از سال 1981 تا 1983 میلادی – عناوین Arcade

بازی Donkey Kong اولین عنوانی بود که ماریو در آن دیده شد. Donkey Kong گوریل قهرمان نینتندو، برای صنعت بازی های آرکید آمریکا، موفقیت عظیمی را کسب کرد. اولین طراحان سری بازی ماریو Shigeru Miyamoto و Gunpei Yokoi بودند. داستان اولین عنوان بازی در عین سادگی بسیار برای گیمرها جذاب بود. Donkey Kong از دست صاحب خود یعنی ماریو فرار می کرد و دوست ماریو Peach را می دزدید و به بالای ساختمان نیمه کاره ای می برد. ماریو برای به دست آوردن دوست خود باید از ساختمان نیمه کاره و داربست ها بالا می رفت و او را از دست Donkey Kong نجات می داد. در این بین گوریل فراری، بشکه هایی را برای جلوگیری از بالا آمدن ماریو از داربست ها به پایین پرتاب می کرد. جالبه بدانید در این بازی، هیچ کسی ماریو را به این اسم نمی شناخت و همه او را آقای نجار صدا می زدند. بعدها اسم آقای نجار به ماریو تغییر یافت و همه ماریو را یک نجار شجاع خطاب می کردند. این بازی به همه قدرت بازی های آرکید و قدرت نینتندو را ثابت کرد. سرانجام در سال 1982 که ماریو اولین سالگرد خودش را می گذراند، این بازی برای کنسول های مختلف آن زمان از جمله Intellivision و چند سال بعد برای کامپیوترهای خانگی همچون Vic 20، Apple II و Commodore 64 پورت شد. می توانید تصویری از بازی Donkey Kong را که قابل بازی بر روی دستگاه های آرکید بود را ببینید:

تصویری از دستگاه های آرکید:

تصویری نادر از کنسول خانگی Intellivision:

در سال 1983 ماریو بالاخره از دست Donkey Kong رهایی یافت و وارد دوره جدیدی از بازی های Mario Bros شد. در این عنوان شخصیت محبوب دیگری به بازی با اسم Luigi اضافه شد. لوییجی در واقع برادر ماریو بود ولی تنها تفاوت آن با ماریو در رنگ لباس و کلاه او بود. لوییجی بر خلاف ماریو، کلاه و لباس سبز رنگ داشت و شغل و حرفه خود را از نجاری به لوله کشی تغییر داده بود. این بازی با یک بک گراند ثابت درست شده بود و دشمنان شما در بازی لاک پشت ها و جانوران قهوه ای شکل عجیب غریبی بودند که شما با پریدن بر روی آنها و استفاده از آرنج خود می توانستید آنها را از بین ببرید. گیم پلی بازی ماریو در عین سادگی، روند خود را در سال های بعد ادامه داد. لاک پشت های بازی با اسم Koopa و نحوه بیرون آمدن آنها از لوله های ساخته شده توسط لوییجی و صدای دلینگ – دلینگ برداشتن سکه ها به عنوان جایزه بازی، در عناوین بعدی هم مورد استقبال قرار گرفت.

نینتندو با برگرداندن سبک بازی و قهرمان سبیلو خود به عنوان یک بازی خانگی دلیل قانع کننده ای را داشت؛ وارد کردن کنسول خانگی خود به بازار و نیاز گیمرها به بازی های معتاد کننده کنسول نینتندو!

از سال 1985 تا 1990 میلادی – دوران اوج Nes ( میکرو )

Nes یا همان Nintendo Entertainment Service نام دیگر کنسول خانگی میکرو بود که با ورودش به صنعت گیم تحولی عظیم را در صنعت گیم به خود اختصاص داد. در ابتدای انتشار این کنسول، ماریو هم حضور خود را نشان داد اما نه در بازی جدیدی از سری بازی ماریو همچون Donkey Kong و یا Mario Bros بلکه به نوعی در عناوین دیگر شاهد حضور او بودیم. درست است که دو عنوان Donkey Kong و Mario Bros دو بازی ثابت این کنسول در سال 1983 بودند؛ ولی این ماریو در سال 1984 در عناوین دیگر، به نوعی خود را نشان داد. در بازی تنیس میکرو در سال 84، از چهره ماریو در چهره داور بازی استفاده شده بود و از داور میدان چهره ای برجسته را ساخته بود. در بازی گلف میکرو، چهره ای بسیار شبیه به ماریو همراه با سبیل معروف خود در نقش راهنمای بازی دیده شد. حتی در بازی پین بال هم شما می توانستید ماریو را در یک مرحله مخفی بیابید.

هنوز سال 1985 نشده بود که یک عنوان از ماریو به کنسول میکرو اختصاص داده شد که دنیا را دچار تحولی عظیم کرد. با وارد شدن Super Mario Bros به کنسول خانگی میکرو، بازی های قدیمی و پلتفرمر تک محیطی به سرعت جای خود را به این دادند؛ بازيي با سبک ادونچر پلتفرمر که گيمرها را با تجربه اي که تا به حال با آن رو به رو نشده بودند، مواجه می کرد. در حقیقت، در این زمان بود که سیستم امتیاز دهی و مراحل متنوع این بازی فرق بین بازی های آرکید و بازی های کنسولی را برای همه گیمرها آشکار ساخت. قبل از انتشار این بازی، کنسول ها فقط برای بازی کردن بازی های از دور خارج شده آرکید یا فشرده آنها بودند. بعد از منتشر شدن بازی Super Mario Bros، گیمرهایی که از کنسول در خانه برای بازی کردن استفاده می کردند به این نتیجه رسیدند که بازی ها در عین اورجینال بودن، می توانند بدون نیاز به خرید سکه برای دستگاه های بازی واقع در گیم سنترها، بارها و بارها در خانه بازی شوند و حداکثر استفاده از بازی را ببرند. Super Mario Bros اولین بازی نبود که کرکتر دو بعدی ماریو را به گیمرها نشان می داد اما در همان عنوان هم توانست تمامی کرکترها و ماهیت بازی را به همه گیمرها نشان دهد. المان هایی که در این بازی دیده شد شامل خوردن قارچ برای بزرگ شدن، پرنسس Peach، غول معروف این سری بازی Bowser، استفاده از لاک Koopa ها ( لاک پشت ها ) به عنوان سلاح و کله قارچیا که اهالی شهر محسوب می شدند، بود که تمامی اینا در نسخه های بعدی بازی هم دیده شدند.

