سال 2005 یکی از بهترین و تاثیرگذارترین بازیهای تاریخ ویدئو گیم عرضه شد. بازی خدای جنگ یا همان GOD of WAR که با عرضه خود روی PS2 توانست تحولی در نوع برنامه نویسی و حرکت دوربین در بازیهای سوم شخص ایجاد کند. ویدئوی پیش رو پشت صحنه کوچکی از ساخت این بازیست. البته که پشت صحنه ساخت GOD of War 2005 به صورت کامل روند ساخت بازی را نشان نمیدهد.

ولی صحبت با سازندگان و خالقان این اثر و تیم سازنده بسیار بسیار جالب است. چهره هایی مثل David Jaffe که کارگردانی نسخه‌ی اول را برعهده داشت و یا Cory Barlog که در سال 2005 بسیار جوان بوده و در سال 2019 با خلق GOD of War برای PS4 باز هم تحولی در سبک روایت داستان در دنیای گیم ایجاد کرد.

دیدن این ویدئوی بسیار بسیار جذاب و دیدنی و چهره هایی که در این سالها در نسخه های مختلف خدای جنگ فعالیت داشته اند بسیار لذت بخش است. موفقیت شانسی نیست. تماشای این ویدئو را از دست ندهید.

دانلود 720

دانلود 360

به گزارش وی جی مگ، حالا با گذشت مدتی از این موضوع که می‌دانیم دیوید جفی خالق God of War‌ روی یک بازی داستانی که احتمالا چیزی حدود 3 تا 4 ساعت گیم‌پلی دارد، این بازیساز قدیمی در توئیتر خود اعلام کرده که بازی جدید او در ژانر ترس قرار می‌گیرد. هنوز نکته دیگری از این پروژه نمی‌دانیم اما جفی اعلام کرده که قصد دارد داستان‌سرایی را در گیم‌پلی ساخته خود قرار دهد.

در این روزها دیوید جفی به عنوان خالق God of War تصمیم گرفته از جریان اصلی صنعت بازی دوری کند و به سراغ ساخت بازی‌هایی متفاوت برود. بازیسازی که زمانی تنها روی پروژه‌های بزرگ کار می‌کرد اما بعد از شکست آخر خود تصمیم گرفته رویکردی متفاوت را دنبال کند.

به گزارش وی جی مگ، این توییت در واکنش به اظهارات اخیر امی هنیگ درباره وضعیت بازی‌های AAA داستانی در رویداد Reboot Develop Blue صورت گرفت. جفی در توییت خود ضمن موافقت با گفته‌های هنیگ و این مفهموم که بازی‌های داستانی اکثرا به قدری طولانی هستند که بیشتر پلیرها نمی‌توانند آن‌ها را به اتمام برسانند گفت «من مدت‌هاست که در رابطه با وضعیت بازی‌های داستان‌محور شکایت و انتقاد دارم.» جفی این گونه ادامه داد که دوست دارد بازی‌های داستانی در یک تا سه مرتبه بازی کردن به اتمام برسانند.

این دقیقا اثری بوده که خالق God of War در حال کار روی آن بوده است. یک بازی تک‌نفره داستان‌محور که حداکثر در سه الی چهار ساعت به اتمام می‌رسد. عنوان Drawn to Death آخرین پروژه‌ای بود که جفی روی آن کار کرده بود. اثری چندنفره که به هیچ وجه نتوانست با موفقیت همراه شود و همین امر سبب شد مدتی پس از انتشار بازی، استودیو شخصی جفی تحت عنوان The Bartlet Jones Supernatural Detective Agency هم بسته شود. معلوم است که پروژه جدید جفی با ساخته قبلی او تفاوت عمده‌ای دارد و شاید به مانند عناوینی هم‌چون What Remains of Edith Finch، Inside و Firewatch باشد.

به گزارش وی جی مگ، دیوید جفی خالق مجموعه بازی God of War و کارگردان قسمت اول این سری به تازگی در توئیتر خود توضیح داده که در زمان انتخاب نام بازی God of War آنها میان چند گزینه مختلف نمی‌توانستند به نتیجه برسند و نهایتا برای انجام این کار از روشی جالب و البته تاحدودی احمقانه استفاده کرده‌اند.

