از همان ابتدای ورود به نسل قبلی، عرضه Colin McRae: Dirt در سال 2007 آغازی برای فاصله گرفتن Codemasters از ساختن بازی‌های روتین رالی و نزدیک شدن به سبک و سیاقی عامه‌پسند و با کیفیت‌تر بود. این روند در طول این 13 سال ادامه داشته است و با وجود فراز و نشیب‌های نسبی، انتظارات طرفداران همیشه بر آورده می‌شد.

اما سبک ریسینگ از معدود سبک‌هایی است که جای زیادی برای نوآوری در آن وجود ندارد و تنوع بخشیدن به گیم‌پلی آن عملا غیرممکن است. موردی که باعث شد سازندگان سری Dirt به صورت متناوب بین بازی شبیه‌ساز بی عیب و نقص تجربه مسابقات رالی و بازی‌های فستیوال مانند و آرکید نوسان کنند.

بعد از Dirt Rally 2.0 که بازی سختگیر و بسیار دشوار بود، اینبار زمان شرکت در فستیوال خوش رنگ و لعاب Dirt 5 رسیده است. اما این رنگ لعاب چقدر تازگی دارد؟ و آیا سازندگان باز هم توانسته‌اند فرمول گیم‌پلی جذاب و سرگرم کننده بازی‌های آرکید قبلی را از نو بفروشند؟

هسته اصلی بازی Dirt 5، همانطور که هرکسی می‌تواند حدس بزند: رانندگی روی خاک و مسیرهای نامتعارف است. سیستم کنترل ماشین و فیزیک حاکم بر بازی مثل همیشه کم نقص و روی نهایت سرگرم کنندگی تنظیم شده است. رانندگی با تمامی ماشین‌ها حس خوب آرکید دارد و چندان به دقت و زمان‌بندی تاکید نمی‌کند. طبق روال همه بازی‌های آرکید ماشین‌ها سبک‌بال و خوشحال داخل پیست می‌چرخند و به هم می‌خورند.

اما به وجود آوردن تعادلی مناسب و باور پذیر در این قضیه تاثیر بسیاری در تعالی گیم‌پلی و هندلینگ خودروها دارد. متاسفانه با وجود اینکه Codemasters سالیان سال مشغول ساختن بازی ریسینگ بوده است، در خلق چنین حس آرکیدی ناتوان بوده: اکثر اوقات ماشین‌ها مثل بادکنک به هم می‌خورند و به پرواز در می‌آیند.

تعداد بالای خودرو در هر مسابقه هم مزید بر علت شده و در هر پیچ به جای اینکه به فکر زمان‌بندی و زاویه ورود به پیچ باشید، خود را به جریان در حال تلاطم خودروهای رقیب می‌سپارید و در اکثر مواقع هم با خوردن به رقبا جلو هم خواهید افتاد. حالا که سخت‌افزارها توانایی گنجاندن تعداد بالای ماشین‌ها در هر مسابقه را فراهم کرده‌اند انجام اینکار همیشه مناسب نیست. در یک پیست کوتاه که در عرض چند دقیقه به اتمام می‌رسد و جای زیادی برای مانور دادن نیست.

حاشیه پیست یا حصار کشی شده است و یا با دیوار نامرئی محدود شده، قرار دادن 20 ماشین بادکنکی فکر خوبی نیست. در همان دو پیچ اول می‌شود به راحتی و با کوبیدن به بغل خودروی جلویی راه خود را تا مقام اول هموار کنید و باقی مسیر را هم با کمی دقت به راحتی طی کنید. این مساله در درجه سختی Hard و Very Hard قابل انجام است و تمام لطف و جذابیت بازی را همچون سیاه‌چاله‌ای به درون خود می‌کشد!

حس سنگینی ماشین‌های آفرود در Dirt 5 غایب است و بیشتر اوقات ماشین‌ها چند میلیمتر روی هوای پیست در حال شنا هستند. برای مثال در پیچ‌ها که 99% آنها خاک و گلی هستند، حس کشیده شدن لاستیک روی زمین ایجاد نمی‌شود و به جای آن ماشین‌ مثل یک قایق به در و دیوار کناری پیست خورده و در نهایت راه خود را بدون از دست دادن قابل توجه سرعت پیدا می‌کند.

