درواقع همه ما انسان‌ها از موضع جهل درباره آن فکر می‌کنیم و درنهایت در مقابل آن برابر هستیم و در این موضوع هیچ‌کدام بر دیگری برتری نداریم. تنها چیزی که می‌توان ادعا کرد این است که آیا مرگ واقعی است یا غیرواقعی. اگر واقعی باشد، به‌سادگی پایان زندگی یک موجود است و اگر واقعی نباشد، به معنی اتمام یک زندگی تجسم‌یافته نیست، بلکه درگاهی به یک زندگی دیگر است.

در دنیای بازی‌های ویدیویی، مرگ معمولاً امری اجتناب‌ناپذیر است و هنگام فرارسیدن، بی‌رحمانه و با شدت تمام چهره خود را نمایان می‌کند. بی‌شک می‌توان گفت که همه‌ی ما در طول عمر گیمینگ خود با چشم‌اندازهایی ناب از آن به‌دفعات متعدد روبرو شده‌ایم: مثلاً هنگام گشت‌وگذار در دشت‌هایی که اجساد آدمیان در پیچ‌وخم آن پخش‌شده، یا قدم زنی در رودخانه‌های خونینی که از بقایا و عضوهای جداشده از بدن انسان مملو شده است.

در دنیای بازی‌ها به‌گونه‌ای جالب، مردگان، اجتماعی‌تر و دسته‌جمعی‌تر از زندگان نشان داده می‌شوند. آن‌ها به‌صورت گله‌ای در اماکن اعدام، شکنجه و قتل‌عام و در قالب‌هایی همچون آویخته بر چوب و میله، پوست و اندام بریده و تجزیه‌شده ظاهر می‌شوند تا ما به آن‌ها خیره شده و با رعب و وحشت (یا بدون خیال) از کنارشان رد شویم.

بازی‌ها  (چه در سبک وحشت، فانتزی، علمی-تخیلی و… )، مدت‌هاست ازنظر زیبایی‌شناختی، خونریزی و کشتار را به شکلی عمیق و بدون فیلتر مورد کاوش قرار داده‌اند. می‌توان گفت این جستار در خشونت، حتی از جستارهای انجام‌شده در فیلم‌های ژانر وحشت یا موسیقی متال و کاور آرت آن‌ها نیز عمیق‌تر بوده است.

از « Doom » با آن خشونت تاریک و کارتونی که در آن، اجساد توسط نیروهای شیطانی تکه‌تکه شده گرفته تا « Bloodborne » که بدن انسان‌ها در مناظر فاجعه‌آمیز، میخکوب و منفسخ یافته و سپس پیکربندی‌شده‌اند، و یا « Hellblade » که نوعی از وحشت روان‌شناختی شبه تاریخی را نشان می‌دهد که الهام گرفته از عصر بربریت اروپا است.

موارد ذکرشده تنها چندین نمونه از بازی‌هایی هستند که از کلیشه‌های مربوط به مرگ، رنج و بدن انسان گذر کرده و به‌اصطلاح « تابوشکنی » کرده‌اند. علی‌رغم تفاوت در لحن و مقصود، همگی این بازی‌ها در شیفتگی به چشم‌اندازهای آخرالزمانی آمیخته با طاعون، پوسیدگی و مرگ باهم مشترک‌اند.

ما گیمرها به خاطر در معرض قرار گرفتن بیش‌ازحد، معمولاً بدون لحظه‌ای درنگ و تأمل از این صحنه‌های به‌دقت چیده شده رد شده و تأثیر آن‌ها را در وجود خود حس نمی‌کنیم. که البته می‌توان این را امری طبیعی دانست، چون شخصیت اصلی در Doom کارهایی واجب‌تر از آن دارد که بایستد و به مقیاس خرابی و وحشتی که دورش را احاطه کرده بیندیشد! یا هانتر در بلادبورن که به هیچ کد اخلاقی پایبند نیست، خود حاصل محیط شرور و فاسدی است که در آن وجود دارد و بعید است انبوه اجسادی که سر راهش ظاهر می‌شوند، برایش اهمیتی داشته باشد.