البته نینتندو نمی خواست که بازی های آرکید برای همیشه ازذهن ها پاک و محو شوند بنابر این در سال 1985، بازیی با سبک پازل از ماریو ساخته شد که در آن ماریو می توانست هر چقدر که دوست دارد دشمنان خرابکار خود را نابود کند و امتیاز کسب کند. این بازی هم سبک آرکید داشت و تک محیطی بود.

شاید برای شما کمی گیج کننده باشه ولی در حقیقت، دو عنوان از Super Mario Bros 2 ساخته شد؛ نسخه ژاپنی بازی که بسیار شبیه به نسخه اورجینال بازی بود با این تفاوت که برای اولین بار ماریو و لوییجی هر کدام توانایی متفاوتی را نسبت به هم داشتند. به هر حال این بازی با توجه به کرکتری که شما انتخاب می کردید، مراحل بازی هم کمی تغییر می کرد و سخت تر می شد. این سخت شدن بازی اصلاً برای گیمرهای غربی خوشایند نبود. بنابر این بازیی جداگانه ای برای گیمرهای آمریکایی در سال 1988 ساخته شد.

در نهایت، با انتشار Super Mario Bros 3 در سال 1988، تمامی زحمات اضافه و سختی ها به کنار رفتند. در حقیقت اگر شما دوست دارید بدانید که یک بازی ویدئویی چگونه بعد از سه عنوان به این سرعت تغییر کرده و پیشرفت می کند، باید نگاهی به سوپر ماریو 3 داشته باشید و از این تغییرات درس بگیرید. درسی که Miyamoto از سه عنوان قبلی گرفته بود، باعث شد که او و تیم بازی سازیش سومین عنوان از بازی خود با طراحی 8bit رونمایی کنند و دست آوردی شگرف را خلق کنند. Miyamoto بازیی غیر خطی را خلق کرد که در آن قابلیت برگشت به محیط هایی که از آن گذشته بودید، را داشتید. همچنین شما می توانستید قبل از ورود به یک مرحله بر روی یک نقشه حرکت کنید، مسابقات و Challenge را جست و جو کنید، اجباراً با نینجاهای بی رحمی که بر سر راه شما در نقشه قرار می گرفتند بجنگید و به مبارزه با خان ها یا غول های بازی بپردازید. بازی دارای 8 نقشه یا منطقه مختلف بود که در بین آن مسابقات زیبایی وجود داشت که شما برای پیدا کردن آنها می توانستید تلاش و تکاپو کنید. قدم به قدم مراحل بازی با هدف خاصی طراحی شده بود که تفاوت این بازی با عناوین گذشته را نشان می داد و یا زمینه ای از عنوان بعدی بازی را در ذهن شما ایجاد می کرد. تعجبی هم ندارد که این بازی به عنوان پر فروش ترین بازی سه گانه انتخاب شد.

در سال 1989 بود که عنوان جدیدی با نام Super Mario Land منتشر شد که تجربه ای متفاوت را برای گیمرها رقم زد. از این رو Miyamoto نظرات زیادی را به خود جلب کرد. البته این بازی برای گیمرهای آمریکایی در سال 1990 و برای گیمرهای اروپایی در سال 1991 منتشر شد. ادامه دارد…

نویسنده: عرفان سکاکی

هر 6 پلتفرم اصلی بازی دارای جهانی بزرگ و در خور یک بازی Open-World هستند. در طول عناوین قبلی این سری شما در نقش یک نجیب زاده ی اساسین در برابر تمپلارها  قرار می گیرید، کسانی که می خواهند دنیایی جدید را ایجاد کنند. بازی در جزیره های زیبا و محیط پر طراوت قرن 18 و دریای کاراییب جریان دارد. Black Flag داستان فردی به نام Edward Kenway می باشد، دزد دریایی که زندگی خود را با غارت کردن دیگران بعد از جدایی از ارتش بریتانیا و آتش بس جنگ با اسپانیا می گذراند. ادوارد برای ثروتمند شدن می جنگد و در این راه حاضر است از جان خود نیز بگذرد. در طی یک نبرد در دریا، کشتیش از راه خود منحرف شده و پس از نابودی، Edward در حالی که چیزی به یاد ندارد بر روی یکی از سواحل جزیره هاوانا بیدار می شود.

