با ورود به دنیای بازی Ardenfall، اولین چیزی که توجه شما را جلب می‌کند، باز بودن دست شما در انجام تقریبا هر کاری‌ست. به این دلیل عنوان دوران طلایی نقش‌آفرینی را انتخاب کردیم تا به بازی‌هایی چون Elder Scrolls III Morrowind  ادای احترام کرده باشیم؛ عنوانی که هنوز هم طرفداران خود را دارد که با دل و جان ساعت‌ها وقت خود را صرف تجربه‌کردن این کلاسیک باشکوه می‌کنند.

اما چه چیزی این بازی را شبیه به Morrowind می‌کند؟ برای پاسخ به این سوال باید به معنای اصلی ژانر نگاه کنیم: نقش‌آفرینی! در دنیایی که روزانه صدها بازی وارد بازار می‌شوند، معنا و مفهوم ژانرها تحت تاثیر قرار گرفته و با ایجاد سبک‌های جانبی، بازی‌هایی که زمانی سبک‌آفرین بودند فراموش شده‌اند و به آرشیو دنیای بازی رفته‌اند. اما در این میان سازندگان بازی در استدیو Spellcast Studios، که نخستین تجربه‌شان را عرضه کردند، به این آرشیو رفته‌اند و با عنوان Ardenfall گرد و خاک را از ژانر RPG پاک کرده‌اند.

هر تصمیم شما، حتی قبل از شروع بازی، در داستان و گیم‌پلی تاثیر خواهد گذشت. مثلا یکی از نژادها در دنیای بازی ظاهرا کمی خود را بالاتر از نژادهای دیگر می‌پندارد و اگر آن را انتخاب کنید، NPCهای بازی روی خوشی به شما نشان نمی‌دهند و به شما اعتماد نمی‌کنند. اما اگر این نژاد را انتخاب کردید، محکوم به ظلم‌واقع شدن هستید؟ پاسخ خیر است، چون همانند بازی‌هایی چون Fallout و Elder Scrolls، می‌توانید قابلیت‌ها و البته ویژگی‌های (Trait) خاصی انتخاب کنید که روی گیم‌پلی شما تاثیر می‌گذارد.

یک عنصر مهم دیگر بازی اکتشاف است. بازی Ardenfall دائما به شما برای اکتشاف جایزه می‌دهد. حتی در نسخه آزمایشی محدود بازی شما می‌توانید از سنگ‌ها بالا بروید، زیر آب بروید یا به مسیرهای فرعی بروید تا چیزهای جدید و آیتم‌های جالب پیدا کنید. همچنین بازی‌ برای شما ماموریت‌های جانبی هم در نظر گرفته است که هم داستان قشنگی دارند و هم جذاب هستند.

اما گیم‌پلی اصلی بازی چگونه است؟ همانند اکثر بازی‌های نقش‌آفرینی، شما با کم و زیاد کردن تواناهایی خود در زمینه جادو، زور بازو و سایر قابلیت‌ها شخصیت خود را تعریف می‌کنید. همانند اکثر بازی‌های Elder Scrolls می‌توانند همه نوع سلاحی را در ابتدای بازی استفاده کنند؛ اما با گرفتن سلاح‌های جدید و خاص، باید سمت و سوی خود را مشخص کنید که آیا می‌خواهید یک جادوگر باهوش، دزد مخفیکار، غول قدرتمند یا کمانگیر تیزبین باشید.

طراحی محیط و گرافیک بازی هم بسیار زیبا و دلنشین است. سبک خاص هنری شبیه بازی‌هایی که اکثرا تجربه کردید نیست، اما دنیای کارتونی و فانتزی قشنگی را به تصویر می‌کشد. دنیای بازی هم‌نام بازی (Ardenfall) است و هنوز اطلاعات زیادی از آن نداریم، ولی با توجه به تجربه محدود دمو بازی، بخش جالبی از بازی را می‌بینیم که توسط یک هیولا دریایی دچار اختلال شده است و شما باید آن را نجات بدهید.

در مجموع باید گفت که با توجه به چیزهایی که تا به‌حال در پیش‌نمایش Ardenfall دیده‌ایم، ظاهرا قرار است با عنوانی پر از تجربه‌های جالب همراه باشیم که ساعت‌ها شما را درگیر دنیای عجیب و غریب خود خواهد کرد. در حال حاضر سازندگان برنامه دارند تا بازی را در سال 2026 عرضه کنند، اما ماه آن هنوز مشخص نشده است.

پیش‌ نمایش بازی Ardenfall

سازندگان بازی ‌Fatherhood به دنبال پاسخ‌دادن این سوال نیستند،‌ چون شما مسبب به وجود آمدن هیچ جنگی در این بازی نیستید. شما فقط یک معلم فلک‌زده هستید که فرزندی نابینا دارد و باید او را از یک شهر جنگ‌زده بیرون کنید.

نسخه دمو بازی Fatherhood خیلی شما را برای فجایع انسانی که قرار است مشاهده کنید آماده نمی‌کند. به محض شروع بازی، به شما آموزش کوچکی داده می‌شود و مهم‌تر از همه به شما یکی از عنصرهای اصلی یاد داده می‌شود: تصمیم‌های شما مثل بازی‌هایی چون Life is Strange تاثیری در داستان و روند بازی دارند.

به عنوان مثال،‌ در ابتدای بازی شما یک سرباز مجروح دشمن را می‌بینید که خونین روی زمین افتاده است و به دنبال کمک است. شما می‌‌توانید کمی در محیط بازی بچرخید و یک بسته کمک اولیه پیدا کنید و او را نجات بدهید. اگر این کار را بکنید،‌ این سرباز این لطف شما را فراموش نخواهد کرد و بعدا در بازی به کمک شما خواهد آمد!

محیط بازی Fatherhood جالب و مبتکرانه طراحی شده است. ما با یک بازی ماجراجویی داستان-محور 2.5 بعدی روبرو هستیم که در آن شما می‌توانید علاوه بر سمت چپ و راست رفتن،‌ به بعد جلو و عقب هم بروید که این باعث خلق صحنه های جالبی می‌شود. در اکثر قسمت‌های این دمو شما باید پازل های کوچک و ساده‌ای را حل کنید تا بتوانید داستان اصلی بازی را به پیش ببرید.

بنظر ما، بهترین بخش این دمو و این بازی،‌ آهنگ و موسیقی اصلی بازی است که بر مشکلات این بازی کمی پرده می‌اندازد. یک آهنگ زیبا با تِم و حس و حال خاورمیانه‌ای که شما را به یاد فیلم‌های هالیوودی جنگی می‌اندازد.

همانند این فیلم‌های هالیوودی جنگی،‌ نسخه دمو بازی Fatherhood هم مشکل‌هایی ریز اما اذیت‌کننده دارد که امیدواریم در نسخه اصلی بازی حل شوند: یکی از آن‌ها واکنش ها و برخوردهای شما با سربازان و دشمنان در بازی است. همانطور که گفتیم این بازی روایت یک جنگ در داخل یک شهر است، به همین دلیل شما باید یا سلاح‌های کوچکی پیدا کنید تا سربازان را از بین ببرید،‌ یا باید مخفیانه آنها را دور بزنید چون فقط یک تیر لازم است تا شما از پای دربیفتید.

مکانیک خاص دیگر این بازی مربوط به دختر نابینا شما، Asma است. شما بعد از کمی گشت و گذار در شهر او را تنها و در حال گریه پیدا می‌کنید و برای آرام کردنش باید او را بغل کنید. این حرکت و صحنه در طول دموی بازی چند بار دیگر هم اتفاق می‌افتاد و ما منتظریم تا ببینیم که سازندگان چگونه از این ویژگی در بازی اصلی استفاده خواهند کرد.

