آنالیز تکنیکی کنسول نسل بعدی مایکروسافت ; Xbox One

محمد صاکی — Sat, 25 May 2013 21:53:44 +0000

به عنوان یکی از بازیبازان اصلی یا Core Gamer ها برایم سخت است تا بپذیرم کنفرانس شرکت مایکروسافت برای معرفی کنسول نسل بعدیش واقعا برای نمایش یک کنسول بازی بوده است.نمایش مایکروسافت نشان می دهد که این شرکت برای ارائه ی پلتفورمی نو وارد عمل شده که هدف و نگاه ویژه ای نسبت به مولتی مدیا دارد و قصد دارد تا با تمرکز بر روی Kinect جدید جایگزین مناسبی برای ریموت کنترل های معمولی پیدا کند.اما این چیزی نیست که ما به عنوان بازیباز از مایکروسافت می خواستیم.ما از او انتظار داشتیم تا نسل بعدی بازی کردن را به ما نشان دهد با نشان دادن تریلر هایی از عناوین مختلفی که قرار است به صورت انحصاری یا یکی از عناوین این کنسول به بازار عرضه بشوند.خلاء این مسئله کاملا در کنفرانس مایکروسافت احساس می شد.اما این تنها مسئله ی مورد بحث ما نیست.تریلر های به نمایش در آمده از نسل بعد تفاوت آنچنانی با عناوین این نسل نداشتند و حتی از عناوین پیشتاز از نظر گرافیک در همین نسل نیز فاصله ی بسیار زیادی دارند.(عناوینی همچون Crysis 3 و Metro Last Light.)همین امر باعث می شود هیچگونه نوآوری در زمینه های فنی را شاهد نباشیم.تنها عنوان به نمایش در آمده همان Call Of Duty Ghost می باشد , به واقع تنها عنوانیست که به گیم پلی که کنسول مایکروسافت می تواند اجرا بکند نزدیکی بسیار زیادی دارد ,اما آن هم یک ویدئوی in-engine است که بر روی کنسول Xbox One اجرا شده است.با این حال هنوز هم هیچگونه اطلاعاتی در اینباره که این عنوان به صورت Real Time اجرا شده بوده یا کیفیتی که در عنوان نهایی می بینیم با این کیفیت برابری دارد یا خیر , منتشر نشده است.

سطح مشابهی از نارضایتی و شگفت زده نشدن برای سخت افزار داخلی کنسول مایکروسافت نیز وجود داشت.همانطور که مستحضر هستید شرکت مایکروسافت از اطلاعات داخلی سخت افزار خود در طی نمایش کنسول Xbox One رونمایی کرد.اطلاعات سخت افزاری که مایکروسافت از ان پرده برداشت تقریبا همان اطلاعاتی بودند که ما با جزئیات حتی بیشتر از آنچه مایکروسافت از آن رونمایی کرد , می دانستیم.پردازنده ی مرکزی 8 هسته ای , 8 گیگابایت رم ,multi-channel 802.11n WiFi و درایو بلوری.شاید تنها اطلاعاتی که ما درباره ی کنسول نسل بعدی مایکروسافت در زمینه ی سخت افزار نمی دانستیم به هارد درایو و تعداد ترانزیستور های کمک کننده به پردازنده های مرکزی و گرافیکی این کنسول محدود شود.این کنسول دارای یک هارد داریو 500 گیگابایتی می باشد و تعداد ترانزیستور ها نیز 5 میلیارد عدد است.باقی اطلاعاتی که درباره ی کنسول اطلاعاتش به بیرون درز کرده بود از جمله سرعت کلاک پردازنده ی مرکزی و نوع رم های این کنسول و ساختمان مربوط به هسته ی گرافیک این کنسول , توسط مایکروسافت نه تایید شدند نه تکذیب.اما به راحتی می توان به این موضوع پی برد که این اطلاعات نیز به احتمال فراوان درست می باشند.با توجه به اینکه مایکروسافت نیز این ریز اطلاعات را منتشر نکرده می توان نتیجه گرفت که این ریز اطلاعات سخت افزاری نمی توانسته به کمک Xbox One در مقابل کنسول سونی بیاید.شاید تنها طرفداران سر سخت شرکت مایکروسافت باور داشته باشند این حرکت مایکروسافت می تواند به معنای این باشد که ریز اطلاعات منتشر شده پیرامون سخت افزار این شرکت نادرست هستند.