در این بین او بین دو گروه تمپلار ها و اساسین ها قرار می گیرد.  تمدن های اولیه تمپلارها (همان First Civilisation temple) برای بدست آوردن قدرتی شگفت انگیز در برهه های زمانی متفاوت با هم جنگیده اند. اولین نسل تمپلارها به جای کمک به همدیگر در مقابل هم بوده اند. پس از فهمیدن این موضوع هدف Edward کسب این قدرت می شود. تصور اینکه این گنجینه ی ارزشمند را به قیمتی گزاف بفروشد وبا بازگشتی با شکوه به انگلیس با ثروتی بی پایان زندگی خود را طی کند. Edward بر خلاف اساسین های قبلی کاری به درگیری تاریخی این دو گروه ندارد و دغدغه های خود را مهم تر از هر موضوع دیگری می داند ( آیا او واقعا یک اساسین است؟ انحراف اساسین ها هم از اینجا شروع می شود؟). در نتیجه او کشتی خود که Jackdaw نام گذاری کرده برای رسیدن به هدف خود به دریا می نهد و خود را تبدیل به یک دزد چیره دست دریایی می کند.
همانند نسخه های قبلی این بازی دارای شهرهایی با وسعت بالایی است. دو شهر بزرگ بازی یعنی Kingston و Havana که هر کدام در بازی دارای بخش های زیبا و خاص خود هستند. محله های بومی و ماموریت های جانبی متنوع به گستردگی این قسمت از بازی کمک زیادی کرده است. اما بر خلاف سه گانه اساسین کرید 2 که شما در ابتدا با اساسین ها و تمپلارها اشنا شدید و راه های ارتباطی را دریافتید و کلیساها و مناطق عظیم تاریخی را مشاهده کردید، مکان های بازی Black Flag کاملا متفاوت طراحی شده اند. شاید به خاطر شیوه تصویر سازی، مکان های بازی اینطور به نظر می رسد.  همه ی فن های بازی موافق هستند که نحوه روایت داستان و مکان ها بی نظیر طراحی شده اند. وقتی به جهان بزرگ بازی پا بگذارید، حس جدیدی به شما منتقل خواهد شد و مکان های مختلفی منتظر قدم نهادن Edward بر روی آنها هستند.

وقتی در عرشه کشتی کنترل Jackdaw را بر عهده می گیرید، نقشه های جدیدی سر راه شما قرار خواهد گرفت. تقریبا هر جزیره  شکل خاص خود را دارد و view های مختلفی را از نمای دور به شما عرضه می کند. جواهرات و گنجینه هایی برای جستجو وجود دارند، اما بزرگترین مشکل شما رفتن به این سواحل زیباست زیرا راهی برای لنگر گیری دربازی وجود ندارد. هر گاه شما قصد رفتن به ساحل را داشته باشید باید به دریا پریده و مسافت کشتی تا ساحل را شنا کنید، البته برای رفتن از ساحل به کشتی معمولا قایق های کوچکی گذاشته شده اند که بازیباز می تواند برای رفتن به کشتی از آنها استفاده کند.
در بازی مکان های مربوط به گنج ها، غارها، مناطق خرابه، قسمت های دریایی مثل حمله به کشتی های دیگر، شکار موجودات دریایی از جمله کوسه ها و دیدن سواحل همه چشم شما را خیره خواهد کرد.
صحبت های ادوارد در مورد  نحوه حرکت کشتی تاثیر گذار هستند، از سرعت گرفتن حرکت کشتی تا جنگ های دریایی همه با دستورات شما انجام خواهند شد.
کار های زیادی  روی دریا و عرشه کشتی وجود دارد تا شما به آن ها بپردازید.

بعد از انتقاد های فراوان به بازی Assassin’s Creed 3، این نسخه از بازی نیاز به تغییرات زیادی داشت از این رو به نظر می رسد این تغییرات همراه با وسواس زیادی انجام شده اند. Black Flag به طور کلی تمامی استانداردهای یک بازی Open World را رعایت کرده است، در این نسخه نحوه روایت داستان هم در این کار دخیل شده است و حل معماهای مختلف که همراه با داستان اصلی بازی پیش می روند به این موضوع کمک کرده اند.
مراحل جانبی متنوعی در بازی گنجانده شده است، شما برای پیدا کردن غارهای متروکه خواهید رفت یا در وسط طوفان با یک کشتی اسپانیایی برای بدست آوردن آذوقه شان خواهید جنگید. در این بین آپگرید کردن Jackdaw بسیار مهم و البته جذاب می شود.
پازل ها شما را به طرف خود جذب می کنند و شما مشتاقانه به دنبال راز نهفته در این معما ها خواهید رفت، به دنبال حل این معماها از وضعیت تمپلارها و از برخی راز های آنان نیز با خبر می شوید. بدین ترتیب درگیر شدن Edward در بین دو گروه بیشتر و بیشتر می شود. در اکثر بازی های Open-World روند پیشرفت داستان و معما ها به هم گره خورده است به طوری که پس از پایان یافتن این معما ها بازیباز از تلاش خود خسته نشود.
موفقیت بازی تا حدود زیادی به قسمت دریایی و کاراکترهای موجود در این قسمت وابسته است. مناظری که در افق دیده می شوند، طوفان های دریایی، یک روز آفتابی یا بارانی در عرشه کشتی، نبردها و … همه  لحظاتی ناب را برای شما فراهم می آورند. البته در این قسمت به میل شما می توانید عبور از مناطق آرام و در واقع یک کشتی رانی مصالمت آمیز را انتخاب کرده کرده و به مسیر خود ادامه دهید و از مناظر اطراف لذت ببرند. در برخی مواقع بازی شما را به مکانی خاص هدایت میکند، در این لوکیشن ها شما آزادی عمل کاملی در تبدیل سبک بازی به مخفی کاری دارید اما همچنان می توانید بازی را با روش های انتخابی خودتان پیش ببرید.