در مجموع باید گفت که دمو کوتاه بازی Fatherhood ترکیبی از بازی‌هایی چون Inside، This War of Mine و  The Last of Us است. سازندگان بازی از هر کدام از این عناوین بخشی را برش زده‌اند و نتیجه این دمو جالب شده است. باید اعتراف کنیم که بازی Fatherhood پتانسیل بالایی برای یک عرضه خوب و قوی دارد،‌ اما استدیو Persis Play باید به ما ثابت کند که حرفی برای زدن دارد و فقط یک عنوان کلیشه ای و کپی برداری شده نساخته است.

پیشنمایش بازی Fatherhood روی PC و به  واسطه کد ارسالی ناشر انجام گرفته است.

قلب تپنده‌ی Macabre، هوش مصنوعی تطبیق‌پذیر آن است. هیولای بازی که با هر بار رویارویی و جنگ با شما، استراتژی‌های شما را یاد می‌گیرد، بزرگترین چالش شما خواهد بود. اگر از یک روش خاص برای پنهان شدن یا فرار استفاده کنید، در دفعات بعدی، هیولا آن را پیش‌بینی کرده و راه شما را سد خواهد کرد. این ویژگی شما را به یاد عنوان‌هایی چون Alien: Isolation می‌اندازد و باعث می‌شود تا هیچ‌گاه احساس امنیت نکنید و همواره مجبور به اختراع راه‌های جدید برای زنده‌ماندن باشید. البته باید اعتراف کنیم که این هیولا که ظاهرا با هوش‌مصنوعی ساخته شده‌است، که گاهی خیلی هم هوشمند نیست.

در Macabre، شما و تیمتان در نقشه‌هایی قرار می‌گیرید که به صورت رندوم و شانسی ساخته می‌شوند. این یعنی در هر بار بازی، با محیطی جدید، ماموریت‌هایی متفاوت و رفتار هیولایی غیرقابل پیش‌بینی روبرو خواهید شد. دیگر خبری از حفظ‌کردن نقشه و نقاط امن نیست و هر بار ورود به دنیای بازی، تجربه‌ای منحصر به فرد خواهد بود. این مسئله هم نقطه مثبت و منفی بازی‌ست، چون برای تجربه عالی آن باید یک تیم حداقل 3 یا 4 نفره داشته باشید.

همانند بازی‌هایی چون DayZ و Phasmophobia، همکاری و کمک‌کردن به همدیگر در Macabre نقشی کلیدی ایفا می‌کند. شما می‌توانید با هم‌تیمی‌های خود برای بقا همکاری کنید یا برای به دست آوردن آیتم‌ها و جایزه‌های بیش‌تر، به آن‌ها خیانت کنید. سیستم چت صوتی داخل بازی این تعامل‌ها را عمیق‌تر می‌کند و اتحادها و دشمنی‌های غیرمنتظره‌ای را رقم می‌زند. اما به یاد داشته باشید، همانطور که سازندگان بازی اشاره کرده‌اند، هیولای بازی آنهایی را که از گله جدا می‌شوند، شکار می‌کند!

گرافیک بازی یکی از زیباترین و پرجزئیات‌ترین بازی‌هایی در این سبک است که تا به‌حال دیده‌ایم و از نظر بصری بسیار شبیه به Hunt: Showdown است. مرحله‌های بازی، طبیعت مراحل و جرئیات بازی بسیار پیچیده و با دقت خلق شده‌اند. موسیقی بازی بسیار واضح نیست و به نظر می‌رسد گروه سازنده هنوز کار زیادی در این بخش دارد.. البته برای یک عنوان Horror و Survivor که متکی به زنده‌ماندن و شنیدن صدای یک هیولا است، این تصمیم قطعا با قصد و فکر گرفته شده است.

همانند بازی‌های Hunt: Showdown و Escape from Tarkov، در Macabre xbox نیز برای حفظ لوت و منابعی که به دست آورده‌اید، باید زنده از نقشه خارج شوید. اگر بمیرید، همه چیز را از دست خواهید داد. این مکانیزم ریسک و پاداش، به هر تصمیم شما در بازی وزنی سنگین می‌بخشد. طمع، تردید یا خیانت می‌تواند به همان اندازه‌ی هیولای بازی، مرگبار باشد. متاسفانه بازی در زمینه توضیح‌دادن روند گیم‌پلی، عنصرهای مهم بازی و ماموریت‌‌های هنوز ضعف‌هایی دارد که باید برطرف کند و این مورد شاید یکی از پاشنه ‌آشیلهای این بازی پس از عرضه شود.

خوشبختانه در این دنیای بی‌رحم، شما تنها نیستید. شخصیتی به نام Banjo به عنوان راهنما و ناجی شما عمل می‌کند. او با دانش و تجهیزاتی که در اختیارتان قرار می‌دهد، شانس شما را برای بقا افزایش می‌دهد. با استفاده از منابعی که در طول بازی جمع‌آوری می‌کنید، می‌توانید تجهیزات خود را ارتقا داده و برای رویارویی با چالش‌های سخت‌تر، آماده شوید.

در مجموع باید گفت که نسخه آلفای Macabre نشان‌دهنده‌ی یک بازی ترسناک چندنفره‌ی جاه‌طلبانه و با پتانسیل بالاست. دشمن هوشمند و تطبیق‌پذیر بازی، نقشه‌های پویا و اجبار به تعامل با بازیکنان دیگر، این بازی را از دیگر عناوین هم‌سبک خود متمایز می‌کند. اگر به دنبال تجربه‌ای ترسناک، چالش‌برانگیز و سرشار از آدرنالین هستید که در آن هیچ دو دستِ بازی شبیه هم نیستند، Macabre عنوانی است که باید منتظر آن بمانید. البته استودیوی Weforge راه زیادی تا عالی‌کردن این بازی دارد.

نقد و بررسی بازی Macabre روی PC و به  واسطه کد ارسالی ناشر انجام گرفته است.

استدیو Glory Jam که تا به‌حال بازی‌های جالب و بامزه‌ای چون Hello Goodboy ساخته است، این بار در یک سبک جدید و با یک تم داستانی جدید دست به خلق عنوانی جذاب زده است. اما نتیجه این بازی، به‌میزان موفقیت بازی‌های قبلی این استدیو خواهد بود یا نه؟ برای جواب‌دادن به این پرسش، به‌تر است که با پرسشی مهم‌تر آغاز کنیم: Grim Trials چه است؟

وقتی بازی را برای اولین بار شروع می‌کنید، شما را به‌شدت یاد بازی‌هایی چون Cult of the Lamb می‌اندازد. حتی گیم‌پلی بازی و مرحله‌های آن هم با الهام از این بازی ساخته شده است: شما در این بازی نقش فرشته مرگی را دارید که در حال آموزش دیدن برای این کار است. باید اعتراف کنیم که بازی در ابتدا کمی سخت است و شما با جان کم کاراکتری که دارید، باید به جنگ دشمنان سریع و خشن مرحله‌های اولیه بازی بروید.

اما فرشته مرگ بودن هم مزیت‌های خودش را دارد: شما نامیرا هستید و در اصل باید امتحان‌ها یا Trialهایی را بگذرانید تا آموزش شما کامل شود. برای انجام این کار سلاح‌های مختلفی چون شمشیر، چکش و البته داس معروف مرگ را در اختیار دارید (یا می‌توانید بسازید)؛ که هرکدام ویژگی‌های خاصی دارد. مثلا استفاده از شمشیر طبیعتا ساده و سریع است، اما قدرت یا دمیج کمی دارد. استفاده از چکش کُند و آهسته است، اما قدرت بسیار بالایی دارد.

