در ابتدا ممکن است بگویید که کلمه Godbreakers به هوش مصنوعی چه ربطی دارد، اما اگر کمی بیش‌تر فکر کنید، برای ما همیشه کلمه خدا با بالاترین حد قدرت و هوش همراه بوده است، و هم‌اکنون افرادی هوش مصنوعی را در مرحله‌ای بالاتر از انسان‌ها می‌دانند. حالا بیایید و تصور کنید که 2000 سال به آینده رفته‌اید و گروهی شما را مسئول کرده‌اند تا خدایان (هوش مصنوعی) را نابود کنید.

این بازی از همینجا شروع می‌شود: سه موجود عجیب و غریب و مرموز شما را مسئول نابود کردن خدایان می‌کنند. خوشبختانه در این راه به شما فرصت انتخابی می‌دهند تا سلاح و نحوه مبارزه خود را انتخاب کنید. شما می‌توانید یکی از پنج نوع شخصیت را برگزینید و به جنگ خدایان بروید. اما برخلاف بازی‌های چون God of War، این خدایان شبیه انسان یا خدایان اساطیری نیستند، بلکه هیولاهایی بافته‌شده در هوش مصنوعی هستند که کنترل این دنیا را به‌دست گرفته‌اند.

این بازی شما را به شدت به یاد Hades و حتی Devil May Cry می‌اندازد: گیم‌پلی سریع، خشن و کُمبوهای متنوع بازی شما را قطعا مجذوب خود خواهد کرد. شخصیت‌های متنوع بازی کُمبوهای خاص خود را دارند و شما می‌توانید با شمشیر، تیروکمان و سلاح‌های جالب دیگر به جنگ این خدایان و نیروهای آن‌ها بروید. یکی از چیزهایی که بازی Godbreakers را خاص می‌کند، باس‌فایت‌های زیبا و پیچیده آن است. بدون اسپویل‌کردن این نبردها باید بگوییم که شما به تمرکز و برنامه‌ریزی برای شکست‌دادن آن‌ها نیاز دارید.

یکی از ویژگی‌های خوب این بازی که قطعا در لذت‌بردن بیش‌تر از آن کمک خواهد کرد، بخش Co-Op یا چندنفره بازی است که تا 4 بازیکن را پشتیبانی می‌کند. شما می‌توانید با دوستان خود این بازی را تجربه کنید و کُمبوها و ترکیب‌های خود را با هم تنظیم کنید تا بتوانید باس‌فایت‌های دشوار و پیچیده بازی را نابود کنید. البته باید اعتراف کنیم که این بازی خیلی دشوار نیست و با کمی تمرین و تکرار می‌توانید بازی را به‌راحتی تمام کنید. البته بعد از تمام‌کردن بازی می‌توانید بازی را به‌شدت سفارشی‌سازی کنید تا دشوارتر و حتی جذاب‌تر شود.

حتی گرافیک بازی هم درگیر و گرفتار مسئله هوش مصنوعی و تکنولوژی و ماشینی‌شدن همه چیز است: شما در صحرایی زیبا هستید که پر از سیم و ماشین و رُبات است و در باغ گُلی به نبر دشمنان می‌روید که پر از ماشین‌های هوشمند و اتوماتیک است و باغبانی رباتی که مغزش توسط یک سیستم مرکزی کنترل می‌شود.

با وجود ماشینی‌بودن محیط‌های بازی، همه چیز خیره‌کننده و با جزئیات ساخته شده است. ذرات غبار در صحرا، جزئیات دشمنان و انیمیشن‌های حمله ربات‌ها همه به زیبایی بیش از حد طراحی شده‌اند. و به این خاطر که کُمبوها و ترکیب‌های متنوعی در بازی وجود دارند، هر کدام از آن‌ها منحصر به‌فرد هستند.

اما شاید هنوز ایده کلی‌ای از گیم‌پلی بازی نداشته باشید، پس به‌تر است که کمی به آن بپردازیم. همانطور که گفتیم Godbreakers در سبک Rogue-like است و شما با نابودکردن بعضی دشمنان بزرگ در مرحله‌ها و از بین‌بردن باس‌های بازی آپگریدهایی به‌صورت شانسی دریافت می‌کنید و باید بین یکی از دو گزینه یکی را انتخاب کنید. همانند بازی Folly of the Wizards که اخیرا نقد کردیم، این بازی هم 5 ویژگی اصلی دارد که هر کدام را می‌توانید با آیتم‌های مختلفی به‌تر کنید.

این پنج ویژگی قدرت جادویی، سرعت و عنصرهای دیگر شما را تحت تاثیر قرار می‌دهند و شما را با هر بار بازی کردن و با هر دست باختن و تجربه کسب کردن به‌تر و قوی‌تر خواهند کرد. همانند همه بازی‌های روگ‌لایک، با هربار باختن و مُردن، به شما امتیازهایی داده می‌شود که می‌توانید با آن شخصیت خود را قوی کنید.

