اسنایپر – VGMAG

نقد و بررسی بازی Zombie Army 4: Dead War

فردین باقریان — Tue, 11 Feb 2020 20:23:39 +0000

به حتم با سری بازی‌های « Sniper Elite » آشنایی دارید. تقریبا بهترین عنوانی که در سبک تک‌تیراندازی می‌توانید تجربه کنید. چند شماره قبل بود که برای اولین بار بسته الحاقی‌ای با موضوع ارتش زامبی‌هایی که توسط هیتلر بوجود آمده بودند، برای بازی منتشر شد. با نقد و بررسی بازی Zombie Army 4 : Dead War همراه وی جی مگ باشید.

همین روال ادامه داشت تا اینکه سازندگان تصمیم گرفتند این بسته الحاقی را کاملا بصورت جداگانه ساخت و عرضه کنند. حالا شماره چهارم این عنوان با نام Zombie Army 4 منتشر شده و باید گفت این نام، محتوای بازی را بطور تمام و کمال ادا می‌کند!

بازی از دو بخش کمپین داستانی و هورد مد تشکیل شده؛ کمپینی که نباید انتظار داستان خاصی را از آن داشته باشید. ارتش زامبی‌ها دوباره به راه افتاده‌اند تا کشور ایتالیا را درنوردیده و هیتلر را دوباره به زندگی بازگردانند! کل داستان بازی در همین یک سطر خلاصه می‌شود.

شما نیز به عنوان یه سرباز کارکشته باید برای نابودی -دوباره- هیتلر، به دل این ارتش بزنید. هر دو بخش داستانی و هورد بازی را می‌توانید هم بصورت تک‌نفره و هم بصورت چهارنفره تجربه کنید.

ریشه گیم‌پلی همانطور که می‌توانید حدس بزنید همان سری اسنایپرالیت است، با این تفاوت که این‌بار به جای انسان با زامبی‌ها طرف هستید و به همین علت برخوردهای نزدیک را بیشتر تجربه خواهید کرد. شما دارای سه سلاح اصلی، فرعی و کمری هستید که از هرکدامشان سه عدد برای انتخاب در اختیارتان قرار می‌گیرد.

با اینکه انتخاب سلاح برایتان وجود دارد اما به احتمال بسیار بالا شما نیز مثل ما، از ابتدا تا انتهای بازی را با اولین سلاح‌هایی که انتخاب می‌کنید، به پایان خواهید رساند. به واسطه وجود قابلیت ارتقای سلاح و سرهم کردن تکنولوژی‌های متفاوت از جمله گلوله‌های انفجاری و … هیچ دلیلی برای تغییر سلاح نخواهید داشت.

البته این امر در بخش هورد مد متفاوت خواهد بود زیرا در ابتدا بصورت شانسی با یک کلت‌کمری شروع و رفته رفته مجبور به انتخاب سلاح‌های بهتر برای مقابله با ارتش زامبی‌هایی خواهید شد که کلمه Horde را به خوبی برایتان معنی خواهند کرد!

اگر شما هم از دسته کسانی هستید دوست دارید زامبی‌ها را بصورت جمعی و دسته‌دسته لت و پار کرده و قطعات بدنشان را به اجزای تشکیل دهنده تقسیم کنید، این بازی دقیقا برای شما ساخته شده است!

کافی است در شلوغی هورد، چندین زامبی را از فاصله دور و در یک ردیف توسط اسنایپ هدشات کنید و به واسطه دوربین اسلوموشنی که گذر گلوله از جمجمه تک‌تکشان را نشانتان می‌دهد از لحظه لذت ببرید!

البته فقط جمجمه نیست و تقریبا تمامی قطعات بدن زامبی‌ها بصورت X-Ray طراحی شده و قابل منفجر کردن هستند؛ وقتی می‌گوییم تمامی قطعات منظورمان حتی بخش‌های زیرکمر نیز هست!

خود زامبی ها از تنوع خوبی برخودارند. ابتدایی‌ترین آن‌ها زامبی‌هایی با عقل بسیار کم و احمق هستند که چیزی جز خوردن به در و دیوار و آمدن به سمت شما نمی‌دانند. طولی نخواهد کشید که کم‌کم با دیگر زامبی‌هایی چون زامبی تک‌تیرانداز، زامبی آتش افروز، زامبی قصاب، زامبی مسلسل‌چی و حتی فرمانده و جادوگر هیتلر نیز آشنا خواهید که هریک چالش متفاوت و به راستی سختی را برایتان ایجاد خواهند کرد.