بدون شک یکی از مهم ترین دلایل خرید بازی توسط طرفداران ، داستان درگیر کننده اساسین است. Edward در این شماره بیشتر به دنبال داستان شخصی خود است. طبق معمول، در بازی برای فهمیدن داستان بازی نیازمند به توجه کامل و بررسی مورد های مشکوک هستید، در این قسمت از نقش دوجانبه Edward و لحظات سرگرم کننده ای که به واسطه این قضیه به وجود می آید نمی توان گذشت.
جمع کردن آیتم های مختلف، بالا رفتن از در و دیوار، نبرد های یک به چند و ماموریت های فرعی از جذابیتهای دیگر این بازی به شمار می روند.

انگیزه های ادوارد نسبت به نسخه گذشته تغییرات زیادی کرده، در واقع رفتارهای او شعار “everything is permitted” را بیشتر معنی می کند.
سیستم Looting بازی در دریا شما را به کنکاش محیط های جدید و آپگرید کردن کشتی خود تشویق می کند، این مراحل بازی بعد از چند بار تکراری و خسته کننده به نظر می رسند.
ضعف داستان بازی در روایت زندگی Edward و مرتبط شدن وی با دو گروه قدیمی یکی از مشکلات اساسی داستان بازی در کنار سکانسهای مهیج آن است، اما هدف داستان بازی که همان پیدا کردن Observatory است، باعث می شود تا شما بیشتر به داستان و درگیری دو گروه اصلی بازی متمایل شوید. Edward شخصیت ثابتی ندارد، در مواقعی ممکن است دوستان او در یک مرحله  دشمنانش در مرحله بعد باشند. همین موضوع حس بودن در نقش یک دزد دریایی را به خوبی القا می کند.  از سوی دیگر وجود شخصیت هایی چون Blackbeard و … به بازی جذابیت بیشتری بخشیده اند.

شوخی های Edward  به دوستان و دشمنانش یکی دیگر از جذابیت های این کاراکتر جدید است، از این رو می توان بازی را با GTA V و رفتار های شخصیت هایش مقایسه کرد.

اما از سوی دیگر و نگاهی متفاوت به بازی، شماره 4 به نوعی قصد دارد تا نسل 7 م را به خوبی به پایان برساند و هر چند در این نسخه  در مورد نحوه روایت و پیشبرد داستان به وجود آمده است، ولی  بازی یکی از بزرگترین بازی ها در سبک Open-World به شمار میرود. این شماره پس از 30 ساعت بازی به پایان می رسد.
سازندگان، به خوبی بازی ای با پتانسیل بالا طراحی کرده اند. شما به خوبی از نقاط مثبت بازی آگاهید، قسمت دریایی، غار های متروک، آپگرید Jackdaw و کارکتری هوشیار به نام Edward که پس از اتزیو از دیگر شخصیت های محبوب این سری به شمار می رود همه از جذابیتهای بی شمار این بازی هستند.

بازی شما را در زمان حال در نقش یکی از کارکنان آبسترگو قرار می دهد. آبسترگو بر اساس استدیو مونتریال و مرکزی یوبی سافت طراحی شده است. از این رو زمانی که شما آبسترگو را کنکاش می کنید در واقع استدیوی مرکزی یوبی سافت را کنکاش کرده اید. بعد از گذراندن چندین نسخه در نقش دزموند و تشکیلات آبسترگو حال زمان خوبی است تا برخی حقایق نا گفته بازی به روشی جذاب بیان شوند. شیوه استفاده از زمان حال و رفتن به گذشته بسیار جالب طراحی شده است.
از طرفی در پایان بازی جزییات زیادی راجع به تمدن اولیه به ما نداده است، احتمالا در آینده بیشتر راجع به تمدن اولیه بداینم و این موضوع می تواند خلاء دزموند را پر کند.

امسال، فن های بازی به تغییر جدیدی به نام Game Lab سلام خواهند کرد. تغییری که این امکان را برای آنها فراهم می آورد تا به شیوه خود بازی کنند و تنظیمات را درست کنند. همانطور که شما تصور کردید، این قابلیت به بخش مولتی پلیر بازی حالت های بی شمار و دلخواه بازیباز را ارائه می دهد. Wolfpack هم تغییراتی یافته و به نوعی بهبود یافته است.
شاید ساخت قسمت دریایی در مولتی پیلر آن هم در این نسخه می توانست تغییر بزرگی در قسمت مولتی باشد که خبری از این تغییر نیست.

نکات منفی بازی: فریم بازی بر روی نسل حاضر ثابت نیست، تکراری شدن برخی قسمت های بازی، مکانیک توسعه نیافته ی گیم پلی بازی، ضعف در روایت زندگی شخصی Edward، زمان بازگشت به انیموس پس از آمدن به زمان حال با تاخیر زیادی انجام می شود

نکات مثبت: گرافیک بالای بازی، درخشش بی نظیر آب، طرح کلی داستان بازی و شخصیت جدید، صداگزاری قسمت دریایی بازی بی نظیر است، دنیای وسیه جهان-باز، مراحل داستانی جذاب، ارزش حقیق پول

Graphics
8.5 / 10
Sound
8.5 / 10
Gameplay
8 / 10
Longevity
9 / 10
Multiplayer
7.5 / 10
Overall
10/8.5

مترجم و نویسنده : محمد جلیلی

نسل هفتم، انقلابی تازه در بازی های ویدئویی:

« قسمت پایانی – افسانه ای به نام Wii »