شاید بتوان گفت که موسیقی بازی تنها بخشی از آن است که خیلی خاص نیست و متاسفانه سازندگان بازی در آن خیلی وسواس به خرج نداده‌اند. موسیقی متن و مرحله‌های Godbreakers خوب و جذاب هستند، ولی حرکت‌های دشمنان شما بسیار به‌یاد ماندنی نیستند. اما در این خصوص یک استثناء وجود دارد، که آن هم صداگذاری بازی است: شخصیت‌های بازی (به جز شخصیت اصلی که صامت است،) صداهای خاص و متفاوتی دارند که هر کدام با شخصیت خود جفت و جور هستند.

مثلا یکی از اولین باس‌های بازی که Uhr نام دارد و ظاهرا کتابخانه‌دار هوش مصنوعی بازی است، صدایی پُخته و مصمم همانند یک معلم مُسن ادبیات دبیرستان را دارد که چیزی به بازنشستگی‌اش نمانده‌ است! و یا یکی از آن سه شخصیت که شما را زنده کرده است، صدایی شبیه به یک جادوگر زن از داستان‌های هالووینی دارد.

در مجموع می‌توان گفت که بازی Godbreakers یکی از بهترین‌ عناوین Action Rogue-like است که تیم ما تا به‌حال تجربه کرده است. اگر به بازی‌هایی چون Hades علاقه دارید که در آن قابلیت تکرارپذیری، گیم‌پلی متنوع با کُمبوهای جذاب جزو ویژگی‌های اصلی بازی است، به شما پیشنهاد می‌کنیم که این بازی را امتحان کنید. البته برای تجربه‌ای جذاب‌تر بهتر است که این بازی را با دوستان خود به‌صورت Co-Op بازی کنید. عنوان Godbreakers از دید ما لایق امتیاز خوب است.

نقد و بررسی بازی Godbreakers روی PS5 و به  واسطه کد ارسالی ناشر انجام گرفته است.

هیچ صداگذاری قابل فهمی برای شخصیت‌های بازی صورت نگرفته و همه آنها به زبان عجیب و غریبی حرف می‌زنند که بیشتر شبیه حرف با دهان بسته انسان است. مشخص نیست بودجه تیم سازنده در حدی نبوده که حتی از چند نفر صداپیشه آماتور برای صداپیشگی استفاده ببرند، یا این سبک در نظرشان انقلابی و ساختارشکن بوده است. ولی علت هر چه که هست، حتی بزرگترین داستان‌ها هم بدون داشتن تنوع در نحوه روایت تبدیل به لالایی گوشخراش می‌شوند که تنها کابوس به چشم بازیکن می‌آورد.

جدا از قطع نشدن صدای راوی حتی به مدت یک دقیقه، Pacing روایت هم چندان جذاب نیست! در ابتدای شروع بازی کات‌سین از پیش رندر شده نمایش داده می‌شود و پس از آن و بعد از اینکه شخصیت خودتان را خلق کردید دوباره همان کات‌سین را بازی می‌کنید، ولی با کیفیت اصلی بازی! در اینجا می‌توان پرسید نقش آن کات‌سین با کیفیت ابتدایی چه بوده است؟

آیا سازندگان می‌خواستند فاصله کیفیت گرافیکی پایین بازی‌شان را حالت ایده‌آل را به نمایش بگذارند؟ پس از آن با چند دشمن درگیر می‌شوید تا سیستم مبارزه را آموزش ببینید. سپس به یک دو راهی می‌رسید که راه چپ نشان دهنده تاریکی است و راه سمت راست به سوی نور و وفاداری و امثال آن می‌رود.

شاید قصد سازندگان این بود که نشان دهند در بازی برای هر عمل نتیجه خیر و شر وجود دارد، ولی به صورت ضمنی و نه به نحوی که حواس شما را در حین روایت پرت کنند. ولی متاسفانه این اتفاقی نیست که در ادامه بازی می‌افتد و پری نور (خیر) و حشره تاریکی (شر) همواره جلوی دوربین بالا و پایین می‌پرند تا میزان گرایش شما به سمت روشنایی یا تاریکی را اعلام کنند.

بگذریم، درون‌مایه داستان بازی شاید با الهام از داستان «موش» اثر گونتر گراس نویسنده عجیب آلمانی باشد. در داستان موش دنیا به خاطر حماقت‌های انسان و عواقب نبرد اتمی نابود شده است و موش‌ها وارثان زمین شده‌اند. حتی در کتاب روایت در گفتگو بین راوی و ملکه موش‌ها دنبال می‌شود.

با برداشتن دو مولفه «راوی» و «موش» به سراغ Biomutant  می‌رویم. داستان از این قرار است که شما باید درخت زندگی را از نابودی نجات دهید (موضوعی نخ‌ما) و برای اینکار باید به چهار گوشه نقشه بازی رفته و هیولاهای بزرگی را شکست دهید که در حال جویدن ریشه‌های درخت هستند (اوج خلاقیت داستان‌نویس در اینجاست که قلعه شاهزاده Zelda را به درخت و چهار منبع تغذیه Calamity Ganon را به ریشه تغییر داده).

