای مجتبی فضل زرندی برای بازی «نبرد میرزا»

تندیس جشنواره برای سیدحسن حسینی بازی «سیمرغ: سفر ابدی»، 100 میلیون تومان جایزه نقدی

بهترین بازی سال: 

دیپلم افتخار برای سامان کاظمی بازی «آنها»،300 میلبون تومان جایزه نقدی

تندیس جشنواره برای سیدرضا سعیدی بازی «محافظان کوچک: آخرین امید»، 600 میلیون تومان جایزه نقدی

منبع خبر

گیم پلی؛ سریع، رقابتی و متکی به مهارت فردی

مهم ترین ستون این بازی گیم پلی آن است، سرعت درگیری ها بالا است و زمان واکنش در بسیاری از موقعیت ها تعیین کننده نتیجه نبرد خواهد بود. این موضوع باعث شده بازی حالت آرکید و هیجانی خود را حفظ کند، اما در عین حال نیازمند دقت و تمرکز بالا باشد.

تنوع مودها از جمله Team Deathmatch، Domination، Hardpoint، Search and Destroy و Battle Royale باعث شده بازیکن ها بتوانند بر اساس سبک بازی خود مود مناسب را انتخاب کنند. هر مود قواعد و استراتژی مخصوص خود را دارد و همین تنوع مانع یکنواخت شدن تجربه می شود.

یکی از بخش های مهم در بررسی کالاف دیوتی موبایل، سیستم Gunsmith و شخصی سازی اسلحه هاست. بازیکن می تواند با انتخاب اتچمنت های مختلف، عملکرد گان را در زمینه هایی مثل دقت، برد، سرعت نشانه گیری یا کنترل لگد تغییر دهد. هر تغییر کوچک در تنظیمات می تواند روی نتیجه درگیری تاثیر بگذارد. همین عمق باعث شده رقابت در رنک به شکل جدی وابسته به شناخت متا و تنظیم لوداوت مناسب باشد.

سیستم رنک و رقابت آنلاین

بخش Ranked Match یکی از مهم ترین عوامل ماندگاری بازی است. ساختار رنک از سطوح پایین شروع می شود و تا Legendary ادامه دارد. بالا رفتن در رنک نیازمند پیروزی های پیاپی، هماهنگی تیمی و تسلط کامل بر مپ ها است.

سیستم امتیازدهی به گونه ای طراحی شده که عملکرد فردی هم تاثیرگذار باشد. یعنی حتی اگر تیم شکست بخورد، عملکرد خوب می تواند از افت شدید امتیاز جلوگیری کند. این موضوع انگیزه رقابت را حفظ می کند و بازیکن را به بهبود مهارت فردی تشویق می کند.

گرافیک، طراحی محیط و بهینه سازی

از نظر بصری، کالاف دیوتی موبایل یکی از با کیفیت ترین شوترهای موبایلی محسوب می شود. طراحی مپ ها دقیق و جزئیات محیط قابل توجه است. بسیاری از نقشه ها از نسخه های کلاسیک سری کالاف الهام گرفته اند و همین موضوع حس نوستالژی را برای بازیکنان قدیمی زنده می کند.

نورپردازی، افکت انفجار، صداگذاری اسلحه ها و انیمیشن های ریلود باعث شده تجربه بازی حرفه ای به نظر برسد. در عین حال تیم توسعه دهنده تلاش کرده بازی را برای دستگاه های میان رده هم بهینه کند. وجود تنظیمات گرافیکی متنوع باعث شده کاربران با سخت افزارهای مختلف بتوانند بازی را اجرا کنند.

البته در برخی آپدیت های حجیم، افت فریم یا باگ های مقطعی گزارش شده است که معمولا با بروزرسانی های بعدی برطرف می شود.

سیستم پیشرفت و آیتم های داخل بازی

سیستم بتل پس و رویدادهای فصلی یکی از موتورهای اصلی بازگشت بازیکنان است. هر سیزن شامل آیتم های جدید، اسکین های متنوع، کاراکترهای ویژه و چالش های اختصاصی است. این چرخه فصلی باعث شده بازی حالت پویا داشته باشد و دائما در حال تغییر باشد.