به قسمت سوم و آخرین قسمت از این سه گانه رسيديم. در اين قسمت قصد داريم تا نگاهی بر عملکرد کنسول افسانه ای Wii داشته باشيم. اگر يادتان باشد در زمان PS2 نينتندو نتوانست با کنسول گيم کيوب خود از سونی پيشی بگيرد، اما در نسل هفتم جريان کمی متفاوت است. در اين بررسی خواهيم ديد که خلاقيت يک شرکت تا چه حد می تواند بر روی موفقيت کنسول تاثير داشته باشد. لازم به ذکر است که قسمت اول را در اين لينک و قسمت دوم را نيز در اين لينک مي توانيد مطالعه نماييد.
بياييد با هم نگاهی به انقلاب نينتندو داشته باشيم…

افسانه ای به نام Wii

W+i+i. شايد برای شما هم سوال باشد که Wii يعنی چه؟ خب اين سوال هم مثل همه ی سوال های ديگر يک جواب دارد. اما جواب اين سوال کمی متفاوت است. در پايان اين مطلب خواهيد ديد که Wii به چه معناست. اما بگذاريد نگاهی به کنسول داشته باشيم. همه ی ما نينتندو را به خوبی می شناسيم. همه ی ما با کنسول های دوست داشتنی اين شرکت بزرگ شده ايم. همه ی ما هرگاه اسم بازی و بازی کردن می آيد به ياد Super Mario می افتيم. و هرگاه حرفی از بازی و بازی کردن است، بدانيد که نينتندو هم آنجاست. سالها پيش شرکت ژاپنی نينتندو سعی در ساخت يک کنسول متفاوت را داشت. کنسولی که مانند همه ی کنسول ها نباشد، کنسولی که فقط در نشستن پشت تلوزيون و فشردن چند دکمه خلاصه نشود. بله، يک انقلاب…
پروژه ی ساخت کنسول Wii به سال 2001 بر می گردد. بعد از انتشار کنسول گيم کيوب (Game Cube) نينتندو متوجه شد که بازيباز ها ديگر از روند هميشگی کنسول های خانگی کمی خسته شده اند و نيازمند چيزی تازه هستند. و نينتندو با زيرکی تمام قصد اين را داشت تا اولين شرکتی باشد که اين چيز تازه را خواهد ساخت. بنابر اين شروع به ساخت انقلابی تازه کرد. دو سال گذشت و نينتدو همچنان قصد ساخت کنسولش را در ذهن داشت و حتی از مهندسان و طراحان بسياری نيز کمک گرفت. سرانجام اين کنسول در E3 سال 2005 برای اولين بار رونمايی شد. البته به دليل برخی مشکلات فنی و همينطور کامل نبودن کنسول، رونمايی اصلی به سپتامبر همان سال يعنی TGS 2005 موکول شد. همچنين بعد از معرفی تاييد شد که برخی از ويژگی های Wii از کنسول دستی DS الهام گرفته شده بودند. جالب است بدانيد که کنسول Wii تا تاريخ 27 آپريل 2006 با نام انقلاب يا Revolution شناخته می شد. اما در E3 همان سال نام کنسول به صورت رسمی به Wii تغيير يافت. همچنين اين اولين کنسول ساخته شده ی شرکت نينتندو بود که نام خود نينتندو در آن ديده نمی شد و فقط نام Wii را داشت. در 14 سپتامبر 2006، نينتندو اعلام کرد که قرار است کنسول در کشور های ژاپن، آمريکای شمالی و جنوبی، اقيانوسيه و در قاره های آسيا و اروپا منتشر شود و اعلام کرد که زمان انتشار کنسول در اواخر همان سال يعنی سال 2006 می باشد. همچنين گفته شد که اين کنسول به همراه 33 بازی منتشر خواهد شد که بسيار عالی به نظر می آمد. سرانجام Wii برای اولين بار در ايالات متحده آمريکا در تاريخ 19 نوامبر 2006 با قيمت 249.99 دلار عرضه شد و بعد از آن نيز در 8 دسامبر همان سال در انگلستان با قيمت 179 پوند منتشر شد. لازم به ذکر است که اين کنسول با استقبال بی سابقه ای رو به رو شد و در همان روز های اول تمام کنسول های منتشر شده به فروش رسيدند. بعد از آن نيز نينتندو اين کنسول را در کشور هايی همچون کره ی جنوبی در تاريخ 26 آپريل 2008 و تايوان در 12 جولای همان سال عرضه کرد. و در تمام کشور ها با بازخورد های بسيار خوبی رو به رو شد.

(فروشگاه EB Games. يکی از اولين فروشگاه های عرضه کننده ی Wii)

چیزی که از همان اوایل کار Wii به چشم می خورد این بود که Wii برای همه بود. بله، درست شنیدید، برای همه. بازی هایی که از همان ابتدا برای کنسول عرضه شدند نشان از این داشتند که این کنسول فقط برای گیمر های حرفه ای و طرفداران بازی های خشن نمی باشد. نینتندو سعی کرده بود به نوعی تعادل را در میان بازی های Wii برقرار کند. این کنسول در هنگام لانچ 21 بازی داشت. بازی هایی مانند Wii Sports ( که درون پک خود کنسول قرار داشت )، Call Of Duty 3، The Legend of Zelda: Twilight Princess و…. جالب است بدانید که در هنگام عرضه ی Wii سایت Game Trailers با گیمرهایی که برای خرید Wii در صف های طولانی ایستاده بودند مصاحبه ای داشت و نکته ی جالب در این مصاحبه این بود که بیش از 80% از گیمر هایی که برای خرید Wii آمده بودند، دلیل اصلی خرید خود را بازی The Legend of Zelda: Twilight Princess می دانستند! این بازی بعد ها به یکی از بهترین بازی های کنسول Wii تبدیل شد و سایت هایی مانند Electronic Gaming Monthly ،Game Informer و GamesRadar به این عنوان نمره ی کامل 10 از 10 را دادند. همچنین یکی از اهداف اصلی این کنسول، علاقه مند کردن بزرگسالان و یا کهن سالان نسبت به صنعت گیم بود و بسیار هم در این زمینه موفق ظاهر شد.