شخصیت بازی به‌زیبایی طراحی شده است و انیمیشن‌های بازی ساده ولی روان هستند. دشمنان شما هم طراحی جالبی دارند و هر کدام از نقاط ضعف و مثبت شما سواستفاده می‌کنند. مراحل بازی در نقشه همانند شش‌ضلعی هستند و برای رفتن به قسمت بعدی، باید ابتدا همه دشمنان روی صفحه را نابود کنید. بعد از اتمام هر لول از بازی، به شما انتخاب یکی از سه آپگرید برای این Run یا دست بازی داده می‌شود که شخصیت شما را در خصوص قدرت سلاح، سرعت و قدرت جادویی به‌تر می‌کند.

هنوز مشخص نیست که چه المان‌ها یا عنصرهای دیگری قرار است به بازی اضافه شوند، ولی شما علاوه بر سلاح‌های خود، یک تیر و کمان هم دارید. همچنین شما با جمع‌کردن آیتم‌های مختلف مثل سنگ و چوب و غیره در مراحل بازی، می‌توانید شمشیر، تیر و کمان و حتی زره خود را به‌تر کنید. هرچند گفتیم بازی الهام زیادی از Cult of the Lamb گرفته است، بعد از اتمام مراحل و یا مُردن، شما خودتان باید همه کار را انجام بدهید؛ در حالیکه در آن بازی طرفداران شما همه‌ی کارها را انجام می‌دهند!

در این مرحله و فاز دمو بازی Grim Trials، صحبت از داستان کمی سخت است؛ چون ما فقط چند کات‌سین با داستان و روایت باز دیدیم و هنوز مشخص نیست که شخصیت بازی از چه طریقی به این دنیا و به این مسیر کشیده شده است. دلیل این حرف این است که شخصیت بازی در ابتدا اعلام ناآگاهی می‌کند و ظاهرا خودش بعد از یک تصادف مُرده است! موسیقی بازی هرچند محدود و کم هست، انرژی و جریان خوبی به بازی می‌دهد و آهنگ‌های راک و متال بازی خون را در رگ‌های شما به‌جوش می‌آورد. این یکی از نقاط مثبت بازی است چون بازی گیم‌پلی سریع و تیزی دارد!

در مجموع باید بگوییم که Grim Trials در وضعیت فعلی جایگاه بسیار خوبی دارد و فقط باید کمی روی عناصر داستانی، روایت و دیالوگ‌ها و موسیقی متنوع‌تر کار کند. به جز این، گیم‌پلی و سیستم‌های بازی (در مقیاس یک بازی ساده) بسیار خوب طراحی شده‌اند و مطمئنیم که یک تجربه خوب و لذت‌بخش برای طرفداران سبک اکشن روگ‌لایک بسازد.

بررسی بازی Grim Trials روی PC و به واسطه کد ارسالی ناشر انجام گرفته است

وقتی که برای اولین بار وارد دنیای Altheia: The Wrath of the Aferi می‌شوید (که از این پس برای کوتاه‌تر شدن از آن به نام “Altheia” یاد می‌کنیم)، شباهت این بازی به آخرین نسخه سری Zelda تنها چیزی‌ست که به آن فکر می‌کنید. اما این حس الزاما چیز بدی نیست، زیرا که بسیاری از شما، مثل این نویسنده، تجربه کاملی از بازی Zelda نداشتید. اینکه در سال 1404، یک سازنده توانسته با الهام از بازی Nintendo، یک عنوان متوسط و معمولی عرضه بازار کند، خودش جرات، جسارت و خلاقیت بالایی می‌طلبد!

داستان بازی Altheia، داستان Sadi و Lili، دو نگهبان و پاس‌دار سرزمین Atarassiaست. Sadi، همانند کلیشه راهب پیر یا جغد دانا، به‌شکل یک روباه سیاه است و به‌ شما در گذرکردن از معماها و پازل‌های بازی کمک می‌کند. داستان بازی ساده است و به نظر می رسد دیالوگ‌نویسی بازی به‌خوبی انجام نشده است.

یکی از چیزهایی که ممکن است طرفداران سبک پازل را ناراحت کند، این است که بازی دائما دست شما را می‌گیرد و به شما فرصت نشان‌دادن خلاقیت را نمی‌دهد. البته این مسئله برای ما خیلی اذیت‌کننده نبود چون می‌دانیم این عنوان، همانند بازی Zelda برای گروه سنی نوجوان به بالا ساخته شده است. و البته، برخلاف بعضی بازی‌ها، تناوب و تکرار این مسئله خیلی زیاد نبود.

بعد از شروع این بخش از بازی، لیلی گوی در دست به جلو می‌رود، گوی را روی سکویی که مشخص است برای این منظور درست شده است می‌گذارد و تاریکی جایش را به روشنایی می‌دهد. درب سنگی معبد عظیمی، که ده‌ها برابر اندازه بازیکن است، باز شده و بازی به سبک Zelda و Elden Ring، منطقه جدید بازی را به شما نشان می‌دهد: Shrine of Death یا معبدِ مرگ!

بازی‌های سبک اکشن شخصیت‌آفرینی که بر پایه اکتشاف و پازل هستند، معمولا با خلاقیت یک یا چند ویژگی جدید به بازی خود اضافه می‌کنند تا آن را از دیابلوها، زِلداها و دارک‌سایدرز‌ها جدا کنند. اما متاسفانه این بازی خلاقیت تازه‌ای به این سبک اضافه نمی‌کند. تنها چیزی که می‌توان از آن به نیکی یاد کرد، استفاده از قدرت و وجود Sadi، همراهِ شما، برای حل‌کردن معماهای بازی‌ست.

این مرحله از پیش‌نمایش بازی شما را یاد بازی‌ای‌‌ چون Darksiders می‌اندازد، که دانجِن‌هایی (Dungeon) با اتاق‌های فراوان در آن ساخته شده که نقش معماهای بازی را دارند.

اینجاست که برای اولین بار اولین قطعه آهنگ بازی پخش می‌شود. موسیقی بازی شما را به یاد لحظات خوش گذشته و تجربه‌های مثبت با دوستان می‌اندازد و در مجموعه قطعه گوش‌نوازیست. به‌وضوح می‌توان فهمید که این عنوان، اولین تجربه رسمی تیم MarsLit Games در ساختن بازی‌ است؛ قطعات موسیقی بازی هرچند دلنوازند، محدود و کوتاه هستند و به‌طرز ناآرامی تغییر می‌کنند. مثلا بعد از شکست دادن آخرین دشمن در مبارزه، موسیقی بازی به‌ناگهان از حالت جنگی به حالت آرام عوض می‌شود.

بعد از به یادآوردن اینکه چگونه مدتی قبل نیرویِ Void یا پوچی، دشمن اصلی بازی، به دنیای بازی حمله کرده است، شما بالاخره دلی از عزا درمی‌آورید: با شمشیر خود به موجودات عجیب و غریب جادویی حمله کنید، آن‌قدر بزنید تا یک نوار قدرت جادویی پر بشود، و بعد با یک حرکت ویژه، دشمنان را تار و پود کنید.

دشمنان بازی تنوع زیادی دارند، اما طراحی آن‌ها و انیمیشن‌های آن به‌خوبی طراحی نشده‌اند. یکی از بزرگترین مشکل‌های بازی نگرفتن بازخورد به‌صورت صدا یا لرزش دسته در هنگام ضربه‌خوردن و ضربه‌زدن است. یکی از نقاط مثبت بازی، وجود قابلیت Parry است.