جفی توضیح داده که در زمان انتخاب نام بازی God of War آنها نهایتا به سه گزینه دست پیدا کرده‌اند. این سه نام عبارت بودند از God of War، Dark Odyssey و At the Hands of the Gods. نهایتا تیم سازنده هر سه این نام‌ها را روی کاغذ نوشته و آنها را داخل کلاه انداخته و نهایتا یکی را برداشته‌اند.

خوشبختانه کاغذ بیرون آمده از کلاه به نام God of War اختصاص داشته و جفی اعلام کرده که خود نیز به انتخاب این اسم علاقه‌مند بوده.

به گزارش وی جی مگ، دیوید جفی خالق God of War اعتقاد دارد که در حال حاضر بازی‌های پرهزینه (AAA) روندی تکراری را در تمامی لحظات گیم‌پلی در هر کدام از ادامه‌های منتشر شده به نمایش در می‌آورند. او برای نشان دادن این موضوع به سراغ مجموعه بازی Uncharted رفته.

از دید خالق God of War بازی Uncharted 4 هرچند گرافیک و به صورت کلی کیفیت بالاتری نسبت به گذشته دارد اما هسته اصلی گیم‌پلی آن هیچ تغییری نسبت به قسمت اول این مجموعه نکرده. جفی البته در ادامه توضیح داده که از دید او به هیچ‌وجه مجموعه بازی Uncharted آثاری بی‌کیفیت یا بد نیستند اما این اتفاقی است که برای اکثر بازی‌های پر هزینه در ژانر اکشن ماجراجویی در حال رخ دادن است.

جفی اعتقاد دارد که بازی‌های پرهزینه امروزی کار خود را در زمینه ارائه کیفیت و تولید سطح بالا به خوبی انجام می‌دهند اما در رساندن سورپرایز یا خبر جدید موفق نیستند. خالق God of War نهایتا به این موضوع نیز اشاره دارد که طی دهه 90 میلادی قبل از اینکه حتی گیمرها متوجه موضوع شوند، خود تولیدکننده‌ها از جریان عرضه بازی‌های پلتفرمری که سعی داشتند شخصیت اصلی خود را به عنوان نماد کنسول‌ها معرفی کنند خسته شده بودند.

اتفاقی که برای آثار اکشن ماجراجویی سوم شخص طی 3 یا 4 سال آینده تکرار می‌شود و گیمرها از عرضه تعداد زیادی بازی در این ژانر خسته می‌شوند.

به گزارش وی جی مگ، در آن بازه زمانی جفی اعلام کرد که فعلا قصد دارد از صنعت بازی دور شود اما به صورت مشخص توضیح نداد که دوری او برای چه مدتی به طول می‌انجامد. امروز اما خالق God of War در گفت و گوی جدید خود به این نکته اشاره کرده که شاید هیچگاه روی بازی دیگری کار نکند.

زمانی که از دیوید جفی پرسیده شده که آیا روی بازی جدیدی کار می‌کند یا خیر، خالق God of War گفته «در حال حاضر برنامه‌ خاصی ندارم. زمانی که به ساخت یک بازی جدید فکر می‌کنم، مطمئن هستم که ارتباطی به ساخته‌های قدیمی‌ام ندارد. به سونی نگاه کنید کنید. عملکرد آنها فوق‌العاده است و من در حال حاضر به شدت درگیر بازی Spider-Man هستم. با این حال چیزی که امروز آنها انجام می‌دهند با چیزی که من به انجام آن علاقه دارم تفاوت دارد.»

جفی به این نکته نیز اشاره کرده که در حال حاضر تمرکز خود را روی بازی‌هایی گذاشته که رویکرد رترو دارند تا به یاد آثاری باشد که با آنها بزرگ شده. خالق God of War به این مسئله نیز اشاره داشته که به کار روی اثری به جز بازی‌های پرهزینه علاقه دارد.

