دنیای پیچیده و رازآلود Silent Hill 2، بعد از ۲۴ سال از انتشار اولیه بازی و حتی بعد از انتشار ریمیک این عنوان، داستان همچنان مبهمی دارد و عمداً طوری طراحی شده تا بازیکن‌ها سردرگم شوند و بخش‌هایی از داستان را با ذهن خود پر کنند. همین ابهام باعث شکل‌گیری تئوری‌های فراوان و گاهی بسیار پیچیده درباره بازی Silent Hill 2 و خصوصا شخصیت اصلی و گذشته او شده است.

سازندگان نیز با گذاشتن سرنخ‌هایی در بازی و مصاحبه‌هایشان با منابع مختلف، به هرچه واقعی‌تر شدن این تئوری‌ها دامن زده‌اند. از ایده‌ی تایم‌لوپ گرفته تا احتمال اعتیاد همسر جیمز به ماده مخدر بسیار خطرناکی، همگی در ویدئویی که در ادامه قرار گرفته است بررسی می‌شوند و بررسی خواهیم کرد که درواقع چه در Silent Hill 2 گذشته. جالب است بدانید که شاید بسیاری از این نظریه‌ها به‌طور غیرمستقیم در بازی تأیید نیز شده‌اند! با وی جی مگ همراه باشید.

“تماشای ویدئو اختصاصی بررسی تاریک ترین رازها و تئوری های Silent Hill 2 از کانال یوتوب وی‌جی مگ”

در تریلر اولیه، جزئیات متعددی به تصویر کشیده شد که ممکن است از دید همه پنهان مانده باشد یا کمتر به آن‌ها توجه کرده باشیم. در این ویدئو به بررسی دقیق تمام این نکات، شایعات پیرامون بازی و بزرگ‌ترین پلات توئیست این تریلر خواهیم پرداخت. شاید این بزرگترین فریب تاریخ کپکام باشد! پس با وی‌جی مگ، همراه باشید.

“تماشای ویدئوی اختصاصی بررسی رازهای مخفی تریلر Resident Evil 9 از کانال یوتوب وی جی مگ”

“تماشا در آپارات”

تیم VGMag در ویدئویی که در ادامه مشاهده خواهید کرد، سعی کرده است تا نگاهی فان به Steam Deck داشته، و علاوه بر آنباکس کردنش، کارهای عجیب و غریبی همچون نصب ویندوز را نیز بر روی این کنسول انجام دهد. پس اگر این کنسول نظر شما را به خود جلب کرده است، تماشای این ویدئو خالی از لطف نخواهد بود. با ما همراه باشید!

نصب ویندوز، آنباکسینگ و موارد عجیب دیگر کنسول Steam Deck

تماشای ویدئو در یوتوب

IGN :

جلو های بصری و همچنین صداگزاری هایی مانند: پاشیدن خون، ضربات با صلاح سرد توانسته خشونت و جذابیت بیشتری به بازی اضافه کند.

سیستم تیر اندازی بازی نسبت به نسخه اول پیشرفت قابل ملاحظه ای داشته به طوری که هرزمان صدای شلیک گلوله را میشنوید حس واقعی بود را دارد بطوری که انگار یکی کنار شما تیر میزند.

در بیشتر صحنات موقع رو به رو شدن با استاکرها و کلیکرها هیجان و برخی اوقات ترس را به همراه دارد.

GAMESPOT :

سایدکوئست های زیادی به بازی اضافه شده که واقعا انجام دادن آنها بسیار جالب و حاوی نکات قابل توجه است.

بازی تمام اکشن نیست و شما در برخی مواقع میتوانید با حالت “مخفی کاری” و بدون ریختن قطره ای خون از میان دشمنان عبور کنید.

EUROGAMER :

بازی شاید خیلی بالانس نباشد ولی این بالانس نبودن خودش هم جذاب شده است. بازی روی درجه سختی معمولی و نورمال هم چالش برانگیز و سخت است و شما حتی در دقایق پایانی بازی هم نمیتوانید حریف همه شوید.

بازی با اینکه ساختاری خطی دارد گاهی واقعا بازی مثل بازی های open-world به نظر میرسد. جستجو در محیط و برداشتن ابجکت های مختلف امری ساده در بازی نیست و یکی از اصلی ترین مکانیک های بازی به شمار میرود.

]]> https://vgmag.ir/news/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-the-last-of-us-part-2-%d8%a7%d8%b2-%d9%86%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%b3%d8%a7%db%8c%d8%aa%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%85%d8%ae%d8%aa%d9%84%d9%81/feed/ 0 https://vgmag.ir/reviews/resident-evil-3-remake/ https://vgmag.ir/reviews/resident-evil-3-remake/#comments Sat, 04 Apr 2020 14:51:00 +0000 https://vgmag.ir/?p=104895 بعد از ساخت بازسازی عنوان Resident Evil 2 توسط شرکت کپکام و موفقیتی که بدست آورد، هیچ دور از انتظار نبود که شماره سوم این سری نیز بازسازی شود. شماره سوم از سری بازی‌های RE، در بین گیمرهای قدیمی کشورمان از شهرت و محبوبیت خاصی بخوردار است. در ادامه با نقد و بررسی Resident Evil 3 Remake ، همراه وی‌جی مگ باشید.