اما ملالی نیست، زیرا که شما دو تن از بزرگ‌ترین‌ Guardian و محافظان دنیای بازی یعنی Atarassia هستید و به‌راحتی این دشمنان را شکست می‌دهید. البته به شرطی که بازی برای شما باگ نشود و بتوانید تیر و کمان خود را دربیاورید؛ چون برای شکست‌دادن بعضی از دشمن‌ها به آن نیاز دارید! این باگ تیر و کمان یکی دیگر از چالش‌های بازی بود که امیدواریم سازندگان بازی MarsLit Games بتوانند آن‌را در نسخه اصلی رفع کنند.

این سطر، شیرازه و باطن بازی Altheia: The Wrath of the Aferi است: اهرم کار نمی‌کند؟ پازل را حل کن. پازل را حل کردی؟ به اهرم برگرد. اما اهرم کار نمی‌کند چون یک گروه دشمن و یک باس، که ظاهرا قابل شکست‌دادن است، جلوی اهرم ایستاده‌اند. از سادی کمک بگیر تا روی یک مربع بایستد تا تو یک راه را باز کنی و باس را از آنجا دور کنی. اما زهی خیال باطل، زیرا بازی باگ شده است و تیر و کمان قابل درآوردن نیست! حالا دوباره بازی را Reload کن و از اول همه این کارها را انجام بده. اما هدفت را از یاد نبر: برگرداندن اعتدال و آرامش به سرزمین Atarassia.

یکی از عناصر اصلی بازی بخش پازل‌های آن است، پس بهتر است کمی به آن بپردازیم. بیشتر از معماها و چالش‌های بازی نیازمند همکاری شما و همراه شماست. معماهای بازی شیب سختی خوبی دارند: در ابتدا لیلی به تنهایی می‌تواند اکثر معماهای بازی را حل کند و پلتفرم‌های مختلفی را تولید یا باز کند که به مرحله بعدی برود.

البته باید بگوییم که حتی در همین بخش‌های ابتدایی هم لیلی تنها نیست و اکثر توانایی‌ها و قابلیت‌های لیلی به کمک Sadi به دست می‌آید: او می‌تواند یک بُمب کوچک درست کند که قابل پرت‌کردن هم هست؛ می‌تواند زمان را آهسته یا متوقف کند تا از یک سری مانع‌ها رد شوید و همچنین می‌تواند محیط اطراف را جستجو کند.

در مجموع، باید اعتراف کرد که بازی Altheia: The Wrath of the Aferi در حال حاضر نتوانست انتظارات ما را از یک عنوان Action-RPG، که عنصرهای پازل و معما زیادی دارد، برآورد کند. گرافیک و طراحی بازی بسیار زیبا و پُرعمق است، اما پُرواضح است که در جزئیات بازی همچون موسیقی، انیمیشن و نحوه برخورد دشمنان، و مکانیک‌های ابتدایی و ساده بازی کم‌کاری زیادی بوده است.

در نهایت باید گفت که در حال حاضر و با توجه به مشکلاتی که Altheia با آن دست و پنجه نرم می‌کند، این عنوان آنچنان چنگی به دل نمی‌زند و واقعا ما را برای خرید نسخه نهایی بازی ترغیب نمی‌کند. اما این پایان راه نیست؛ سازندگان بازی قول داده‌اند تا نسخه اصلی بازی را با وضعیت بسیار بهتری عرضه کنند. و خوب این جای امیدواری زیادی دارد.

بررسی بازی Altheia: The Wrath of the Aferi روی PC و به واسطه کد ارسالی ناشر انجام گرفته است.

Altheia از امروز 21 آگوست در فروشگاه استیم در دسترس است.

در میان این طوفان، Grand Theft Auto 6 هم آرام‌آرام با اخبار جدیدش همه را قلقلک می‌دهد تا به تاریخ عرضه‌اش در سال ۲۰۲۶ نزدیک‌تر شود. GTA 6 شاید در نگاه اول تنها یک بازی در میان این همه هیاهو باشد، اما بدون شک بار زیادی را بر دوش می‌کشد.

بازی جدید Rockstar Games از هم‌اکنون به‌عنوان یک ابرپروژه تأثیرگذار شناخته می‌شود. تنها سؤالاتی که باقی مانده‌اند این است که تا چه حد بزرگ خواهد بود و دقیقاً چه شکلی به خود خواهد گرفت؟ مجموعه GTA و بخش آنلاین آن یعنی GTA Online، از موفق‌ترین و محبوب‌ترین فرانچایزهای تاریخ بازی‌ ویدئویی هستند؛ آن‌قدر تأثیرگذار که تحلیل‌گران پیش‌بینی کرده‌اند عرضه GTA 6 می‌تواند فروش کنسول‌های نسل جدید را به‌شدت افزایش دهد. البته زمان نشان خواهد داد این پیش‌بینی‌ها چقدر درست از آب درمی‌آیند. اما در این میان، یک پیچیدگی تازه وارد معادله شده است… با وی جی مگ همراه باشید.

قانون جدید بریتانیا و تأثیر آن بر GTA 6 Online

در ماه جولای ۲۰۲۵، بریتانیا رسماً اولین نسخه از قوانین محافظت از کودکان را به چارچوب “قانون ایمنی آنلاین ۲۰۲۳” اضافه کرد؛ اتفاقی که تأثیرات آن به‌سرعت احساس شد. بدون اینکه به جزئیات حقوقی ورود کنیم، در زبان ساده: این قانون از تمامی خدمات آنلاین که ممکن است توسط کودکان مورد استفاده قرار گیرند، می‌خواهد که تمهیداتی برای جلوگیری از دسترسی افراد زیر سن قانونی به محتوای بزرگسالانه فراهم کنند.

اگرچه این مسئله مستقیماً ربطی به چالش‌های جاری در Steam و Itch.io درباره محتوای NSFW (محتوای بزرگسال) ندارد، اما صنعت بازی را هم بی‌نصیب نخواهد گذاشت. طبق گزارش‌هایی از منابع ناشناس، گفته می‌شود که GTA 6 از نخستین بازی‌هایی خواهد بود که به این قوانین جدید پایبند است.

هرچند Rockstar هنوز به‌طور رسمی چیزی را تأیید نکرده، اما برخی لیک‌ها و منابع داخلی ادعا کرده‌اند GTA 6 هنگام عرضه در بریتانیا دارای سیستم احراز هویت سنی خواهد بود. این سیستم سپس بر اساس بازخوردها اصلاح شده و در آینده به کشورهای دیگر نیز گسترش خواهد یافت. محدودیت‌هایی که احتمالاً اعمال می‌شوند شامل اشتراک‌گذاری عکس، چت داخل بازی و شاید حتی دسترسی به کل بخش لابی‌های GTA Online هستند. برای آزادسازی این امکانات، پلیر نیاز به “احراز هویت سنی یا شخصی” خواهند داشت.

GTA 6 Online ممکن است بدون برخی از پلیرها، تجربه‌ای متفاوت باشد

هرچند هنوز معلوم نیست این سیستم دقیقاً چگونه اجرا خواهد شد، اما نکته واضح این است که بخش زیادی از بازیکنان نوجوان در بریتانیا و در آینده سایر کشورها، از دسترسی به GTA 6 Online محروم خواهند شد. البته هر کسی که یک نسخه‌ از بازی را داشته باشد، احتمالاً راه‌هایی برای دور زدن این محدودیت‌ها پیدا می‌کند مثل ترفند عجیب و غریب استفاده از چهره نورمن ریداس در Death Stranding 2 برای دور زدن سیستم شناسایی چهره که این روزها خیلی محبوب شده است! اما در کل باید انتظار داشت حضور کودکان در GTA 6 Online به‌وضوح کمتر شود.