برخورد با دیواره پیست کمترین تاثیر را دارد و اکثر اوقات بهترین روش برای پشت سر گذاشتن بعضی پیچ‌هاست. اما همین قضیه هم تعادل منطقی ندارد و بعضی نقاط پیست بدون توجه به ساختار کلی آرکید باز بوده و احتمال پرتاب شدن شما به پایین و یا گیر کردن میان دیوار نامرئی و تکه سنگ کوچک وجود دارد. اگر قرار بود چنین موانعی هم بر سر راه بازیکن وجود داشته باشد، بهتر بود همه جای پیست یکنواخت و چالش برانگیز کار می‌شد تا تکلیف بازیکن مشخص شود.

جدا از مساله فوق، کم‌دقتی در طراحی مسیرهای مسابقه در Dirt 5 به چشم می‌خورد. تعداد مسیرهای مسابقه تعداد بسیار بالایی دارد ولی مشخص است که یا توجه چندانی به هر یک از آنها نشده و یا اینکه با استفاده از روش‌های نوین تولید محتوای رویه‌ای (خودکار) استفاده شده است.

بعضی نقاط پیست جزئیات کمی دارند و بی‌حوصله و سرسری کار شده‌اند. در بازی‌های سری Dirt هر مسیر و هر کشور شخصیت و ویژگی‌های خاص خودش را داشت و تمرین و دقت بالا لازم بود تا در عین حفظ حس و حال آرکید بتوانید در عبور از پیچ‌های مسیر بخصوصی مهارت کسب کنید. اما در Dirt 5 همه مسیرها تقریبا شبیه به هم هستند و شما یک در میان به چپ یا راست می‌پیچید و بدون هیچ حس کسب مهارت و آشنایی به سمت مسابقه آخر می‌رانید.

سیستم پیشرفت در بازی هم خنده‌دار و معیوب اجرا شده است. در همان یک ساعت ابتدایی بازی Dirt 5 آنقدر پول به دست می‌آورید تا بهترین ماشین در هر کلاس را بخرید. پس از آن دیگر هیچ انگیزه‌ای برای پول درآوردن و خرج کردن آن وجود ندارد، چون بهترین ماشین را دارید و انباشته شدن پول بیشتر نمک روی زخم است تا اینکه معیاری برای پیشرفت.

تعداد کم خودروها و نبود قابلیت ارتقاء و شخصی‌سازی آنها بر پوچی پیشرفت می‌افزاید. برای هر خودرو تنها دو یا سه حالت طراحی دستی وجود دارد که همگی زشت و نچسب هستند. جدا از اینها حداکثر 3 اسکین از پیش طراحی شده برای هر خودرو وجود دارد که آنها هم به جز مواردی معدود تکراری، زشت و نچسب هستند. حتی ایده خوب پادکست که در بین مسابقات و در منوی بازی پخش می‌شود هم لوس و بی‌مزه جلوه می‌کند.

در این پادکست‌ها حریف‌ها و مجری برنامه بگومگوهای جالب و شوخی‌های بانمکی می‌کنند که پس از چند بار تکراری شده و لطف خود را از دست می‌دهد. همه اینها باعث میشود هیچ حس تعلقی به خودرویی که می‌رانید و پیشرفتی که انجام می‌دهید نداشته و مثل یخ به تجربه بازی بپردازید.

تنوع حالات مختلف مسابقه خوب و معقول است و شامل مسابقات نمایشی در استادیوم و زمین‌های ویژه، مسابقات سریع در یک مسیر مستقیم و مسابقات مختلف در پیست‌ها با تعداد دورهای همیشگی 3-دور میشود. طول کوتاه هر مسابقه و شباهت بیش از حد پیست‌ها به یکدیگر از جذابیت این تنوع هم می‌کاهد و بعد از مدتی بازیکن را دلزده می‌کند.

کشورهای مختلف و آب و هوای متفاوت مثل چاشنی‌های معجزه‌آسا تنوعی سطحی به این ملال می‌بخشند، اما این قضیه هم بعد از چند ساعت رنگ می‌بازد. تا جاییکه حتی بالا رفتن از کوه راست با ماشین‌های مریخ پیما هم دیگر هیجانی ایجاد نمی‌کند.

هوش مصنوعی رقبا خوب و منطقی کار شده است. طبق روال سایر بازی‌های رانندگی اگر از شما عقب بیافتند تمام تلاش‌شان را می‌کنند که باز هم از سبقت بگیرند. اگر هم جلوی شما باشند راه را بر رویتان خواهند بست.