کنسول Wii یکی از کوچکترین کنسولهای تاریخ است. وزن کنسول نیز در حدود 1.2 کیلوگرم است. در جلوی کنسول درایو DVD قرار دارد. Wii از DVD های مخصوص به خود پشتیبانی می کند و همچنین قابلیت خواندن بازی ها و دیسک های کنسول قبلی خود یعنی Game Cube را نیز دارا می باشد. همچنین نور آبی رنگی هم از درون درایو به چشم می خورد که جلوه ی زیبا و جالبی به کنسول بخشیده است. دو عدد پورت USB نیز در پشت کنسول تعبیه شده است و همچنین شیار کارت SD نیز در همان قسمت دیده می شود. همچنین Wii از یک فن 60 میلیمتری نیز بهره می برد. این کنسول در ابتدا با رنگ سفید عرضه شد و بعدها مدل مشکی آن نیز روانه ی بازار شد. از محتویاتی که همراه کنسول و در جعبه ی آن به چشم می خورند می توان به یک عدد پایه ی نگه دارنده ( برای نگه داشتن کنسول در حالت ایستاده )، یک عدد Wii Remote ( دسته ی اصلی کنسول Wii )، یک Nunchuk ( دسته ی کمکی که به دسته ی اصلی کنسول وصل می شود )، یک Sensor Bar ( برای تشخیص دسته ی کنسول )، آداپتور خارجی ( External Power Adapter )، دو عدد باتری AA، کابل AV ( برای اتصال به تلویزیون ) و یک عدد بازی Wii Sports اشاره کرد. این کنسول در ابتدا قابلیت پخش و اجرای فیلم از روی DVD را نداشت ولی در سال 2007 و با آپدیتی که از طرف نینتندو منتشر شد، Wii توانایی خواندن فیلم ها از روی DVD را به دست آورد و به یک DVD Player نسبتا خوب نیز تبدیل شد. اما همچنان کنسول با برخی مشکلات نرم افزاری همراه بود. نینتندو در سال 2007 تصمیم گرفت تا Wii را از نظر نرم افزاری ارتقاء دهد و با انتشار آپدیت های پی در پی سعی در ارتقاء سیستم عامل کنسول داشت. در 11 جولای سال 2007 و در نمایشگاه E3 همان سال، نینتندو برای اولین بار از بالانس بورد کنسول Wii با نام Wii Fit پرده برداری کرد. کار اصلی این کنترلر جدید این بود که بازیکن بر روی آن ایستاده و این بالانس بورد با اندازه گیری مرکز فشار و تعادل، بازی کردن با پا را برای بازیکن عملی می ساخت. این تکنولوژی برای بازی های اسکیت بورد بسیار کارآمد و جالب بود. همچنین نینتندو برای این سیستم بازی های ورزشی زیادی نیز عرضه کرد که بسیاری از آنها موفق ظاهر شدند.

Wii دارای یک پردازنده ی 729 مگاهرتزی از نوع PowerPC است. همان طور که می بینید این کنسول از پردازنده ی ضعیفی نسبت به کنسول های هم رده ی خود یعنی PS3 و Xbox 360 برخوردار است. پردازنده ی گرافیکی کنسول نیز Hollywood نام دارد و در کلاک 243 مگاهرتز کار می کند. این پردازنده ی گرافیکی توسط کمپانی ATI به صورت انحصاری برای Wii ساخته شده است. Wii همچنین دارای 88 مگابایت حافظه ی رم ( RAM ) از نوع DDR3 است. به سخت افزار این کنسول ایرادات زیادی وارد شد و همین جریان به یکی از بزرگترین نقاط ضعف این کنسول تبدیل شد. در واقع سخت افزار این کنسول همان سخت افزار نسل قبلی کنسول ها یعنی نسل ششم بود. گرچه که بعد ها بازی هایی همچون The Legend of Zelda Skyward Sword توانستند از نظر گرافیکی بسیار موفق ظاهر شده و نظر منتقدان و گیمر ها را به خود جلب کنند. اما همچنان حدود 90% از بازی های این کنسول از نظر گرافیکی در نسل قبل به سر می بردند. البته به لطف بازی های بی نظیری که برای این کنسول منتشر شد و کنترلر فوق العاده ی آن، مشکلات گرافیکی و سخت افزاری Wii تا حدودی قابل چشم پوشی شد. اما به بخش اصلی انقلاب Wii رسیدیم. بله، کنترلر جادویی آن. دسته ی کنسول Wii ترکیبی از حسگرهای حرکتی، شتاب سنج و مادون قرمز است که این سیستم به وسیله ی Sensor Bar در فضای سه بعدی ( 3D ) قابل تشخیص است. این کنترلر به کاربران این اجازه را می دهد تا به صورت فیزیکی به بازی کردن بپردازند و با تکان دادن کنترلر یا فشار دادن برخی از دکمه های آن، کنترل بازی را به دست بگیرند. این کنترلر به وسیله ی بلوتوث با سیستم ارتباط برقرار کرده و تا 9.1 متر نیز قابل شناسایی توسط کنسول است. یک اسپیکر نیز درون کنترلر قرار دارد و بعضی صداهای مربوط به بازی از درون آن شنیده می شوند. کنترلر Wii دارای لرزش نیز بوده و حس بهتری نیز به بازیباز منتقل می کند. یکی دیگر از قابلیت های این کنترلر امکان وصل کردن وسایل جانبی به آن از طریق درگاه زیرین دسته است. وسایلی مانند کنترلر کمکی Nunchuk که دارای یک عدد آنالوگ و دو عدد Trigger است. این کنترلر کمکی دارای شتاب سنج نیز است و می تواند همانند دسته ی Wii حرکات شما را شناسایی کند. علاوه بر این ها، کنترلر Wii دارای یک مچ بند است که از استرس شما برای افتادن کنترلر از دستتان کم می کند. البته همین بند نیز در اوایل عرضه ی کنسول با مشکلاتی همراه بود و چند مورد پاره شدن در حین بازی نیز توسط کاربران گزارش شد که نینتندو به سرعت با وارد کردن نوع جدیدی از این بند ها، به مشکلات آن پایان داد. در این بخش می توان گفت که نینتندو قصد دیگری از نسل بعد بازی ها داشت و بیشتر به دنبال یک چیز جدید برای نسلی جدید بود تا قدرت سخت افزاری.