این موضوع شاید برای گیمرهای کم‌سن‌وسال ناراحت‌کننده باشد، اما یک نکته مثبت هم در آن نهفته است. با حذف بخش عمده‌ای از بازیکنان کم‌تجربه و پر سر و صدای نوجوان، کامیونیتی GTA 6 Online می‌تواند به فضایی بهتر و بالغ‌تر تبدیل شود و بدون شک، هنوز هم بازیکنان دردسرساز وجود خواهند داشت، اما گروهی که اغلب در بخش‌هایی مانند رول پلی، هماهنگی در انجام سرقت‌ها، یا سایر فعالیت‌های گروهی اختلال ایجاد می‌کردند، حالا کنار گذاشته می‌شوند. حداقلش این است که دیگر لازم نیست هر بار وارد لابی شوید و صدای جیغ‌های گوش‌خراش یک کودک از هدفون‌تان پخش شود!

GTA 6 در حال سازگار شدن با تغییرات زمانه است و خوشبختانه، شاید بخشی از این تغییرات به نفع همه تمام شود.

برگرفته شده از Gamerant

]]> https://vgmag.ir/previews/gta-6-online/feed/ 2 https://vgmag.ir/previews/%d9%85%d9%88%d9%84%d8%aa%db%8c-%d9%be%d9%84%db%8c%d8%b1-battlefield-6/ https://vgmag.ir/previews/%d9%85%d9%88%d9%84%d8%aa%db%8c-%d9%be%d9%84%db%8c%d8%b1-battlefield-6/#respond Fri, 01 Aug 2025 10:12:09 +0000 https://vgmag.ir/?p=108715 با وجود تمام حرف‌هایی که درباره‌ی بازگشت Battlefield به ریشه‌ها زده می‌شد، بخش مولتی پلیر Battlefield 6 در عمل مسیر تازه‌ای را پیش گرفته، مسیری که جسورانه است اما شاید کمی خطرناک هم بنظر برسد.

فرمول همیشگی این سری غالبا برای طرفداران شوترهای اول‌شخص آشنا بوده: اکشن و انفجار، تیم‌های عظیم و تلفیقی هیجان‌انگیز از نبردهای زمینی، هوایی و حتی با وسایل نقلیه. اما هرچند بازی همچنان در لحظه‌لحظه‌اش سرگرم‌کننده و حتی در آستانه‌ی رسیدن به قله‌های جدیدی است، برخی از ایده‌های تازه‌ی تیم Battlefield Studios (گروهی مرکب از توسعه‌دهندگان EA در استودیوهای DICE، Ripple Effect، Criterion و Motive) هنوز نتوانسته‌اند همگان را قانع کنند.

به تازگی فرصت بازی در نقشه‌ها و حالت‌های متنوعی از بخش مولتی پلیر Battlefield 6 به رسانه‌های دنیای گیم داده شده و همان‌طور که انتظار می‌رفت، با کارناوالی از ساختمان‌های منفجرشده و رگبار مسلسل ها همگان را به وجد آورده است. مثلاً خیابان‌های ویران قاهره پر از کوچه‌ها و ساختمان‌های کوچک‌اند و فضایی عالی برای کمین و غافلگیری ایجاد کرده‌اند. در سوی دیگر، نقشه‌ی Empire State تجربه‌ای کاملاً متفاوت بود: نبردی در ساختمانی نیمه‌کاره که در آن تیم‌ها از داربست‌ها به هم شلیک می‌کردند.

مودهایی مثل Conquest دوباره برگشته‌اند و حالت‌های کلاسیکی مثل Team Deathmatch و Dominion هم شما را به میدان‌های جنگی جدید می‌برند، چه در نقشه‌ای کوچک‌شده، چه در نسخه‌ی کامل از همان مپ. همه‌ی این‌ها هم با نوع اکشنی پرشور و دیوانه‌وار همراهند که کمتر در شوترهای دیگر پیدا می‌شود. و باید بگوییم که سیستم تخریب پذیری معروف سری هنوز هم با قدرت در راس کار قرار دارد و دیوارها همچون گذشته و بعد از کمی درگیری و انفجار، خیلی زود فرو می‌ریزند!

جالب اینجاست که نسخه‌های کوچک‌تر از نقشه‌ها و مپ‌های بازی که پیش‌تر به آنها اشاره کردیم، بی‌هدف طراحی نشده‌اند و به‌خوبی تمرکز را بر درگیری‌های نزدیک و نفس‌گیر پیاده‌نظام ها می‌گذارند. نقشه‌های بزرگ‌تر هم همچنان جولانگاه لحظات خاص Battlefield هستند! مثل وقتی که در حال دویدن بین صخره‌ها و کلبه‌ها هستید و ناگهان تانکی در چند قدمی‌تان منفجر می‌شود. چه در حالت کوچک باشید چه در حالت کامل، تمام نقشه‌ها یک چیز را تضمین می‌کنند: فرصتی بی‌نظیر برای منفجر کردن همه‌چیز و لذت خالص!

حالا که صحبتش شد، فیزیک تخریب‌پذیری در Battlefield 6 پرشکوه‌تر از گذشته بازگشته است، اما به شکلی متمرکزتر. دیگر خبری از “Levolution” یا آن اتفاقات عظیمی که وسط بازی نقشه را زیر و رو می‌کردند، وجود ندارد. در عوض، سیستم جدیدی به‌نام «تخریب تاکتیکی» معرفی شده که به شما اجازه می‌دهد، مثلاً، کف ساختمان زیر پای یک تیم دشمن را منفجر کنید و آن‌ها را غافلگیر سازید. هنوز هم آوارها به اینور و آنور پرتاب می‌شوند و گردوخاک از همه جا می‌بارد.

نتیجه؟ بازی حالا زمینی‌تر و شاید کمی واقع گرایانه تر شده و کمتر دنبال حرکات نمایشی عظیم است، مولتی پلیر Battlefield 6 حالا بیشتر متمرکز بر شبیه‌سازی نظامی و استراتژی‌های کلاسیک است و این موضوع برای کسانی که تیراندازی و گان پلی خود بازی را بیشتر از جنبه‌های تزئینی‌اش دوست دارند، یک امتیاز بزرگ به حساب می‌آید.

اما بیایید برگردیم سر اصل ماجرا: کلاس‌ها. شاید فکر کنید بعد از جنجال‌های Battlefield 2042، سازندگان درس گرفته‌ باشند. ولی نه‌تنها ساختار کلاس‌ها باز هم دستکاری شده، بلکه حتی این دستکاری و تغییر بیش از گذشته است! چهار کلاس سنتی Assault، Engineer، Support و Recon همچنان در مولتی پلیر Battlefield 6 وجود دارند. گجت‌هایشان هم پابرجاست (مثلاً Beacon برای Recon یا راکت برای Engineer). اما یک تغییر بزرگ اینجا دیده می‌شود و آن هم عدم محدودیت استفاده از برخی سلاح‌ها برای کلاس‌های خاص است. یعنی اسنایپر بودن دیگر محدود به Recon نیست. حالا هر کسی می‌تواند ته نقشه کمپ کرده و بدون دغدغه، از شلیک‌هایش لذت ببرد!

این تغییر جنجال زیادی بین طرفداران به پا کرده است. تا جایی که Battlefield Studios وعده داده که در زمان عرضه، سرورهایی با سیستم کلاس‌بندی سنتی هم در دسترس گیمرها قرار خواهد داد. اما به نظر می‌رسد هدف نهایی آنها، آزادی بیشتر در انتخاب ترکیب سلاح و کلاس است. از دید سازندگان، گجت‌ها قلب هویت کلاس‌ها در مولتی پلیر Battlefield 6 هستند. شاید هم تا حدی حق با آنها باشد. ولی بدون شک این تصمیم چرخه‌ی گیم‌پلی آشنای Battlefield را به‌هم خواهد زد.