اما همین مولفه مثبت هم در زیر سایه فیزیک بیش از حد آرکید و طراحی غیرچالشی پیست‌ها قرار می‌گیرد و حتی در درجات سختی بالا هم رقبا بدون هیچ مقاومتی تسلیم می‌شوند. تا جاییکه احتمال اینکه به در و دیوار گیر بکند و از خودتان و از مسیر شکست بخورید بیشتر است تا اینکه به رقبا ببازید.

با گفتن همه اینها و بسته شدن پرونده موارد مهم و تعیین کننده در یک بازی ریسینگ برویم به سراغ ظاهرسازی و جنبه‌های فنی! گرافیک Dirt 5 در یک کلام نسل بعدی است، حتی روی کنسولهای نسل فعلی! انواع اقسام افکت‌های بصری و آب و هوایی چشمان شما را در تجربه این ملالت نوازش می‌دهند.

ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کار هستند تا شما تجربه خوبی از تکرار مکررات داشته باشید. موسیقی‌های انتخاب شده هم عالی و هیجان‌آور هستند. اما افسوس که همه این پتانسیل روی یک بازی جنریک و تکراری تلف شده است.

اگر از طرفداران سرسخت سری Dirt هستید، شاید بهتر باشد Dirt 5 را بازی نکنید. چون در مقایسه با میراث درخشان بازی‌های قبلی بازی ضعیفی است. اما اگر تا بحال اسم این بازی‌ها را هم نشنیده باشید، منتظر باشید تا باقیمت مناسبی آن را تهیه کرده و توان ابتدای نسلی کنسول نسل بعدی خودتان را بسنجید، چون در واقع چیزی برای دیدن در این نسل وجود ندارد.

نقد و بررسی بازی Dirt 5 روی PS4 و بر اساس نسخه ارسالی ناشر انجام گرفته.

]]> https://vgmag.ir/reviews/dirt-5/feed/ 8 https://vgmag.ir/gameplay/dirt-rally-2-first-gameplay/ https://vgmag.ir/gameplay/dirt-rally-2-first-gameplay/#respond Wed, 03 Oct 2018 10:36:33 +0000 https://vgmag.ir/?p=91207

وی جی مگ: هفته گذشته شرکت Codemasters بازی DiRT Rally 2.0، نسخه دنباله عنوان ریسینگ محبوب خود را که در سال 2015 عرضه شده بود با استفاده از یک تریلر سینماتیک معرفی کرد. حال امروز Codemasters در جریان برگزاری یک لایواستریم اولین گیم‌پلی بازی DiRT Rally 2.0 را به نمایش گذاشت.

به گزارش وی جی مگ، در حالی که این لایواستریم در حدود 40 دقیقه به طول انجامید در نیمی از این مدت زمان، بازی توسط مشاور رالی Codemasters یعنی Jon Armstrong در حال تجربه شدن بود. Ross Gowing طراح ارشد بازی نیر در این حین به برخی از سوالات پاسخ داد. در اولین گیم‌پلی بازی DiRT Rally 2.0 سه مسیر مختلف به نمایش گذاشته شد و ترکیبی از مسیرهای آف‌رود واقع در آرژانتین نیز نشان داده شد.

هم‌چنین چندین تنظیمات مختلف از دوربین بازی نیز به نمایش درآمد. بازی DiRT Rally 2.0 شامل 6 محیط کاملا جدید برای انجام مسابقه، 8 مسیر رسمی WorldRX و اتومبیل‌هایی جدید از فصل رقابتی 2018 است. عنوان WorldRX برای عرضه در تاریخ 26 فوریه 2018 (7 اسنفد 97) برنامه‌ریزی شده است. Xbox One، PS4 و PC نیز پلتفرم‌های مقصد آن به شمار می‌روند. لازم به ذکر است با پیش‌خرید بازی می‌توان از روز 22 فوریه به بازی دسترسی پیدا کرد.

دانلود با کیفیت 1080p

وی جی مگ: همان‌طور که قبلا خبر داده‌ بودیم بالاخره بازی Dirt Rally 2.0 به صورت رسمی از سوی Codemaster معرفی شد. نسخه اول این مجموعه جانبی از Dirt در سال 2015 منتشر شده بود و بسیاری اعتقاد داشتند که یکی از سخت‌ترین بازی‌های ساخته شده در سبک رالی است.