همین تنوع در نوع زامبی‌ها باعث بوجود آمدن لحظه‌های نفس‌گیری خواهد شد که شما را مجبور به ترک مکانی خواهد کرد به راحتی لم داده و مشغول ترکاندن سر دشمنان بودید.

اگر به کلیت این بازی نگاهی داشته باشیم، خواهید دید که این عنوان هیچ چیز جدید و یا خاصی را برای ارائه ندارد و با خود خواهید گفت که اصلا چرا باید این عنوان را تجربه و وقتم را به پایش بگذارم؟

دقیقا سوالی که ما نیز از خودمان پرسیده بودیم؛ اما مسئله جالب اینجاست که وقتی با یکی از دوستانتان شروع به انجامش می‌کنید، به طرز احمقانه و عجیبی شروع به لذت بردن خواهید کرد!

بعد از تجربه کل کمپین بازی و به اتمام رساندن مراحل هورد و پیشروی در موج‌های پی‌درپی و شلوغش، هنوز هم از خودمان این سوال را می‌پرسیم که چرا این عنوان با وجود ساده بودن هنوز هم جذبمان می‌کند؟! شاید جواب این سوال در سیستم اسنایپ لذت‌بخش گیم‌پلی نهفته باشد.

بخش‌های دیگر بازی مثل گرافیک و صداگذاری و صداپیشگی، عملا هیچ چیزی برای ارائه ندارند و از استانداردهای نسل حاضر بسیاربسیار دورتر هستند. به علت انتخابی بودن فریم بالاتر حتی برروی کنسول‌های معمولی می‌توانیم با ارفاق از کنار آن بگذریم، اما بخش صداگذاری و مخصوصا صداپیشگی به هیچ وجه قابل چشم‌پوشی نیستند.

صداگذاری زامبی‌ها تنوع خاصی ندارند و فقط با صدای عجیب و غریب روتین «یک زامبی» به سمتتان خواهند آمد. صداپیشگی کاراکترها براستی افتضاحی بیش نیست و حتی گاها صداهای عجیب و غریب از آنها شاهد هستیم.

کافی است با یکی از کارکترهای مونث از روی یک مانع بپرید، و یا شروع به لگد مال کردن اجساد زامبی‌ها بکنید تا متوجه این گفته بشوید.

همانطور که بالاتر اشاره شد، این عنوان به هیچ‌وجه چیز جدیدی نیست که بخواهید برایش نزدیک به 50$ زبان بسته را خرج کنید اما اگر با قیمت پایینتری بتوانید آن‌را تهیه کنید می‌توانید بهمراه یکی از دوستانتان تا ساعت‌های زیادی از آن لذت برده و به قلع و قمع زامبی‌های زبان بسته بپردازید.

نقد و بررسی Zombie Army 4: Dead War روی PS4 و بر اساس نسخه ارسالی سازندگان انجام گرفته.

English Section

If you are that kind of person who likes to mass murder zombies and blow them up to bits, then this game is made exactly for you. As it was mentioned in the review, this game has nothing new to offer, but if you can get Zombie Army 4: Dead War for a better price, you and a friend can have a ton of fun slaying these mute beasts.

ضعیف اما دوست داشتنی – نقد و بررسی Sniper Elite 4

میثم قربانی — Sun, 19 Feb 2017 07:09:20 +0000

داستان از جایی شروع شد که بازی های شوتر ساخته شدند و این داستان از جایی جالب شد که بازی های شوتر اسنایپری ساخته شدند و از جایی جالب تر شد این نوع سبک بازی با جنگ جهانی اول آمیخته شد. تا به اینجای کار همه چیز خوب بود ولی ناگهان فرو افتاد مشکلی بزرگ و آن هم اینکه فقط دو کمپانی Rebellion Developments و CI Games این سبک بازی را توسعه می‌دهند. با نقد و بررسی Sniper Elite 4 همراه وی جی مگ باشید.

شرکت‌های دیگر به صورت صرف و اختصاصی روی سبک اسنایپر شوتر یا به واقع تاکتیکال شوتر و مخفی‌کاری کار نمی‌کنند و بدتر اینکه از بین این دو شرکت نیز تنها Rebellion Developments است که بازی را با تم جنگ جهانی دوم ارائه می‌کند و خیل دوستداران سبک بازی های جنگ جهانی دوم فقط یک انتخاب برای بازی در این سبک و این نوع گیم‌پلی دارند. انتخابی نه چندان رضایت بخش به نام Sniper Elite که نسخه چهارم این بازی در ادامه مورد نقد و بررسی قرار گرفته است.