مثلاً برگردیم به همان سناریوی اسنایپرها. در گذشته، اگر نمی‌توانستید ساختمان را تخریب کنید، می‌توانستید با هلیکوپتر یا جت به موقعیت Reconها حمله‌ور شوید. آن‌ها معمولاً سلاح ضد وسایل نقلیه نداشتند و نتیجه‌اش مشخص بود: مرگ، نابودی Beacon و پیروزی برای خلبان. همه خوشحال!

این همان «سنگ، کاغذ، قیچی» معروف Battlefield بود؛ ساختاری از تعامل استراتژیک بین کلاس‌ها. چیزی که آن را از رقیب اصلی‌اش، Call of Duty، متمایز می‌کرد. اما حالا اگر یک Engineer بتواند با اسنایپر بازی کند، جدا چه خواهد شد؟ حتی اگر مزایای جزئی اسنایپری را از دست بدهد، باز هم تفاوت آن‌قدر محسوس نیست که Recon را گزینه‌ی بلامنازع کند. نتیجه؟ شخصی سوار بر جت، مثل همیشه قصد حمله به گروهی از اسنایپرها را دارد، اما ناگهان یکی از آن‌ها موشک ضد هوایی مخصوص کلاس Engineer از جیبش بیرون می‌آورد! و قیچی دیگر کاغذ را نخواهد برید…

سؤال دیگر: آیا حالا که Recon می‌تواند با اسالت رایفل وارد پایگاه دشمن شود و Beacon بگذارد، توازن در حالت‌هایی مثل Capture Objective به‌هم نمی‌خورد؟ قبلاً این کار سخت بود چون با اسنایپر و کلت نمی‌شد خیلی دوام آورد. یا وسایل نقلیه در دنیایی که هر بازیکنی می‌تواند راکت حمل کند چه وضعی خواهند داشت؟ بدون شک موج این تغییرات به همه‌جا کشیده خواهد شد.

با این حال، استدلال طرف مقابل هم قابل درک است. اما احتمالا این آزادی برای پلیرها هزینه‌ی بالایی داشته باشد. جای تعجب نیست اگر چند ماه پس از عرضه بازی، بسیاری از بازیکنان حرفه‌ای سراغ سرورهای کلاسیک بروند.

در نهایت، احساسات در خصوص بخش مولتی پلیر Battlefield 6 فعلا کاملا دوگانه است. از یک طرف، بازی از نظر حسی، فیزیکی، دیداری و شنیداری، یکی از بهترین نسخه‌های Battlefield تا به امروز است! روان، هیجان‌انگیز و فوق‌العاده سرگرم‌کننده. سیستم جدید تخریب تاکتیکی به شما این امکان را می‌دهد که فقط برای خالی کردن خشم خودتان هم که شده، کمی C4 پرتاب کنید، البته با برنامه و حساب شده! اما از طرف دیگر، تغییراتی که در یکی از ارکان هویتی Battlefield یعنی سیستم کلاس‌ها ایجاد شده، ممکن است بخشی از هویت بازی را قربانی کرده باشد تا فقط بیشتر شبیه به سایر بازی‌های بزرگ شوتر شود.

و همین است که باعث می‌شود نگاهی محتاطانه اما امیدوار به بخش چند نفره این عنوان داشته باشیم. باید منتظر ماند تا مشخص شود که این قمار جسورانه در نهایت به نفع بازی تمام می‌شود یا خیر. آیا پلیرها، استراتژی‌های تازه‌ای پیدا می‌کنند، یا این تغییرات فقط یک تجربه‌ی درخشان را تیره و تار خواهد کرد؟

برگرفته شده از Eurogamer

]]> https://vgmag.ir/previews/%d9%85%d9%88%d9%84%d8%aa%db%8c-%d9%be%d9%84%db%8c%d8%b1-battlefield-6/feed/ 0 https://vgmag.ir/previews/marvels-avengers-beta-perview/ https://vgmag.ir/previews/marvels-avengers-beta-perview/#comments Mon, 17 Aug 2020 10:29:21 +0000 https://vgmag.ir/?p=105812 سال 2017 بود که شرکت اسکوئرانیکس با انتشار تیزری خبر از ساخت یک عنوان بر اساس کتاب‌های مصور Avengers داد. طرفداران قهرمانان مارول از این خبر بشدت خوشحال شدند و سال‌ها منتظر رونمایی از آن شدند. تقریبا بعد از دو سال بازی رونمایی شد و با یک دموی تقریبا 15 دقیقه‌ای نیم نگاهی از این عنوان را به ما داد. بعدا مشخص شد که این بازی یک عنوان MMO آنلاین است و قابلیت Co-Op چهار نفره دارد. چهره هیچ کدام از کاراکترها شبیه به بازیگران دنیای فیلم‌ها نبود و از این بابت در ابتدا کمی دوگانگی بین طرفداران ایجاد شد. بعضی از با این تغییر کنار نیامدند اما گروهی دیگر نیز معتقد بودند این قضیه به هیچ وجه اهمیت ندارند. از تغییرات ظاهری کاراکترها که بگذریم، در هفته اخیر و حتی آتی شرکت اسکوئر انیکس با قراردادن بتای بازی در اختیار منتقدین (که بعدا بتا بصورت عمومی در دسترس قرار خواهد گرفت) سعی در نشان دادن کلیت گیم‌پلی دارد. وی جی مگ نیز نگاهی به Marvel’s Avengers Beta داشت که این تجربه را با شما به اشتراک می‌گذارد.

بتا دقیقا از جایی شروع می‌شود که قبلا نمایش گیم‌پلی بازی را دیده بودیم. فستیوالی برروی پایگاه بزرگ و معلق اونجرز در حال برگزاری است که ناگهان گروه Aim شروع به حمله به پل اصلی شهر می‌کنند. گروه اونجرز سریعا خود را محل حادثه می‌رسانند و ما کنترل کاراکتر «ثور» را بدست گرفته و شروع به بازی می‌کنیم. اساس گیم‌پلی برپایه ضربات سبک و سنگین و استفاده از قابلیت‌های کاراکترها طراحی شده و تقریبا نوع مبارزات همگی کاراکترها به یک شکل است اما قابلیت‌های متفاوتی که آن‌ها از خود ارائه می‌دهند به تنوع آن کمک می‌کند.

ثور می‌تواند چکش خود را پرتاب کند، هالک تکه‌های سنگ پرتاب کرده و آیرون‌من تیرهای لیزری شلیک می‌کند. آغاز بازی بسیار هیجان انگیز است و هرچند دقیقه یکبار بین یکی از کاراکترهای اصلی سوویچ کرده و با او به بازی می‌پردازید. صحنه‌های سینماتیک به این هیجان می‌افزاید و بعد از به پایان رسیدن مبارزه، گروه اونجرز متوجه می‌شوند که خود را در یک تله قرار داده‌اند و هدف اصلی نابودی پایگاه اونجرز و انفجار هسته اصلی آن بوده است.

در این بین کاپیتان آمریکا در کنار تعداد زیادی از مردم عادی، به ظاهر کشته می‌شود و تیم اونجرز که تاوان سختی را در این واقعه داده حالا با تصمیم دولت منهل می‌شود. از سوی دیگر انفجار هسته اصلی باعث پخش شدن نوعی از انرژی می‌شود که به واسطه آن تعدادی از مردم عادی قدرت‌های ماورایی متخلفی را بدست می‌آورند. بعد از این اتفاقات دکتر بروس (هالک) به همراه عضو جدید به نام «کامالا» که در طی حادثه قدرت‌های جدیدی به دست آورده، قصد دارند دوباره گروه اونجرز را یکجا جمع کنند تا با تهدیداتی که گروه Aim بوجود آورده مبارزه کنند.