به گزارش وی جی مگ، امروز اما کمپانی Codemaster به صورت رسمی اعلام کرد که بازی Dirt Rally 2.0 سال آینده برای کنسول‌ها و PC منتشر می‌شود. این نسخه از مجموعه بازی Dirt از مسابقات قهرمانی World Rallycross به صورت رسمی پشتیبانی می‌کند و 8 مسیر رسمی WRX نیز در آن قرار گرفته. مسیرهایی که در کشورهایی همچون نیوزلند، آرژانتین، اسپانیا، لهستان، استرالیا و آمریکا قرار گرفته‌اند.

این نکته را باید در نظر گرفت که پال کولمن که دلیل اصلی سخت بودن Dirt Rally در زمان عرضه بود استودیو Codemaster را ترک کرده و روی بازی Dirt Rally 2.0 کار نمی‌کند. سال گذشته بازی Dirt 4 نیز از این مجموعه روانه بازار شده بود.

کمپانی Codemaster به صورت رسمی تایید کرده که بازی Dirt Rally 2.0 در تاریخ 26 فوریه برای PC، PS4 و Xbox One منتشر می‌شود.

دانلود با کیفیت 1080p

به گزارش وی جی مگ، این شرکت در حساب رسمی توییتر خود به همراه صفحه‌های مربوط به سری بازی DiRT و عنوان Onrush توییت جدیدی را پست کردند که تنها در آن عبارت “2.0” به چشم می‌خورد. با توجه به آن که این توییت در میان صفحه چند بازی پست شده بود به نظر می‌رسید Codemasters مشغول ساخت چند پروژه است اما اکنون موضوع کمی دقیق‌تر شده است.

صفحه رسمی Onrush این پست را حذف کرده اما به دنبال آن مشخص شد حساب رسمی Rallycross عبارت ذکر شده را توییت کرده است. در حالی که هنوز هیچ چیز تایید نشده اما به نظر می‌رسد باید منتظر معرفی بازی DiRT Rally 2 ، دنباله عنوان شبیه‌سازی رالی باشیم که نسخه اول آن در سال 2015 برای پلتفرم‌های مختلف عرضه شد و لایسنس مسابقات FIA World Rallycross را هم در اختیار داشت.