اغراق نکرده‌ام اگر بگویم حتی بیشتر از شماره دوم و اول بازی! از سوی دیگر، دشمن اصلی بازی که Nemesis نام دارد، به اعتقاد بسیاری، از بهترین ویلن‌های کل صنعت بازی است. هیچ‌وقت صدای مخوف او که اعضای S.T.A.R.S را صدا می‌زد از یادمان نمی‌رود. از Resident Evil 2 به جرئت می‌توان به عنوان بازگشت قدرتمند به ریشه‌های سری نام برد.

بازگشتی که همراه با حس نوستالژی و تکنولوژی روز انتشار یافت. تقریبا تمامی بازخوردها اعم از منتقد و مخاطب نسبت به آن مثبت بود و حتی جوایز خوبی را نیز در پایان سال با خود به خانه برد. اما آیا RE3 نیز به همان اندازه ما را راضی نگاه خواهد داشت؟

شماره سوم بازی داستان یکی از اعضای پلیس شهر راکوون سیتی که به اصطلاح S.T.A.R.S گفته می‌شود، را بازگو می‌کند. اگر شماره اول را تجربه کرده باشید با «جیل ولنتاین» آشنا هستید. داستان در موازات با شماره دوم روایت می‌شود و «ویروس T» در سطح شهر در حال گسترش و همه جا را به آشوب کشیده است.

سلاحی بیولوژیکی که توسط شرکت آمبرلا طراحی شده بود تا اعضای پلیس را بکشد نیز در کوچه پس‌کوچه‌ها در حال جولان دادن است. از نظر داستانی شماره سوم همیشه کمبود داشت و این کمبود در اینجا نیز بوضوح مشخص است.

هرچند سازندگان سعی کرده‌اند با ایجاد پلی بین شماره دوم و سوم این کمبود را جبران کنند، اما هنوز هم این چاله سیاه به قدرت خود باقی است. در همان ابتدا و آغاز بازی، برخلاف بازسازی شماره دوم که قدم به قدم بازسازی شده بود، متوجه تغییرات بشدت بزرگی خواهید که هیچ همخوانی‌ای با نسخه اصلی ندارد.

جیل در آپارتمان خود از خواب بیدار شده و بلافاصله با Nemesis روبرو شده و حالا باید پا به فرار بگذارید. با اینکه شروع بازی بسیار پرهیجان و زیبا انجام شده، اما در همان لحظه‌های ابتدایی و سکانس فرار، با خود احساس خواهید کرد که یک جای کار می‌لنگد! اما امید خود را از دست نداده و به ادامه بازی می‌پردازید.

حتما می‌پرسید که مشکل کجاست؟ مشکل دقیقا خود شخص نمسیس و سکانس‌های فرار از دست اوست! در طول بازی چندین بار با این کاراکتر به ظاهر ترسناک و نامیرا روبرو خواهید شد، اما تمامی این برخوردها یا بصورت کات‌سین‌های سینمایی روایت می‌شوند و یا در یک فرار 20 ثانیه‌ای از ابتدای یک کوچه با پهنای 1 متر تا انتهای آن خلاصه شده‌اند!

تقریبا تمامی این فرارها نیز کاملا از پیش تعیین شده و اصطلاحا اسکریپت شده هستند و از این بابت هیچ ترسی نداشته باشید. کافی است مسیر مستقیم را ادامه دهید تا با کات‌سین بعدی از دست نمسیس فرار کرده باشید.

ناحق نباشیم که در یکی دوجای بازی نمسیس بصورت آزادانه حرکت می‌کند اما به علت هوش‌مصنوعی و انیمیشن‌های مضحکش بیشتر از 30 ثانیه دوام نیاورده و با خارج شدن از یکی از درها، غیبش می‌زند!

چندین بار نیز به عنوان Boss Fight به مبارزه با او خواهید پرداخت که به علت وجود تیرمکفی و سیستم مبارزه مشابه، بدون هیچ ترس و استرسی از مبارزه سربلند خارج خواهید شد. شاید بزرگترین ناامیدی این بازسازی را بتوان همین نمسیس دانست.

نمسیس در مقابل Mr.X که دائما در حال تعقیب شما بود و با قدم‌های سهمگینش لرزه بر اندامتان می‌انداخت، هیچ حرفی برای گفتن ندارد و بیشتر به یک شوخی بیمزه شبیه است. اتمسفری که در نسخه اصلی تجربه کرده بودیم به هیچ‌وجه در اینجا وجود ندارد و آن استرس و ترسی که در راهروهای اداره پلیس (در RE2R) داشتیم اینجا جای خود را به آرامش داده‌اند!

از سوی دیگر بازسازی شهر راکون سیتی آن چیزی نیست که انتظارش را داشتیم. صرف نظر از اینکه محیط شهری تقریبا هیچ شباهتی به نسخه اصلی ندارد، مکان‌های موجود نیز بسیار کوچک و بدون هیچ چالش خاصی طراحی شده‌اند که در کمتر از یکی دو ساعت به پایان می‌رسد و وارد محیط‌های دیگری مثل آزمایشگاه می‌شوید.

حذف مکان‌های بسیاری مثل برج ساعت و معماهای آن نیز به مزاجمان خوش نیامد. از سوی دیگر با هیچ معمای خاصی در طول بازی روبرو نخواهید شد و همه چیز سرراست و اکشن دنبال خواهد شد!