پنل بعدی مایکروسافت که با حضور Larry Hyrb از شرکت مایکروسافت برگذار شد امید امیدواران را ناامید کرد و تقریبا صحه گذاشت بر فرضیه ی اول ارائه شده در بالا.همانطور که می دانید ESRAM ها در معماری و طراحی کنسول Xbox One حضور دارند, همانطور که می دانید این نوع رم ها به واقع رم های بزرگ و بسیار سریع هستند که برای افزایش پهنای باند CPU و GPU های با پهنای باند نسبتا پایین در آن ها جاسازی می شوند.با توجه به این موضوع حتی بدون اعلام رسمی مایکروسافت نیز می توان پی برد که این شرکت از رم های DDR3 در معماری کنسول خود استفاده کرده است که بسیار پهنای باند کمتری در قیاس با رم های GDDR5 دارند.کنسول مایکروسافت یعنی Xbox One دارای برتری هایی همچون زمان بیشتر برای معرفی و مصرف انرژی الکتریسیته ی کمتر می باشد ولی در زمینه های گرافیکی که پهنای باند حرف اول را می زند کنسول مایکروسافت بسیار بسیار محدود تر در قیاس با کنسول سونی عمل کرده است.

نگاهی دقیق بر روی ریز اطلاعات سخت افزاری Xbox One

درمورد پردازنده ی گرافیکی این کنسول , اطلاعات کمی را می توانستیم از زیر زبان متخصصان مایکروسافت بیرون بکشیم.اما با این حال یکی از مهندسان مایکروسافت گفت که سرعت پردازنده ی گرافیکی این کنسول 768 عملیات در هر کلاک است.ما می دانیم که پردازنده ی گرافیکی هر دوی PS4 و Xbox One از معماری GCN شرکت AMD بهره می برند.علاوه بر این ما می دانیم هر یک از واحد های کامپیوتری این معماری 64 عملیات در هر کلاک را می توانند انجام دهند.با استناد بر این مسئله و در نظر گرفتن اطلاعاتی که مهندس مایکروسافت منتشر کرد می توان پی برد که 12 واحد کامپیوتری 64 عملیات در هر کلاک می تواند 768 عملیات در هر کلاک را در اختیار ما قرار دهد.که با تعمیم این مسئله می توان فهمید این پردازنده ی گرافیکی 1.2 ترالفاپ قدرت دارد.خب این مسئله می تواند ثابت بکند که اطلاعات لیک شده از سخت افزار کنسول Xbox One بیش از پیش به حقیقت نزدیک هستند.با در نظر گرفتن 18 واحد کامپیوتری 50 عملیات در کلاک کنسول PS4 می توان به این موضوع پی برد که پردازنده ی گرافیکی این کنسول قدرت به مراتب بیشتری را در مقایسه با پردازنده ی گرافیکی Xbox One در اختیار ما قرار می دهد.ما قبلا به این موضوع فکر می کردیم که به احتمال فراوان کنسول نسل بعدی مایکروسافت و سونی هر دو با قیمتی مشابه و نزدیک به هم عرضه خواهند شد.خب اگر این حرف درست باشد این اختلاف چگونه به وجود امده است؟

این مسئله به ریسک خاص سونی بر روی سخت افزار خودش بر می گردد!کاری که مایکروسافت از انجام ان عاجز بود.تعیین هدف قرار دادن پردازنده های پر سرعت GDDR5 و البته کنترل آن.در مراحل اولیه ی ساخت PS4 تنها 2 گیگابایت به عنوان حافظه ی مناسب برای یک دستگاه مشتری پسند در نظر گرفته شده بود.با ساخته شدن ماژول هایی بهتر و قویتر این 2 گیگابایت به 4 گیگابایت افزایش پیدا کرد.شرکت سونی ماه فبریه هنگام معرفی کنسول PS4 به این اعتماد رسیده بود که می تواند ماژول هایی 512 مگابایتی را تولید بکند و همین امر باعث شد همه ی بازیسازان و بازیبازان توسط سونی غافلگیر شوند.معرفی کنسول PS4 با 8 گیگابایت حافظه ی پر سرعت GDDR5 علت این غافلگیری بود.طراحی این معماری عجیب و البته قوی در طول این پروسه نیاز به تغییر نداشت زیرا به هر حال سونی می خواست از 16 چیپ GDDR5 در معماری خود بهره ببرد.