یکی دیگر از نقاط قوت کنسول Wii قابلیت Backward به کنسول GameCube بود. این قابلیت باعث می شد تا تمام بازی ها و برنامه های کنسول GameCube به خوبی و با بهترین کیفیت روی Wii اجرا شوند. این قابلیت شما را از خرید یک GameCube کاملا بی نیاز می کرد، چراکه حتی کنترلر کنسول GameCube را می توانستید به Wii وصل کنید و از بازی کردن با آن لذت ببرید. در قسمت بالایی Wii چهار درگاه کنترلر GC وجود داشت و به راحتی کنترلر این کنسول به Wii وصل می شد. همچنین دو عدد اسلات نیز برای استفاده از مموری کارت های گیم کیوب در کنسول تعبیه شده بود تا کاملا از خرید یک گیم کیوب بی نیاز شوید. متاسفانه کنسول Wii از کیفیت HD پشتیبانی نمی کرد. و این نیز یکی دیگر از نقاط ضعف این کنسول بود. گرچه در زمان عرضه ی کنسول در سال 2006 همه از این جریان به نوعی خوشحال بودند چرا که دیگر لازم به خرید تلویزیون های HD برای این کنسول نبود. ولی با گذشت زمان این موضوع به یک ضعف بزرگ برای این کنسول تبدیل شد. Wii تنها قابلیت پشتیبانی از کیفیت 480p را داشت که امروزه آن را در رده ی کیفیت های SD می شناسیم. کنسول Wii همچنین قابلیت Backward به کنسول های قدیمی نینتندو همچون Game Boy و Turbo Graphics 16 را نیز داشت و بازی های این کنسول ها توسط شبکه ی مجازی نینتندو قابل دانلود بودند. البته بعد ها نسخه هایی از Wii منتشر شد که قابلیت Backward به کل از روی آنها حذف شد ولی قیمت کنسول کاهش چشم گیری پیدا کرده بود. یکی دیگر از نقاط قوت کنسول Wii، امکان اتصال آن به صورت بی سیم به کنسول دستی DS بود. این قابلیت که در برخی از بازی ها وجود داشت، باعث می شد تا بتوان از میکروفون و صفحه ی لمسی DS در برخی از بازی های Wii استفاده کرد و تجربه ی جالبی برای گیمر ها به حساب می آمد. حتی در بازی Final Fantasy Crystal Chronicles: Echoes of Time که برای هردو کنسول منتشر شده بود، این قابلیت وجود داشت که دو پلیر، یکی به وسیله ی Wii و دیگری به وسیله ی DS بازی را به صورت Co-op بازی کنند، که در زمان خود پیشرفت بزرگی به حساب می آمد. نینتندو بعد ها با راه اندازی Nintendo Channel این اجازه را به کاربران Wii داد تا بتوانند بازی ها، دمو های قابل بازی و یا نرم افزار های کنسول دستی Ds را از طریق Wii دانلود نموده و به راحتی به DS خود منتقل کنند.

کنسول Wii نیز همانند کنسول های دیگر چندین مدل داشت که البته بیشتر ما، Wii را با همان رنگ سفید و دوست داشتنی اش میشناسیم. یکی از معروف ترین مدل های ارائه شده از کنسول Wii، مدل Wii Mini بود ( عکس بالا ). این مدل در 7 دسامبر 2012 برای اولین بار در بازار عرضه شد. این مدل در واقع همان Wii بود ولی در اندازه ی کوچکتر و با کمی تغییرات. یکی از تغییرات آن نیز حذف پورت دوم USB از کنسول بود، اما از دیگر نقاط همان Wii قبلی همراه با کمی تغییرات در ظاهر آن بود. قیمت کنسول نیز به شدت پایین آمده و به 99.99 دلار رسیده بود. به نظر می رسد هدف اصلی نینتندو از عرضه این مدل، کاهش قیمت آن بوده است. کنسول Wii از قابلیت های آنلاین خوبی نیز پشتیبانی می کند و به وسیله ی این کنسول می توان به صورت گروهی و آنلاین به بازی کردن پرداخت. البته نمی توان از شبکه ی نینتدو انتظاری در حد Xbox Live یا PSN را داشت ولی در حد خود راضی کننده بوده و برای علاقه مندان به بازی های چند نفره حتما سرگرم کننده خواهد بود. همچنین جالب است بدانید که کنسول Wii در همان ابتدا و در روز های اول عرضه هک شد و بازی های کپی رو آن به راحتی قابل اجرا بودند. البته نینتندو با آپدیت های خود بسیار تلاش کرد تا جلوی اجرای بازی های غیرقانونی بر روی کنسول را بگیرد، اما چندان موفق نبوده و بعد از هر آپدیت کنسول به سرعت هک می شد.
اما از نکات امنیتی هم که بگذریم به یکی از جالب ترین بخش های این کنسول می رسیم، Mii .Mii یک سیستم ساخت کاراکتر های با مزه از شخصیت های واقعی است که به شما این اجازه را می دهد تا خود و یا خانواده ی تان را به صورت کاراکتر های بامزه و سه بعدی طراحی کنید. این سیستم شباهت هایی با سیستم Avatar در Xbox 360 دارد. در واقع در سیستم Mii، هرکسی که دارای یک کنسول Wii است، یک عدد کاراکتر مخصوص خود دارد و به نوعی با آن شناخته می شود. همچنین این کاراکتر های دوست داشتنی در شبکه ی مجازی نینتندو نیز وجود دارند و در این شبکه هر گیمری به کاراکتر مخصوص به خود شناخته خواهد شد. این قابلیت نیز یکی از قابلیت های جالب و پرطرفدار کنسول Wii به حساب می آید.