با اینکه بازی را برروی درجه سختی معمولی و بدون فعال کردن هیچ Assist به پایان رساندیم، باید گفت که بازی حداکثر 5 ساعت به طول انجامید که در این راه هیچ محدودیتی اعم از گلوله و سلاح و مکان‌های ذخیره نخواهید داشت.

به جرئت در پایان بازی و مبارزه با غول‌آخر، حدود 40 عدد نارنجک اندازه مختلف، بیش از 50 عدد تیر شاتگان، دو خشاب تیر شاهین صحرا و به مقدار زیادی تیرمعمولی کلت داشتیم! در هر منطقه‌ای که وارد می‌شوید یک اتاق ذخیره هست  که به علت کوچک بودن محیط‌ها، فاصله این اتاق‌ها بشدت کوتاه هستند و خودبخود تعجب شما را به همراه خواهد داشت.

از چک‌پوینت‌هایی که گاها بازی به شما می‌دهد هم چیزی نگوییم بهتر است! همانند نسخه اصلی در بخشی از بازی نیز با «کارلوس» به بازی خواهید پرداخت که سَری نیز به اداره پلیسی که دقیقا از شماره دوم به اینجا منتقل شده هم خواهید زد.

همانقدری که تغییرات بدی در ریشه داستان و روایت آن شکل گرفته، اما از حق نگذریم که به همان اندازه نیز این تغییرات جذاب شده‌اند؛ بدین صورت که به موازات نسخه دوم بازی روایت می‌شود و ابتدای ساکن بعضی از اتفاقات آن را در این نسخه خواهید دید.

مشکلی که در بخش دشمنان معمولی و یا همان زامبی‌ها با آن روبرو بودیم، عدم تعادل است! در ابتدای بازی دشمنان با تقریبا 5 تیر به سر از پای در‌می‌آیند (هرچند این نیز هیچ تضمینی ندارد و احتمالا با یک تیر مغزشان منفجر شود!) اما هرچه به پایان بازی نزدیک می‌شویم، همان زامبی‌ها مقاومت بیشتری به خرج داده و حتی تا یک خشاب کامل را نیز نوش‌جان می‌کنند. بماند زامبی‌های جدیدی که حتی به نارنجک‌انداز هم مقاومت نشان می‌دهند!

از بدی‌های بازی گفتیم، اما بهتر است از خوبی‌های آن نیز بگوییم. گیم‌پلی بازی همانطور که در نسخه دوم نیز دیده بودیم جذاب و کارآمد است و اینجا به واسطه اضافه شدن حرکت Dodge و یا جاخالی، می‌توانید از دست زامبی‌ها راحت‌تر فرار کنید.

هرچند در تمامی مواقع این جاخالی به خوبی عمل نمی‌کند و برای یادگیری و زمان‌بندی به تمرین نیاز خواهید داشت. گرافیک تکنیکی و بصری آن به جرئت از بهترین‌هایی است که در چند سال اخیر دیده‌ایم و حتی پیشرفت‌هایی نیز نسبت به نسخه دوم به خود دیده که آن را برایمان جذابتر کرد.

این امر حتی در کاتسین‌ها بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد و موتور داخی RE Engine کپکام، بار دیگر ثابت کرد که از بهترین‌هایی است که در صنعت وجود دارند. این در حالی که است این عنوان برروی تمامی پلتفرم‌ها سقف فریم ندارند و حتی برروی کنسول‌های پایه، با نرخ 40 الی 50 اجرا می‌شود.

طراحی کاراکترها و زامبی‌ها همگی به بهترین نحو ممکن انجام گرفته‌اند و هیچ کم و کاستی ندارند. ست‌پیس‌ها با اینکه اکثرا تشکیل شده از صحنه‌های اسکریپت نمسیس، اما از زاویه‌ای دیگر جذاب هستند و هیجان کافی را به بازیکن منتقل می‌کنند.

اگر از طرفداران بازی‌های اکشن‌تر هستید و ریتم کند شماره دوم کمی اذیتتان کرده بود، مطمئن باشید که از شماره سوم راضی خواهید بود چون تا دلتان بخواهد شاهد ست‌پیس‌ها و اکشن، با مهمات بالا خواهید بود!

از منظر صداگذاری، صداپیشگان کار خود را به خوبی انجام داده‌اند و تمامی کاراکترها به لطف همین صداپیشگی با شما ارتباط برقرار خواهند کرد. از خود جیل گرفته تا Miller که تقریبا یک کاراکتر فرعی محسوب می‌شود، همگی از کیفیت کافی و لازم برخوردار هستند.

در کنار نسخه بازسازی شده، شما عنوان RE Resistance را نیز دریافت خواهید که فعلا در بتا به سر می‌برد! در اینجا یک نفر به عنوان مغزمتفکر وظیفه دارد تا در مقابل چهار بازیکنی که هدفشان گریختن از محیطی است که در آن زندانی شده، قرار بگیرد و با طراحی محل زامبی‌ها و تله‌های مختلف، مانع خارج شدن آن‌ها شود.

ایده این بخش چیزی شبیه به سری فیلم‌های اره است اما به علت لگ و Delay بالا که آن هم از Host Base بودن بازی نشات می‌گیرد متاسفانه نتوانستیم بطور کامل از آن لذت ببریدم؛ اما به نظر نگارنده، حتی اگر این مشکلات هم وجود نداشت، دیری نمی‌پاید که این بخش به فراموشی سپرده می‌شود.