شرکت مایکروسافت همچین هدفی قابل ارتقا و پیشرفت برای خود قرار نداده بود.از ابتدا مایکروسافت قصد داشت تا کنسول خود را به یک مولتی مدیای کامل تبدیل بکند بنابرین از همان ابتدا 8 گیگابایت حافظه ی DDR3 را برای سخت افزار خود تدارک دیده بود.(در آن زمان این مقدار حافظه بسیار بیشتر از حافظه ای بود که سونی برای PS4 تدارک دیده بود.)شرکت مایکروسافت تمامی تلاش های لازمه را انجام می داد این مسئله محقق شود.32 مگابایت ESRAM که پردازنده ی این کنسول اضافه شده بود و “data move engines” برای افزایش تبادل اطلاعات در تمامی بخش های سخت افزار مایکروسافت یعنی Xbox One از جمله پیچیدگی های کنسول مایکروسافت و چالش های این شرکت به حساب می آمدند.حال اگر شما فکر می کنید که علت ضعیف تر بودن پردازنده ی گرفیکی Xbox One نسبت به PS4 چه بوده است جواب شما درست همینجاست.شرکت سونی از فضای بیشتر برای واحد های کامپیوتری بیشتر و ROP ها استفاده کرده در حالی که شرکت مایکروسافت از این فضا برای ESRAM و data move engines استفاده کرده است.این بدشانسی شرکت مایکروسافت هست که این ریسک شرکت سونی جواب داده و شرکت مایکروسافت کنسولش دارای حافظه ای با دو برابر رم در قیاس با کنسول سونی نیست.(همانطور که بالاتر گفته شد هدف مایکروسافت این بود که حافظه ی رم کنسولش حداقل دو برابر کنسول نسل بعدی سونی باشد.)

ریسک مایکروسافت در زمینه ی مولتی میدیا

خب حال این ریسک پذیری بسیار کم مایکروسافت در قیاس با شرکت سونی نشان دهنده ی چیست؟با توجه به مراسم معرفی مایکروسافت برای معرفی Xbox One می توان به راحتی پی برد که مایکروسافت در زمینه ی دیگری ریسک کرده است.شرکت مایکروسافت بیشتر بر روی مسئله ی مولتی مدیا و با این دید پا به میدان گذاشته و می خواهد همه چیز را در یک جعبه عرضه کند.به واقع میزان فروشی که این شرکت برای کنسول نسل بعدیش در نظر گرفته یک عدد بسیار زیاد و یونیک در قیاس با بازار و فروشی است که کنسول های نینتندو و سونی پیش رو خواهند داشت.شرکت مایکروسافت قصد دارد تا بازیبازان با تلویزیون خود ارتباط برقرار کنند.برای این ارتباط شرکت مایکروسافت نوع جدیدی از ارتباطات را در کنسول خود قرار داده است.یک HDMI input که از 1080p, 3D و حتی 4K نیز پشتیبانی می کند.این ایده این گونه است : دستگاه Set Top Box خود را به کنسول Xbox One خود متصل کنید و سپس به صورت یکپارچه بین تلویزیون و بازی که انجام می دهید سویچ کنید , یا حتی برنامه های مختلف را به صورت همزمان یه به صورت تکی بر روی آن ها اجرا کنید.خب بگذارید برای این توضیحات یک مثال واضح بزنیم ; شما در حین انجام عنوان Forza 5 می توانید به صورت همزمان مسابقات فرمول 1 را تماشا کنید و یا حتی به تماسی که از اسکایپ با شما گرفته می شود نیز پاسخ دهید.با استفاده از Kinect شما می توانید کار هایی را انجام دهید که قبلا تنها با استفاده از ریموت کنترل ممکن بود – برای مثال انتخاب یک کانال.و البته ذکر این نکته حیاتیست که این تنها تلویزیون نیست که در دسترس شماست بلکه فیلم یا موسیقی یا حتی اینترنت نیز در این شرایط در دسترس شما قرار می گیرند.از این نظر سیستم مایکروسافت یک دستآورد بزرگ در زمینه ی کنسول ها و دستگاه های مولتی مدیا محسوب می شود که با استفاده از یک کنترل کننده ی ترکیبی دو دستگاه را مستقیما و به صورت یکپارچه به هم مرتبط می سازند.