برای رسیدن به این هدف باید برای خود همراه پیدا کنید پس به سمت قلعه یکی از قبیله‌ها حرکت می‌کنید. توضیحاتی در مورد هر قبیله در گوش‌تان زمزمه می‌شود و پس از رسیدن به درب قلعه شما را به داخل می‌برند. رئیس قبلیه حرف‌هایی می‌زند و شما باید همان لحظه و بدون هیچ فرصت دیگری جواب آره یا نه بدهید.

همین جواب بدون هیچ شناختی از دنیای بازی و قبیله‌های دیگر روند پایان بازی را تعیین می‌کند! در اینجا شاهد به عاریه گرفته شدن عناصر بسیاری از بازی‌های موفق قبلی و حتی سریال‌های تلویزیونی هستیم که همگی در بدترین حالت به کار برده شده‌اند.

هنوز یک ساعت نشده شما می‌توانید پایان بازی را معلوم کنید. Biomutant در اکثر جنبه‌های روایی چنین شوک‌های بدساختی وارد می‌کند. همین بلاتکلیف بودن در به کار بردن عناصر روایت داستان و کم عمق و شکسته بسته بودن روایت آن، در کنار شخصیت‌های نچسب و سطحی پرونده داستان بازی را قمر در عقرب می‌کند. شاید بتوانید با این رویکرد عجیب کنار بیایید، ولی بدون شک لذت بردن از چنین روایتی نیاز به طبع و سلیقه دو چندان عجیب دارد.

با رسیدن به حساب چهار هیولای پخش شده در گوشه و کنار نقشه بازی و به تصرف دنیای بازی برای یک قبیله کار شما تمام می‌شود و باید با انتخاب‌های کم‌عمق دیگر داستان بازی را کمی هم پیش ببرید. اگر داستان شخصی قهرمان بازی شما را درگیر نکند، هیچ عنصر روایی دیگری اینکار را نخواهد کرد چون چرخه تکراری گیم‌پلی بازی بیشتر دهن‌کجی سازندگان به روند رو به رشد و پیشرفت‌های اخیر بازی‌های open world است.

در طول بازی شما با یک قبیله متحد می‌شوید و باید مناطق تحت کنترل و قلعه 3 قبیله دیگر را تصرف کنید. این قضیه شامل تصرف 3 قلعه کوچک و حمله به قلعه بزرگتر و اصلی می‌شود. روند این حمله و حماسه آنقدر تکراری است که بیشتر شبیه به یک شوخی تلخ به نظر می‌رسد.

تمامی دیالوگ‌ها و انیمیشن‌ها بدون کوچکترین تغییری برابر چشمان شما تکرار می‌شوند. هر قلعه فرعی متشکل از مبارزه با تعدادی معینی دشمن و حل کردن پاز‌های تکراری است که حتی چند ثانیه هم طول نمی‌کشند. در حمله نهایی به قلعه اصلی هم همین روند تکرار می‌شود و شما پس از انجام یک ماموریت «برو آن را بیاور» وارد قلعه می‌شوید، با چند دشمن درگیر می‌شوید و در آخر با رئیس قبیله دوئل می‌کنید: البته اشتباه نکنید همه این اتفاقات در بی‌روح‌ترین حالت ممکن اتفاق می‌افتد.

سیستم مبارزه بازی ترکیبی از چند سبک مختلف است. از یک طرف تنوع بالایی از اسلحه‌ها، قابلیت‌ها و حرکات رزمی در خود دارید که می‌تواند در طول بازی شما را سرگرم کند ولی در مقابل حتی اصلی‌ترین دشمنان هم با همان استراتژی تکراری قابل شکست دادن هستند.

با صرفنظر از چند Boss fight انگشت شمار بیشتر مبارزات بازی شامل شلیک از دور و ترکیب آن با همان تاکتیک‌های تکراری جواب پس داده می‌شود. بعضی اوقات هم باید با استفاده از وسایل نقلیه مختلف به جنگ غول‌ها بروید که تنوع خوبی اضافه می‌کند. جدا از این خود بازی برای تبلیغ قابلیت‌های مبارزه‌ای خود هیچ تلاشی نمی‌کند و دشمنان همگی با ضرباتی پایه قابل شکست دادن هستند. با اینکه تنوع طراحی دشمنان در حد خوبی قرار دارد ولی نیاز نیست سبک مبارزه خودتان را تغییر بدهید.

طراحی اسلحه‌های بازی و امکان شخصی‌سازی کاراکتر تنها نقطه قوت بدون بحث بازی است. همه تجهیزات و تسهیلات بازی با الهام از آت و آشغال‌های به جا مانده از نسل بشر ساخته شده‌اند. برای مثال شاید قوی‌ترین اسلحه بازی دسته بستنی چوبی و نوک تیز یک سوزن ته‌ گرد را داشته باشد.