در راه پیروزی

از عرضه اولین بازی سری DiRT تقریبا یک دهه می‌گذرد و این بازی همیشه در المان‌های اصلی گیم‌پلی خود تغییرات بنیادی را مشاهده کرده است. در حالی که این اثر سعی کرده بود نسبت به Colin McRae متفاوت باشد اما می‌توان گفت که حس و حال شبیه‌سازی همچنان در بازی حفظ شده بود و المان‌های آرکید در اقلیت قرار داشتند. در ادامه Codemasters با تغییر رویه خود، سه نسخه بعدی از این سری را به صورتی ساخت که المان‌های شبیه‌سازی جای خود را کاملا به المان‌های آرکید داده بودند. دو سال قبل بود که تیم سازنده با عرضه DiRT Rally نشان داد که دوباره تغییراتی در راه است. می‌توان گفت که این بازی تعاملی بین المان‌های آرکید و شبیه‌سازی بودند اما چیزی که باعث می‌شد این بازی تقریبا غیرقابل بازی باشد، درجه سختی بسیار بالای آن بود. سری DiRT همیشه و در همه پلتفرم‌ها نماد یک بازی ریسینگ بسیار خوب و خوش ساخت است اما باید دید که DiRT 4 نیز اینکار را به خوبی انجام داده است؟ بدون شک بدنه اصلی DiRT 4 را قسمت Career تشکیل می‌دهد. در این قسمت گیمر مانند همیشه باید یک شخصیت به انتخاب خود درست کرده و در مسابقات تعیین شده شرکت کرده و به سطح بالاتر برود. در ابتدا باید بگوییم که اصلا انتظار آسان بودن بازی را نداشته باشید اما همیشه این سختی صرفا نکته بدی نیست. در ابتدای بازی از گیمر سوال می‌شود که درجه سختی خود را انتخاب کند، حتی در صورت انتخاب پایین‌ترین درجه سختی نیز باید بگوییم که همه چیز نسبت به بازی‌هایی مثل سری Forza بسیار، بسیار سخت‌تر خواهد بود. گیم‌پلی به صورتی طراحی شده است که گیمر باید از نقاط ضعف و قوت ماشین خود باخبر باشد. این نکته نیازمند حداقل یکبار بازی کردن با ماشین مذکور است. بعد از آن اگر دستی بر بازی‌های شبیه سازی داشته باشید می‌توانید قبل از شروع مسابقه بر اساس نیاز‌های خود برخی از ویژگی‌های ماشین خود را شخصی سازی کنید. امکان شخصی سازی سیستم ترمز، سیستم تعلیق، ارتفاع و جعبه دنده وجود دارد. جزئیات این بخش به اندازی کافی پیچیده است و اگر نمی‌دانید که تغییرات چه تاثیری روی ماشین شما خواهد داشت بهتر است که اصلا به این بخش مراجعه نکنید اما باید گفت که همین بخش به ظاهر کوچک می‌تواند دنیایی از لذت را برای هواداران بخش شبیه‌سازی داشته باشد. این بخش بسیار خوب و بی‌نقص پیاده‌سازی شده است و می‌تواند لذت بسیار زیادی برای گیمر به همراه داشته باشد. گیمر می‌تواند ماشین خودش را به گونه‌ای شخصی‌سازی کند که مسیر را در زمان کمتری به اتمام برساند. سیستم Level Up و کسب پول در داخل بازی وجود دارد. شما می‌توانید با انجام مسابقات بودجه خوبی برای خود دست و پا کرده و سپس ماشین مورد نظر خود را بخرید. شاید یکی از نقاط ضعف بازی این باشد که تعداد ماشین‌ها به اندازه کافی نیست و برخی از ماشین‌های محبوب رالی در آن وجود ندارند. خرید هر کدام از ماشین‌ها نیز به مقدار زیادی پول داخل بازی دارد که گیمر را محبور به تجربه مجدد تمام مراحل برای کسب پول بیشتر می‌کند که ایده جالبی نیست.

پادشاه جاده‌ها

قبلا اشاره شد که DiRT 4 اصلا بازی آسانی نیست و به هیچ عنوان رحم و مروتی نسبت به گیمر نشان نخواهد داد. با کوچکترین برخورد با موانع موجود در جاده‌ها انتظار این را داشته باشید که ماشین چپ شده و یا حداقل یکی از تایر‌های خود را از دست دهید. به همین خاطر دقت و سرعت عمل حرف اول و آخر را در بازی می‌زند. البته این دقت و سرعت عمل نیاز به ذهن باز و گوش فرا دادن نیز دارد. اگر DiRT Rally را بازی کرده باشید می‌دانید که نقشه در این بازی وجود نداشت و DiRT 4 نیز ادامه دهنده راه است. در مسابقات رالی بالاترین سطح سرعت حتی در موقع پیچیدن می‌تواند سرنوشت یک مسابقه را به راحتی تعیین کند و به همین خاطر نقشه‌خوان‌ها تاثیر زیادی روی این نوع مسابقات دارند. سازندگان DiRT 4 نیز این قابلیت را در بازی گنجانده‌اند. گیمر باید به دقت به حرف‌های نقشه‌خوان خود گوش کرده و آنها را پیاده‌سازی کند. نقشه خوان نوع پیچ‌ها، نحوه ترمز زدن، بالا و پایین جاده و در نهایت هر چیزی که شما باید بدانید را گوشزد خواهد کرد. حتی آنها در مورد خرابی‌های احتمالی ماشین نیز به گیمر تذکر خواهند داد. عدم وجود نقشه گیمر را مجبور به گوش دادن نیز می‌کند. شاید در ابتدا این کار کمی سخت به نظر برسد اما در نهایت اینکار باعث شده است که DiRT 4 بسیار طبیعی باشد و گیمر بتواند حس یک راننده رالی واقعی را داشته باشد. در انتها دید گیمر می‌تواند به نوع گیم‌پلی در این بازی بسیار مثبت یا در نقطه مقابل بسیار منفی باشد. اگر جز افرادی باشید که در نهایت با سختی بازی و المان‌های مختلف آن کنار بیایید DiRT 4 می‌تواند یک تجربه فوق‌العاده لذت بخش باشد. باید به این اشاره کرد که در بازی جز Career دارای بخش‌های دیگر نیز هست که شامل 4 زیر مجموعه می‌شود. رالی – Land Rush – Rally Cross و Historic Rally از این زیر مجموعه‌ها هستند و گیمر می‌تواند برای تمرین بیشتر و یا حتی به چالش کشیدن مهارت خود از این بخش استفاده کند. برای تکراری نشدن بازی نیز کشور‌های مختلفی با جاده‌های مختلف برای بازی در نظر گرفته شدند. هر کدام از این کشور‌ها و جاده‌ها، دارای شرایط خاص مثل خاکی یا آسفالت و یا شرایط آب و هوایی خاص هستند که رانندگی در آنها نیاز به مهارت خاص خود را دارد. می‌توان به راحتی گفت که تنوع در این بازی به حدی است که بتواند گیمر را چند ده ساعت مشغول خود کند. در نهایت باید گفت که Leaderboard مربوط به امتیاز‌های این بازی به صورت Cross Platform است. از این رو اگر قصد رقابت روی یک رکورد خاص با دوست خود را دارید مهم نیست که روی چه پلتفرمی بازی می‌کند، در نهایت امکان رقابت برای همه وجود دارد.