این دقیقا همان مسئله ای است که باعث شده تفاوتی بین کنسول مایکروسافت و کنسول سونی ایجاد شود و تفاوت های این دو کنسول با اهداف متفاوت این دو شرکت اشکار شوند.البته این مسئله به خودی خود برای شرکت مایکروسافت نیز تا حدود زیادی چالش برانگیز می باشد.اولین چالش شرکت مایکروسافت این است که این شرکت بتواند کاری کند که کنسول Xbox One با تمامی Set Top Box های موجود در جای جای جهان همخوانی داشته باشد و کار بکند.برای دستیابی به این مسئله این شرکت می بایست از یک IR blaster در معماری و سخت افزار کنسول خود استفاده نماید.کمی پلاگ کابل که در One قرار داده می شوند و وظیفه ی ساطع کردن infra-red input وسیله ی Set Top Box را بر عهده خواهند داشت.اگر به گذشته نگاهی بیاندازیم متوجه می شویم که این عمل تقریبا غیر ممکن بوده و دقت زیادی را ندارد.حال شرکت مایکروسافت چگونه می تواند این مسئله را به درستی برطرف بکند؟دومین چالش مایکروسافت نبود یک DVR در خود کنسول شرکت مایکروسافت یعنی Xbox One است بدین معنی که این شرکت رابط کاربری خود را محدود به رابط کاربری موجود کرده است و یک Set Up کارآمد را به وجود نیاورده است.

علاوه بر این به نظر می رسد که کنسول شرکت مایکروسافت بیشتر با تمرکز بر بازار امریکا طراحی و ساخته شده است , جایی که cable TV box ها به یک مسئله ی عادی و نرمال تبدیل شده است.اما تکلیف تلویزیون هایی که با decoder داخلی طراحی شده اند یا با ماهواره تصاویر را دریافت می کنند چیست؟هر کسی نمی خواهد به شبکه های نیازمند به عضویت دسترسی پیدا کند , بنابرین هر کسی set-top box نمی خواهد.اما با این حال و با نداشتن این Set Top Box ها باز هم مردم به تعداد بسیار زیادی کانال تلویزیونی دیجیتالی و آن هم HD دسترسی دارند.شاید مایکروسافت زمان درست و به موقعی را برای سرمایه گذاری بسیار زیاد بر روی مقوله ای به نام Live TV برگزیده که بر روی دو مسئله ی time-shifted viewing و streaming media تمرکز اصلی خود را قرار داده است.اما با این حال این مسئله در نمایش کنسول مایکروسافت یعنی Xbox One تا حدودی به آن پرداخته نشد.(تنها تهدیدی که برای Livt TV شرکت مایکروسافت وجود دارد از طرف شرکت اپل و Apple TV این شرکت است.به هر حال Apple TV در کشور های بیشتری در قیاس با Live TV که در ابتدای لانچ فقط در امریکا در دسترس قرار می گیرد , قابل دسترسی می باشد و می تواند بر روی فروش و عدم محبوبیت این بخش در کشور های دیگر تاثیر بگذارد.هر چند مایکروسافت با ساخت سریالی از Halo به دستان اسپیلبرگ قصد دارد تا با این مشکل کنار بیاید.)این سرمایه گذاری و ریسک بسیار بزرگ و البته چالش برانگیزی حتی برای شرکت بزرگی به نام مایکروسافت محسوب می شود.به وضوح روشن است که شرکت مایکروسافت قصد دارد دو مقوله ی بازی کردن و بهره گیری از مدیای های مختلف را که تا حدودی در این مدت از یک دیگر دور بوده اند را به یکدیگر نزدیک کنند.اما موفقیت این کار شرکت مایکروسافت تماما بر روی مسئله ی عملی کردن آن و البته سودمند بودن ان استوار است.علاوه بر این به نظر می رسد شرکت مایکروسافت با این کار می خواهد به تعویض هر چه سریعتر input توسط مردم کمک کند.همانطور که می دانید مردم به سختی و البته به کندی رابط های کاربری و Input های خود را تعویض می کنند و ارتقا می دهند.