بطور کلی سری RE هیچ‌گاه در بخش آنلاین موفق نبوده و عناوینی که سال‌ها پیش با همین منظور ساخته و منتشر شده بودند گواهی بر این گفته هستند.

کلام آخر

عنوان Resident Evil 3 Remake اصلا بازی بدی نیست، اما نمی‌توان به آن عنوانی شایسته و خوبی نیز گفت. عدم توازن در محتویات بازی و بازسازی‌ای که برخلاف نسخه قبلی، هیچ حس نوستالژی‌ای را در بازیکنان قدیمی ایجاد نمی‌کند باعث می‌شود حتی بعد از اتمام بازی حسی دوگانه نسبت به آن داشته باشید.

کوتاه بودن بخش تک‌نفره که برروی درجه سختی معمولی حداکثر 6 ساعت به طول می‌انجامد از ارزش‌های آن می‌کاهد. این در حالی است که هیچ محتوای اضافی‌ای بعد از آن در اختیارتان قرار نمی‌گیرد. قابل پیش‌بینی و اسکریپت شدن نمسیس موردی است که این کاراکتر پرابهت را تبدیل به یک شوخی کرده و براستی که ناامید شدیم.

نبود شباهت و حتی حذف مکان‌هایی که در عنوان اصلی دیده بودیم نیز به این نامیدی می‌افزاید. اگر شرکت کپکام در آینده قصد دارد دیگر عناوین این سری را نیز بازسازی کند، بهتر است قبل از هرچیزی، نگاهی دوباره به RE2R انداخته و دلایل موفقت آن را جویا شود.

نقد و بررسی Resident Evil 3 Remake روی PS4 و بر اساس نسخه ارسالی سازندگان انجام گرفته.

شما مامور پلیسی تا دندان مسلح هستید که باید یک تنه وارد ساختمان‌های پر از خلافکار شده و همه‌شان را به خاک و خون بکشید. همانطور که از نام بازی برداشت می‌شود برای ورود به هر ساختمان و یا اتاق باید چندین بار به درب‌ها لگد بکوبید. بعد از باز شدن در کسری از ثانیه فرصت دارید تا همه دشمنان حاضر در اتاق مورد نظر را به هلاکت برسانید.

برای اینکار کلاس‌های متعددی در بازی تعبیه شده‌اند که هر کدام مزایا و معایب خودشان را دارند. کلاسی برای کسانی که دوست دارند مشکلات را نزدیک و شخصی حل کنند. در این حالت شاتگانی اعلاء و به شدت مخرب در اختیارتان قرار می‌گیرد که با هر بار شلیک، دشمن بیچاره را به قطعات تشکیل دهنده انسان تجزیه می‌کند، اما در مقابل برد چندانی ندارد و حتی ممکن است شعاع پخش شدن ساچمه‌ها گروگان‌های بی‌گناه را نیز به قتل برساند.

کلاس‌های متنوع دیگری هم وجود دارند که شامل اسلحه‌های سبک و سنگین و طیف گسترده‌ای از مهارت‌های جانبی از قبیل درخواست نیروی کمکی یا پرتاب نارنجک‌های مختلف می‌شود. تعداد این کلاس کاراکترها چندان زیاد نیست ولی با در نظر گرفتن طول بازی و تعداد مراحل موجود در آن منطقی و مناسب است. چند کلاس ویژه از جمله ماموری مخصوص اف. بی. آی. هم وجود دارد که برعکس همه کلاس‌های قبلی لباسی آبی بر تن دارد و کلت کمری و قابلیت برداشتن اسلحه‌های سنگین از استعداد‌های قابل ذکر ایشان است.

ولی با وجود همه این توضیحات کار همه شخصیت‌ها لگد زدن به درها و به رگبار بستن دشمنان است. امکانات کمی برای ایفا کردن نقشه‌های پیچیده‌تر در بازی وجود دارد و همین مساله پیشرفت در بازی را تکراری کرده و در بلند مدت از جذابیت بازی می‌کاهد. با توجه به جهت‌گیری تخیلی و فرا-اکشن سازندگان، مناسب‌تر بود اگر تعدادی هم قابلیت فرا-انسانی و متنوع‌تر به هر کلاس اختصاص می‌دادند تا همه بازی متشکل از لگد زدن و خالی کردن خشاب نباشد.

طراحی مراحل ساده و خطی است و نیازی به گشت و گذار طولانی و بازگشت از مسیر طی شده ندارد. اکثر اوقات شما از در ورودی وارد شده و همه را می‌کشید، سپس از در خروجی خارج می‌شوید. پنجره‌هایی هستند که می‌توانید با شکستن شیشه از آنجا وارد شوید، همچنین امکان ورود از سقف و غافل‌گیر کردن خلافکاران بخت برگشته هم وجود دارد.

طراحی محیط و مراحل جزئیات و عمق چندانی ندارد و اکثر اوقات شبیه به هم کار شده است. تعدادی جزئیات فرعی مثل امکان تزئین کردن درخت کریسمس در برخی مراحل گنجانده شده‌اند ولی تعدادشان برای تاثیرگذار بودن و عمق بخشیدن به ساختار مراحل بسیار کم است. ماموریت هر مرحله هم برای خود متفاوت است ولی بیشتر اوقات به دو دسته کشتن همه آدم بدها و خنثی کردن بمب خلاصه می‌شود.