باید در نهایتا چه سرنوشتی در انتظار خالق God of War است و آیا بعد از بازنشستگی کلیفی بی خالق Gears of War باید شاهد کناره‌گیری خالق God of War از صنعت بازی باشیم یا خیر.

به گزارش وی جی مگ، در شرایطی که صحبت‌های این دو در ابتدا به موفقیت و آینده God of War ارتباط داشت اما نهایتا بحث به سمت واقعیت مجازی کشیده شد و بارلوگ توضیح داد که معمولا بعد از تجربه‌ای 25 دقیقه‌ای با واقعیت مجازی حالت تهوع به او دست می‌دهد. دیوید جفی در مقابل اعتقاد دارد که راه حل دوری از این ماجرا طراحی تجربه‌ای تحت واقعیت مجازی داخل یک اتاق است. ساختاری که در آن گیمر نیازی به حرکت آنچنانی ندارد.

در بخش دیگری از گفت و گوی این دو جفی توضیح می‌دهد که مدتی است به واقعیت مجازی علاقه‌مند شده و تجربه‌های جالبی داشته. تجاربی که باعث شده خالق God of War به ساخت بازی ترسناک واقعیت مجازی علاقه‌مند شود.

جفی حتی در بخش دیگری از صحبت‌های خود توضیح می‌دهد که بازی Resident Evil 7 را به صورت کامل با هدست واقعیت مجازی بازی کرده و یکی از بهترین تجربه‌هایی بوده که تاکنون داشته. باید در آینده چه سرنوشتی برای خالق God of War انتظارش را می‌کشد و آیا اینبار دیوید جفی به عنوان کارگردان یک بازی ترسناک واقعیت مجازی به این صنعت باز می‌گردد یا باز هم نوبت به Twisted Metal می‌شود.

به گزارش وی جی مگ، Jaffe هر دو موضوع را در حساب توییتر خود تایید کرده است و اظهار کرد که ترجیح می‌دهد خود این خبر را عمومی کند تا توسط گزارش‌های بی اساس منتشر شود. David Jaffe خاطر نشان کرد خبرهای بیشتر در راه خواهد بود اما هر بازی که روی آن کاری می‌کرده دیگر کسی خبری از آن نمی‌شنود.

بازی قبلی David Jaffe نیز عنوان شوتر چندنفره Drawn to Death نام داشت که سال گذشته برای PS4 عرضه شد و به هیچ وجه نتوانست موفقیتی کسب کند.

منبع

اولین چیزی که در هنگام ورود به بازی توجه شما را به خود جلب می‌کند سبک گرافیکی بسیار خاص بازی است. همه‌چیز در Drawn to Death مانند طراحی‌های کنار دفتری نوجوانان در سر کلاس است. حتماً سرگرم کردن خود در کلاس‌های طولانی و خسته‌کننده را با نقاشی‌های مختلف در دفتر و یا کتاب را به یاد دارید. حتی در فیلمی کوتاه، دوربین از دید یکی از همین دانش آموزان سر کلاس به پایین حرکت می‌کند و دفتر این شخص همان منوی اصلی بازی را نشان می‌دهد. تمام بافت‌ها و مدل‌های سه بعدی توسط خودکار و ماژیک خط‌-خطی طراحی‌شده‌اند. در جای جای مراحل دست‌نوشته‌هایی وجود دارند و حتی با نگاه کردن به آسمان می‌توانید خط‌های آبی معروف دفتر مشق‌ها و یادداشت‌هایی از فرمول‌های دستی گرفته تا تراوشات ذهنی صاحب دفتر را بخوانید. افکت‌های مختلف مانند آتش، دود و انفجار نیز همه حالتی دست‌ساز و سرسری کشیده شده با تعداد کمی ماژیک و خودکار رادارند و همه انگار بر روی کاغذ کشیده شده‌اند. نکته دیگر خشونت بسیار بالای بازی و شوخی‌های بصری و سماعی بعضاً رکیک در آن است. این شوخی‌ها به‌صورت دائم ادامه‌دارند و شاید برای برخی مخطاب‌ها بی‌مزه باشند، ولی به نظر می‌رسد سازندگان در ادامه تقلید از حال و هوای نوجوانان آنها را نوشته‌اند.

