نزدیک به سه دهه از عرضه اولیه بازی Streets of Rage می‌گذرد اما همچنان ساخته SEGA جذابیت‌های فراوانی را می‌تواند به خصوص برای گیمرهایی به همراه داشته باشد که سال‌ها پیش این اثر را برای اولین‌بار تجربه کرده‌اند. بازی که به صورت انحصاری برای پلتفرم SEGA Genesis ساخته شد در سال 1991 منتشر شد. همراه وی جی مگ باشید با یک زیر خاکی دیگر.

هرچند در ایران بسیاری از طرفداران ژانر Beat ’em up، این سبک را با سه‌گانه Streets of Rage می‌شناسند اما بودند آثاری که پیش از این بازی‌های محبوب سگا روانه بازار شد و هر کدام موفق به ثبت عملکرد کیفی بسیار خوبی نیز شده بودند.

از جمله این آثار می‌تواند به مجموعه Double Dragon و البته Final Fight اشاره کرد که مورد دوم به شکل مشخصی منبع الهام سگا برای ساخت Streets of Rage بوده. در هر صورت این انحصاری SEGA Genesis در زمان انتشار خود توانست با ارائه گیم‌پلی استاندارد، گرافیک زیبا و البته موسیقی‌های خاطره‌انگیز تبدیل به یکی از محبوب‌ترین بازی‌های زمان خود شود.

مجموعه‌ بازی که البته بعد از دوران طلایی SEGA Genesis هیچ‌گاه به اوج بازنگشته و حالا بسیاری انتظار دارند که در نسخه چهارم دوباره با همان ساختار کلاسیک و لذت‌بخش گذشته روبرو باشیم. در حال حاضر نسخه چهارم این مجموعه مراحل ساخت خود را پشت سر می‌گذارد و قرار است که در سال 2019 روانه بازار شود.

دانلود

در یوتیوب تماشا کنید

در WulverBlade ماجرای مبارزه قوم بریتانیا در مقابل سرکوب گران رم را شاهد هستیم. سه شخصیت اصلی بازی که هرکدام قابلیت مخصوص به خود در سرعت و قدرت را دارا هستند با امواجی از سربازان لژیون رم و اقوام سرسپرده بریتانیا برای رسیدن به آزادی مبارزه می‌کنند. روال بازی حرکت در طول مراحل و کشتن هرکسی است که در مقابل شما قرار می‌گیرد. برای این کار تعدادی حرکات چندضرب در اختیار دارید که فقط با فشردن یک کلید انجام می‌شوند. پرتاب دشمن به هوا و تغییر اندکی در این چند ضرب‌ها در هنگام برداشتن اسلحه بزرگ‌تری نیز وجود دارد ولی در کل انتظار زیادی از سیستم مبارزه نداشته باشید.

در کنار حرکات اصلی، توانایی صدا کردن گرگ‌های دست‌آموز برای کشتن اکثر دشمنان حاضر در صفحه برای یک‌بار در طول مرحله، انجام حرکت قوی با مصرف مقداری از نوار سلامتی و استفاده از حالت Rage mode در صورت شارژ شدن آن وجود دارد. در هنگام Rage، کاملاً آسیب‌ناپذیر شده ، حرکاتتان قویی‌تر و سریع‌تر می‌شوند و نوار سلامتی کم‌کم افزوده می‌شود. قابلیت برداشتن سلاح‌های کوچک و حتی اعضای بدن دشمنان و پرتاب آن به سمت حریف نیز وجود دارد که البته چون دکمه برداشتن با ضربه زدن یکی است، اتفاق می‌افتد که در حین مبارزات اشتباهی این سلاح‌ها را بردارید که این مسئله استفاده از آن‌ها را اندکی مشکل می‌کند.

بدون شک سیستم مبارزه WulverBlade بسیار ساده است و انتظار فنون مختلف و چند ضرب‌ها گوناگون را نداشته باشید. در بهترین حالت پرتاب دشمن به هوا و ادامه ضربات می‌تواند به‌ عنوان فن چند ضرب ترکیبی جدید محسوب شود و یا دفاع در لحظه آخر که قابلیت اجرای چند فن پشت سر هم بر روی دشمن گیج شده را می‌دهد. در کنار این، سیستم دفاع بازی آن‌چنان مناسب سرعت مبارزات نیست، در موارد بسیاری شخصیت اصلی در بین دو دشمن گیر می‌افتد و سرعت فعال شدن دفاع چندان بالا و انعطاف‌پذیر نیست که کار آیی خاصی داشته باشد و در بیشتر موارد استفاده از پرش برای دور شدن از دشمنان راه بهتری است.