ساخت و طراحی این اسلحه‌ها به صورت دستی انجام گرفته اما تنوع و تعدد بالای حالت تولید شده به صورت رویه‌ای را دارد (آنطوری که در Borderlands شاهد آن بودیم)، همین مساله از توجه سازندگان به حفظ تنوع در تجهیزات بازی دارد، اما حیف که همین نکته مثبت هم به شدت تحت تاثیر سایر کاستی‌های بازی قرار می‌گیرد.

دنیای Biomutant زیبا و چشم‌نواز است، اما همانند 99% هر بازی جدیدی که در سبک open world به بازار عرضه می‌شود، بی در و پیکر و بدون استفاده وسیع کار شده است. معدود عنوان‌هایی قادر هستند از تمامی مناطق گنجانده شده در نقشه وسیع خود استفاده ببرند و در هر واحد از نقشه بازیکن را به چالش بکشند.

مثالی متعالی از این قضیه The Legend of Zelda: Breath of the Wild است. نه تنها نقشه کل بازی یکی از بزرگترین نقشه‌های موجود در تاریخ بازی‌های open world به شمار می‌رود، بلکه همه جای آن پر از چالش، تکه‌های داستان، اتفاقات و در بدترین حالت مناظر چشم‌نواز کار شده است.

موضوعی که اکثر سازندگان در ایفای صحیح آن به مشکل بر‌ می‌خورند. عناوینی مثل Assassin’s Creed که با اتکا به تکنولوژی تولید محتوای رویه‌ای نقشه بازی را پر از دار و درخت و NPC می‌کنند تا نظایر سطح پایین‌تر مثل Biomutant که سعی می‌کنند دستی چنین محیط بزرگی را پر کنند، همگی در دمیدن روح به محیطی وسیع ناتوان هستند.

جدا از چند محیط بسته که توالی پازل و تجربه گیم‌پلی شسته رفته‌ای ارائه می‌کند، باقی مساحت بازی مرتعی برای وقت تلف کردن است و هیچ حس گردش و جستجوی و کاوشی برای بازیکن ایجاد نمی‌کند. قابلیت ارتقاء اسلحه‌ها و بالا بردن توانایی شخصیت قابل بازی هم در حد متوسطی قرار گرفته‌اند. برای ارتقاء تجهیزات ابتدا باید materialهای مختلفی را از زمین جمع کنید! تنوع این قبیل اقلام زیاد است و می‌تواند شما را سرگرم کند تا اسلحه دلخواه خود را تا حد نهایت قدرتمند کنید.

جدا از این قطعات نیرومندی که از جاهای مختلف پیدا می‌کنید هم قابل اتصال به تفنگ یا شمشیر هستند که نه تنها ظاهر بلکه قابلیت آن را نیز تغییر می‌دهند. تنوع و طراحی زره و موارد پوشیدنی هم زیاد است و توازن و یکپارچگی خوبی با محیط و منطق کلی دنیای بازی دارد: همانطور که گفته شد همه چیز درون‌مایه‌ای آخر الزمانی / فانتزی دارد و پس‌مانده‌های زندگی انسان تشکیل دهنده دارایی شخصیت‌های درون بازی است.

در بخش صداگذاری و موسیقی هم حرف چندانی برای گفتن باقی نمی‌ماند. با چشم پوشی از افتضاح صداپیشگی و روایت راوی، صداگذاری محیط در کما به سر می‌برد و برای خالی نماندن عریضه چند قطعه generic موسیقی هم پشت قباله Biomutant انداخته‌اند تا چند قدم از اولین بازی صامت قرن 21 فاصله بگیرد. به جز چند افکت صوتی بانمک (پرتاب شدن دشمنان به هوا از روی قارچ اتمی یا ترکاندن جوش ملتهب روی کله غول) چیزی برای گفتن یا شنیدن نیست.

از نظر فنی بازی حرف چندانی برای گفتن ندارد! در کنسول‌های نسل قبل باگ‌ها متعدد و افت فریم آزار دهنده است و اوضاع کنسول‌های نسل جدید و PC هم چندان تفاوتی ندارد. تمامی افکت‌های بصری در مبارزات حالت کارتونی دارند و جدا از بانمک بودن جلوه بصری – فنی خاصی را تداعی نمی‌کنند.

دیر لود شدن بافت‌ها لود نشدن انیمیشن‌ها، فقدان حرکات صورت و بدن در هنگام مکالمه، انیمیشن‌های زشت در حالت صحنه آهسته و روند تکراری هوش مصنوعی دشمنان همه چیز را برای فراموش شدن همه چیز در مورد این بازی مهیا می‌کند.

روی هم رفته همان ایده اصلی Biomutant بزرگترین دستاورد این عنوان به شمار می‌رود. ایده‌ی جالبی که با کم‌کاری و بی‌ذوقی سازندگان فراتر از یک تکرار مکررات و کلون بازی‌های بزرگتر فراتر نمی‌رود. بهتر است سازندگان به جای تقلید از رنگ چمن عناوینی افسانه‌ای، بیشتر به فکر عمق دادن به گیم‌پلی و روایت داستان خود باشند، شاید در اینصورت کمتر شاهد عناوین مضحک عجیب الخلقه‌ی جهش یافته به سمت پایینی چون Biomutant باشیم!