گیم پلی بازی تا حدی سبک Hero Shooter را به یاد می‌آورد که اخیراً محبوب شده است. 6 شخصیت مختلف با ظاهر و قدرت‌های مختلف برای انتخاب وجود دارند. علاوه بر اسلحه‌ها که در بین تمام آن ها مشترک است، هرکدام دو قابلیت مخصوص خود را دارند. یکی از آنها حرکت نهایی یا Ultimate است که دو حالت مختلف دارد و همان‌طور که از اسم آن معلوم است بسیار قوی است. قابلیت دیگر برای حرکت در طول نقشه و جاخالی دادن استفاده می‌شود. برای مثال یکی از شخصیت‌ها دراکولای ربات است که حرکت نهایی او شیرجه چندباره به سمت حریف در حین آسیب زدن به اوست و یا تبدیل‌شدن سر به یک شلیک‌کننده راکت که تعداد زیادی خفاش انفجاری به سمت دشمن می‌فرستد. در مقابل این شخصیت می‌تواند با بال زدن چندباره تا حدی پرواز کند. شاید یکی از جالب‌ترین بخش‌های بازی اسلحه‌های مختلف آن باشد. در کنار اسلحه‌های معمول مانند شات گان، مسلسل و آرپی‌جی، اسلحه‌هایی عجیب غریب برای انتخاب موجود هستند. نیم تنه آدمی که توپ والیبال پرتاب می‌کند، یک تابوت که در آن جنازه‌ای است و با برخورد به هدف منفجر می‌شود و کنسولی قدیمی که کارتریج پرتاب می‌کند از جمله اسلحه‌های عجیب حاضر در Drawn to Death هستند. از بین مدهای معمول بازی های چند نفره در حال حاضر مد خاصی به‌جز Death Match  و Team Death Match در Drawn to Death وجود ندارد.

Drawn to Death ازنظر کلی و ظاهری بسیار ساده و سرراست است. دوربین معمول سوم شخص، تعدادی Power up برای افزودن استقامت و افزودن سلامتی و اسلحه‌های قرار داده‌شده در جای جای مرحله همه بارها و بارها در بازی‌های دیگر دیده‌ شده‌اند. چیزی که این بازی را متفاوت می‌کند گرافیک، اسلحه‌های خاص و قدرت‌های شخصیت‌هاست. هرکدام از آنها  در مقابل دیگری ضعف و قدرتی دارد که تا حدی به استراتژی بر مبنای تعامل بینشان کمک می‌کند. برخلاف آنچه در ابتدا به نظر می‌آید، گیم پلی بازی تا حدی از پیچیدگی برخوردار است. آشنایی با قسمت‌های مختلف نقشه و قدرت‌های هر شخصیت می‌تواند راه‌های جدیدی برای چیره شدن بر حریفان در اختیار قرار دهد. این نقشه‌ها ازنظر چینش و حالت ظاهری تفاوت فراوانی دارند. یک مرحله قسمتی از شهر است که توسط بیگانگانی مانند اختاپوست مورد حمله قرارگرفته و دیگری مرحله‌ای چند طبقه که در کف آن پر از خون و روح‌های سرگردان است. خوب یا بد،Drawn to Death از بسیاری جهات بازی‌های سوم شخص قدیمی را به یاد می‌آورد. نحوه کنترل کردن و امکان پرش بلندتر ازآنچه انتظار دارید تفاوت بسیاری با آثار سوم شخص این روزها دارد. با این ‌وجود مدت زیادی طول نخواهد کشید که به کنترل بازی عادت می‌کنید و پس از آشنایی کوتاهی با هر کاراکتر لذت آن را می‌چشید. مبارزات با توجه به مقدار زیاد سلامتی شخصیت‌ها طول می‌کشند و برای کشتن حریف باید زمانی بیشتر ازآنچه احتمالاً به آن عادت دارید صرف کنید. هر مبارزه به حالتی تعقیب و گریز تبدیل می‌شود و نمی‌توان به‌راحتی طرف مقابل را از پیش را برداشت.