در برزخ زیبایی

اگر نسخه اول DiRT را به یاد بیاورید که در سال‌های اولیه نسل قبل عرضه شد، این بازی بدون شک یکی از پیشرو‌های مبحث گرافیکی در سبک بازی‌های ریسینگ بود. این اثر جز اولین بازی‌هایی بود که در آن اثر تایر‌ها روی شن باقی می‌ماندند. این ویژگی بعدا به یک استادارد تبدیل شد و یا حتی پاشیدن آب و گل روی شیشه ماشین و استفاده از برف‌پاک کن که در نسخه دوم معرفی شد نیز حالا یک نوع استاندارد گرافیکی برای بازی‌های ریسینگ به شمار می‌روند. شاید این ویژگی‌ها چندان این روز‌ها به چشم نمی‌آیند اما در زمان عرضه تاثیر خوبی روی گیم‌پلی داشتند. باید گفت که DiRT 4 آنچنان از لحاظ گرافیکی حرفی برای گفتن ندارد. اگر نمایش بازی‌هایی مثل GT Sport و یا Forza Motorsport 7 را در E3 2017 دیده باشید قطعا به این مورد ایمان خواهید آورد. در ابتدا باید گفت که طراحی محیط‌های بازی و نقشه‌ها به خوبی انجام شده است اما وقتی که شروع به رانندگی می‌کنید شاید ایراد‌های بزرگ در آن خودنمایی کنند. نور‌پردازی و در انتها سایه‌پردازی در بازی چندان قوی نیست و در بسیاری از نقشه‌ها به نظر می‌رسد که تیم سازنده فقط قصد داشته که کار را تمام کند و کیفیت چندان مطرح نبوده است. طراحی آب و هوای مختلف در بازی تقریبا خوب انجام شده اما طراحی قسمت‌های نقشه که با مه پر شده است چندان جالب نیست و به خصوص دید بسیار بد و عدم روشن شدن چراغ‌های مه شکن در روز باعث می‌شود که گیم‌پلی تحت تاثیر قرار بگیرد. با توجه به تاکید بازی روی رانندگی بی‌نقص، تصادف‌ها در بازی چندان خوب طراحی نشدند. شاید در انتها شاهد این باشید که بعد از تصادف قسمتی از ماشین که با سطحی دیگر برخورد داشته تخریب شود اما انیمیشن این تخریب چندان جالب نیست. در بخش طراحی مدل ماشین‌ها باید گفت که تیم سازنده کار خوبی انجام داده اما با توجه به تعداد کم ماشین‌ها می‌توان انتظار داشت که شاهد جزئیات بیشتری باشیم. صداگذاری در بازی خوب انجام شده است و به خصوص صدا‌گذاری نقشه‌خوان در بازی خود نمایی می‌کند. یکی از نقاط قوت DiRT 4 موسیقی متن مناسبت است. در کنار آن آهنگ‌هایی از گروه‌ها و خواننده‌های مختلف در بازی گنجانده شده‌اند که با حال و هوای این اثر همخوانی دارند. در قسمت صدا‌گذاری محیطی نیز کار خوبی انجام شده و صدا‌گذاری ماشین‌ها نیز بسیار کم نقص به نظر می‌رسند.