یک DLC که بازی شد!!!

شاید به راحتی نتوان گفت که ضعیف‌ترین بخش بازی داستان بازی‌ست ولی به جرات می‌توان گفت شما در این بازی هیچ دلیلی برای پیگیری و فهم داستان بازی ندارید. ادامه دادن خط داستانی بازی آنقدر مهم نیست و شنیدن دیالوگ‌های بازی و یا دیدن میان‌پرده‌های آن شما را مجذوب خود نمی‌کند.

داستان بازی در ادامه نسخه سوم است و شما در نقش همان شخصیت قسمت سوم یعنی مامور «کارل فیربورن» در این بازی نیز ظاهر می‌شوید. بعد از پاک‌سازی آفریقا اینبار نوبت کمک کردن به پارتیزان‌های ایتالیایی ست که در مقابل فاشیست‌ها و نقشه‌های آنها مقاومت کنند و پیروز شوند. چیزی که از اول مسلم است و در آخر هم همان می شود پیروزی شماست و سازندگان فقط با اضافه کردن شاخ و برگ‌های اضافی قصد در بهتر جلوه دادن داستان این بازی داشته‌اند.

اضافه شدن مافیای ایتالیا به مقاومت و یا اضافه کردن شخصیت زن در قسمتی از بازی اصلا و ابدا نتوانسته جور ضعف بازی را بکشد و داستان خطی و ضعیف و کلیشه ای بازی تا انتها شما را فقط و فقط همراهی خواهد کرد. بازی به صورت خیلی ساده کش آمده است و بعد از پایان بازی این حس به گیمر دست می‌دهد که می‌شد این بازی را به عنوان یک بسته قابل دانلود برای نسخه شماره سوم ارائه کرد. هدفی ساده و سرراست که با شاخ و برگ زیادی تبدیل به درخت داستانی و بدون میوه شده است.

معلق میان نسلها

احتمالا این روزها همه درگیر زیبایی‌های گرافیکی Horizon Zero Dawn هستند و قبلا نیز درگیر گرافیک زیبا و خیره کننده Uncharted 4 بوده‌اند. این سطح از گرافیک و جلوه های ویژه به واقع استارت نسل هشتم بازی‌ها بودند. شاید توقع زیادی باشد که بازی‌ای مثل Sniper Elite با وجود یک نقشه معمولی ولی جهان باز گرافیکی در حد آنچارتد داشته باشد ولی با کمی دقت متوجه می‌شویم که این توقع در حد معمول جایز است و پر هم بیراه نیست.

به هیچ عنوان نمی‌توان از این بازی انتظار گرافیکی بالاتر از حد معمول داشت. بازی در بعضی مواقع در حد نسل 7 ظاهر می شود و گاهی نشانه هایی در حد نسل 8 دارد. محیط از دور زیباست ولی با دقت و در فواصل نزدیک بسیار ضعیف است. نورپردازی بازی بسیار جای بحث و بررسی دارد و البته جای تعجب که سابقه قبلی سازندگان چگونه جلوی این همه اشتباه را نگرفته است. محیط‌های بازی کاملا یکنواخت طراحی شده‌اند و تلاش گروه سازنده نتوانسته مطلوب باشد و بعد از مدتی بازی کردن و غرق شدن در کشت و کشتار چیزی در محیط برای شما جذابیت بصری نخواهد داشت.

نکته همیشگی این سری بازی یعنی X-Ray کیل همچنان وجود دارد و اینبار بدون زیاده گویی همانند نسخه شماره 3، بیشتر به تفسیر کلی صدمه وارد شده به بدن می پردازد که جذاب‌تر است. تقریبا در طول بازی حتی یک انیمیشن X-Ray تکراری هم دیده نمی‌شود(شاید نگارنده ندیده است) و سازندگان به این مورد توجه جالبی کرده‌اند. برای تمام نقاط مهم بدن در این بازی شات قرار داده شده مثل هد شات یا کلیه شات یا کبد شات و حتی … شات با نمایش‌های جذاب. تنوع محیط‌های بازی مثل محیط‌های شهری یا تنوع محیط ساحلی و یا حتی کوهستانی و برفی نیز جزو جذابیت‌های بصری ولی ضعیف بازی هستند.