از اینجا به بعد ما وارد جریانات اصلی بازی شده و با کلیت بازی آشنا می‌شویم. بطور خلاصه اگر بخواهم عنوانی مشابه به این بازی مثال بزنم، نام عنوان Destiny به میان خواهد آمد. با بازکردن نقشه می‌توانید یکی از مناطقی که در بتا در دسترس قرار دارد را انتخاب کنید و برای انجام ماموریت‌های مختلفی به آن‌ها سفر کنید. دقیقا مشکل بتا از همینجا آغاز می‌شود. این عنوان با اینکه بصورت تک‌نفره نیز قابل تجربه است اما مشخصا شما نیاز به یار خواهید داشت.

بعد از تست چندین باره متاسفانه موفق نشدیم بدون مشکل و با چند نفر دیگر به انجام ماموریت بپردازیم. یا هیچ بازیکنی برای بازی وجود نداشت، و یا اگر هم موفق به پیدا کردن یار می‌شدیم، به علت وجود مشکلات سرور، بازی دچار باگ شده و دشمنان ظاهر نمی‌شدند! اگر بصورت تک‌نفره نیز به انجام بازی بپردازید، هوش مصنوعی کنترل یارانتان را به عهده خواهد گرفت که تا حدودی می‌توانند به شما کمک کنند؛ اما در ماموریت‌هایی که نیاز به تصاحب سه نقطه همزمان است، هوش مصنوعی بازخورد خوبی از خود نشان نداده و کار برای تصاحب این سه نقطه بسیار سخت شده و اعصابتان را خورد خواهد کرد.

همانطور که بالاتر گفته شد هرکاراکتر تقریبا متفاوت از دیگری است و قابلیت‌های خاصی دارند که سعی می‌کنند این تفاوت را بیشتر کنند. قابلیت ارتقای مهارت‌ها و سطح کاراکتر نیز در بازی وجود دارد که رفته‌رفته این اختلاف را بیشتر می‌کنند. بخش ارتقا شبیه به همان چیزی است که در دستنی دیده‌ایم اما با این تفاوت که هیچ تغییری در ظاهر کاراکتر شما ایجاد نمی‌شود! و تغییرات ظاهری فقط با رنگ‌ها و لباس‌های پیش‌فرضی که سازنده برایتان در نظر گرفته انجام می‌گیرد. این مسئله باعث می‌شود تا حس ارتقای کاراکتر آنگونه که باید حس نشود. متاسفانه به علت برخی مسائل موفق نشدیم تا بطور کامل وارد جزئیات گیم‌پلی شویم که در پاراگراف بعدی به آن اشاره خواهیم کرد.

و اما مشکل اصلی ای که در این بتا با آن مواجه شدیم نه گیم‌پلی و سرورها، بلکه گرافیک آن است! هیچ‌گاه فکر نمی‌کردم که  با وجود گیم‌پلی‌ای نسبتا خوب، گرافیک بد یک بازی باعث شود که از ادامه تجربه آن سرباز بزنم! ما این بتا را برروی PS4 معمولی تست کردیم و باید بگویم با بدترین گرافیکی مواجه شدم که یک بازی AAA از طرف یک شرکت بزرگ مثل Square Enix تاکنون ارئه شده است.

جالب است که گرافیک این بازی در صحنه‌های آغازین بازی کیفیت به مراتب بهتری داشتند اما وقتی وارد محیط‌های باز می‌شوید، چهره واقعی خود را نشان می‌دهد. کیفیت بافت‌ها بشدت پایین، موشن بلور بشدت زیاد و رزولوشن داینمیک، آن را تبدیل به فستیوالی از تصاویر تار و بی‌کیفیت کرده است. تعداد بالای دشمنان و افکت‌های بیش از حد نیز در این بین باعث می شود در کنار موشن بلور بی‌منطق و تار بازی، تقریبا هیچ ایده‌ای از اینکه در صحنه چه در حال وقوع است نداشته باشید و کورکورانه به فشردن دکمه‌ها بپردازید! از سوی دیگر افت فریم‌های وحشتناک که آن را به 20 فریم نیز می‌رساند موفق شدند تا تجربه‌ای بسیار بد از این عنوان را به ما ارائه دهد.

تا جایی که واقعا بعد از مدتی از خیر آن گذشته و تصمیم به بستن بازی گرفتم. حتی چندین بار سعی در تجربه دوباره آن داشتیم اما با ورود به بازی و یادآوری دوباره مشکلات آن، از ادامه تجربه سرباز زدیم! از آن‌جایی که این عنوان برای نسل بعدی کنسول‌های نیز منتشر خواهد شد، به نظر می‌رسد لیدپلتفرم آن PS5 و XSX باشد و برای خالی نبودن عریضه برای نسل حاضر نیز منتشر خواهد شد.

چیزی حدود یک ماه به عرضه بازی مانده و اگر کیفیت نهایی بازی در حد همین Marvel’s Avengers Beta باشد، باید گفت با عنوانی ضعیف از گروه محبوب اونجرز حداقل بر روی کنسول‌های پایه طرف هستیم و اگر شرکت اسکوئرانیکس فکر برای حل مشکلاتش نکند، انتظار موفقیت خاصی از این عنوان را نباید داشت.

Save the world

قسمت اصلی Fortnite داستانی نیم‌بندی در پی خود دارد. دنیا توسط طوفانی که زامبی‌های مختلفی تولید می‌کند مورد تهاجم قرارگرفته و وظیفه شما است با این تهدید مبارزه کنید. گیم پلی Fortnite ترکیبی از Survival، Tower Defense و مبارزات سوم شخص است. در هر مأموریت فرصت دارید تا با گشت و گزار در محیط موارد اولیه جمع‌آوری کرده و در این میان برخی افراد محاصره‌شده توسط زامبی‌ها را نجات دهید. نکته جالب بازی امکان تخریب تقریباً تمامی اشیاء موجود در محیط است که ین تخریبان علاوه بر تغییر شکل محیط، منبع موارد اولیه برای ساخت‌وساز نیز محسوب می‌شود.

پس از آماده شدن برای مبارزه اصلی، هدف که در اکثر موارد یک ژنراتور است را پیدا کرده و به دور آن استحکامات مختلف شامل دیوارها و تله‌های مختلف برای دفاع بهتر از ژنراتور می‌سازید. قدم بعدی اعلام آمادگی برای مبارزه است و باید از هدف موردنظر برای دقایقی در مورد امواج مختلف زامبی‌ها دفاع کنید. در کنار این‌گونه مأموریت‌ها، پایگاه اصلی نیز برای شما وجود دارد که هرچند وقت یک‌بار باری گسترش و حفظ آن در برابر حمله دشمنان تلاش خواهید کرد.

 به دلیل ساده بودن گیم پلی اصلی، تمرکز Fortnite بیشتر روی Grind کردن و آزاد کردن امکانات جدید است. با توجه به رایگان بودن بازی نهایی در هنگام عرضه، همان‌طور که انتظار می‌رود قسمت اعظمی از آن به باز کردن و ارتقا انواع و اقسام امکانات مختلف (اسلحه، تله، توانایی‌های شخصیت‌های مختلف و …) اختصاص داده‌شده است. این امکانات در قابل کارت‌هایی با درجه‌بندی آشنای Common، Rare، Epic و Legendary دریافت می‌شوند که همگی به‌طور تصادفی پس از باز کردن جعبه‌های لاما شکل به دست می‌آیند.