نقد و بررسی بازی Biomutant روی PS5 و بر اساس نسخه ارسالی ناشر انجام گرفته.

تغییرات در خدمت بازی

همانطور که گفته شد این عنوان با تغییراتی بنیادین نسبت به شماره‌های قبلی روبرو است. دوربین بازی اکنون به حالت ایزومتریک درآمده و بخش دونفره نیز به آن اضافه شده است. شاید در نگاه اول و با دیدن تبلیغات بازی اولین چیزی که به ذهنتان برسد، شباهت بسیار بالای آن به عنوان Diablo باشد، اما بعد از تجربه بازی خواهید دید که این شباهت صرفا بصری است، و این عنوان هنوز هم یه دارک‌سایدرز است!

داستان این بار به قبل از شماره اول و شروع آخرالزمان بازمی‌گردد. تحرکاتی مشکوک در جهنم دیده شده که می‌تواند به برهم خوردن تعادل دنیاها بی‌انجامد و در راس آن‌ها «لوسیفر» قرار دارد. شورا به «War» و «Strife» دستور می‌دهد تا پا به اعماق جهنم گذاشته و از راز این قضایا پرده برداشته و تعادل را حفظ کنند. شاید بتوان گفت بزرگترین نقطه ضعف سری دارکسایدرز داستان آن است.

داستان به همان اندازه که در شماره نخست بازی زیبا، پرهیجان و پر از رمز و راز آغاز شد، در شماره‌های بعدی به همان اندازه درجا زده و پیشرفت قابل لمسی را از خود نشان نداده است. هرچند در شماره سوم و در ساعت‌های پایانی، داستان کمی روبه جلو حرکت کرد، اما می‌توان گفت که کافی نبود. بهرحال سازنده این شماره که Airship Syndicate نام دارد، تصمیم گرفته با بازگشت به قبل از آخرالزمان، بهانه‌ای برای ساخت نسخه‌ای متفاوت از سری بدست گیرد که نتیجه کار شاید خیلی بهتر از چیزی شده که انتظارش را داشتیم!

همانطور که اشاره شد دوربین بازی بصورت ایزومتریک درآمده و حالا می‌توانید به همراه یکی از دوستانتان به تجربه بازی بپردازید. War و Strife دو برادر کاملا متفاوت از یکدیگر چه از منظر شخصیتی و چه از نظر گیم‌پلی هستند. War همانطور که پیشتر با اون آشنایی داریم، سواری جدی و تابع دستورات است.

اما در سوی دیگر Strife، دارای کاراکتری شوخ‌طبع و بزله‌گوست که دائما در حال زیر سوال بردن دستورات شورا است و به هر چیزی مشکوک است و سعی دارد که برادر خود را نیز به همین راه دعوت کند. ارتباط میان این دو نفر در طول بازی به شخصیت پردازی کمک بسازی می‌کند و شوخی‌هایی که از طرف Strife انجام می‌گیرد خنده بر لبانتان خواهد آورد. البته نباید از صداپیشگان خوب بازی نیز غافل شد که به این امر کمک کرده‌اند.

از منظر گیم‌پلی، War دقیقا همان کاراکتری است که در شماره اول بازی دیده بودیم. ضربات سهمگین و مبارزات نزدیک مشخصه اوست. حتی کمبوهای او دقیقا از شماره اول بازی به اینجا منتقل شده و در کنار آن‌ها جادوهای جدیدی نیز به لیست ضرباتش اضافه شده است. بازی همچنان یک Hack & Slash به تمام عیار است و فقط اینبار از دید بالاتری باید کاراکترتان را کنترل کنید.

بیشتر جادوها را نیز توسط Vulgrim مشهور می‌توانید بدست آورید و حالا او یک دستیار نیز در کنارش دارد که ضربات جدیدی را برایتان آزاد خواهد کرد. بخش ارتقای سطح نیز در بازی وجود دارد که برای خود پازلی است! بدین صورت که بصورت شانسی آیتم‌هایی را از دشمنان خواهید گرفت که Creature Core نام دارند و باید با جایگذاری صحیح این آیتم‌ها در بخش مورد نظر، سطح قدرت کاراکترتان را بالا ببرید.

هرچقدر این کاررا با هماهنگی انجام دهید، سطح کاراکترتان با سرعت بیشتری ارتقا خواهد یافت. در ابتدا این بخش شاید کمی برای بازیکنان گنگ به نظر برسد اما رفته‌رفته با سیستم آن بیشتر آشنا خواهید شد. در ابتدای این نوشته اشاره کردیم که شاید فکر کنید با کلونی از دیابلو طرف هستید، اما بعد از تجربه بازی متوجه خواهید شد که هنوز هم روح سری اصلی دارک‌سایدرز (شماره سوم را فاکتور می‌گیریم!) در این عنوان وجود دارد و تغییرات صرفا به ایزومتریک شدن دوربین خلاصه می‌شود.