برای دسترسی به بسیاری از آیتم های ویژه، بازیکن نیاز به CP دارد. این ارز داخل بازی برای فعال کردن بتل پس، خرید باندل ها یا شرکت در گردونه های خاص استفاده می شود. همین موضوع باعث شده مدیریت منابع داخل بازی اهمیت پیدا کند. بسیاری از بازیکنان برای ارتقا سریع تر اکانت خود از گزینه های مطمئن برای خرید سی پی استفاده می کنند تا بدون ریسک و با واریز سریع به آیتم های دلخواه دسترسی داشته باشند.

مدل درآمدزایی و تعادل بازی

یکی از سوالات مهم در هر بررسی کالاف دیوتی موبایل این است که آیا بازی Pay to Win است یا خیر؟ به طور کلی آیتم های پولی بیشتر جنبه ظاهری دارند و تاثیر مستقیم روی قدرت اسلحه ندارند. با این حال برخی اسکین های خاص یا گان های میتیک ممکن است از نظر دیداری یا انیمیشن تجربه متفاوتی ایجاد کنند.

در مجموع تعادل بازی حفظ شده و بازیکنی که مهارت بالاتری دارد، حتی بدون پرداخت هزینه نیز می تواند در رنک بالا رقابت کند.

نقاط قوت بازی

• گیم پلی سریع و رقابتی
• سیستم عمیق شخصی سازی اسلحه ها
• تنوع مودهای بازی
• بروزرسانی های منظم فصلی
• جامعه کاربری فعال و رقابتی
• بهینه سازی مناسب برای دستگاه های مختلف

نقاط ضعف بازی

• وابستگی برخی آیتم های جذاب به پرداخت درون برنامه ای
• نیاز به اینترنت پایدار و کم تاخیر
• حجم بالای دانلود در برخی آپدیت ها
• احتمال بروز باگ های مقطعی پس از بروزرسانی ها

شما چه امتیازی به کالاف دیوتی می دهید؟

در این بررسی کالاف دیوتی موبایل مشخص است که این عنوان همچنان یکی از جدی ترین گزینه ها در بین شوترهای موبایلی محسوب می شود. ترکیب گرافیک مناسب، گیم پلی سریع، سیستم رنک رقابتی و ساختار فصلی پویا باعث شده میلیون ها بازیکن همچنان فعال باشند.

اگر به دنبال یک تجربه رقابتی واقعی روی موبایل هستید، این بازی می تواند انتخابی قابل اعتماد باشد. البته برای پیشرفت سریع تر، شناخت متا، تنظیم لود اوت مناسب و مدیریت درست منابع داخل بازی نقش مهمی در موفقیت شما خواهند داشت. با این توصیفات شما چه امتیازی به این بازی محبوب می دهید؟

به گزارش روابط عمومی بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای، رضا احمدی، دبیر یازدهمین جشنواره بازی‌های ویدیویی ایران (هفت‌خوان بازی)، فهرست نامزدهای این دوره در بخش‌های مختلف را اعلام کرد. وی با اشاره به رشد کیفی بازی‌های ایرانی در سال گذشته، این جشنواره را فرصتی برای معرفی بهترین‌های این صنعت دانست.

نامزدهای یازدهمین جشنواره بازی‌های ویدیویی ایران در بخش‌های مختلف به این شرح است: 

 بخش دستاوردها

در بخش دستاوردها که به جنبه‌های تخصصی ساخت بازی می‌پردازد، نامزدهای زیر معرفی شده‌اند:

 فنی: محافظان کوچک: آخرین امید، بزن بهادر، ورسز، نبرد نامداران

 طراحی بازی: محافظان کوچک: آخرین امید، آنها، ورسز، بزن بهادر

 هنری: محافظان کوچک: آخرین امید، کروچ، کد سیزده، لاکچریا

موسیقی: محافظان کوچک: آخرین امید، کروچ، کد سیزده، آنها

صداگذاری و افکت صوتی: محافظان کوچک: آخرین امید، کروچ، جنگ مقدس، آنها

 داستان و روایت: محافظان کوچک: آخرین امید، کروچ، داستان یک تولد، آنها

 فرهنگی: محافظان کوچک: آخرین امید، سیمرغ، نبرد میرزا، نبرد نامداران

 بخش سبک‌ها

در بخش سبک‌های مختلف بازی، نامزدها به شرح زیر هستند:

 سبک معمایی(پازل): شاه پیچ، داستان یک تولد، سیمرغ: سفر ابدی، جدول میرزا

 سبک تیراندازی: نبرد میرزا، یادگاران، جنگ مقدس، تنکوو

 سبک ماجرایی: کروچ، کارآگاه مهرداد: رد خون، باران مه‌آلود دم صبح، ۴۱۱۴۸ بازگشت

 سبک استراتژی/شبیه‌سازی: جزیره خود را بازیابی کنید، ورسز، بزن بهادر، نبرد نامداران

 سبک دفاع از قلعه: شبیخون (جنگ آنلاین)، سربازان وطن، ژله علیه هیولا، ارباب قلعه

 سبک اکشن ماجرایی: محافظان کوچک: آخرین امید، آنها، کد سیزده، جنگ تقدیر

 بخش ویژه

در بخش ویژه نیز بازی‌ها در حوزه‌های متنوعی رقابت می‌کنند:

 از دید رسانه: کروچ، آنها، محافظان کوچک: آخرین امید

 بازی اول: کارآگاه مهرداد: رد خون، سایه‌های شهر، شاه پیچ، نبرد میرزا

 خانواده: محافظان کوچک: آخرین امید، گلمراد، راز گمشدگان

 شخصیت‌پردازی: محافظان کوچک: آخرین امید، کروچ، ۴۱۱۴۸ بازگشت، کد سیزده

 مخصوص کودکان و نوجوانان: گوهرستان، کروچ، شاه پیچ

 بخش هویت و وفاق ملی: نبرد نامداران، سیمرغ: سفر ابدی، سربازان وطن

 بازی سال

در نهایت، پنج نامزد نهایی بخش بازی سال عبارتند از:
۱. محافظان کوچک: آخرین امید
۲. آنها
۳. نبرد نامداران
۴. کد سیزده
۵. کروچ

 احمدی در پایان اعلام این نامزدها تأکید کرد: «امسال شاهد حضور بازی‌های باکیفیت و خلاقانه‌ای در عرصه ملی بوده‌ایم. انتخاب بهترین‌ها کار دشواری است و امیدواریم این رویداد گامی مؤثر در ارتقای صنعت بازی‌های ویدیویی ایران باشد.»

مراسم پایانی یازدهمین جشنواره بازی‌ های ویدیویی ایران در تاریخ ۲۸ بهمن ماه، در سالن همایش‌های برج میلاد تهران برگزار خواهد شد و برگزیدگان نهایی در آن معرفی می‌شوند.

لینک خبر

داستان بازی The Run از جایی شروع می‌شود که یک اینفلوئنسر (Influencer) به نام Zana که در شبکه‌های مجازی معروف است، به روستای کوچکی در ایتالیا سفر می‌کند تا یک مسیر مشخص را بدود و با فیلم‌گرفتن از خودش، طرفدارانش را بیش‌‎تر جذب خود و شرکتش بکند. اما به‌زودی می‌فهمیم که این مسیر و این دویدن، یک مسیر عادی نیست و بازی به‌طرز دراماتیکی به یک عنوان ترسناک و هیجان‌انگیز تبدیل می‌شود. کمی بعد از شروع دویدن، افرادی با ماسک‌های عجیب و غریب (که شما را به یاد داستان‌های اساطیری می‌اندازند) به زانا حمله می‌کنند و او می‌فهمد که عده‌ای دنبال کُشتن و نابود کردن او هستند.

اولین چیزی که شما را به این بازی جذب می‌کند، کیفیت بالای فیلم‌برداری و تدوین این فیلم یا بازی‌ است؛ محیط‌های فیلم از شهری در ایتالیا هستند و کارگردان بازی و کارگردان فیلم Paul Raschid (که قبلا توانسته نامزد و برنده جایزه‌های معتبری شود) به‌خوبی از این لوکیشن‌ها استفاده کرده است.

ما به‌طور تخصصی وظیفه تحلیل فیلم را برعهده نداریم ولی معمولا برای نقد و بررسی بازی‌های FMV باید کمی وارد این مسئله شد. در مجموع بازی The Run همانند یک چرخ و فلک است و شما روی یک صندلی نشسته‌اید و فقط باید چند بار دکمه‌ای را فشار دهید. برای همین پیشنهاد می‌کنیم بین دو حالت استرس‌زا و غیراسترس‌زا، حالت دوم را انتخاب کنید و از این مسیر لذت ببرید!