البته گروگان‌هایی هم هستند که می‌توانید آنها را آزاد کنید. آنها مهمترین چیز در Door Kickers: Action Squad هستند و اصلا شک نکنید که هدف کشتن و پاشیدن خون دشمنان خشن و خونخوار بازی است! گروگان‌ها زمانی به طور کامل نجات پیدا می‌کنند که بدون مواجهه با دشمن از در اصلی خارج شوند، اتفاقی که در اکثر اوقات می‌افتد ولی برای اطمینان بیشتر می‌توانید آنها را پشتیبانی کنید.

در مراحلی که هدف خنثی کردن بمب است معمولات سناریوهای مختلفی برای بازیکن ترتیب داده می‌شود تا حس هیجان و سرگرمی بیشتر شود. همین سناریوها در عین جذاب بودن کمی تکراری و سطحی هستند و در نبود داستان مناسب و درگیر کننده چندان چنگی به دل نمی‌زنند. هیچ معرفی و داستان پس‌زمینه‌ای هم برای کاراکترهای قابل بازی ارائه نمی‌شود و همه آنها سربازانی سرسخت و آماده به خدمت هستند. البته قابلیت‌ها و قیافه‌ متفاوتی دارند که شما را در شناختن کمک می‌کند.

کنترل این شخصیت‌های قابل بازی نرم و روان است و همه‌ آنها با نهایت سرعت عمل و دقت به فرامین شما واکنش نشان می‌دهند. شلیک اسلحه و خالی کردن خشاب پس از چهار طاق باز کردن در به شدت لذت‌بخش و نشاط آور است. صدا گذاری و جلوه‌های ویژه‌ای که برای حرکات و مسائل اکشن بازی طراحی شده است هم چشم‌نواز و دوست داشتنی هستند.

افکت خون، سایه شخصیت و نور پردازی محیط با توجه به پیکسلی بودن گرافیک بازی به خوبی پیاده‌سازی شده است. دشمنان هم چند برابر انسان معمولی خون ریزی می‌کنند. حتی اگر بعد از کشتن‌شان دلتان خنک نشد می‌توانید با زدن یک لگد هم به جسد بی‌جان آنها را منفجر کنید تا خون و اعضای بدن بیشتری به هوا پرتاب شود.

موسیقی متن و بازی و سایر مسائل مربوط به صداگذاری خوب کار شده و سطح قابل قبولی به سر می‌برد. گرافیک بازی هم با توجه به ساده و ابتدایی بودن تکنیک‌های گرافیک و وجود بافت‌های پیکسلی خوش رنگ و لعاب است، اما می‌توانست به به کار گیری افکت‌ها و جزئیات بیشتر از این هم بهتر باشد.

طراحی هنری بازی هم در حد متوسطی قرار دارد و آنقدر سطح بالا نیست که شخصیت و رویکرد منحصر بفردی به بازی ببخشد. در مقابل همین پیاده‌سازی سبک و مختصر عملکرد فنی خوبی به بازی بخشیده و روان و بدون مشکل اجرا می‌شود.

Door Kickers: Action Squad در حالت دو نفره رنگ و بوی دیگری به خود می‌گیرد و همکاری و رفاقت‌ها عمق تازه‌ای به گیم‌پلی سرراست و مختصر بازی می‌دهند. تنها مشکل این بخش‌، جدا از کاستی‌های کلی بازی نزدیک بودن رنگ هر دو بازیکن به هم است به طوریکه از فاصله معقول چندان تفاوتی به کاراکترها قابل تشخیص نیست و امکان دارد به دفعات و در شرایط شلوغ و نفس‌گیر شخصیت تحت کنترل خودتان را گم کنید.

با در نظر گرفتن همه اینها می‌توان گفت «دور کیکرز: اکشن اسکواد» بازی مستقل قابل قبولی و سرگرم‌ کننده‌ای است اما نه خودش می‌خواهد از همین تعریف ساده فراتر برود و نه جهت‌گیری‌های محقرانه و تاکید بیش از حد سازندگان به پیروی از الگوهای گذشته اجازه می‌دهد عنوانی فراتر از یک تعطیلات کوتاه چند ساعته در دنیای قدیمی بازی‌های کلاسیک باشد.

PS4 Review

نقد و بررسی روی PS4 و بر اساس نسخه ارسالی سازندگان انجام گرفته.

گیم تاک: نگاهی بر بازی های The Last Guardian ،RE4 FHD و BF1 Beta

رفلکشن محیط بر روی PC نیز توسعه یافت تر است، آبجکت ها و بازتاب نور در محیط باعث درخشندگی خاصی شده است. نورپردازی این چنینی بازی باعث شده است تا در بعضی محیط ها کیفیت بصری بازی افزایش یابد. به طور مثال در یکی از مپ ها، ویژگی bloom باعث شده است تا آسمان هرچه طبیعی تر باشد. مشخصا تاثیر depth of field بازی نیز به خوبی کار شده است و جزییات زیبایی را بر روی PC نسبت به کنسول ها مشاهده خواهید کرد. این ویژگی ها باعث می شود تا بازی بر روی PC از لحاظ هنری بسیار پولیش شده باشد و محیط فانتزی بازی Overwatch خود را بیشتر نشان دهد. اما همانطور که گفته شد جای نگرانی نیست و هسته اصلی هنری بازی در هر سه پلتفرم یکسان است. نورپردازی بازی به لطف ژاپنی ها و شرکت های پیشرفته در زمینه تصویر (شرکت های غربی) باعث شده است تا محیط بازی تِمی آرکید گونه پیدا کند. نورپردازی حتی در محیط های داخلی اثرگذار است. یکی از این تاثیرات را می توانید وقتی از محیط سربسته وارد محیط باز می شوید، احساس کنید.