باوجود سادگی سیستم مبارزات، مراحل چه ازنظر ظاهری و چه ازنظر مکانیک‌های مختلف به‌اندازه کافی متفاوت هستند تا پیشروی در آن‌ها چندان خسته‌کننده نشود. همان‌گونه که انتظار می‌رود Boss های پایانی هم به‌اندازه کافی مختلف هستند تا از یکنواختی بازی بکاهند. البته متأسفانه این بازی هم مانند عناوین کلاسیک این سبک، به تله استفاده از Boss های اولیه به‌عنوان دشمن معمولی در مراحل بالاتر می‌افتد. از مواردی که مخاطب را به پیشروی بیشتر در بازی تشویق می‌کند میان‌پرده‌های داستانی زیبایی است که در ابتدا و پایان هر مرحله پخش می‌شود که ارزش دیدن دارند. البته در این روزگار که میان‌‌پرده‌های باکیفیت جز معمول بازی‌ها است شاید چندان حضور این موارد در بازی غافلگیرکننده نباشد ولی باز باید گفت حضورشان در این بازی قابل‌تقدیر است.

نکته دیگری که تا حد زیادی غافلگیر کنند است، حجم بالای متون داستانی و تاریخی در WulverBlade است. علاوه بر نامه‌ها و متون مختلفی که پس‌زمینه داستان را در اختیار مخاطب قرار می‌دهند، حجم زیادی از اطلاعات تاریخی که به همراه عکس‌هایی که توسط سازندگان جمع‌آوری‌شده در بازی قرار دارد که واقعاً تحسین‌برانگیز است. هر اسلحه، محیط، نیروی ارتشی و … که در بازی وجود دارد به همراه چند خطی از تاریخچه معرفی می‌شوند که خواندن آن‌ها خالی از لطف نیست.

ازنظر ظاهری WulverBlade حالت کارتونی زیبا با سبک خاصی است. باوجود سادگی کلی مدل‌ها، همه از جزییات کافی برخوردارند و این مسئله در مورد پس‌زمینه‌ها و مراحل بیشتر به چشم می‌آید و یکی از موارد جذاب بازی همین طراحی متفاوت و زیبای مراحل مختلف است. باوجود حالت کارتونی، باید اشاره کرد که WulverBlade بسیار خشن و پر از خون، کله‌ها و اعضای قطع‌شده است! همان‌طور که اشاره شد میان‌پرده‌های بازی نیز از کیفیت بسیار بالایی برخوردارند و همگی با استفاده از صداپیشگان با لهجه اسکاتلندی صداگذاری شده‌اند که بر زیبایی آن‌ها می‌افزاید. در کنار این باید از موسیقی زیبای بازی نیز نام برد که از نشانه‌های عالی بودن آن به یادماندن حداقل برخی آهنگ‌ها پس از اتمام بازی است. این موسیقی با الهام از سازه‌ها و سبک‌های قدیمی ساخته‌شده و خوشبختانه سازندگان به دام استفاده از آهنگ‌های الکترونیک و تند نیفتاده‌اند.

WulverBlade به‌طور کامل مانند بازی‌های کلاسیک سبک Beat`em up ساخته‌شده است که البته این مسئله در کل بد نیست. بله سیستم مبارزات تا حدی ساده و عاری از پیچیدگی خاصی است، ولی جذابیت ظاهری، داستانی و طراحی مراحل و Boss ها همگی دست‌به‌هم داده‌اند تا این اثر از یکنواختی دربیاید. مدت‌زمان بازی نیز تا حدی کم است (حدود 3-4 ساعت)، ولی توانایی بازی دونفره-فقط آفلاین- جذابیت بازی را دوچندان می‌کند. در کنار گرافیک و موسیقی زیبا، تلاش سازندگان برای وفادار ماندن به حقایق تاریخی و قرار دادن منبع الهام قسمت‌های مختلف بازی از دنیای واقعی نیز تحسین‌برانگیز است.