به‌تر است که کمی در خصوص بازیگران و بازی آن‌ها صحبت کنیم. اگر سریال‌های معروفی چون Vikings و Game of Thrones را دیده باشید، مطمئنیم که بازیگر اصلی بازی (Roxanne McKee) و بازیگر مکمل او (George Blagden) را خواهید شناخت. هرچند نفر دوم به نسبت بازیگر اصلی بازی بهتری در سریال وایکینگ داشت، اینجا خانم رُکسَن توانسته به‌خوبی در نقش خود فرو رود و بازی نسبتا خوبی ارائه می‌کند.

Zana، شخصیت اصلی بازی، دائما در حال دویدن است و شاید بتوان این دویدن را نوعی سمبُل و نمادی از تلاش بیهوده آدمی در دنیای امروز تلقی کرد. در روستای کوچک ایتالیایی، مردم در حال زندگی روزمره و ساکن خود هستند اما این اینفلئونسر از شهری بزرگ در آمریکا آمده است تا “به طبیعت برگردد” و روی دیگری از زندگی‌اش را به مردم دنیا نشان دهد.

در سیر داستان بازی، ما چند فلش‌بک از زندگی Zana می‌بینیم که به‌دلیل خطر اسپویل شدن داستان، خیلی وارد جزئیاتش نمی‌شویم. اما همینقدر بدانید که این بخش‌های فیلم به‌خوبی و در راستای چیدن خط داستانی بازی نقش مهمی دارند.

علاوه بر این‌ها، باید اشاره کنیم که این عنوان FMV یک بازی با چند خط داستانی است و شما با تصمیماتی که می‌گیرید می‌توانید جان شخصیت اصلی را به‌خطر بیندازید یا از او دفاع کنید. این تصمیم‌ها در روند پایان بازی هم تاثیر می‌گذارند، اما نقد ما به این بخش The Run این است که بازی به شما هیچ نشانه و کمکی برای تصمیم‌گرفتن نمی‌کند و شما فقط باید آزمون و خطا کنید!

ظاهرا سازندگان بازی می‌خواهند شما عبارت YOU DIED را بارها ببینید تا متوجه شوید چقدر خرج گرفتن برداشت‌های مختلف از صحنه‌های مرگ شخصیت اصلی کرده‌اند. به‌عنوان مثال در بخشی از بازی شما باید بین دو سلاح برای دفاع‌کردن از خود یکی را انتخاب کنید؛ اما به شما هیچ اطلاعی داده نمی‌شود. یکی از سلاح‌ها مشکل دارد و دیگری مشکل ندارد و به‌راحتی می‌تواند شما را به کُشتن بدهد.

باید اعتراف کنیم که در ابتدا فکر می‌کردیم که داستان The Run بسیار ساده و پیش‌پا افتاده است و حتی گاهی در حد و اندازه یک روایت ترسناک و Thriller معمولی هم نبود، اما با نزدیک‌شدن به آخر و دیدن پایان‌های مختلف بازی کمی شگفت‌زده شدیم و انتظار چنین پایانی از این بازی نداشتیم! تیم کارگردان Paul Raschid نشان داده که تیم نویسندگی و افراد درستی را برای طراحی این فیلم / بازی انتخاب کرده است.

اما اگر شما به هر دلیلی در بازی شکست بخورید و صفحه Game Over را ببینید، با سورپرایز دیگری هم روبرو می‌شوید؛ سازندگان بازی نقشه‌ای شبکه مانند در قسمت Stats از تصمیمات شما و نتیجه آن‌ها نشان می‌دهد که شما را مشتاق می‌کند تا تمام پایان‌های بازی و حتی انواع مختلف کشته‌شدن به دست آن افراد مرموز را ببینید! این صفحه به‌تنهایی یکی از بهترین تصمیمات سازندگان بازی بوده است.