نسل جدیدی از کینکت

تا به حال با نمایش های مربوط به Xbox One و ارتباطی که برای ما با تلویزیون ایجاد می کند ما راضی نشده ایم و بهتر است بگویم نکته ی جذابی برای ما به نمایش در نیآمده است.آنچیزی که ما بیشتر منتظر دانستن آن هستیم چگونگی دسترسی به تمامی امکاناتی است که در حالت عادی دسترسی به آن با توجه به تمامی محدودیت ها تقریبا غیر ممکن است.مطمئنا تمرکز بیشتر بر روی Xbox One بیشتر به عنوان یک Set Top Box باعث گسترش فضای کاری مایکروسافت و این کنسول خواهد شد و ظرافت کار مایکروسافت نیز افزایش پیدا خواهد کرد.ما از شکل Retro ی این کنسول بسیار خوشمان آمده و البته نحوه ی طراحی Kinect برای هر چه بیشتر سازگاری با آن.اگر بخواهیم از نظر عملکرد به رابط کاربری حرکتی مایکروسافت یعنی Kinect نگاهی بیاندازیم تقریبا می توان نتیجه گرفت اطلاعاتی در دست ما نیست.تنها اطلاعاتی همچون داشتن یک دوربین 1080p RGB و یک infra-red جدید از مهمترین اطلاعاتی هستند که پیرامون این دستگاه در اختیار ما قرار گرفته است.هنوز اعلام رسمی درباره ی عمق رزولوشنی که توسط این دستگاه پشتیبانی می شود در اختیار ما قرار نگرفته اما با توجه به درست بودن تمامی اطلاعات لیک شده درباره ی Kinect مایکروسافت تا به الان می توان نتیجه گرفت عمق رزولوشن این دستگاه نیز 512×424 می باشد.

برای مقایسه محیطی را که Kinect 2 تشخیص می دهد و محیطی را که Kinect 1 تشخیص می داد تغییرات آنچنانی نداشته اند و البته عمق تصویری که Kinect 2 تشخیص می دهد در قیاس با شماره ی اول نیز تغییرات انقلابی و قابل وصفی را در آن نمی توان دید.این اطلاعاتی بودند که قبلا از طریق لیک شدن اطلاعات کنسول نسل بعدی مایکروسافت در اختیار ما قرار گرفت.اما شرکت مایکروسافت خودش نیز متوجه شده که میزان جزئیات و کیفیت آن ها در قیاس با نسخه ی قبلی Kincet حدود 3 برابر افزایش داشته اند.شاید منظور مایکروسافت این بوده که تعداد پیکسل هایی که Kinect می تواند تشخیص دهد مهم نیست بلکه مهم کیفیت و جزئیات این پیکسل ها می باشد یا شاید هم از زمان لیک شدن اطلاعات مربوط به این دستگاه مایکروسافت ان را آبگرید کرده و تغییرانی را در آن انجام داده است تا شاید افزایش جزئیات و کیفیت باشیم.به هر حال می دانید که تغییر در یک دوربین و افزایش میزان جزئیات تشخیصش بسیار راحت تر از تغییر در کل معماری یک کنسول بازی محسوب می شود.تنها اطلاعاتی که ما از آن ها آگاهی کامل داریم پیرامون میزان لگ مربوط به Kincet در هنگام تشخیص بازیباز است.اما هر کاری که مایکروسافت انجام بدهد نمی تواند منکر این مسئله بشود که به عنوان یک کنترلر سریع حرکات انگشتان دست بسیار می توانند سریعتر از حرکات کل بدن یک فرد عمل کنند که از این نظر کنترلر Xbox One را می توان برتر از Kincet برای انجام Core Game ها دانست.چیزی در حدود 30 الی 60 میلی ثانیه میزان لگ موجود در Kincet قبلی در این Kincet کاهش یافته است.(البته بستگی دارد بخواهیم اطلاعات لیک شده از مایکروسافت را بپذیریم که حدودا 90 درصد تا الان درست بوده اند و درستی باقی هنوز اثبات نشده است یا اطلاعاتی که یکی از متخصصان مایکروسافت در صحبت با گیم تریلرز به Geoff Keighley گفته است.)هر چند در هر دوی این حالت ها Kinect نمی تواند دستگاهی باشد که ما Core Gamer ها برای انجام بازی هایمان از آن استفاده می کنیم.هر چند با توجه به اینکه Kinect جدید در جعبه ی هر Xbox One حضور خواهد داشت بنابرین احتمال های زیاد و البته شانس های زیادی در اختیار بازیسازان قرار می گیرد که حتی ما Core Gamer ها هم به استفاده از این دستگاه تشویق کند.