تخریب پذیری عناصر محیط بازی هم یکی دیگر از نقاط قوت آن است که باعث خلق صحنه های جالبی می شود. اسباب بازی ها، کابینت ها و محیط به صورت واقع گرایانه ای به شلیک های شما واکنش نشان می دهند. این موضوع باعث می شود تا حس گیم پلی بازی به خوبی به بازیباز منتقل شود در نتیجه شور و هیجان بیشتری برای او ایجاد شود. هر دو کنسول ها از یک فریم بافر استفاده می کنند که باعث می شود کیفیت بصری بر روی 1080p باقی بماند. بیشتر اوقات تعداد پیکسل ها به صورت کاملا کنترل شده ای کاهش می یابد، خصوصا وقتی بازی تحت فشار است. اما گاهی کیفیت بازی از 1080 هم پایین تر آمده است که این کاهش بیشتر از چند ثانیه طول نخواهد کشید. این موضوع بیشتر بر روی ایکس باکس وان اتفاق می افتد. ولی خب چیزی نیست که بتواند به تجربه عالی شما از بازی ضربه بزند. از ابتدای بازی بیشتر اوقات شما همان کیفیت 1080p را شاهد خواهید بود.

جالب است که ایکس باکس وان در زمان نمایش صفحه انتخاب کاراکتر شما و ابتدای ورود به بازی کیفیت 720p را نمایش می دهد که فورا به 1080p افزایش می یابد! در محیط های شلوغ بازی، ما شاهد افت فریم خاصی نیستم و خوشبختانه هر دو کنسول بدون اینکه از رزولوشن کم کنند، فریم-ریت خوبی را ارائه می دهند. باید گفت بازی از لحاظ هنری و رعایت اصول آن حرف ندارد. می توان گفت بازی Overwatch بیشتر شبیه به شوتری مثل Team Fortress 2 است تا یک بازی در سبک MOBA-esque. کنترل کاراکتر ها عالی است و گیم پلی بازی بر روی سرعت تاکید دارد. بازی لگ خاصی ندارد. بلیزارد قصد دارد تا فریم-ریت کنسول ها را به 60 برساند. وقتی با کاراکترهای سنگین بازی می کنید به وضوح این حس که شما سنگین تر هستید، منتقل می شود یا در مقابل آن کاراکتر هایی ک سرعت خوبی دارند! خوشبختانه هر دو کنسول برای مدت زمان مدیدی فریم-ریت 60 را به نمایش می گذارند. وقتی بازی تحت فشار است، v-sync به صورت خودکار کمک می کند تا شاهد تغییرات سریع در فریم-ریت و افت و خیز آن نباشیم. البته گاهی اوقات شاهد screen-tear (پارگی تصویر) هستیم. گیم پلی بازی بر روی PS4 گاها با مشکلاتی رو به رو می شود. فریم-ریت در زمان های کیل-کم کاهش می یابد. بر روی ایکس باکس وان هم چنین مشکلاتی وجود دارد.

می توان گفت تنها چیزی که بین دو کنسول باعث برتری PS4 می شود، پولیش تر بودن این ورژن از بازی است. اما همانطور که انتظار می رفت ورژن PC بازی با کیفیت بصری و گیم پلی بهتری ظاهر شده است. اما هر سه پلتفرم تجربه ای ناب را ارائه می دهند و بلیزارد شما را نا امید نکرده است. باید گفت بر روی PC، وجود موس و کیبورد به افزایش کیفیت گیم پلی بازی کمک کرده است. اما برنده واقعی بلیزارد می باشد، زیرا سیاست های خاص و خوبی را در مورد این عنوان در نظر گرفته است که باعث رضایت گیمرها از این عنوان شده است.

محمد جلیلی
مقاله برگرفته از وب سایت Eurogamer

بررسی تکنیکی شاهکار بلیزارد Overwatch

پیش نمایشی بر عنوان Battlefield 1

اولین نمایش مایکروسافت با مدل جدید Xbox One یعنی Xbox One S استارت خورد. البته اگر خاطرتان باشد، این مدل حدود یک روز قبل از نمایش اصلی لو رفته بود! مدیرکل Xbox یعنی فیل اسپنسر از این کنسول به عنوان کوچکترین کنسول Xbox در تاریخ یاد کرد. این مدل حدود 40% کوچکتر از ورژن اصلی بوده، کیفیت 4k برای پخش فیلم را ساپورت کرده و از High Dynamic Range یا HDR برای خلق تصاویر زنده تر، بهره می برد. کنترلر این مدل نیز دست خوش تغییرات خوبی شده است و حالا از بلوتوث پشتیبانی می کند. این کنسول با حافظه ی یک ترابایتی و قیمت 349 دلار در ماه آگوست (مرداد) در دسترس خواهد بود.