اما چیزی که برای ما بسیار جالب بود این است که این کنسول با وجود قدرت سخت افزاری کمتر نسبت به رقبای خود توانست فروش به مراتب بهتری داشته باشد و طبق آماری که در تاریخ 30 ژوئن سال 2013 گرفته شد این کنسول در حدود 100.04 میلیون فروش داشته است که رقم بسیار بالایی است و نشان از موفقیت کنسول Wii دارد. همچنین این کنسول در نیمه ی اول سال 2007 فروش بسیار بیشتری از دو کنسول Xbox 360 و PS3 در آمریکا داشت. این فروش رفته رفته بیشتر شده و باعث شد بازارهای کشورهایی چون ژاپن و اروپا کاملا به دست کنسول Wii بی افتد. Wii این فروش خوب را مدیون سی*یا*ست های قدرتمند شرکت نینتندو و همچنین کنترلر جادویی خود است. ویژگی های مثبت این کنسول به قدری زیاد بودند که باعث چنین فروش و موفقیت خوبی برای این کنسول شدند. همچنین یکی دیگر از دلایل فروش بالای کنسول، بازی های انحصاری نسبتا زیاد شرکت نینتندو برای Wii بود. این بازی ها و نکات جالب و تازه ای که نینتندو به کنسول Wii اضافه کرده بود، همه و همه دست در دست هم دادند تا یک فروش بی سابقه را برای کنسول به وجود بیاورند. همچنین این جریان درس عبرتی برای دو شرکت سونی و مایکروسافت نیز بود تا همه چیز را در قدرت سخت افزاری کنسول نبینند.

اما می رسیم به بخشی که نینتندو حسابی در آن سنگ تمام گذاشت. معلوم است، بخش بازی ها. در یک کلام به شما می گویم، اگر به دنبال یک کنسول با بازی های زیاد و سرگرم کننده هستید، همین حالا به نزدیک ترین فروشگاه گیم شهر خود رفته و تا دیر نشده یک عدد Wii بخرید! تعداد بازی های انحصاری و مولتی پلتفرم این کنسول به قدری زیاد است که به سختی قابل شمارش هستند. بیشتر از 80% این عناوین جزو بازی های سطح بالا و پرطرفدار دنیای گیم به حساب می آیند. بازی هایی همچون Super Mario Bros، Mario Galaxy، The Legend of Zelda و…. دیگر برای همه ثابت شده است که سری Mario و Zelda جزو بزرگترین عناوین تاریخ صنعت گیم به حساب می آیند. بازی های انحصاری این کنسول به قدری قوی و محبوب هستند که از قبل از انتشار آن هم می توان حدس زد که فروشی بی نظیر خواهند داشت. شاید باور نکنید اما هر زمان که نسخه ی جدیدی از سری Mario و یا Zelda در ژاپن عرضه می شوند، آن روز یک تعطیل رسمی برای ژاپنی ها است! البته فروش خوب این عناوین فقط در بازار ژاپن خلاصه نمی شود و در کشورهای اروپایی و آمریکایی نیز شاهد فروش بسیار بالای این عناوین هستیم. البته بازی های Wii تنها به Mario و Zelda خلاصه نمی شوند و این کنسول از بازی های مولتی پلتفرم بسیار با کیفیتی نیز برخوردار است که می توانند ساعت ها شما را سرگرم خود کنند. جالب است بدانید که پر فروش ترین بازی کنسول Wii، عنوان Mario Kart Wii با 34.26 میلیون نسخه فروش است که این عدد یک رکورد در صنعت گیم به حساب می آید.
حالا دیگر باید فهمیده باشید که Wii به چه معناست… Wii همان چیزی است که شما از بازی و دنیای گیم می خواهید. Wii دوباره شما را به دوران با شکوه بازی های رایانه ای برمی گرداند. شما با Wii به معنای واقعی بازی کردن و دنیای بازی پی خواهید برد. و این است خلاقیت نینتندو. Wii دقیقا همان چیزی بود که شما از دنیای بازی ها می خواستید پس فرصت را از دست ندهید و برای یک بار هم که شده این کنسول را امتحان کنید، مطمئن باشید که از آن لذت خواهید برد. کنسول افسانه ای Wii همیشه در خاطرات و ذهن گیمر ها خواهد درخشید…

” تشکر ویژه از شما که این سری مقالات را تا انتها دنبال کردید “

نویسنده: نیما هاشمی