در همان مدت کمی پس از بازی نمی‌توان از محدود بودن محتوای آن چشم‌پوشی کرد. در حال حاضر فقط چهار نقشه برای انتخاب وجود دارد که به‌ جز یکی، بقیه تا حدی کوچک به نظر می‌آیند که البته قول آمدن حداقل  نقشه‌ای جدید در آینده نزدیک داده‌ شده است. در مقابل تعداد فقط 6 شخصیت هم در مقایسه با همتایان این سبک  بسیارکم است. هم‌چنین عدم وجود مدهایی به‌جز Death Match ناامیدکننده است. با توجه به ایده‌های ناب و غریب بازی، عجیب است که سازندگان نتوانسته‌اند مد خاص دیگری طراحی کنند. نکته منفی دیگر تا حدی گرافیک شلوغ و گنگ Drawn to Death است. برحسب سبک خاص، خود به ‌خود رنگ‌های استفاده ‌شده در بازی محدود هستند و همه ‌چیز دارای پس‌زمینه سفید است، پس در مواردی تشخیص هدف و یا Powerup  مشکل می‌شود.  شاید هنوز برای قضاوت زود باشد ولی برخی اسلحه‌ها و شخصیت‌ها به نظر قوی‌تر از بقیه می‌آیند. برای مثال یکی قابلیت پر شدن خودکار سلامتی را دارد و می‌تواند برای مدتی نامرئی شود، پس به‌راحتی می‌تواند از مهلکه بگریزد. در پایان، شوخی‌های بازی هستند که شاید برای برخی جالب نباشند و در بلندمدت آزاردهنده شوند.

لازم به ذکر است که Drawn to Death دارای Microtransaction است. مانند Overwatch، جعبه‌هایی برای خرید وجود دارند که به‌صورت تصادفی Emote و Skin آزاد می‌کنند. در مقابل با انجام مأموریت‌های هر شخصیت و کارهایی مانند کشتن 150 نفر، می‌توانید یک جعبه مجانی دریافت کنید. با توجه به اینکه محتوای این جعبه‌ها در بازی تأثیری ندارد به‌خودی‌خود مشکلی نیست. ولی با توجه به اینکه به‌جز اسلحه‌های اولیه باید باقی را با جمع‌کردن کلید باز کرد، امکان خرید یک‌باره همه با مبلغ 10 دلار مزه بد جنبه منفی Microtransaction را باقی می‌گذارد. مشکل اصلی در اینجا این است که برای باز کردن اسلحه‌ها و موارد ظاهری بدون خرج کردن پول واقعی زمان بسیار زیادی نیاز است و به نظر می‌آید برای ترغیب بازیکن‌ها به خرج کردن پول واقعی طراحی‌شده‌اند.

Draw to Death بازی خوش‌ساخت و جذابی است. باوجود برخی مشکلات ایده آن ازلحاظ بصری و مکانیکی به خوبی توانسته باوجود ساده بودن کلی بازی را به دوش بکشد. وجود شخصیت‌های مختلف با قدرت‌های خاص و اسلحه‌های عجیب‌ و غریب از نقاط قدرت آن است. در کنار نقاط قدرت، بزرگ‌ترین نکته منفی وجود Microtransaction نه تنها در موارد ظاهری بلکه در آزاد کردن اسلحه‌ها است، به‌خصوص که این کار در خود بازی مدت‌زمان بسیار زیادی به طول می‌انجامد.  متأسفانه در حال حاضر تعداد بازیکنان آنلاین کم به نظر می‌آید و پیدا کردن رقبا در برخی موارد زمان‌بر است.  به‌عنوان تجربه‌ای نه چندان جدی و رقابتی، Drawn to Death انتخاب مناسبی است، مخصوصاً با توجه به اینکه در هنگام عرضه برای مشترکین پلاس به صورت رایگان قرار گرفته.