در نهایت باید گفت که شاید DiRT 4 با تمام ویژگی‌های منحصر به فرد (خوب یا بد) یک بازی همه پسند نباشد. شما باید با گیم‌پلی سخت و دشوار این بازی کنار بیایید و در با یادگیری پله، پله آن در نهایت آن را به صورت کامل یاد گرفته و پیاده سازی کنید. شاید کلیت DiRT 4 مانند آثار بزرگی مثل GT و یا Forza نباشد اما قطعا از لحاظ عمق گیم‌پلی می‌تواند بسیاری از گیمر‌ها که به دنبال چالشی جدید هستند را راضی کند. DiRT 4 هم اکنون برای پلتفرم‌های Playstation 4، Xbox One و PC در دسترس است.

 این نقد روی پلتفرم PC صورت گرفته است  ]]> https://vgmag.ir/reviews/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%88-%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-dirt-4/feed/ 0 https://vgmag.ir/reviews/%d8%ac%d8%a7%d8%af%d9%87-%d9%81%d8%b1%d8%b9%db%8c-%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%88-%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-dirt-showdown/ https://vgmag.ir/reviews/%d8%ac%d8%a7%d8%af%d9%87-%d9%81%d8%b1%d8%b9%db%8c-%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%88-%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-dirt-showdown/#respond Wed, 05 Oct 2016 08:18:08 +0000 http://vgmag.ir/?p=36971 در نسل حاضر، سري بازي هاي DiRT توانست نظر بسياري از بازيباز ها و منتقدان را به خود جلب کند و با گيم پلي روان و در عين حال بسيار پيچيده در درجه سختي هاي بالا لحظات خاطره انگيزي براي طرفداران سبک arcade به ارمغان بياورد. حال بعد از گذشت 1 سال از عرضه DiRT 3 سازندگان تصميم گرفته اند تا يک Spin off براي بازي محبوب خود عرضه کنند تا اينبار DiRT حال و هواي جديدي به خود بگيرد.

سختي هاي فراموش شده

Showdown با نگاه به باکس شات شايد شباهت بسيار زيادي با DiRT هاي قبلي داشته باشد اما از لحاظ گيم پلي و نوع مسابقات تغييرات بسيار زيادي در بازي مشاهده مي شود. مي توان گفت براي بعضي از بازيباز ها که از سخت بودن بازي در درجات سختي بالا ناراضي بودند، Showdown يک بازي ايده آل به شمار مي رود و در نقطه مقابل بسياري از بازيباز از آسان شدن بيش از حد بازي احساس نارضايتي مي کنند. گيم پلي بازي تا حد زيادي آسان شده است و بازيباز مي تواند به راحتي و حتي بدون رها کردن دکمه گاز حتي سخت ترين پيچ ها رو در بازي طي کند و در عين حال به هيچ مشکلي برنخورد. اين مورد تا حد بسيار زيادي گيم پلي بازي را کسل کننده مي کند اما در کنار آن هنوز امکان Drift هاي بسيار تماشايي در پيچ هاي بازي وجود دارد که با توجه به آسان شدن بيش از حد بازي استفاده از آنها بيشتر حالت نمايشي پيدا کرده است در صورتي که در نسخه هاي گذشته DiRT انجام Drift در پيچ ها يک امر ضروري به شمار مي رفت.

در Showdown ماد هاي متفاوتي در نظر گرفته شده است تا بازي را بيش از پيش از عناوين قبلي متفاوت کند. اما اين ماد ها باعث شده اند تا بازي بيشتر شبيه به Burnout شود تا يک DiRT  کلاسيک! البته در کنار ماد هاي جديدي که بازي اضافه شده است، بعضي از ماد هاي کلاسيک نيز در بازي وجود دارند که لذت خاص خود را دارند. تمرکز Showdown بيشتر بر روي مسابقاتي است که در آن بازيباز نياز به نابود کردن ماشين حريف دارد. مي توان گفت قالب اصلي بازي بسيار شبيه به Burnout طراحي شده و در کنار آن بعضي از ماد ها با ايده هاي جديد طراحي شده اند. به عنوان مثال در قسمت Demolition مسابقاتي به نام Rampage وجود دارد که در آن بازيباز همراه با 7 حريف در يک ميدان مسابقه قرار خواهند گرفت و به ازاي هر خسارت وارد شده بر ماشين هاي حريف، امتيازي به بازيباز تعلق خواهد گرفت و حتي با نابود کردن يک ماشين امتياز هاي متفاوتي لحاظ خواهد شد يا ماد Hoonigan که مسابقات زير مجموعه آن بيشتر از مسابقاتي تشکيل مي شوند که بازيباز براي به پايان رساندن آنها نياز به انجام حرکات نمايشي بسياري دارد.