در مجموع باید گفت که بازی The Run یک عنوان سبک و کوتاه است که می‌تواند شما را برای کمی چند ساعت سرگرم یک داستان نسبتا وحشتناک و معمایی کند. علاوه بر نسخه PC که ما آن را نقد کردیم، نسخه موبایلی بازی هم وجود دارد که برای کسانی که می‌خواهند بازی را در حالت پُرتابل تجربه کنند مناسب‌تر است. ما به این بازی امتیاز خوب می‌دهیم.

نقد و بررسی بازی The RUN روی PC و به  واسطه کد ارسالی ناشر انجام گرفته است.

سازندگان بازی ‌Fatherhood به دنبال پاسخ‌دادن این سوال نیستند،‌ چون شما مسبب به وجود آمدن هیچ جنگی در این بازی نیستید. شما فقط یک معلم فلک‌زده هستید که فرزندی نابینا دارد و باید او را از یک شهر جنگ‌زده بیرون کنید.

نسخه دمو بازی Fatherhood خیلی شما را برای فجایع انسانی که قرار است مشاهده کنید آماده نمی‌کند. به محض شروع بازی، به شما آموزش کوچکی داده می‌شود و مهم‌تر از همه به شما یکی از عنصرهای اصلی یاد داده می‌شود: تصمیم‌های شما مثل بازی‌هایی چون Life is Strange تاثیری در داستان و روند بازی دارند.

به عنوان مثال،‌ در ابتدای بازی شما یک سرباز مجروح دشمن را می‌بینید که خونین روی زمین افتاده است و به دنبال کمک است. شما می‌‌توانید کمی در محیط بازی بچرخید و یک بسته کمک اولیه پیدا کنید و او را نجات بدهید. اگر این کار را بکنید،‌ این سرباز این لطف شما را فراموش نخواهد کرد و بعدا در بازی به کمک شما خواهد آمد!

محیط بازی Fatherhood جالب و مبتکرانه طراحی شده است. ما با یک بازی ماجراجویی داستان-محور 2.5 بعدی روبرو هستیم که در آن شما می‌توانید علاوه بر سمت چپ و راست رفتن،‌ به بعد جلو و عقب هم بروید که این باعث خلق صحنه های جالبی می‌شود. در اکثر قسمت‌های این دمو شما باید پازل های کوچک و ساده‌ای را حل کنید تا بتوانید داستان اصلی بازی را به پیش ببرید.

بنظر ما، بهترین بخش این دمو و این بازی،‌ آهنگ و موسیقی اصلی بازی است که بر مشکلات این بازی کمی پرده می‌اندازد. یک آهنگ زیبا با تِم و حس و حال خاورمیانه‌ای که شما را به یاد فیلم‌های هالیوودی جنگی می‌اندازد.

همانند این فیلم‌های هالیوودی جنگی،‌ نسخه دمو بازی Fatherhood هم مشکل‌هایی ریز اما اذیت‌کننده دارد که امیدواریم در نسخه اصلی بازی حل شوند: یکی از آن‌ها واکنش ها و برخوردهای شما با سربازان و دشمنان در بازی است. همانطور که گفتیم این بازی روایت یک جنگ در داخل یک شهر است، به همین دلیل شما باید یا سلاح‌های کوچکی پیدا کنید تا سربازان را از بین ببرید،‌ یا باید مخفیانه آنها را دور بزنید چون فقط یک تیر لازم است تا شما از پای دربیفتید.

مکانیک خاص دیگر این بازی مربوط به دختر نابینا شما، Asma است. شما بعد از کمی گشت و گذار در شهر او را تنها و در حال گریه پیدا می‌کنید و برای آرام کردنش باید او را بغل کنید. این حرکت و صحنه در طول دموی بازی چند بار دیگر هم اتفاق می‌افتاد و ما منتظریم تا ببینیم که سازندگان چگونه از این ویژگی در بازی اصلی استفاده خواهند کرد.

در مجموع باید گفت که دمو کوتاه بازی Fatherhood ترکیبی از بازی‌هایی چون Inside، This War of Mine و  The Last of Us است. سازندگان بازی از هر کدام از این عناوین بخشی را برش زده‌اند و نتیجه این دمو جالب شده است. باید اعتراف کنیم که بازی Fatherhood پتانسیل بالایی برای یک عرضه خوب و قوی دارد،‌ اما استدیو Persis Play باید به ما ثابت کند که حرفی برای زدن دارد و فقط یک عنوان کلیشه ای و کپی برداری شده نساخته است.