 نقد و بررسی بازی WulverBlade

ایده اصلی تقابل بین گیمر‌ها هسته اصلی Crawl را تشکیل می‌دهد. مبارزه با همبازی‌ها در ضمن اینکه می‌دانید به‌زودی نوبت خودتان است که در وسط حمله قرار بگیرید بسیار جذاب و مفرح است. ممکن است در ابتدا فکر کنید که می‌توان با حمله نکردن به گیمر اصلی به او برای پیشرفت کمک کرد، ولی زمان زیادی نمی‌گذرد که همه برای تصاحب نقش او شروع به همکاری می‌کنند. درگیری میان گیمر‌ها و این مسئله که به‌محض تبدیل‌شدن به شخصیت مقابل باید بر ضد کسانی که لحظه پیش همکار شما بودند و یا بالعکس احساسی به‌دست می‌دهد که دربازی‌های دیگر همتایی ندارد. در این میان، با توجه به این‌که هر اتفاقی بیفتد در پایان Unlock ها و موجودات جدید برای همه در دسترس خواهند بود سبب می‌شود که گیمران نقش روح احساس شکست نکنند. بازی پیشرفت مرحله‌ای ندارد و در هر شروع از اول آغاز می‌شود، ولی امکانات، غول پایانی، جادوها، اسلحه‌ها و نحوه قرارگیری قسمت‌های مختلف هر طبقه تا حدی تصادفی خواهند بود. همین باز کردن و دیدن انواع و اقسام دشمنان و امکانات مختلف در بازی یکی از دلایل خوب برای چند بار به‌پایان رساندن آن است. دیدن ترکیب‌های مختلف موجودات نیز با توجه به داشتن دو انتخاب در هر مرحله از ارتقا نیز از جذابیت‌های بازی در بلندمدت است. برای مثال  دیدن اینکه یک مار کوچک می‌تواند در مرحله پایانی از ارتقای خود به چه تبدیل شود سبب می‌شود که بارها و بارها به سمت بازی برگردید. درحرکتی بسیار خوب، در صورت کم داشتن همبازی و یا حتی نداشتن فردی دیگر، می‌توانید برای بقیه هوش مصنوعی فعال کنید و درجه سختی آن را با توجه به نیاز تنظیم کنید. هوش مصنوعی موجود در بازی باوجوداینکه نمی‌تواند جای گیمران واقعی را بگیرد ولی به حد کافی خوب طراحی‌شده است.

بزرگ‌ترین نکته منفی بازی شاید تکراری بود مراحل آن است. ازنظر بصری و ظاهری قسمت‌های مختلف هر طبقه یکسانند و فقط از لحاظ اندازه و شکل هندسی فرق دارند و  پس از مدتی تکراری می‌شوند. این مسئله به محتوای خود بازی هم قابل امتداد است، به‌خصوص تعداد غول‌ها که محدود به سه نوع می‌شود. نکته دیگر که باز هم به گرافیک ارتباط دارد، شلوغی بیش‌ازحد در حین برخی درگیری‌هاست به‌نحوی‌که شخصیت شما در بین افکت‌ها و شخصیت‌های دیگر گم می‌شود. نداشتن حالت آنلاین هم خود برای کسانی که دسترسی به افراد کافی برای بازی ندارند خود می‌تواند از جذابیت بازی کم کند چون بازی کردن باهوش مصنوعی قسمت مهمی از لذت Crawl را تا حدی کاهش می‌دهد. نکته‌ای که باید به آن شاره کرد، گرافیک پیکسلی بازی است که ازنظر روانی انیمیشن‌ها جزو بهترین‌ها در سبک خود است. حرکات شخصیت بسیار نرم طراحی‌شده‌اند و در کنار کنترل روان احساس بسیار خوبی به گیمر می‌دهند.  موجودات عجیب غریب و حرکات آنها هم با وجود پیکسل کم استفاده ‌شده در حد عالی کارشده است. غول‌های مختلف نیز کاملاً متفاوت هستند و هرکدام استراتژی مخصوص خود را می‌طلبند. جالب اینجاست که یکی از این غول‌ها از Gabe رییس استیم الهام گرفته‌شده است! در مقابل موسیقی استفاده ‌شده است که نکته خاصی نداشته و در برخی موارد حتی آزارنده هم می‌شود.

سازندگان Crawl توانسته‌اند که ایده Couch Co-op را دستخوش تغییر کنند و اثری متفاوت و جذاب ارائه دهند. ایده اینکه دشمنان در حقیقت همان گیمران اطراف شما هستند لحظات شاد و جذابی را در بازی به وجود می‌آورد. باوجود تکراری شدن محیط بازی و دشمنان، همان تقابل بین همبازی‌ها ارزش Crawl را بالا می‌برد. البته مسئله خود در هنگام استفاده کردن از هوش مصنوعی به‌جای گیمر واقعی مشکل‌ساز می‌شود که خود نبود قسمت آنلاین در بازی را گوشزد می‌کند. از گرافیک پیکسلی بازی نیز نمی‌توان گذشت که از کیفیت بالایی برخوردار است. به جرات می‌توان گفت که Crawl یکی از بهترین انتخاب‌های شما برای بازی محلی با دوستانتان است و حتی تک‌نفره هم امتحان آن کاملاً ارزش دارد.

[mks_button size=”small” title=”Crawl به صورت رسمی توسط سازنده برای نقد در اختیار VGMAG قرار گرفت.” style=”squared” url=”” target=”_blank” bg_color=”#dd3333″ txt_color=”#FFFFFF” icon_type=”fa” nofollow=”1″] ]]> https://vgmag.ir/reviews/%d9%85%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d8%b2%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%af%d9%88%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86-%d8%af%d8%b1-%d8%b3%db%8c%d8%a7%d9%87%e2%80%8c%da%86%d8%a7%d9%84%d9%87-%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%88-%d8%a8/feed/ 0