ماد Hoonigan يکي از لذت بخش ترين قسمت هاي بازي است که حتي مي تواند طرفداران سري هاي قبلي را نيز تا حد زيادي راضي نگه دارد. در قسمت Hoonigan سه نوع مسابقه به نام هاي Trick rush، Head 2 Head و Smash Hunter وجود دارد که پر هيچان ترين اين مسابقات بدون شک Head 2 Head خواهد بود. در اين مسابقات دو مسير کاملا جدا از هم براي دو راننده در نظر گرفته مي شود تا با حرکات نمايشي اين مسير را طي کنند، در انتهاي دور اول امتيازي به دو راننده داده مي شود و در اين قسمت راننده ها بايد در مسير راننده قبلي مسابقه را شروع کرده و سعي کنند تا امتياز بيشتري نسبت به راننده قبلي به دست آورند. مسابقات Head 2 Head بسيار زيبا و خوش ساخت طراحي شده است و پيروزي در اين مسابقات نياز به دقت و مهارت بسيار زيادي دارد. يکي از مواردي که باعث مي شود تا اين مسابقات نسبت به ديگر مسابقات پرطرفدارتر باشد شايد سخت بودن نسبي اين مسابقات در مقايسه با ديگر همتايان باشد. يکي از نکات مثبت بازي تعداد زياد مسابقاتي است که در هر ماد وجود دارد. اين مورد باعث شده است تا بازيباز حق انتخاب بين ماد هاي مختلف داشته باشد و اگر بازيباز از يک ماد احساس خستگي کرد، ماد هاي جديد همراه با مسابقاتي جديد وجود دارد تا از آنها لذت ببرد.

برادر دو قلو

شايد نيازي به تعريف و تمجيد از گرافيک بسيار زيباي سري بازي DiRT نباشد اما بايد گفت DiRT  هميشه گرافيک بسيار زيبا و قابل قبولي را ارائه داده است و در کنار آن گرافيک بازي در هر نسخه پيشرفت هاي چشم گيري نسبت به نسخه قبل داشته است که اين تغييرات اکثرا مورد استفبال قرار گرفته اند. اما اينبار تغييراتي در قسمت گرافيکي بازي مشاهده نمي شود و اين مورد نيز کمي عجيب به نظر مي رسد. DiRT 3 از گرافيک بسيار خوبي برخوردار بود و حال مي توان گفت Showdown بدون هيچ تغييري از همان گرافيک استفاده مي کند. البته اين نکته نمي تواند مشکل خاصي براي بازي ايجاد کند اما به نظر مي رسد که Codemasters مي توانست مشکلات کوچک گرافيکي بازي که شايد اغلب حتي به چشم نمي آيند را برطرف کند، اما در هر صورت گرافيک بازي همچنان عالي به نظر مي رسد. در قسمت فيزيک طراحي خسارت هاي وارد شده به ماشين ها و در کنار آن صحنه هاي تصادف تقريبا بسيار خوب انجام شده است و کمتر ايرادي مي توان به آن گرفت. صداگذاری بازی نیز به خوبی انجام شده است و اما در بعضی مواقع باگ های خاصی نیز در قسمت صداگذاری مشاهده می شود. موسیقی متن بازی نیز هماهنگی خاصی با مسابقات دارد.

در انتها مي توان گفت Showdown شباهت خاصي به بازي هاي پيشين نداشته است و اگر بازيباز ها انتظار يک DiRT کلاسيک را داشته اند بسيار نا اميد خواهند شد اما در کنار آن طراحي مسابقات به شيوه جديد و ماد هاي متنوع و زيباي بازي نيز روح جديدي به بازي بخشيده اند، شايد اگر نام بازي DiRT نبود، اين بازي مي توانست به موفقيت هاي بيشتري دست يابد.

با عرض پوزش این ویدئو از دیتابیس حذف شده است.