پیشنمایش بازی Fatherhood روی PC و به  واسطه کد ارسالی ناشر انجام گرفته است.

جان مورلی، کارآگاه خصوصی و شخصیت اصلی داستان، به تازگی از یک دوره بستری طولانی در بیمارستان مرخص شده است. او پس از تحمل عذاب‌های پرستاران بالاخره آزاد شده است و می‌تواند با ذهنی آزاد و آرام به سراغ کارش برود. بستری شدن او نتیجه پرونده قبلی‌اش، یعنی “قتل کفش‌های قرمز” است، که ظاهرا یکی از پیچیده‌ترین پرونده‌هایی بوده که تا به حال با آن روبرو شده است. در انتها او برای دستگیرکردن قاتل مجبور می‌شود با او درگیر شود که به بستری‌شدن در بیمارستان منتهی می‌شود.

بازی The Last Case of John Morley بلافاصله با جوی سنگین و تیره آغاز می‌شود. اگر به بازی‌هایی که روی محیط‌ها، جزئیات و حتی صداهای مرتبط توجه می‌کنند علاقه دارید، بازی شما را به دنیایی دیگر می‌برد: دهه 1940، لندن مه‌آلود، دودکش‌هایی که هوا را با بوی گرد و غبار پر می‌کنند، و زمزمه‌های کارگران در کارخانه‌ها، همگی برای مورلی (و بازیکن) مانند یک سمفونی هستند.

در بیمارستان نیز مورلی ماه‌هاست که از کابوس‌های عجیب رنج می‌برد، کابوس‌هایی که حتی قوی‌ترین مسکن‌ها هم نمی‌توانستند آن‌ها را کم‎رنگ کنند. این کابوس‌ها شامل یک جنگل تاریک و نمناک است که در آن مورلی احساس می‌کند چیزی او را تعقیب می‌کند و صدایش را می‌شنود. شما بازی را از این جنگل شروع می‌کنید. همینجاست که اولین بار بازی شما را با یک Jump-Scare کوچک به هوا می‌پراند، که برای ما بسیار تعجب‌آور بود.

بازی Last Case of John Morley بازی خیلی طولانی‌ای نیست، برای همین سازندگان سعی نمی‌کنند وقت شما را با Exploration و اکتشاف بی‌دلیل تلف کنند. البته این جریان دو سو دارد؛ از طرفی با یک عنوان روبرو هستیم که داستان سر و ته‌داری دارد و می‌داند به کجا می‌خواهد برسد؛ و از طرفی عنوانی بدون اکتشاف و حس کنجکاوی را شاهد هستیم. این به شما مربوط است که از چه زاویه به این بازی نگاه کنید. برای ما، یک عنوان رمز و رازآلود کارآگاهی بهتر است که بازی‌ای کوتاه باشد؛ اما به شرطی‌که مکانیک‌های گیم‌پلی جذاب و خلاقانه‌ای داشته باشد.

بعد از بیرون‌آمدن از بیمارستان، شما به سمت دفتر خود می‌روید؛ چون دستیار شما ظاهرا یک پرونده جدید برای شما پیدا کرده است: پرونده قتل یک دختری که ظاهرا 20 سال پیش در عمارتی به نام Bloomsbury به قتل رسیده‌ست، اما پلیس‌ها نتوانستند قاتل را پیدا کنند و به همین علت برای دو دزد پرونده جعلی درست کرده‌اند و آن دو را قاتل Elody جلوه دادند. اما حالا مادر این دختر بعد از 20 سال به سراغ “یکی از بهترین‌ کارآگاه‌های لندن” آمده است تا از او درخواست کند تا قاتل اصلی را پیدا کند.

در نگاه اولیه، شما ممکن است فکر کنید که برای یک کارآگاه حرفه‌ای مثل John Morley، رویه پیدا‌کردن مدرک و دلیل، حتما یک روش پیچیده و طاقت‌فرساست که شما را مجبور می‌کند پازل حل کنید، اثر انگشت چک کنید و معماهای فلسفی عجیب و غریب حل کنید تا به مدرک‌های لازم برای اثبات جرم برسید. متاسفانه باید بگوییم که تقریبا هیچکدام از این عوامل را در این بازی پیدا نخواهید کرد. البته این کمی تحریف است: بهتر است بگوییم که اکثر این مسائل وجود دارند، ولی یا آن‌قدر آسان هستند که به شعور شما توهین می‌شود، یا انقدر سرراست و مستقیم هستند که همانند راحت‌الحلقوم در حلق شما می‌روند!