عنوان Recore که برای دو پلتفرم Xbox One و ویندوز 10 عرضه خواهد شد، به نمایش درآمد. بخش هایی از گیم پلی بازی نیز نشان داده شد و اینطور که پیداست، این عنوان یک بازی در سبک اکشن ماجراجویی و سوم شخص خواهد بود. این عنوان در تاریخ 13 سپتامبر سال جاری برابر با 23 شهریور، منتشر خواهد شد.

گیم پلی جدیدی از عنوان معروف Gears of War 4 به نمایش گذاشته شد که البته بسیار شبیه به نسخه های قبلی این سری بازی بود. اما نکته ی جالب در مورد این بازی این است که ورژن PC بازی برای ویندوز 10 رسما تایید شد و مشخص شد که بازی از قابلیت Cross Buy نیز پشتیبانی خواهد کرد. این به این معنی است که اگر شما ورژن دیجیتالی بازی را بر روی Xbox One خریداری نمایید، می توانید به ورژن ویندوز 10 بازی نیز به صورت مجانی دسترسی داشته باشید. مولتی پلیر بازی نیز به صورت Cross Play قابل بازی بوده و پلیر های PC می توانند با کنسول بازها به بازی کردن بپردازند. این عنوان در 11 اکتبر سال جاری (20 مهرماه)، عرضه می شود.

Forza Horizon 3 رسما معرفی شد و با یک تریلر سینماتیک شروع به کار کرد. بعد هم بخش هایی از گیم پلی بازی به نمایش گذاشته شد که شامل بازی کردن چندین پلیر به صورت Cross Play بر روی ویندوز 10 و Xbox One می شد. این بازی نیز از قابلیت Cross Buy و خرید دیجیتالی برای یک پلتفرم و اجرا بر روی هردو پلتفرم پشتیبانی خواهد کرد. این عنوان در 27 سپتامبر سال جاری برابر با 6 مهر، عرضه خواهد شد.

عنوان Final Fantasy 15 نیز، نمایشی در این کنفرانس داشت و گیم پلی مبارزه ی شخصیت های اصلی بازی با یک تایتان غول پیکر به تصویر کشیده شد که در نوع خود جالب بود. این عنوان قرار است تا در 30 سپتامبر برابر با 9 مهر ماه، به صورت مولتی پلتفرم عرضه شود.

از اولین expansion و محتوای جدید عنوان The Division که Underground نام دارد، رسما رونمایی شد. قرار است تا Xbox One اولین پلتفرمی باشد که نسخه را دریافت خواهد کرد و پلیر های سایر پلتفرم ها بعد از چند روز، به این نسخه دسترسی خواهند داشت. این expansion قرار است تا در 28 ژوئن برابر با 8 تیرماه، منتشر شود.

Battlefield 1 هم نمایش کوتاهی در این کنفرانس داشت که البته دقیقا همان تریلر کنفرانس EA در کنفرانس مایکروسافت پخش شد. بازی برای مشترکین EA Access زودتر از بقیه ی پلیر ها در دسترس خواهد بود.

از قابلیت های جدید Xbox Live هم رونمایی شد:

Clubs: این قابلیت به شما توانایی ساخت community های خصوصی برای هرچه راحت تر بازی کردن و به اشتراک گذاری اطلاعات با دوستانتان را می دهد.

Looking for Group: این قابلیت پلیر هایی که ممکن است شما برای بازی کردن به آنها نیاز داشته باشید را پیدا می کند. به عبارت دیگر: شما مثلا درحال بازی کردن Forza هستید و به دنبال یک همبازی می گردید تا بتوانید در کنار هم به صورت مولتی پلیر این عنوان را تجربه کنید و این سیستم پلیر های مختلفی را که آنها هم در حال بازی کردن همین عنوان هستند، به شما معرفی خواهد کرد.

Arena: شامل یک سری از مسابقات آنلاین مخصوص خواهد بود که پلیر ها را به چالش خواهد کشید. در این حالت حتی پلیر های Xbox One قادر به مسابقه دادن با PC باز ها هستند.

Cross-play: این قابلیت در ابتدای این مقاله نیز توضیح داده شد. کار اصلی این سرویس این است که پلیر های Xbox One را به PC متصل نماید و گیمر های این پلتفرم ها می توانند درکنار هم به بازی کردن به صورت آنلاین بپردازند. عناوینی چون Forza Horizon 3 ،Sea of Thieves ،Scalebound و Gears of War 4 نیز از این قابلیت پشتیبانی کامل خواهند کرد.

Cortana: کورتانا یک رابط سخن گو و کمک کننده ی صوتی همچون Siri (که در سیستم عامل های شرکت اپل موجود است)، می باشد و پیش از این نیز به ویندوز 10 اضافه شده بود و حالا به نظر می رسد که بالاخره به Xbox One خواهد آمد. با این قابلیت می توانید فرمان های صوتی مختلفی برای جستجو ارسال کنید و پاسخ آنها را از کورتانا دریافت نمایید.

PC games (Win32) in Xbox Live: مایکروسافت قرار است تا با یک آپدیت جدید، بازی های بزرگ PC را به Xbox live بیاورد. بازی های جدیدتری هم به صورت ماهانه به این لیست اضافه خواهد شد و این باعث می شود تا پلیر های دو پلتفرم PC و Xbox One به راحتی هرچه بیشتر، با یکدیگر به بازی کردن بپردازند.

