داستان Omensight تا حدی پیچیده و پر از شخصیت‌های متخلف، اتفاقات و نام‌های فراوان است و در ابتدا دنبال کردن آن تا حدی گیج‌کننده است. داستان در حد بسیار ساده‌شده، در مورد کشته شدن ظاهری جادوگر قوی به نام Vera است و از آن مهم‌تر، از بین رفتن دنیا توسط ظهور موجودی به نام Valon که حالت آخرالزمان دارد. این اتفاقات در میان جنگ و درگیری چند گروه قرار دارند و وظیفه شما به‌عنوان شخصیتی ماورایی به نام Harbinger حل کردن معمای پشت سر کشته شدن Vera و جلوگیری از میان رفتن دنیا است.

شما در نقش Harbinger، ساعات آخر قبل از آخرالزمان را در کنار چهار شخصیت اصلی داستان می‌گذرانید و در هر قسمت اطلاعات مختلفی از دید این شخصیت‌ها کسب خواهید کرد. این شخصیت‌ها یک‌طرف مبارزه‌ای چندگانه هستند و هرکدام سهمی در وقایع در حال اتفاق دارند. با افزایش اطلاعات، در مواردی می‌توانید با نشان دادن برخی اتفاقات به‌طرف مقابل در روال داستان تغییر ایجاد کنید و بر دانسته‌های خود بی افزایید. پس از بین رفتن دنیا، زمان به قبل بازمی‌گردد و می‌توانید اطلاعات جدید را در شروع دوباره مراحل مخصوص هر شخصیت بکار گرفته و به مسیرهای جدیدتر دست پیدا کنید.

این افزودن اطلاعات تدریجی در طول بازی به‌خوبی کارشده و کم‌کم شمارا با پس‌زمینه اتفاقات مختلف آشنا می‌کند. از طرفی، همراهی هر فرد اصلی درگیر داستان و تجربه لحظات آخر از دید هرکدام، به طرز جالبی در روشن کردن ماجرا عمل می‌کند. در مواردی نیز می‌توان بین نشان دادن اطلاعات کسب‌شده و یا حمله به‌طرف مقابل انتخاب کرد که به اتفاقات و اطلاعات جدید منجر می‌شود.  در کل، قویی‌ترین قسمت بازی این دنبال کردن داستان به‌صورت تا حدی غیرخطی و تدریجی است.

در این میان البته مهم‌ترین بخش کسب اطلاعات به‌صورت بسیار مصنوعی کارشده است. در طول هر مرحله، تعدادی درب بسته با قفلی به رنگ خاص دیده می‌شود. این درها همگی به قسمت‌هایی مهم از داستان منجر می‌شوند و توانایی باز کردن آن‌ها کم‌کم در طول بازی آزاد می‌شود. این مسئله حالتی غیرطبیعی و محدودکننده به توانایی پیشرفت کردن در مراحل می‌بخشد و سبب می‌شود که حس کنترل نحوه پی بردن به رمز و رموز پشت‌صحنه آن‌چنان تأثیرگذار نباشد.

تمام این‌ها در کنار سیستم مبارزاتی Hack and Slash قرار دارد. قابلیت اجرای کمبو ها با ترکیب دو نوع ضربات سنگین و سبک وجود دارد که البته تعداد این چند ضرب‌ها آن‌چنان زیاد نیست. آنچه سیستم مبارزات را متفاوت می‌کند دست‌یابی به قدرت‌های مختلف در حین بالا بردن Level شخصیت است. برخی این قابلیت‌ها مانند آهسته کردن زمان و یا کشتن چند دشمن همزمان بسیار کاربردی است و برخی دیگر مانند قابلیت بلند کردن شیء یا دشمن و پرتاب به آن به سمتی، آن‌چنان کاربرد ندارد.

سیستم مبارزه در کل به‌خوبی وظیفه خود را انجام می‌دهد. انواع و اقسام افکت‌ها، آهسته شدن زمان در حین جاخالی به‌موقع و کمک گرفتن از 4 شخصیت اصلی که یک نفر از آن‌ها بنا به مرحله انتخابی در کنار شما هستند نیز مبارزات با متفاوت‌تر می‌کند که البته در این مشکلاتی وجود دارد. Harbinger بعد از هر ضربه برای زمان اندکی مکث می‌کند که از روانی مبارزات می‌کاهد. در کنار آن امکان تمرکز بر یک دشمن وجود ندارد و در حین انجام چند ضرب‌ها ناگهان خودبه‌خود یک دشمن دیگر موردحمله قرار می‌گیرد.

بزرگ‌ترین مشکل Omensight تکراری شدن آن در نیمه دوم است. ماجراهای داستان در تعداد محدودی مرحله می‌گذرد و نیاز به تکرار آن‌ها سبب می‌شود که پس از مدتی مراحل و محل قرارگیری دشمنان در آن تکراری شوند. البته بازی این امکان را می‌دهد که در مواردی با پریدن از بخش اعظمی از مراحل، به قسمت مهم آن رسید. بااین‌وجود باز تکراری شدن بازی در قسمت‌های آخری حس می‌شود. داستان بازی نیز باوجود شروع خوب، در اواخر تا حدی ناامیدکننده است. در کنار آن، این داستان چندان باعقل جور در‌نمی‌آید. برای مثال حضور درب‌های قفل در مکان‌های مختلف که هیچ‌کسی قدرت دسترسی به آن را ندارد ( از اصلی‌ترین راه‌های ادامه داستان) با هیچ منطقی خوانایی ندارد.

ازنظر ظاهری Omensight روال استفاده از بافت‌های تخت و ساده ولی بارنگ‌های تند را پیش‌گرفته است. استفاده مناسب از نورپردازی در کنار این رنگ‌بندی سبب شده است که باوجود ساده بودن مدل‌ها و بافت‌ها، حالت گرافیک خاص و مناسبی در شمای کلی بازی به وجود آید. صداگذاری Omensight به طرز غافلگیرکننده‌ای در قسمت صداپیشگان قوی است. باوجود تعدادی شخصیت با صداگذاری متوسط، بقیه کاملاً متفاوت و با لهجه‌های خاص هستند و کار خود را به‌خوبی انجام می‌دهند.

Omensight راهی بسیار سخت را پیش‌گرفته که انجام آن بسیار طاقت فرساست. سبک سفر در زمان معمولاً در قالب بازی‌های ماجرایی انجام می‌شود و نه اکشن که تکراری شدن Omensight نیز خود تأییدی بر این مسئله است. باوجود عدم وجود منطق در برخی قسمت‌های داستان و تکراری شدن روال گیمپلی، در کل می‌توان گفت که Omensight به‌عنوان اثری مستقل در طول زمان 7-8 ساعته خود در حد قابل‌قبول وظیفه سرگرم کردن مخاطب به انجام داده است.