سازندگان برای اینکه این محیط‌ها را داشته باشند آنها را طراحی کرده اند و آنچنان وقتی برای آنها صرف نشده است. تخریب پذیری محیط هم به جز مواردی که در بازی توسط سازندگان مشخص شده اصلا و ابدا دیده نمی‌شود و شما شاهد گرافیکی تخریب پذیر نیستید. همچنین در بازی شما شاهد سکانس‌های سینمایی داخل انجین هستید و در بازی CG مشاهده نخواهید کرد که البته چیز عجیبی نیست و تکنیک این روزهای اکثر سازندگان است.

داستان بازی نیز با روایت‌هایی نقاشی شده و کمیک‌گونه نمایش داده می‌شود و سرهم بندی سازندگان برای روایت شکل داستانی بازی را به راحتی می‌توانید مشاهده کنید. با توجه به محیط و گرافیک بازی توقع افت فریم در این بازی نمی‌رود که به جز چند مورد قابل اغماض تقریبا فریم در تمام بازی ثابت بود. به طور کلی این بازی در زمره بازی های متوسط از دیدگاه گرافیکی قرار می‌گیرد و واقعا نمی‌توان آن را نسل هشتمی دانست.

هیاهویی برای مفخی‌کاری!!!

تضاد موجود بین محور اصلی بازی های تاکتیکال شوتر و پایبند نبودن سازندگان به آن شاید مهم‌ترین ایراد بخش گیم‌پلی این بازی باشد. این بازی مخفی‌کاری و شوتر تاکتیکال است. بیش از آنکه نیاز به اسلحه‌های مختلف در بازی داشته باشید نیاز به هوش مصنوعی خوب دارید. نیاز به دشمنانی باهوش دارید. نیاز به محیطی با طراحی‌ جالب جهت تک تیراندازی و کشتار مخفی دارید. ولی چندان از این خبرها هم نیست.

می‌توانید بازی را با یک کلت تمام کنید. یا یک مسلسل و یا حتی با یک اسنایپ. در منوهای بازی اسلحه‌های مختلف با قدرت‌های مختلف است ولی هیچ کدام به کیفیت بازی شما نمی‌افزاید. در بازی به طرز فراوان و زیادی می‌توانید اسلحه‌های مختلف پیدا کنید و از نازی ها و یا نیروهای خودی اسلحه و مهمات بردارید ولی باز هم مهم نیست، زیرا به اندازه لازم در بازی و در جای‌جای مختلف شما تکمیل خواهید شد. دشمنان بسیار احمق عمل می‌کنند. درست شنیدید. احمق. از یک راه ساده و تکراری می‌توانید 100 نفر را بکشید.

بدون آنکه تغییری در روش حمله کردن دشمنان ببینید. کاراکتر شما قدرت کاور گیری و سینه خیز رفتن دارد ولی واقعا در بسیاری از موارد کارایی ندارند خصوصا سینه خیز. شما به راحتی می‌توانید یک فاشیست را بکشید و با تغییر جا دشمنان همانند اوسکول‌ها به آن منطقه هجوم می آورند و دوباره آنها را بکشید و تغییر مکان دهید و دوباره … همانند کاراکترهای جذاب انیمیشن Ice Age که به دنبال هندوانه به این طرف و آن طرف می‌دویدند.

به دلیل عدم وجود تخریب پذیری به جز موارد از قبل مشخص شده شما می‌توانید پشت یک چوب یا سنگ یا ستون یا دیوار شکسته یا تانک خراب سنگر بگیرید و به راحتی فاشیست‌ها را اسنایپ کنید. تنها نکته مثبت گیم پلی بازی عطش کشتن است. سازندگان در کمال نامردی بازی را به شکلی طراحی کرده‌اند که شما عطش کشتن دارید. و شاید بزرگترین نکته مثبت کل این بازی همین قلابی ست که در آن گیر می‌کنید و به حق دوست دارید نازی بکشید.

به تعداد اسلحه ها و منوی پیچیده بازی کاری نداشته باشید. بکشید، بکشید و بکشید. X-Ray غیر تکراری بازی در بسیاری از موارد لذت کشتن شما را دو چندان می‌کند و همانند نسخه قبل مارک کردن دشمنان و تغییر رنگ اجسام قابل انفجار در حالت اسنایپ جذابیت‌های خودش را دارد. گیم‌پلی بازی فقط یک چیز دارد و آن هم کششی برای کشتن. چه پر هیاهو و چه مخفی کاری.

صدایی ماندگار

شاید مهم‌ترین و بهترین قسمت این بازی صدای جذاب کاراکتر اصلی باشد. در طول بازی بارها این کاراکتر با خود حرف می‌زند. فارغ از اینکه چه می‌گوید صدای او بسیار جذاب است. موسیقی و صداگذاری کلی بازی نیز کاملا در حد معمولیست و به کلیات بازی می آید.