مسئله ی دیگری که به نظر ما به نوعی از طرف مایکروسافت برای فریفتن و گول زدن عوام استفاده شده استفاده از Kinect مایکروسافت به عنوان یک مانیتور ارزیابی شرایط حیاتی همچون ضربان قلب بازیباز است.برای مثال این دستگاه با در نظر گرفته نوسانات خون در چهره ی بازیباز می تواند سرعت قلب و ضربان قلب خود را تشخیص دهد.علاوه بر این Kincet احساسات بازیبازان را نیز تشخیص می دهد و با توجه به آن شرایط روحی و احساسی گین پلی را در اختیارشان قرار می دهد که بیشتر برایشان مناسب است.اما با در نظر گرفته نادرستی های بسیاری که در تشخیص جزئیات توسط Kinect در مراسم دیدیم آیا مایکروسافت می تواند به این دستگاه خود اعتماد کند و این نوع تکنولوژی و امکانات را که شاید اصلا بازیباز به دلیل عدم درستی تشخیص Kinect به دردش نخورد , در این دستگاه قرار دهد؟نکته ی حائز اهمیت دیگر اینجاست که Kinect جدید تا 4 متر نیز به بازیبازان اجازه ی بازی کرده را می دهد که کمی از نظر ما قابلیت تشخیص ضربان قلب و علائم حیاتی بازیباز و حتی احساساتی که در آن زمان دارد تقریبا برای این دستگاه ممکن نیست.

نگاهی بر روی کیفیت سخت افزار کنسول

در مورد کنترلر اصلی Xbox One شاید تنها بخشی از این دستگاه باشد که به مراتب بهتر از باقی طراحی شده و نظر تمامی Core Gamer ها را نیز می تواند به خود جلب کند.مایکروسافت سعی نکرده این طرح برنده ی خود را که از نسل قبل اومده(نسل قبل 360 دارای بهترین کنترلر ممکنه بود و حتی در این نسل نیز نینتندو در طراحی Gamepad Pro ی کنسول خود کمی از طرح آن الگوبرداری کرده است.) از دوباره تغییرات بنیادینی در آن انجام دهد و سعی کند کنترلری کاملا جدید و نا آشنا در اختیار بازیبازان قرار دهد.اضافه شدن “HD” rumble که بازیباز مجبور می شود نیروی بیشتری را برای فشردن دکمه های کناری (Triger ها ) وارد کند و البته شکل و شمایل بهتر آنالوگ استیک ها حتی باعث شده اند از نظر کیفیت نهایی با کنترلری رو به رو باشیم بسیار بهتر از کنترل 360.حدود 15 درصد از تاخیر کنترلر 360 در این کنترلر کاهش داشته ولی با این حال تشخیص تفاوت های این تاخیر در هر دوی کنترلر ها سخت می باشد.به هر حال 8 میلی ثانیه تاخیر کنترلر 360 برای هر بازیبازی قابل تشخیص نیست که حال بتواند 15 درصد کاهش آن را تشخیص دهد.تنها مسئله ای که شاید در کنترلر این دستگاه توسط بازیبازان مورد تایید قرار نگرفته باتری های این کنترلر می باشد که همچون 360 نیازمند تعویض آن ها هستید.درست عکس کاری که سونی در ps3 و ps4 انجام داده و باتری های شارژ شدنی را در کنترلر های خود قرار داده است.

طراحی خود کنسول نیز در عین سادگی و بزرگی زیبا و خوب هست.علاوه بر این قرار گیری اتصالات این کنسول در جای مناسب از دیگر محاسن طراحی خارجی کنسول مایکروسافت می باشد.وجود دو USB3 در پشت دستگاه و یکی در کنار آن , اتصالی برای Kinect ( که البته به احتمال فراوان همان اتصال USB3 می باشد که توسط مایکروسافت تغییراتی در شکل و کارکرد ان ایجاد شده است) , دو عدد HDMI,toslink audio output برای دستگاه هایی با صداهای همه جانبه ,IR blaster و البته یک ورودی مربوط به برق دستگاه.شاید تنها نکته ی مربوط به این بخش از طراحی کنسول مایکروسافت استفاده از آدابتور خارجی برای این کنسول است که این موضوع نیز چندی پیش در شایعات به سمع بازیبازان و طرفداران مایکروسافت رسیده بود.