در طرف دیگر Strife به واسطه داشتن سلاح گرم، مبارزات را از فاصله دور دنبال می‌کند و اگر بصورت دو نفره به انجام بازی بپردازید، شخصی که این کاراکتر را انتخاب می‌کند، حکم پشتیبانی را خواهد داشت. او با استفاده از سلاح‌های دور زن جان دشمنان را به حداقل رسانده و War که همیشه در میان دشمنان است، سریعا می‌تواند با ضربات تمام کننده کار آن‌ها تمام کند.

البته ناگفته نماند که این سیستم، وقتی بصورت دو نفره بازی را انجام دهید به کمکتان خواهد آمد و در بخش تک نفره شما در آن‌لحظه فقط با یکی از دو برادر می‌توانید مبارزه و دائما باید بین آن‌ها سوویچ کنید. بخش دو نفره هم بصورت آنلاین و هم بصورت Local قابل انجام است اما بهتر بود که در این حالت تصویر بصورت Split Screen جدا نمی‌شد. شاید این کار نیز به خاطر آن انجام شده که هر یک از دو برادر بصورت جداگانه می‌توانند در محیط چرخ بزنند، که در ادامه به آن نیز اشاره خواهیم کرد.

معماهای جهنمی

در کنار مبارزات شیرینی که بازی به شما اهدا می‌کند، طراحی مراحل و وسعت آن‌ها نیز به این لذت افزوده می‌شود. با اینکه این عنوان بصورت مرحله‌ای طراحی شده اما هریک از مراحل دارای محیطی بسیار بزرگ هستند که می‌توانید به راحتی در آن‌ها به گشت و گذار پرداخته و به یافتن Collectableها و سنگ‌های ارتقا مشغول شوید.

البته برای یافتن تمامی این آیتم‌ها هراز چندگاهی باید به مغزتان فشار بیاورید و از معماهایی که سازندگان برایتان تهیه کرده‌اند عبور کنید. هر یک از دو برادر در کنار قابلیت‌های متفاوت مبارزه، تکنیک‌های جدیدی در طول سفر خود یاد خواهند گرفت که معماهای موجود، به واسطه این قابلیت‌ها حل خواهند شد. برای مثال War می‌تواند با استفاده از بومرنگ خود مشعل‌ها را روشن کند و Strife می‌تواند در مکان‌های خاصی پورتال بزند.

نکته جالب اینکه اگر بازی را به صورت دو نفره انجام دهید، دنیایی که در آن قرار دارید، دچار تغییرات کوچکی می‌شود که بستر را برای حل مهماها بصورت دو نفره مهیا می‌کند. بدین صورت در بعضی از مناطق، برای حل مهماها باید حتما با یار خود هماهنگ شده و بصورت صوتی از حال همدیگر خبر داشته باشید، زیرا دکمه‌ای که شما فشار خواهید داد، در سوی دیگر دری را باز خوهد کرد که فقط یارتان قادر به دیدنش هست و از کادر تصویر شما خارج است.

در این چنین موقعیت‌هایی می‌توان به منطق Split Screen که بالاتر اشاره کردیم پی برد! حل این معماها به جرئت برایمان به یکی از بهترین بخش‌های گیم‌پلی تبدیل شد و آرزو می‌کردیم که ایکاش کمی بیشتر از این بخش را می‌توانستیم تجربه کنیم. تنها موردی که در گیم‌پلی گاها برایمان آزاردهنده بود، باگ‌هایی است که گاه‌و‌ناگاه برایمان اتفاق می‌افتاد.

برای انجام بعضی از کارها مثل بازکردن صندوقچه‌هایی خاص، بازی به هردو سوار نیاز دارد؛ در حالت آنلاین گاه اتفاق می‌افتاد که بعد از باز کردن صندوقچه، یکی از بازیکنان دچار باگ شده و دست از سر صندوق برنمی‌دارد و خشکش می‌زند. در این حالت چاره‌ای بجز خروج از بازی و شروع دوباره آن نداشتیم!

لذت موسیقی!

از نظر گرافیکی این عنوان شمارا راضی نگه خواهد داشت. هرچند به طرز عجیبی فریم‌ بازی برروی کنسول‌ها  (حداقل کنسول‌های پایه) برروی 30 قفل شده است و گاها افت‌های نامحسوسی را شاهد هستیم، اما ویترینی از بهترین افکت‌ها و شلوغی‌ها را برایتان به ارمغان خواهد آورد.

یکی از بخش‌هایی که بشدت نظرمان را جلب کرد، موسیقی فوق‌‌العاده این عنوان است. درست است که تقریبا تمامی شماره‌های بازی از موسیقی خوبی برخوردار بودند اما به نظر نگارنده این نسخه یک سروگردن از دیگر شماره‌ها بالاتر قرار می‌گیرد. از همان ابتدا و ورود به منوی بازی، شما مسخ موسیقی زیبا و شاهکار آن خواهید شد، و البته شاید این نیز دلیل دارد!

جالب است بدانید که شخصی که کار موسیقی این عنوان را برعهده داشته کسی نیست جز، Gareth Coker موسیقی‌ساز مشهوری که پیشتر کار موسیقی هر دو عنوان Ori را در کارنامه دارد! در یک کلام موسیقی این عنوان نمره کاملی را از هر جهت می‌تواند بگیرد! کافی است تجربه مبارزه با یکی از باس فایت‌های بازی برروی اسب را، به همراه موسیقی اپیکی که در زمینه نواخته می‌شود، داشته باشید تا به این گفته پی ببرید.

کلام آخر

بعد از تجربه شماره سوم بازی که با مشکلات فراوانی روبرو بود و احساس دوگانگی برایمان ایجاد کرد، تجربه این عنوان برایمان لذت بخش بود. تجربه‌ای که ما را به ریشه‌های این سری بازگرداند و یادو خاطرات شماره‌های نخست را برایمان تداعی می‌کرد. راهی که شرکت Airship Syndicate برای این عنوان در پیش گرفت به جرئت می‌توان گفت نتیجه داده و حالا با عنوانی واقعی از یک دارک‌سایدرز طرف هستیم.

لذت بخش دو نفره در کنار حل معماهای گوناگون و مبارزات متنوع و محتویات کافی، و صد البته موسیقی فوق‌العاده، بسته‌ای کامل را برایمان به ارمغان آورده که می‌تواند ساعت‌های زیادی ما را به پایش بنشاند. پس اگر امکانش برایتان مهیا است، در این روزهای سخت که در خانه نشسته‌اید، می‌توانید با تهیه این عنوان به همراه یکی از دوستان یا اعضای خانواده، از ساعت‌ها Hack & Slash و حل معما لذت ببرید.

نقد و بررسی Darksiders Genesis روی PS4 و بر اساس نسخه ارسالی سازندگان انجام گرفته.

]]> https://vgmag.ir/reviews/darksiders-genesis-review/feed/ 0 https://vgmag.ir/30-minutes/%d9%86%db%8c%d9%85-%d8%b3%d8%a7%d8%b9%d8%aa-%da%af%db%8c%d9%85-%d9%be%d9%84%db%8c-%d8%a8%d8%a7%d8%b2%db%8c-astral-chain-%d9%88%db%8c-%d8%ac%db%8c-%d9%85%da%af/ https://vgmag.ir/30-minutes/%d9%86%db%8c%d9%85-%d8%b3%d8%a7%d8%b9%d8%aa-%da%af%db%8c%d9%85-%d9%be%d9%84%db%8c-%d8%a8%d8%a7%d8%b2%db%8c-astral-chain-%d9%88%db%8c-%d8%ac%db%8c-%d9%85%da%af/#comments Fri, 13 Sep 2019 17:42:56 +0000 https://vgmag.ir/?p=103329

حدود دو هفته از عرضه بازی اکشن و هک اسلش Astral Cain می گذرد و این بازی بسیار جذاب تا به اینجا با نمره متای 88 از 77 نقد خود نمایی میکند. این بازی توسط PlatinumGames ساخته و منتشر شده و جزو یکی از بهترین بازیهای امسال این ناشر و بازی ساز ژاپنی‌ست.

کارگردان این بازی Takahisa Taura ست که مدیر گروه طراحی بازی Nier: Automata بوده در ساخت این بازی بسیار بسیار موفق عمل کرده. همچنین نکته جالب ساخت این بازی نظارت کامل Hideki Kamiya بر پروژه ساخت این بازیست. کسی که وی را با خلق سری بازی های Bayonetta و Devil May Cry می شناسیم.

شما در بازی Astral Chain نقش نیروی پلیسی را بر عهده دارید که باید با نیروهایی که از بعدی دیگر وارد دنیای ما شده اند مبارزه کنید و در این راه با استفاده از یک همراه که در ابتدای بازی با شما همراه می شود، پیش می روید. Astral Chain یک بازی action-adventure game است و متاسفانه به صورت کاملا اختصاصی برای Nintendo Switch عرضه شده. نیم ساعت و کمی بیشتر از نیم ساعت از گیم پلی این بازی را برای شما آماده کرده ایم تا با این بازی آشنا شوید و البته کمی حسرت بخورید که چرا این بازی برای پلتفرمهای دیگر در دسترس نیست.

در یوتیوب ببینید

در نماشا ببینید

دانلود 1080

دانلود 720

دانلود 360

بالاخره بعد از مدتها و بعد از چندین بار تاخیر بازی Children of Morta به بازار عرضه شد. این بازی سوم سپتامبر یعنی دوازدهم شهریور ماه عرضه شد. و البته با استقبال خوب منتقدین نیز روبرو شده. نمره متای این بازی تا به اینجا 84 شده که از تعداد 18 نقد برای این بازی به دست آمده است.(تا لحظه نگارش این متن) با تهیه این بازی،ما نیم ساعت گیم پلی بازی Children of Morta را برای شما عزیزان بازی کرده ایم تا با این بازی و محیط آن بیشتر آشنا شوید. البته طبق معمول این گیم پلی بیشتر از نیم ساعت است و حدود 40 دقیقه از این بازی را برای شما نمایش داده ایم.

بازی Children of Morta ساخته استودیوی Dead Mage یا همان فن افزار است که سالهاست با بازی گرشاسب و Shadow Blade آن را می شناسیم و این بار با عرضه این بازی مطمئن شدیم که دیگر یک استودیو در حد و اندازه های جهانی شده اند. این بازی Action-RPG با گرافیک پیکسلی خودش طرفداران بسیاری از ابتدای ساخت پیدا کرده بود و بعد از عرضه نیز با بازخورد خوب منتقدین روبرو شده است. Children of Morta یا فرزندان مورتا برای کنسولهای PS4 و Nintendo Switch منتشر شده و روی PC نیز از طریق استیم در دسترس است. همراه وی جی مگ باشید با نیم ساعت از گیم پلی بازی Children of Morta.

در یوتیوب تماشا کنید

دانلود 1080

دانلود 720

دانلود 360

وی جی مگ: 18 دقیقه از گیم پلی بازی Marvel’s Avengers که قبلا به اسم Avengers Project شناخته می شد در گیمزکام 2019 نمایش داده شد که می توانید آن را در ادامه مشاهده کنید.

این بازی action-adventure توسط Crystal Dynamics و Eidos Montréal در حال توسعه و ساخت است و توسط Square Enix نیز منتشر می شود. همانطور که احتمالا می دانید این بازی بر اساس کامیک بوکهای Marvel ساخته می شود و گروهی از قهرمانان دنیای مارول در آن حضور دارند که بنام انتقام جویان یا Avengers شناخته می شوند.

این بازی قرار است برای  Microsoft Windows و PlayStation 4 و Xbox One منتشر شود و همچنین برای سرویس استریم Google Stadia نیز در دسترس خواهد بود. پانزدهم ماه May سال 2020 تاریخی ست که برای عرضه این بازی در نظر گرفته شده یعنی دقیقا بیست و ششم اردیبهشت سال 1399.

حدود 18 دقیقه از گیم پلی این بازی را مشاهد کنید و نظرتان را در باره این بازی با ما در میان بگذارید.

وی جی مگ: این بازی قرار است برای تابستان پیش رو عرضه شود ولی تاریخ دقیق عرضه آن اعلام نشده. از همین رو سازندگان این بازی در استیم به مدت 72 ساعت دموی بازی را به صورت رایگان قرار داده اند تا با انجام قسمتهایی از این بازی، با آن بیشتر آشنا شوید. تا 22 June می توانید Children of Morta را رایگان تجربه کنید و از آن لذن ببرید.

همچنین تا قبل از 28 آگوست یعنی حدودا دو ماه دیگر می توانید این بازی را از Steam با 10 درصد تخفیف پیش خرید کنید. با توجه به تاریخ پایان تخفیف 10 درصدی به نظر می رسد این بازی در شهریور ماه عرضه شود. البته از طرف سازندگان هیچ تاریخ دقیقی اعلام نشده ولی صفحه فروش این بازی در استیم این اطلاعات را به ما می دهد.

سبک بازیهای Action RPG همیشه طرفداران خاص خودش را داشته است. سبکی درگیر کننده برای گیمرها که آنها را ساعتها در گیر داستان بازی و پیدا کردن کوئست ها و ساید کوئستها می کند. در ویدئوی پیش رو به یکی از بازهای جدید ی که این روزها منتشر شده است پرداخته ایم. بازی Ashen که هنوز یک ماه از عرضه آن نگذشته است. همراه وی جی مگ باشید با نیم ساعت از Ashen Gameplay.

بازی Ashen همانطور گه گفته شد در سبک action role-playing ساخته شده. این بازی توسط شرکت بازی سازی A44 و ناشر آن Annapurna Interactive است که وظیفه نشر بازی Journey برای Windows نیز بر عهده این ناشر است. Ashen با گرافیک Cel-Shade خودش شاید تفاوتی را با بازهای هم سبک ایجاد کند و این یکی از نکات جالب این بازیست.

این بازی فعلا برای Windows و XBOX one منتشر شده و خبری برای پلتفرمهای دیگر شنیده نمیشود. بازی Ashen با متای 82 روی PC نمره قابل قبولی گرفته است و به نظر می رسد به خوبی نظر منتقدان را به خودش جلب کرده. تیم وی جی مگ نیم ساعت از گیم پلی این بازی را برای شما آماده کرده است تا اگر مایل به انجام بازیهای RPG خصوصا سری Souls هستید به این بازی هم نگاهی انداخته باشید.

دانلود

در یوتیوب تماشا کنید

بازی Code Vein یک بازی Action-RPG ست که در تاریخ نامشخصی در 2018 عرضه می شود و هنوز تاریخ عرضه دقیق این بازی مشخص نشده. این بازی برای PS4 و PC و XBOX One عرضه می شود و فقط شامل بخش Single Player است. همراه وی جی مگ باشید.

دانلود

تریلری از گیم پلی Code Vein

آخرین تریلر از این بازی می توانید مشاهده کنید.

تریلر بازی Nier:Automata