قابلیت جدیدی برای شخصی سازی دسته های Xbox One معرفی شد که پلیر ها به وسیله ی آن می توانند طرح و رنگ قطعات کنترلر و شکل کلی آن را تغییر دهند. طبق گفته ی مایکروسافت بیش از 8 میلیون راه برای کاستومایز این کنترلر ها وجود خواهد داشت و تنوع جالبی را به آنها خواهد داد.

بازی جدید سازندگان لیمبو یعنی Inside، به صورت رسمی برای Xbox One تایید شد. این عنوان یک بازی در سبک ماجراجویی و پازل می باشد و برای PC نیز خواهد آمد. بازی قرار است در 29 ژوئن برابر با 9 تیر، عرضه شود و تا زمان عرضه ی این عنوان، بازی لیمبو نیز به صورت مجانی از طریق Xbox Live قابل دانلود خواهد بود.

تریلری از گیم پلی بازی We Happy Few به نمایش گذاشته شد. بازی یک تم کلاسیک جالب با خود به همراه داشت و برخلاف ظاهر رنگارنگ و ساده ی خود، داستان تاریکی را به تصویر می کشید. این عنوان در ماه جولای (تیرماه) در دسترس خواهد بود.

Gwent: The Witcher Card Game در این کنفرانس به صورت رسمی معرفی شد. این عنوان توسط سازندگان سری Witcher یعنی CD Projekt ساخته می شود و یک عنوان در سبک مبارزه ی کارتی می باشد. بازی برای PS4 و PC نیز عرضه خواهد شد و بتای این عنوان نیز در 26 سپتامبر یعنی 5 مهر ماه، برای دارندگان Xbox One در دسترس خواهد بود.

Tekken 7 نیز نمایشی در کنفرانس مایکروسافت داشت. بازی به صورت داینامیک از کات سین به بازی Real Time سوییچ می شد و در نوع خود جالب به نظر می رسید. تاریخ انتشار این عنوان نیز، 2017 اعلام شد. در کنار این نمایش، تایید شد که عنوان Tekken Tag Tournament 2 نیز از طریق قابلیت backward compatibility برای دارندگان Xbox One در دسترس خواهد بود.

بالاخره نوبت به نمایشی از بازی جنجالی Dead Rising 4 رسید! بازی به صورت کامل معرفی شد و بخش هایی از گیم پلی آن نیز به نمایش درآمد. این عنوان در تعطیلات کریسمس سال میلادی جدید، برای دو پلتفرم Xbox One و ویندوز 10 در دسترس خواهد بود. شخصیت اصلی نسخه ی اول بازی یعنی Frank West نیز به این نسخه بازگشته است و گیم پلی بازی نیز همچنان دیوانه وار می باشد!

عنوان مورد انتظار جناب هیدکی کامیا یعنی Scalebound نیز به نمایش گذاشته شد و گیم پلی بخش Co-op بازی را شاهد بودیم. در این دمو، مبارزه ی شخصیت اصلی بازی با یک غول بزرگ به همراه چند پلیر دیگر به صورت Co-op دیده می شد. این عنوان نیز علاوه بر عرضه بر روی Xbox One، به ویندوز 10 نیز خواهد آمد و در سال 2017 عرضه خواهد شد.

گیم پلی بازی Sea of Thieves برای اولین بار به نمایش درآمد که به صورت چند نفره و گروهی بازی می شد. این عنوان یک بازی ادونچر زیبا و اول شخص می باشد که کمی شما را به حال و هوای دزدان دریایی کارائیب خواهد برد! این عنوان برای دو پلتفرم Win10 و Xbox One منتشر خواهد شد.

تریلر معرفی State of Decay 2 به نمایش گذاشته شد. این بازی یک عنوان در سبک مولتی پلیر و zombie survival خواهد بود که پلیر ها برای بقاء در بازی، خواهند جنگید. گیمر ها می توانند با هم متهد شوند و شانس بیشتری برای ادامه ی مسیر خود داشته باشند. این بازی قرار است تا در سال 2017 برای Xbox One و ویندوز 10 منتشر گردد.

بالاخره نوبت به نمایشی از Halo Wars 2 رسید. این عنوان در سبک استراتژیک real-time می باشد و قرار است تا برای Xbox One و ویندوز 10 منتشر شود.

در پایان هم Project Scorpio معرفی شد که یک ورژن ارتقاع یافته از کنسول Xbox One می باشد. این کنسول از رزلوشن 4K برای اجرای بازی ها پشتیبانی خواهد کرد و عناوین بسیاری برای آن عرضه خواهند شد. همچنین مایکروسافت ادعا کرده است که این مدل دارای قوی ترین GPU در بین کنسول ها خواهد بود. البته اعلام شد که مدل اصلی Xbox One و Xbox One S نیز همچنان ساپورت خواهند شد و بازی های جدید همچنان برای این دستگاه ها نیز عرضه می شوند. Project Scorpio قرار است تا در سال 2017 وارد بازار های جهانی شود.

همچنین لازم به ذکر است که شما می توانید کنفرانس کامل مایکروسافت را از طریق این لینک دریافت نمایید.

در کنفرانس Microsoft در E3 2016 چه گذشت؟