فاشیستهای احمق در دیالوگ نیز سنگ تمام گذاشته‌اند و شاید بعضی دیالوگهای آنها را بیش از 30 بار در بازی بشنوید! استفاده از صدای محیطی برای پیشبرد و کمک به گیم‌پلی هم در بازی گنجانده شده که اصلا و ابدا از ابتدا تا انتها به آن نیاز نخواهید داشت.

به هر حال در یک بازی همه چیزش باید به همه چیزش بیاید. یکی از ضعفهای مشهود در صدا گذاری صدای ادوات جنگی مثل توپها و یا تانکها و یا انفجار آنهاست. ماشینها و تانکها بعضا در سه نوبت منفجر میشوند که صدای هر نوع انفجار آنها یکیست و این در حالیست که بنا شدت انفجار و نوع وسیله صداگذاری جالبی انجام نشده است. خلاقیت زیادی روی صدا گذاری نسبت به نسخه قبلی خرج نشده است و شاید همان نسخه شماره 3 را بازی می‌کنید.

معمولی در حد نسل 7.5

جذابیت‌های بازی Sniper Elite 4 کم است ولی همان جذابیت‌ها می‌تواند شما را به بازی کردن سوق بدهد. ولی واقعا بعد از پایان بازی انگیزه‌ای برای ادامه آن و یا تمام کردن دوباره آن ندارید. با اینکه کشتن دشمنان در بازی بسیار جذاب است با این حال بعد از مدتی برای شما تکراری می‌شوند.

هوش مصنوعی ضعیف، محیطهای ساده و بدون پولیش، گرافیکی معمولی و نکات ریز و درشت دیگر برای شما کم کم، بازی راتکراری می کند و فقط می‌کشید که بازی را به پایان برسانید. سخت است که ضعفهای این بازی را نبینیم و به واسطه اینکه این بازی عطش اسنایپ کردن را در شما ایجاد می کند به آن لقب «بازی خوب» بدهیم. در فرهنگ نامه گیم نگارنده «بازی خوب» فرسنگ‌ها با این بازی فاصله دارد و Sniper Elite 4 در حد یک بازی معمولی بسیار موفق عمل کرده است.

نقد و بررسی بازی Sniper Elite 4 روی PS4 انجام گرفته.

پیش نمایش اولیه بر بازی Sniper Elite 3

میثم قربانی — Mon, 10 Mar 2014 13:12:10 +0000

بعضی اوقات نمایش بازی ها نشان دهنده این است که بازی توسط سازندگانی با مهارت ساخته شده است و می تواند توجه شما را به خود جلب کند. برخی اوقات قسمت هایی از بازی باعث می شوند تا در شما حس ناامیدی از انتخابتان به وجود آید اما همه بازی شامل این قسمت ها نیست. SE فرصت زیادی را به بازیبازها در از پا درآوردن نازی ها داد و حال وقت تغییرات است. اما شما همچنان در نقش تفنگ دار آمریکایی Karl Fairburne هستید.

شماره دوم این بازی به فروش بیش از یک میلیون نسخه دست یافت و هفته گذشته بود که Rebellion از شماره سوم بازی Sniper Elite رونمایی کرد که در سبک مخفی کاری پیشرفت خوبی داشته است. البته نباید توقع زیادی را از بازی داشت. بازی بر روی نسل 7 با کیفیت 720P و نسل بعد 1080P اجرا می شود. طبق گفته های سازنده بازی، بر روی PS4 باید انتظار داشت فریم به 60 نزدیک باشد. همچنین خبر خوشی که برای PC داران می توان ذکر کرد پشتیبانی بازی از ویژگی جدید AMD یعنی Matle می باشد.