در کنار این جعبه‌هایی شامل XP boost و مواد موردنیاز برای ارتقا امکانات نیز بر طبق نحوه عملکرد پس از هر مأموریت به‌صورت تصادفی در اختیار قرار داده می‌شوند. همچنین Skill tree عظیمی برای ارتقا توانایی شخصیت‌ها وجود دارد که خود نیازمند مواد اولیه مخصوصی است. صحبت در مورد این قسمت بازی که در غالب منوی شلوغ و گیج‌کننده‌ای در مقابل مخاطب قرار داده‌شده است زمان‌بر است ولی به همین مورد اکتفا می‌کنیم که هر آنچه از بازی‌های رایگان انتظار می‌رود کاملاً در Fortnite حضور دارد و شاید تا حدودی بیش‌ازحد باشد.

این وفور شاخ و برگ اضافی در مقابل گیم پلی پایه خوب و لذت‌بخش بیشتر کلافه کننده می‌شود. برای مثال سیستم ساخت‌وساز در Fortnite بسیار ساده و درعین‌حال کارآمد است. به‌راحتی و بدون دردسر خاصی می‌توان ساختمان‌های مختلف در اشکال مختلف ساخت و در زمان اندکی تغییرات لازم در این ساخته‌ها را ایجاد کرد. با توجه به طراحی بازی بر اساس تجربه چندنفره، همکاری با 3 نفر دیگر برای ساخت‌وساز و چینش تله و مبارزه با زامبی‌ها بسیار لذت‌بخش است. دسترسی به سلاح‌های مختلف باقدرت های مختلف، تله‌ها و ارتقاء آن‌ها روال معتاد کننده بازی‌هایی مانند Borderlands 2، Warframe و Destiny را به یاد می‌آورد.

البته در این میان عدم توانایی تعمیر سلاح‌ها تصمیم بسیار عجیبی در بازی است! با توجه نادر بودن دسترسی به برخی مواد اولیه برای ساخت سلاح‌های بهتر بازی، از بین رفتن آن‌ها بدون امکان تعمیرشان می‌تواند بسیار ناراحت‌کننده باشد. متأسفانه به نظر می‌آید پیروی بیش‌ازاندازه از روال بازی‌های رایگان در رویه Fortnite اختلال ایجاد کرده است. با پیشروی در بازی کم‌کم از تعداد جعبه‌ها و موارد اولیه موردنیاز داده‌شده توسط بازی کاسته می‌شود و به‌وضوح بازیکن به سمت خرید جعبه‌ها با پول واقعی سوق داده می‌شود. به‌طور خلاصه می‌توان گفت که سیستم شلوغ ارتقای و آزاد کردن امکانات جدید تا حدی با سیستم گیم پلی در تضاد است.

لازم به ذکر دوباره است که Fortnite در حال حاضر کامل نیست و تا زمان عرضه رسمی آن مدتی باقی‌مانده و شاید در هنگام عرضه با توجه به بازخورد مخاطبین تغییراتی در آن داده شود. ولی در حال حاضر با توجه به اینکه برای امتحان آن باید در حد و اندازه یک بازی AAA مبلغی را پرداخت کنید و در مقابل با بازی‌ای مملو از مکانیک‌های بازی‌های رایگان مواجه هستید، توصیه این بازی تا حدی سخت می‌شود. پس از عرضه نسخه کامل بازی، با نقدی از آن در خدمت شما خواهیم بود ولی تا آن زمان، اگر تصمیم به خرید Fortniteگرفتید بدانید که با اثری کاملاً مبتنی بر سیستم رایگان مواجه خواهید شد.

Battle Royale

قبل از شروع صحبت در مورد این قسمت بازی، این مسئله را از میان برداریم: بله Battle Royale در بازی Fortnite کاملاً تقلیدی واضح از PUBG است. برای کسانی که با سبک این بازی‌ها آشنایی ندارند به‌طور خلاصه باید گفت که Battle Royale مانند Last Man Standing است که بارها در بازی‌های دیگر دیده‌شده است. در هنگام آغاز بازی، 100 نفر سوار بر اتوبوس پرنده‌ای ! بر فراز جزیره‌ای عظیم پرواز می‌کنند و بنا به انتخاب خود در هر مکان به بیرون می‌پرند.

پس از رسیدن به زمین توسط چتر نجات و درحالی‌که فقط به یک کلنگ مجهز هستید، به‌سرعت باید به دنبال پیدا کردن اسلحه، تیر و موارد دیگری مانند نارنجک، تله و بسته‌های سلامتی بگردید. در صورت کشته شدن از Respawn خبری نیست و کاملاً از دور مسابقه خارج خواهید شد. در این میان دایره‌ای بزرگ در نقشه مشخص است که هرچند دقیقه یک‌بار کوچک‌تر می‌شود و کسانی که در بیرون آن باشند کم‌کم کشته می‌شوند. این روال آن‌قدر ادامه دارد تا در پایان یک نفر زنده بماند و برنده بازی شود. معمولاً لحظات آخر در این میان می‌گذرد که 2-3 نفر در محیطی کوچک قرار دارند و مبارزات سختی بین آن‌ها درمی‌گیرد!

Fortnite باوجود استفاده کلی از فرمول Battle Royale، مکانیک‌های خود را به آن اضافه می‌کند. توانایی ساخت‌وساز در صورت داشتن مواد اولیه موردنیاز از قسمت داستانی وارد این مد می‌شود. این مواد اولیه همانند مد داستانی از تخریب انواع و اقسام درخت‌ها، ماشین‌ها، ساختمان‌ها و … به دست می‌آیند. کار آیی خاص سازه‌های دست‌ساز برای برتری بر حریفان به حدی است که بسیار پیش می‌آید که افراد حاضر در مسابقه شروع به ساخت مکانی برای دفاع بهتر در مقابل دیگران می‌کنند.

در مقابل توانایی تخریب همه‌چیز به‌جز زمین در این مد نیز وجود دارد پس نمی‌توان خیلی به دیوار بین خود و دشمن اعتماد کرد! این مسائل به‌اضافه حالت آرکید مانند شلیک سلاح‌ها حس و حالی متفاوت نسبت به PUBG به بازی می‌دهد که می‌تواند برای عده‌ای جذاب‌تر باشد. در مقابل عدم وجود امکان شخصی‌سازی شخصیت اصلی و به‌طورکلی هیچ‌گونه جایزه برای اول شدن در هر مسابقه شاید برای برخی چندان مناسب نباشد.

حتی بازی امکان انتخاب شکل ظاهری شخصیت را نمی‌دهد و هر بار به‌صورت تصادفی در نقش یکی از مدل‌های مختلف موجود در بازی ظاهر می‌شوید. البته در این میان باید ذکر کرد که مانند بازی اصلی، این مد نیز در مراحل ساخت اولیه به سر می‌برد و باید دید با پیشرفت کار چه تغییراتی در آن ایجاد خواهد شد. خوشبختانه Battle Royale این بازی از سپتامبر امسال در اختیار عموم قرارگرفته است و خود می‌توانید آن را تجربه کنید.

پیش نمایش بازی Fortnite

با این حال تا روز عرضه باید صبر کرد تا ببینیم مخالفان یا موافقان این بازی کدامیک برنده این جنگ انتقادی هستند. یوبی سافت با توجه به نمایش هایی که از این بازی ارائه کرده به فروش این بازی و امتیازات آن بسیار امیدوار است.پیش نمایشی ویدئویی از این بازی توسط وی جی مگ برای شما تهیه شده است که دیدن آن خالی از لطف نیست. این شما و این پیش نمایش Assassins Creed Origins.