اکثر چالش‌ها و معماهای The Last Case of John Morley با نگاه کردن به یک سری نامه‌ها، کاغذها و گاهی عکس‌های خاص در بازی قابل حل‌شدن هستند. باید اعتراف کنیم که ما به‌دنبال کوبیدن یا خراب‌کردن این بازی نیستیم، و مطمئنیم که سازندگان بازی برای این انتخاب خود دلیلی داشته اند؛ اما باید بگوییم که این مسئله کمی ناامیدکننده است. چیزی که شاید بتوان از آن به‌عنوان بهترین بخش گیم‌پلی بازی نام برد، صحنه‌هایی از خاطرات شخصیت‌های پرونده هستند که با روشن‌کردن یک رادیو، دستگاه ضبط و یا بازکردن یک دفترچه خاطرات به شما نشان داده می‌شوند. این‌ها صحنه‌هایی از پروسه قتل اِلودی، مقتول پرونده شما و اتفاقات پیش و پس از آن هستند.

علاوه بر این‌ها، یک ایراد دیگر ما به بازی هم صداگذاری ناکافی و ناکارآمد The Last Case of John Morley است. گاهی زیرنویس‌های بازی با صداهای بازی هماهنگ نیستند، گاهی صداهایی به‌صورت رندوم و شانسی از مکان‌هایی که نباید پخش می‌شوند و طراحی انیمیشن‌ شخصیت‌ها در هنگام مکالمه هم به‌خوبی انجام نشده است. به جز این‌ها، موسیقی متن بازی و صداهای محیطی به‌صورت کلی خیلی خوب و در حد و اندازه یک عنوان کوچک مثل The Last Case of John Morley هستند.

صحبت از طراحی کردیم و بهتر است که در مورد گرافیک و طراحی محیط بازی هم حرف بزنیم. در مجموع بازی در سه یا چهار مکان یا مرحله مشخص قابل بازی‌ست، و به جز آن شما حق و اجازه گشت و گذار در دنیای بازی را ندارید. این باعث شده که سازندگان تمرکز زیادی روی جزئیات بازی داشته باشند و مکان‌های خاصی خلق کنند. بهترین مرحله بازی، وقتی‌ست که شما به یک دیوانه‌خانه می‌روید تا قاتل داستان را پیدا کنید و داستان زندگی او را ببینید.

در انتها باید گفت که بازی The Last Case of John Morley یک عنوان متوسط و کوتاه است که می‌تواند بین 2 تا 3 ساعت شما را سرگرم کند. اگر به دنبال یک تجربه کوتاه و جمع و جور هستید که در آن طراحی پرجزئیات محیط، داستانی کلیشه‌ای و متوسط (با پیچشی جذاب) ویژگی‌های برجسته آن باشد، به شما پیشنهاد می‌کنیم که به سراغ این بازی بروید.

نقد و بررسی بازی The Last Case of John Morley روی PC و به  واسطه کد ارسالی ناشر انجام گرفته است.

همزمان با بیست سالگی Xbox 360، به همراه میثم قربانی تصمیم گرفتیم تا بعد از سالها دوباره به سراغ این کنسول دوست داشتنی برویم و به این بپردازیم که دقیقا چه چیزی باعث موفقیت شگفت انگیز این کنسول در بازار ایران شد. همچنین نگاهی هم به روزهای اول ورود این کنسول به بازار داخلی خواهیم داشت و در این مورد صحبت می‌کنیم که پروسه عمر کنسول، خرابی‌های آن و حتی کپی خور شدنش در کشورمان چگونه گذشت. نگاهی به کینکت خواهیم انداخت. خاطرات کوچکی از آن دوره نیز، تعریف خواهیم کرد. این شما و این 20 سالگی محبوبترین کنسول مایکروسافت در ایران یعنی Xbox 360.

تماشای ویدئوی اختصاصی “بیست سال با Xbox 360 و تاثیر آن در ایران” در کانال یوتوب ویجی مگ