ورژن نسل بعد این بازی tessellation ( تسلیشن ) های کوچک، ambient shadowing و تکسچرهای باکیفیت را هم به آن اضافه می کند. هدف بازی بر روی نسل بعد ارائه یک گرافیک خیلی خوب است. برای اولین بار در این سری شما شاهد روایت داستان متناسب با گیم پلی و سبک بازی خواهید بود. امری که موجب می شود شما در فضای تاریخی بازی قرار بگیرید. این موضوع را آقای Jason Kingsley مدیر وقت استدیو سازنده می گوید.در این شماره از بازی سعی شده است تا تناسب بین نقش یک اسنایپر در زمان جنگ و برهه زمانی حفظ شود. در واقع شما تبدیل به یک قهرمانی که در دیگر بازی ها مثل SplinterCell دیده اید نخواهید شد. هوش مصنوعی بازی، بازسازی شده است و شما مجبور خواهید بود تا تاکتیک های سبک مخفی کاری را رعایت کنید. همچنین شاهد صحنه آخرین نفر کشته شده در مرحله خواهید بود. شبیه همان چیزی که در بازی مکس پین تجربه کرده اید.در بخش اسنایپ هم تغییرات فیزیکی به وجود آمده است که نیازمند دقت بیشتری در هدف گیری می باشد. هوش مصنوعی بازی ثابت نمی ماند و بیشتر در حال گشت زدن است. شما می توانید در مسیرها تله بگذارید تا از دست نازی ها به نوع دیگری خلاص شوید و آنها نتوانند به کمین گاه شما دسترسی پیدا کنند. سازنده بازی از سیستم جدید سیو کردن می گوید. سیستم جدیدی که بر خلاف سیو سنتی می توانید در هر لحظه که اراده کردید بازی را سیو کنید. شاید جذاب ترین بخش بازی kill-cam ها باشند. جایی که به بازیبازها با آهسته شدن زمان و قابلیت X-ray اجازه دیدن هنر خود را می دهند. تغییراتی هم در این بخش به منظور طبیعی جلوه دادن بازی انجام شده است. در واقع در این شماره سازنده قصد دارد تا بین تمام بخش ها با بخش داستانی بازی ارتباط معناداری را ایجاد کند. در kill-cam ها تغییراتی در نحوه به نمایش در آمدن جزییات به وجود آمده است و جزییات بیشتری را در از بین بردن وسایل نقلیه و سرنشینان آنها شاهد خواهید بود.

اعلام ساخت این شماره از بازی بعد از عرضه نسخه دوم در سال 2012 کمی تعجب برانگیز بود. شما از برلین به شمال غربی آفریقا رفته اید. منطقه ای که در بازی هایی که جنگ جهانی دوم را به تصویر کشیده اند کمتر مورد توجه قرار گرفته است. همین موضوع تازگی در بازی ایجاد خواهد کرد البته به شرط اینکه سازندگان بازی هوشیار باشند و قصد پیاده سازی اتفاقات گذشته را در مکانی جدید نداشته باشند. مرحله ای از بازی در منطقه Halfaya بین دو کشور لیبی و مصر جریان دارد. با وجود مناطق کویری باید انتظار افزایش وسعت نقشه ها را هم داشت. افزایش وسعت نقشه ها به معنای افزایش کاربرد یک اسنایپر و نقش وی است. به نظر می رسد در برخی از صحنه ها بازی کمی شبیه به SplinterCell شده است اما با توجه به فضای بازی باید انتظار ایده های متفاوت سازندگان برای خارج شدن از این اتهام را داشت. سیستم سلامت بازی هم یکی از دیگر چالش های سازندگان در شماره جدید است. به اعتقاد آنها سیستم سلامت بازی در شماره 2 دیگر کارآمد نیست. البته بعضی از ایده ها قدیمی هم به خوبی در جهان این بازی پیاده شده اند که یکی از آنها ایجاد سر و صدا برای منحرف کردن حواس دشمن است. بازی دارای تغییرات خوبی خواهد بود و با دیگر نسخه های این سری متفاوت به نظر می رسد.شما 12 ساعت گیم پلی را در بخش داستانی بازی تجربه خواهید کرد. multiplayer و co-op در بازی حاضر هستند و در ابتدا دارای نقشه های قسمت سینگل هستند. در بخش Co-op دو بازیباز، مراحل بازی را جلو خواهند برد. فراموش نکنید که نقشه ها سه برابر وسیع تر شده اند و شما می توانید از 30 دشمن با هوش مصنوعی پذیرایی کنید. هر چند بازی هنوز فضایی قدیمی دارد باید دید سازنده می توانند روحی تازه طبق وعده های خود در آن بدمند یا خیر؟!

در حال حاضر بازی در حالت بتا یا آزمایشی قرار دارد که با توجه به گفته های سازندگان بازی، آنها وقت بیشتری در تنظیم دوربین بازی و هوش مصنوعی دشمنان نیاز دارند. همچنین این بازی برای سه پلتفرم اصلی نسل قبل و دو پلتفرم نسل حاضر در Q2 سال 2014 منتشر خواهد شد.

مترجم و نویسنده : محمد جلیلی