علاوه بر این ها معماری و طراحی سخت افزار کنسول و بخش های داخلی ان نیز بسیار جالب می باشد و نشان می دهد مایکروسافت از طراحی بسیار بد سخت افزار داخلی 360 درس گرفته و اینبار نمی خواهد همان مشکلاتی که در ابتدای عرضه ی 360 برای این کنسول به وجود آمد , گرینبار گیر بازیبازان و مردم شود.مادربور این دستگاه مربعی و بسیار بزرگ می باشد و در گوشه ی غربی این کنسول با شاهد قرار گرفتن داریو بلوری دستگاه هستیم که اندازه اش متوسط و مشابه دیگر درایور های بلوری می باشد.در کنار این درایور بلوری ما یک فن بسیار بزرگ و البته یک heatsink .همانطور که بالاتر گفتیم مایکروسافت از مشکل گرم کردن و سراغ شدن کنسول 360 درس گرفته و اینبار با این طراحی باعث شده ابتدا گرمای تولید شده ی دستگاه به sink منتقل شود و سپس توسط فن بسیار بزرگ این کنسول(هر چه فن بزرگتر باشد قائدتا سرعت چرخش ان کمتر می باشد ولی با این حال میزان هوای خروجی از دستگاه نیز به تناسب افزایش می یابد.) از ان خارج می شود.در پشت این Cooler کارآمد ما یک هارد درایور 2.5 اینچی را مشاهده می کنیم که بر اساس صحبت های شرکت مایکروسافت قابل تعویض نیست و 500 گیگابایت ان برای کل طول عمر کنسول می باشد.در کل طراحی بخش های داخلی و خارجی این کنسول و اتصالات آن بر عکس معماری سخت افزار ان از نظر قدرت و سرعت توانسته بسیار خوب عمل بکند و حتی به نظر می رسد از این نظر بهتر از کنسول سونی نیز عمل خواهد کرد.(با توجه به تصویری که سونی لحظاتی قبل از معرفی رسمی Xbox One از کنسول خود منتشر کرد.)

سخن اخر

در نهایت باید گفت که کنسول مایکروسافت نمایشی که ارائه کرد بیشتر مناسب مردم عادی و بازیبازانی بود که در کنار تفریحات دیگر به بازی کردن اندکی توجه هم می کنند نه آن هایی که بازی کردن تفریح اصلی آن ها محسوب می شود.عدم نشان دادن تریلر های جذاب و البته مهمتر از آن یعنی in-game در کنفرانس مایکروسافت و عدم رونمایی از ویژگی های جدیدی که برای هرچه بهتر بازی کردن به کنسول مایکروسافت اضافه شده و اهداف این شرکت برای بازیبازان همگی از نقاط ضعف کنفرانس مایکروسافت برای بازیبازان می باشد.اما با این حال شجاعت مایکروسافت برای به چالش کشیدن گوگل و اپل در شرایط کنونی تحسین برانگیز است.شرکت مایکروسافت با ارائه ی دستگاه مولتی مدیای کامل همانطور که بار ها در مطلب اشاره شد هدف اصلیش رویارویی مستقیم با شرکت اپل و گوگل است و قصد دارد تا بخشی از این بازار پر سود را نیز به دست بیاورد.مسئله ای که شاید به سمع Core Gamer های طرفدار شرکت مایکروسافت خوش نیاید و باعث شوند خیلی از آن ها به طرف شرکت سونی متمایل شوند.شرکتی که با معرفی ps4 سعی کرده تا هر چه بیشتر بر روی مسئله ی بازی تمرکز بکند و به Core Gamer ها و Casual Gamer ها توامان بها بدهد.باید منتظر بود و دید که در اخر این شرکت سونی است که پیروز نسل بعد می شود یا شرکت مایکروسافت یا شرکت نینتندو.هر یک از کنسول های این شرکت ها برتری هایی نسبت به یکدیگر دارند.ارائه ی کنترلری جدید و نوآوری در کنسول نینتندودر مقابل توجه بسیار زیاد سونی به Core Gamer ها در مقابل کنسول مولتی مدیای مایکروسافت.مطمئنا در نسل بعدی شاهد جنگ های جالبی بین این سه شرکت و کنسول هایشان و حتی دیگر شرکت هایی که قرار است وارد این بخش شوند خواهیم بود.

فرزا5 – VGMAG

آنالیز تکنیکی کنسول نسل بعدی مایکروسافت ; Xbox One