چند کلمه در این چند روز برای ما تغییراتی بسیار اساسی داشت. این کلملات را برای شما مینویسیم. برای ما این کلمات به صورت بنیادین دچار تغییرات شده. شما را نمیدانیم. ولی با کمی فکر کردن شاید برای شما هم تغییراتی در مفاهیم آنها ایجاد شود. ساختن جمله برای آنها از طرف شما:

جامعه جهانی، احترام، اعتماد، رابطه دو طرفه، مجازی، دولتمرد، آینده، شادی ملی، نیازهای اولیه، عشق به وطن، رانت، رسانه، ایران

به زعم بسیاری از جمله ما قطعی اینترنت در این یک هفته ضررهای مادی و غیر مادی زیادی داشته. ولی یک حسن نیز داشته. این حسن که در ذهنمان این جرقه زده شده و از خودمان می پرسیم: آیا اینجا وطن ماست؟ اگر هست چرا در وطن قریبمان احساس غربت میکنیم؟ احساس اضافه بودن. احساس بی فایدگی. چرا برای برخی همه چیز در این مواقع متفاوت است؟ آیا آنها از ما برترند؟ بهترند؟ دلیل برتری آنها چیست؟

آری این سوالات به وفور در مغزمان رژه می رود. آیا واقعا ما مردمان، ایرانی هستیم؟ آیا اینجا برای ما نیز هست یا خیر؟ آیا خون برخی از ما رنگی تر است؟ آیا ما خرفت و پیر شده ایم؟ آیا توقع ما عجیب است؟

اینجا برای کسانی ساخته شده که مجیز گویند. پاچه خارند. دروغگویند. برای کسانی که در بلندگوهای عمومی بر طبل نارضایتی میکوبند و به دیگران پرخاش میکنند که زندگی در ایران مطلوب نیست ولی در پشت پرده با رانت و دروغ و هزار کثافت کاری دیگر از تمامی ظرفیتهایی که برای عموم مردم در مواقع اینچنینی ممنوع است بیشترین بهره را می برند. ادعای روشن فکری میکنند و با پوستین بره خودشان را همانند بقیه مردم نشان می دهند.

و برای ما مردم عادی احترامی نیست. برابری فقط یک شعار است که زمزمه می شود که در این مواقع به زیبایی میتوان آن را دید. و فقط می توان در این مواقع آن را دید و حس کرد. حواسمان نیست که تمام ما در جوانی پیر شده ایم. زمانی پیر شدیم که از هر مشکلی فکاهی ساختیم. به هر مشکل ریز و درشتی خندیدیم. همه چیز را شوخی و مسخره گرفتیم. مشکلات خودمان را ندیدیم و فقط به دیگران زل زدیم برای ایراد گرفتن.

زمانی پیر شدیم که انسانهای پاچه خار را ارزش دادیم و به کسانی که دو رویی مسلکشان بود، باهوش و به کسانی که دزدی و حق دیگران را خوردن مرکبشان بود زرنگ گفتیم. بله. ما پیر شدیم. و فراموش کردیم در این غربت: جایی برای پیر مردمها نیست.

و چه خوش گفت حافظ در وصف برخی از غریبه هایی که این روزها فقط اسمی هم وطن ما هستند: