به گزارش وی جی مگ، قسمت سوم و آخر بسته مذکور در تاریخ 16 جولای (25 تیر) منتشر می‌شود و Judgment of Atlantis نام دارد. اولین اسکرین‌شات نیز از آن منتشر شده که در بالا مشاهده می‌کنید. به نظر می‌رسد در این قسمت سرانجام گیمر با سرنوشت منطقه گمشده مواجه خواهد شد. به استثنای ماموریت‌های جانبی Lost Tales of Greece و احتمالا بخش Discovery Mode، ظاهرا Judgment of Atlantis آخرین محتوای عمده‌ای است که برای بازی عرضه خواهد شد.

عنوان Assassin’s Creed Odyssey برای Xbox One، PS4 و PC در دسترس بوده و در نوامبر سال جاری نیز برای سرویس Stadia عرضه می‌شود.

منبع

به گزارش وی جی مگ، باید توجه داشت در صورتی که کنترل بازی‌ها پر از لگ و مشکل باشد مهم نیست کاربر به چه ابر کامپیوتری از گوگل متصل می‌شود. تیم دیجیتال فاندری در رویداد GDC حضور داشته و جدیدترین نسخه از Stadia را مورد تست و ارزیابی قرار داده است. نتایج حاصل شده اگرچه مطلقا عالی نبودند اما می‌توان آن‌ها را رضایت‌بخش قلمداد کرد. دیجیتال فاندری بازی Assassin’s Creed Odyssey را با رزلوشن 1080p و 30 فریم بر ثانیه با استفاده از Wi-fi و اتصال اینترنت 200 مگابیت بر ثانیه احرا کرد و نتیجه برابر با اینپوت لگ 166 میلی ثانیه‌ای بود.

سپس همین بازی با اتصال اینترنت 15 مگابیت بر ثانیه امتحان شد و این بار نتیجه به دست آمده برابر با تاخیر 188 میلی ثانیه‌ای بود. برای مقایسه نسخه Xbox One X بازی Assassin’s Creed Odyssey تاخیر 145 ثانیه‌ای و PC های پرقدرت تاخیر اینپوت لگ 79 ثانیه‌ای دارند. اگرچه عملکرد سرویس Stadia به مانند یک سخت‌افزار ثابت نیست اما تفاوت قابل توجهی نیز در این میان وجود ندارد. حتی بسیاری از افراد هنگام تحربه آثار کندتری هم‌چون Assassin’s Creed Odyssey متوجه این قضیه نخواهند شد. با این حال میزان این تاخیر در بازی‌هایی که نیازمند دقت فراوانی هستند مسئله مهمی محسوب می‌شود. بازی‌های فایتینگ و یا شوتر تاخیر زیر 100 میلی ثانیه نیاز دارند و حتی ایده‌آل آن‌ها نیز زیر 50 میلی ثانیه در نظر گرفته می‌شود. عرضه بازی Doom Eternal سنگ محک مهمی برای پلتفرم استریم ابری گوگل محسوب می‌شود.

در خصوص کیفیت تصویر نیز تیم دیجیتال فاندری اشاره کرد در بازی AC Odyssey هنگامی که با صحنه‌های شلوغ و حاوی اکشن سنگین مواجه می‌شویم جزئیات به طور قابل توجهی کاهش پیدا کرده و بازی مصنوعی جلوه می‌کند. این مسئله ناشی از اشکال انکودر ویدئویی گوگل می‌شود و زمانی بیشتر دردسرساز می‌شود که بازی‌ها به صورت 60 فریم بر ثانیه اجرا می‌شوند. با تمامی این موارد دیجیتال فاندری به Stadia خوش‎‌بین بوده و آن را بهترین تجربه استریم تاکنون خوانده است. اگرچه هم‌چنان مشکلات زیادی در این سیستم وجود دارند که باید به آن‌ها رسیدگی شود.

به گزارش وی جی مگ، شرکت Ubisoft اعلام کرد در ماه جاری قابلیت New Game Plus به Assassin’s Creed Odyssey اضافه می‌شود. قابلیتی که به پلیرها اجازه می‌دهد بازی را از ابتدا آغاز کند در حالی که تمامی پیشرفت‌ها و آیتم‌هایی که در دور اول بازی به دست آورده را همراه خود خواهد داشت. ناگفته نماند در این حالت همواره بازی سخت‌تر از دور اول می‌شود.

کمپانی Ubisoft در حالی که تاریخ انتشار این قابلیت را به صورت دقیق اعلام نکرد اما وعده داد هفته آینده جزئیات بیشتری از آن منتشر می‌شود. بنابراین پلیرها برای تجربه مجدد Assassin’s Creed Odyssey در حالت New Game Plus مجبور نخواهند بود مدت زمان زیادی منتظر بمانند. اثر مورد بحث برای سه پلتفرم Xbox One، PS4 و PC در دسترس قرار دارد.

به گزارش وی جی مگ، بازی Assassin’s Creed 3 Remastered در تاریخ 29 مارچ 2019 (9 فروردین 98) برای Xbox One، PS4 و PC منتشر می‌شود. این نسخه روی پلتفرم‌های مذکور از رزلوشن 4K و قابلیت HDR پشتیبانی می‌کند و برای جزئیات بیشتر در رزلوشن بالا از انجین گرافیکی جدیدی استفاده شده که کیفیت بصری بازی را ارتقا می‌بخشد. هم‌چنین گیم‌پلی بازی هم در این نسخه ریمستر شده بهبود پیدا کرده است.

عنوان Assassin’s Creed 3 در سال 2012 برای پلتفرم Xbox 360 و PS3 و البته PC عرضه شده بود. داستان آن در قرن هیجدهم روایتگر انقلاب آمریکا بوده و پلیر در نقش شخصیتی به نام Connor قرار می‌گرفت.

به گزارش وی جی مگ، این لیست نشان می‌دهد باندل نام‌برده 35 دلار قیمت داشته و شامل دو بازی Assassin’s Creed 3 و ریمستری از Assassin’s Creed 3: Liberation می‌شود. اثری که نخستین بار برای کنسول دستی PS VITA منتشر شده بود. Assassin’s Creed Collection برای Switch اولین بار توسط کاربری در وبسایت Reddit کشف و به اشتراک گذاشته شد. اگرچه لیست لو رفته واقعی به نظر می‌رسد اما شاید تاریخ عرضه عنوان شده تنها برای پر کردن اطلاعات باشد.

پیش از این در سال 2018 به طور رسمی اعلام شده بود افرادی که سیزن‌پس بازی Assassin’s Creed Odyssey را خریداری کنند به نسخه ریمستر شده دو بازی مذکور در بالا دسترسی پیدا می‌کنند. جزئیات بیان می‌داشتند این نسخه شامل مدل‌سازی جدید برای شخصیت‌ها، بافت‌های بهتر و سیستم نورپردازی بهبود یافته می‌شود. براساس اطلاعات منتشر شده قرار بود در ماه مارچ بسته مورد بحث برای افرادی که سیزن‌پس بازی Odyssey را تهیه کردند در دسترس قرار بگیرد.

با این حال کالکشن مذکور در ابتدا تنها برای سه پلتفرم Xbox One، PS4 و PC معرفی شده بود و اکنون لیست‌ لو رفته خبر از عرضه بازی برای کنسول Nintendo Switch به مدت یک ماه زودتر می‌دهد. گفته می‌شود اطلاعات بیشتر با نزدیک شدن به زمان عرضه کالکشن در اختیار گذاشته خواهد شد و شاید تا آن موقع نسخه مربوط به Switch هم به صورت رسمی توسط Ubisoft رونمایی شود.

وی جی مگ: شرکت Ubisoft اولین بسته قابل دانلود بازی Assassin’s Creed Odyssey تحت عنوان Legacy of the First Blade را معرفی کرد که قرار است در تاریخ 4 دسامبر 2018 (13 آذر) عرضه شود.

به گزارش وی جی مگ، این بسته الحاقی به صورت اپیزودیک عرضه خواهد شد و به جای آن که تمامی محتویات آن به یک باره انتشار یابد به سه قسمت تبدیل شده و از پاییز تا بهار 2019 در هر شش هفته یک اپیزود از آن در دسترس قرار می‌گیرد. پس از تکمیل انتشار اولین بسته قابل دانلود بازی Assassin’s Creed Odyssey نوبت به دومین بسته آن با نام The Fate of Atlantis با اپیزودهای جدیدش خواهد رسید.

اولین اپیزود از بسته Legacy of the First Blade با عنوان Hunted نامیده می‌شود. دومین و سومین اپیزودها نیز به ترتیب با نام Shadow Heritage و Bloodline خوانده می‌شوند. این بسته روی شخصیت Darius در بازه زمانی 464 الی 431 BCE تمرکز می‌کند. اولین کسی که از Wrist Blade استفاده کرد و قربانی او هم اولین خشایار شاه از ایران بود.

علاه‌بر محتویات بسته‌های الحاقی، افرادی که سیزن‌پس بازی را خریداری کردند به صورت روزانه به Oikos of the Olympains که یک فروشنده ویژه آیتم‌های Epic و Legendary است دسترسی پیدا می‌کنند. در دسترس قرار گرفتن مزدوران و کشتی‌ها به صورت هفتگی و هم‌چنین عرضه ریمستر بازی Assassin’s Creed 3 در سال آینده از دیگر محتویات سیزن‌پس است.

دانلود با کیفیت 1080p

به گزارش وی جی مگ، از آن جایی که بازی نام‌برده درست در بازه زمانی اشاره شده منتشر شد در حال حاضر اطلاعات درست و دقیقی از آن در دست نیست اما Ubisoft اعلام کرده که 45 درصد فروش بازی Assassin’s Creed Odyssey به بازار دیجیتال مربوط می‌شود که این میزان، افزایش ده درصدی را به نسبت بازی Assassin’s Creed Origins نشان می‌دهد.

از دیگر موارد ذکر شده در گزارش مالی این شرکت باید به ثبت 40 میلیون پلیر برای بازی Rainbow Six Siege اشاره شود. بازی For Honor هم به 15 میلیون پلیر دست پیدا کرده است. از نظر درآمد خالص نیز درآمد خالص شرکت Ubisoft در سه‌ماهه دوم سال مالی جاری 365 میلیون یورر برابر با 414 میلیون دلار بوده است. مجموع فروش آن‌ها هم 367 میلیون یورو برابر 416 میلیون دلار اعلام شده.

کمپانی فرانسوی Ubisoft پیش از این اعلام کرده بود برنامه دارد تا سه بازی The Crew 2، Assassin’s Creed Odyssey و The Division 2 تا انتهای سال مالی 2019 مجموعا 19 میلیون واحد به فروش برساند. با توجه به اینکه The Division 2 در ماه مارچ 2019 یعنی دقیقا همزمان با به اتمام رسیدن سال مالی عرضه می‌شود، دست پیدا کردن به هدف مورد نظر کمی دور از انتظار به نظر می‌رسد.

اما هر چه به جلو رفتیم، مجموعه Assassin’s Creed  از هویت و تعریف واقعی و اساسی خود فاصله گرفت و دور شد.  نکته‌ی جالب در مورد هر نسخه‌ی جدید از سری Assassin’s Creed این است که هر کدام از آنها، دروازه‌ی جدیدی را از شناخت ما نسبت به کمپانی یوبی‌سافت باز می‌کند و نشان می‌دهد که واقعا با چه کسانی طرف هستیم. شاید تا دیروز با خود می‌گفتم که جست و خیز یوبی‌سافت در تاریخ، تولید پرشتاب بازی‌های AC و مشکلات عدیده‌ی فنی و محتوایی، از روی حماقت و نادانی دست‌اندرکاران کمپانی هست، اما حالا به یوبی‌سافت تبریک می‌گویم و تحسینش می‌کنم. آفرین می‌گویم به خاطر اینکه به خوبی می‌داند چطور با تغییر ظواهر بازی، اضافه کردن یا در واقع، قرض گرفتن ویژگی‌های سایر بازی‌های نسبتا هم سبک و سیاق و گنجاندن آنها در کنار هم، بسته‌ای به مخاطبانش ارائه کند که حکم غذای آماده درجه سه اما در بسته‌بندی شکیل دارد. جدیدترین پکیجی که برای ما آماده شده، آدیسه نام دارد.

Assassin’s Creed: Odyssey را می‌توان از چندین و چند جهت مورد انتقاد قرار داد. اگر از بعد داستانی و موضوعی بخواهیم بازی را بررسی کنیم، کاملا با روایتی رو به رو هستیم که کمترین ارتباط روحی را با مجموعه برقرار می‌کند. نه خبری از هیدن بلید‌های معروف سری هست، نه اتمسفر و ذات بازی، یک اثر مخفی‌کاری به سبک Assassin’s Creed را القا می‌کند. برعکس، آدیسه شما را به یونان باستان می‌برد، ۴۰۰ سال قبل‌تر از رویدادهای Origins و درست در جایی که آتش اختلافات داخلی یونان در جنگی با نام پلوپونز بین آتنی‌ها و اسپارتان‌‌ها شعله‌ور شده و از سمت دیگر، امپراطوری بزرگ هخامنشی در ایران، سایه‌ی نابودی و مرگ را روی سرزمین یونان پهن کرده است. چنین برهه‌ی زمانی، این تنظیمات تاریخی بی‌نظیر و این حساسیت قابل لمس، بسیار هیجان‌انگیز است و فقط تعریف لفظی آن، شور خاصی در مخاطب به وجود می‌آورد.

اما تعامل ما با این دنیا چگونه خواهد بود؟ چگونه روح سری Assassin’s Creed می‌تواند با چنین دوره‌ی تاریخی، همخوانی داشته باشد؟ یوبی‌سافت برای توجیح خود، گروهی را به نام kosmos معرفی می‌کند که به نحوی، اجداد تمپلارها محسوب می‌شوند و با در اختیار داشتن آرتیفکت، یونان را از پشت پرده کنترل می‌کنند و تاریخ را به گونه‌ای می‌نویسند که مد نظر دارند. اما تجربه‌ی آدیسه و حتی اوریجینز این را به ما ثابت می‌کند که چنین تعاریف و به میان آوردن چنین گروه‌هایی، صرفا برای حفظ مویرگی ارتباط با نام Assassin’s Creed  است و آن‌قدر کم عمق هستند که نه برای مخاطبانش تئوری‌سازی می‌کند، نه کسی اهمیت می‌دهد که اصلا قضیه از چه قرار است! یوبی‌سافت از سری AC به عنوان یک پارک فرهنگی تاریخی استفاده می‌کند که مدام ویترینش را با توجه به تمدن‌ها و رویدادهای مختلف طی هزاران سال، تغییر می‌دهد و مخاطب هم به تماشای آن می‌پردازد، بدون اینکه دیگر بخواهد در مورد ریشه‌ها و داستان‌های بازی کند و کاو کند.

رک باشیم، آدیسه یک بازی عقب افتاده و یک بار مصرف است. عقب افتاده از این حیث که موتور گرافیکی آن نزدیک به ۶ سال است تغییر نکرده و مدام برای هر نسخه بهبود داده می‌شود. بهبودی که حال در سال ۲۰۱۸ میلادی، برای یک مگافرانچایزی مانند Assassin’s Creed  افت محسوب می‌شود و مشکلات عدیده‌اش می‌تواند تا مغز استخوان‌تان را به درد بیاورد. یوبی‌سافت برای خاص جلوه دادن آدیسه، به بازی‌های زیادی چنگ انداخته تا ویژگی‌های‌شان را روی اثر خود سوار کند. شیوه‌ی ارائه‌ی کوئست‌های فرعی، کم شباهت به سری ویچر نیست، اما نشان می‌دهد که تقلیدی کورکورانه و بی‌برنامه است. از طرفی، بزرگ کردن المان نقش آفرینی، نکته‌ی دیگری است که یوبی‌سافت خیلی سفت و سخت روی آن مانور داده و اگر از حق نگذریم، در برخی مواقع مخاطب را می‌تواند به چالش بکشد و جذابیت نسبی ایجاد کند. انتخاب دیالوگ‌ در گفتگوها، مسیر داستان را تا حدی تغییر می‌دهد که این امر در نهایت به پایانی بر اساس انتخاب‌های شخصیت سوق داده می‌شود.

اما همه‌ی این عوامل وقتی لذت‌بخش خواهند بود که در اجرا، کم‌نقص عمل کند. موتور گرافیکی بازی که نسخه‌ی دوم آنویل هست، ۶ سال از عمر پایه‌ای‌اش می‌گذرد. راحت بگویم، دیگر از آن حرکت‌های پر سرعت پارکور مانند بین شاخ و برگ درختان و پشت‌بام‌های خانه‌ها، یا دویدن در خیابان‌ها فاصله بگیرید. آدیسه می‌تواند به راحتی لقب بدقلق‌ترین شیوه حرکت شخصیت اصلی در تاریخ مجموعه Assassin’s Creed را یدک بکشد. انیمیشن شخصیت بازی، NPCها، حیوانات، همه و همه به ساده‌ترین شکل ممکن طراحی شده‌اند. به جرات می‌توان گفت جزئیات اسب‌های قسمت نخست سری Red Dead Redemption که ۸ سال پیش برای کنسول‌های نسل هفتمی منتشر شد، به مراتب بیشتر و طبیعی‌تر از هر آن چیزی هست که در اودیسی شاهدش هستیم.

راحت دویدن از بین سنگ و صخره یا سازه‌ها در Assassin’s Creed Odyssey  دیگر معنی ندارد. کاراکتر نمی‌تواند درست تشخیص دهد که شما دقیقا به کدام سمت می‌خواهید بروید، یا اگر بد‌شانس باشید، گیر باگ‌ها و گلیچ‌های مرگبار بازی می‌افتید. در سنگ گیر می‌کنید، رو هوا شنا می‌کنید، اسب‌تان پرواز می‌کند، به داخل زمین فرو می‌روید و خب، چندین و چند مدل منحصر به فرد باگ که ظاهرا فقط از دست یوبی‌سافت چنین شاهکارهایی برمی‌آید. یک راست رفتم سراغ مشکلات فنی و پایه‌ای بازی، چون اعتقاد دارم هر چقدر هم جنبه‌های معنوی اثر خوب پی‌ریزی شده باشد، اما مرحله‌ی اجرا، جایی هست که بازی باید همه‌ی خود را به معرض نمایش بگذارد. برای بازی‌ مانند Assassin’s Creed، چنین نگرشی، ضروری و اجباری هست که فرانچایز مطابق با علم و موتور گرافیکی روز، محصولی را تحویل بدهد که کاربر انتظارش را دارد.

مخاطب در AC دوست دارد بدون مشکلات غیر معمول راه برود، مبارزه کند و از طرفی، اگر المان علمی، تخیلی یا ماورایی در بطن داستان قرار دارد، به شکلی نمایش داده نشود که روح اثر دچار دوگانگی شود.  Assassin’s Creed Odyssey یک بازی بسیار پهناور است. دنیای یونان باستان در آدیسه سعی شده تا با جزئیات بسیار زیادی به نمایش در بیاید و بازیکن می‌تواند در پهنای دریا و خشکی‌های یونان به گردش و مبارزه بپردازد. بازی در اصل از زمان حال آغاز می‌شود.

لیلا حسن که او را اولین بار در «ریشه‌ها» ملاقات کردیم، موفق می‌شود تا سرنیزه‌ی لئونیداس، پادشاه اسپارتان‌ها را پیدا کند و با استفاده از اثر DNA دو خواهر و برادر به نام‌های کاساندرا و الکسیوس، که شخصیت‌های قابل انتخاب بازی هستند، سعی دارد تا اهداف اساسین‌ها را دنبال کند. با استفاده از دستگاه آنیموس، سفر به گذشته و یونان باستان آغاز می‌شود. عملا انتخاب بین کاساندرا یا الکسیوس تفاوت خاصی در روند کلی بازی ایجاد نمی‌کند و بسته به جنسیت‌شان، دیالوگ‌ها متغیر خواهند بود. حتی انیمیشن‌های این دو کاراکتر تا حد بسیار زیادی به یک دیگر شباهت دارند که این را هم می‌توان نقطه ضعفی برای بازی متصور بود. کاساندرا با اینکه در قد و قامت یک مبارز بزرگ شده و خلق و خوی یک خانم را ندارد، اما دلیل نمی‌شود که عملا حس کنیم با یک مرد رو به رو هستیم و نه یک خانم!

به وسعت نقشه‌ی آدیسه، مبارزه و ماموریت وجود دارد، اما برای پا گذاشتن به هر یک از سرزمین‌های بازی، نیاز دارید تا مهارت و سطح خود را بالا ببرید. دشمنان و کاراکترهای Asassin’s Creed Odyssey مانند شما سطوح مختلفی دارند و هر چقدر این سطوح بالاتر باشد، دشمنان سرسخت‌تر، خطرناک‌تر و ماهرتر هستند. یکی از سختی‌های بازی این است که اگر دشمنی تنها یک سطح از شما بالاتر باشد، شانس شکست او گاهی به زیر ۵۰ درصد می‌رسد و باید حوصله، زمان و مهارت بسیار زیادی را صرف شکست دادن او کنید. این اختلاف سطح اگر بیشتر شود، تقریبا شکست دشمن غیرممکن خواهد بود. در اینجا باز هم به چنین مسئله‌ای می‌رسیم که یوبی‌سافت تمایل دارد تا خود را شبیه به بازی‌های مطرح سبک نقش‌آفرینی مانند Dark Souls و Witcher کند.

سختی بیش از حد شکست دشمنان، در مواقعی ما را به یاد سری Souls می‌اندازد که این هم از روح سری AC به دور است. یکی از بزرگترین نقاط ضعف بازی در مبارزات دیده می‌شود. فقط کافی است تا تعداد دشمنان به بیش از سه نفر افزایش پیدا کند تا نه تنها دوربین بد بازی شما را آزار دهد، بلکه متوجه شوید آدیسه اصلا برای مبارزات گروهی بهینه‌سازی نشده. یوبی‌سافتی که المان‌های مخفی‌کاری را تا حد زیادی کاهش داده و از سمت دیگر، تلاش کرده تا نبردهای بزرگ و گروهی را بیشتر کند، فکری برای لذت‌بخش کردن این مبارزات نکرده و شاید محدودیت‌های نرم‌افزاری موتور منسوخ شده آنویل، دست‌شان را بسته نگه داشته است.

سیستم پیشرفت مهارت شخصیت بازی، جمع و جور و تا حد زیادی سر راست و راحت پیاده‌سازی شده و مکانیزم چینش مهارت‌ها که به مبارزات نزدیک و دور تقسیم می‌شوند، کار استفاده از قدرت‌های ویژه را در طول بازی برای مخاطب آسان می‌کند. اما یکی از جالب‌ترین مسائلی که در Assassin’s Creed Odyssey به طرز عجیبی رخ داده و برای همه سوال است، اینکه چرا ما نمی‌توانیم همانند بازی اوریجینز از سپر استفاده کنیم در حالی که دشمنان ما به وفور با سپر به سراغ ما می‌آیند! دیگر مسئله‌ای که به مرور در آدیسه می‌تواند اعصاب و روان مخاطب را بهم بریزد و ریتم بازی را خراب کند، بارگزاری یا اصلاحا لودینگ‌های طولانی است. برای من جالب بود که چرا سوییچ کردن بین کاراکتر و ایکاروس، عقاب دست‌آموزمان در بازی، باید به بارگزاری طولانی بیانجامد. لودینگ‌هایی که گاه پانزده ثانیه به طول می‌انجامد و تجربه‌ی بازی را خراب می‌کند.

آدیسه هر چه که دارد، بازیکن را بیکار نمی‌گذارد. سه موضوع کلی در دنیای آدیسه جریان دارد که به مسائل شخصی و عاطفی کاراکتر بازی، گروه مخوف kosmos و دیگری نبرد پلوپونز تقسیم می‌شود. هر یک از این مسائل که در یکدیگر تنیده می‌شوند، آنقدر شاخ و برگ پیدا می‌کنند که در مواقعی شاید گیمر را گیج کند. اینکه ما بتوانیم در بازی محتوای زیادی برای کنکاش داشته باشیم، مانند یک شمشیر دو لبه عمل می‌کند که یا به سمت لذت از تک تک لحظات و مراحل اصلی و فرعی می‌انجامد، یا آنقدر تکرار مکررات اتفاق می‌افتد که پی می‌بریم فقط زمان‌مان را داریم هدر می‌دهیم.

بر روی کاغذ، انتخاب بین مبارزه برای آتنی‌ها یا اسپارت‌ها، یا در پوشش یک مامور دوجانبه که هم خدا را می‌خواهد هم خرما، جذاب است. اینکه همیشه در بازی، مزدورانی هستند که برای به قتل رساندن شما کمین کرده‌اند، جالب است. یا اینکه بین انتخاب‌های بد و خوب، تفاوت‌های زیادی وجود دارد، ما را به چالش می‌کشد. اما در نهایت به تعریفی که کمی قبل‌تر داشتم می‌رسیم. بازی از پایه مشکلاتی دارد، زیاده‌روی‌هایی کرده، کم‌کاری‌هایی داشته و همه و همه دست به دست یکدیگر داده‌اند تا تجربه‌ی کلی Asasssin’s Creed Odyssey، گنگ و عجیب و غریب باشد. حس گم‌گشتگی و اینکه اصلا ما با چه بازی‌ای سر و کار داریم و این سوال همیشگی که آیا من واقعا یک Assassin’s Creed  بازی می‌کنم، در آدیسه به شدت هر چه تمام‌تر حس می‌شود.

آدیسه بازی‌ای نیست که سمتش نروید. به عنوان یک بازی یک بار مصرف که شاید سال دیگر حتی اسم‌اش را هم نشنویم، لذت‌هایی دارد که در جایگاه خود، خوب هستند. بازی Assassin’s Creed Odyssey پهناور است، منظره‌های زیبایی دارد، دریانوردی و دوئل کشتی‌ها در امواج خروشان جالب کار شده و شرکت در نبردهای خونین، حس چالش‌برانگیزی را به مخاطب ارائه می‌دهد. اما همه‌ی این‌ها، نه شما را به بازی معتاد می‌کند، نه در ذهن‌تان به عنوان یک خاطره‌ی خوب باقی می‌ماند. حتی موسیقی نسبتا خوب و حماسی بازی، نمی‌تواند خودنمایی خاصی کند. تمام مشکلات بازی، این را نشان می‌دهد که یوبی‌سافت تنها سیاستی که در حال حاضر دنبال می‌کند، چرخاندن چرخ ماشین پول‌سازی‌اش به هر قیمتی هست و زرق و برق‌های ظاهری همچنان برای گول زدن مخاطبان جواب می‌دهد.

به گزارش وی جی مگ، با فروش 228,775 نسخه‌ای بازی Call of Duty: Black Ops 4 در بازار ژاپن موفق شد در هفته اول از انتشار در رتبه نخست قرار بگیرد. در کشوری با میزان جمعیت ژاپن، فروش اشاره شده Black Ops 4 بسیار چشم‌‎گیر تلقی می‌شود. برای مقایسه باید یادآور شد BO4 موفق شده به اندازه بازی Spider-Man در هفته اول فروش داشته باشد. بازی Super Mario Party که عنوان انحصاری کنسول Nintendo Switch به شمار می‌رود در مکان دوم جای گرفته است. Warriors Orochi 4، Assassin’s Creed Odyssey و Minecraft رتبه‌های سوم تا پنجم را در اختیار دارند. لیست ده بازی پرفروش هفتگی ژاپن را می‌توانید در ادامه مشاهده کنید.

1. (Call of Duty: Black Ops 4 — PS4 — 228,775 (New
2. (Super Mario Party — Switch — 63,451 (206,319
3. (Assassin’s Creed Odyssey — PS4 — 19,037 (64,204
4. (Warriors Orochi 4 — PS4 — 13,224 (138,060
5. (Minecraft — Switch — 10,402 (326,018
6. (Splatoon 2 — Switch– 8,767 (2,663,744
7. (Varnir of the Dragon Star: Ecdysis of the Dragon — PS4 — 8,652 (New
8. (Mario Kart 8 Deluxe — Switch — 8,352 (1,797,018
9. (Marvel’s Spider-Man — PS4 — 7,590 (286,668

10. (FIFA 19 — PS4 — 5,355 (76,553

به گزارش وی جی مگ، براساس اطلاعات منتشر شده توسط یک Modder معروف به نام Kaldaien که Mod های مختلفی برای بازی‌هایی هم‌جون Nier: Automata و Monster Hunter World تولید کرده، این شخص هنگام کار روی یک Mod برای بازی جدید شرکت Ubisoft متوجه شده که استفاده Assassin’s Creed Odyssey از CPU ارتباطی به قفل نام‌برده ندارد. این شخص در وبسایت GitHub اظهار کرد استفاده زیاد از CPU به دلیل مدیریت منابع مربوط به درایور صورت گرفته است. به دلیل محدوده محافظ تعیین شده برای منابع تکسچرها، فایل‌های مربوط به تکسچرها هزاران بار در طول ساعت بارگذاری می‌شوند و همین مورد باعث می‌شود کار زیادی CPU کشیده شود. اگر درایو و سخت‌افزار وضعیت ثابت و قدرتمندتری داشته باشد این میزان استفاده از CPU نیز بیشتر خواهد شد. با این حال خوش‌بختانه به نظر می‌رسد حل این مشکل چندان دشوار نباشد.

شرکت Ubisoft از زمان عرضه بازی در تلاش بوده تا مشکلات مربوط به Assassin’s Creed Odyssey را حل نماید. به‌روزرسانی جدید منتشر شده برای پلتفرم PC اجازه می‌دهد تا CPU های قدیمی که از AVX پشتیبانی نمی‌کنند به طور مناسب بازی را اجرا کرده و هم‌چنین پایداری بازی نیز افزایش یافته است. به‌روزرسانی 1.04 کنسول‌های نیز مشکلاتی هم‌چون کرش کردن بازی هنگام انتخاب گزینه New Game روی کسنول Xbox One را برطرف کرده است.