سؤالی که مطرح است این است که آیا زیبایی‌شناسی مرگ در بازی‌ها و استفاده زیاد ازاین‌گونه تصاویر باعث می‌شود مخاطب به آن‌ها بی‌تفاوت باشد و درنتیجه تصاویر مرگ، قدرت شوک و تأثیرگذاری خود را از دست بدهند؟ قبل از اینکه چنین قضاوتی درباره بازی‌ها شود، باید یادآوری کرد که سنت مجسم کردن مرگ و تصاویر آن پیشینه‌ای طولانی و قرن‌ها قبل‌تر از بازی‌ها، موسیقی متال و فیلم‌های ژانر وحشت دارد.

نقاشی‌ها و آثار تجسمی در قرون‌وسطا، چشم‌انداز جنگ، مجازات، شهادت، داوری نهایی انسان‌ها توسط خدایان و آتش جهنم را بدون وجود پروا به تصویر می‌کشیدند و باعث خیره شدن مخاطبین و بهت‌زدگی آنان می‌شدند.

در سال 1633، ژاک کالو، نقاش اهل فرانسه در واکنش به جنگ سی‌ساله اروپای مرکزی، مجموعه آثاری به نام « بدبختی‌های بزرگ جنگ » خلق کرد. جنگی که از آن به‌عنوان طولانی‌ترین و مخرب‌ترین جنگ‌های دینی یادشده و با خود قحطی و بیماری‌های گوناگون به همراه داشته و باعث شد، که کشور آلمان از جمعیت خالی شود، به‌طوری‌که در جنوب آلمان تنها حدود یک‌سوم زنده ماندند.

در طول این جنگ سی‌ساله، اعدام و شکنجه جزئی از روزمرگی بود. کالو، هنرمندی که خود شاهد اتفاقات آن دوره بوده، قساوت جنگ را در طرح‌های خود ثبت کرده است. مردم در طرح‌های کالو قربانی جنایت هستند. عاملان جنایت هم سربازانی هستند که بدون محاکمه شکنجه و اعدام می‌شوند یا گدا و علیل در گوشه‌ای جان می‌دهند.

در این کلکسیون، کالو چشم‌اندازهای ویرانی و مرگ دسته‌جمعی انسان‌ها را به صورتی وحشت‌آور و حیوانی بودن طبیعت انسان را محکوم و ناامیدی فرد را در برابر رنج و مصیبت به تصویر می‌کشد و دستور زبان جنگ را تجزیه‌وتحلیل و عواقب مختلف آن را در قالب تصویر توصیف می‌کند.

فرانسیسکو گویا نیز، بین سال‌های 1810 و 1820، مسیر خلاقیت مشابهی را دنبال کرد. او با طراحی مجموعه‌ی آثار « بلایای جنگ » به خلق تصاویری از مصائب جنگ‌های ناپلئونی و صحنه‌های هولناک از خشونت و حوادث تراژِیک که در طول آن به وجود آمده بود، پرداخت. این مجموعه شامل 82 اثر چاپ دستی است.

در حوزه سورئالیسم، آثار افرادی مانند فرنسیس بِیکن و زجیسواف بکینسکی، انعکاس کننده جنبه‌های تاریک جوامع و ویران شهرها در قالب تصاویر مبهم و درعین‌حال بیمناک از بقایای گوشت و اجساد تکه‌تکه و تغییر شکل یافته هستند.

یکی از آثار فرانسیسکو گویا، تحت عنوان « No se puede mirar » به معنای « نمی‌توان نگاه کرد » است. ازقضا با دیدن چنین اثری، عاملی باعث می‌شود که به آن بیشتر خیره شویم و ترسناک بودن آن اثری طلسم کننده و درگیر کننده برما گذاشته و هنگام مشاهده آن، خلاف این عبارت به همان اندازه نیز صادق واقع می‌شود: نمی‌توان نگاه نکرد.

بیشتر این تصاویر اساساً به دنبال تحریک و جلب‌توجه نبوده و ماهیت و ریشه‌شان را می‌توان نه در یک عالمی خیالی، بلکه در دنیای واقعی که در آن زندگی می‌کنیم پیدا کرد. برخی از آن‌ها، مانند آثار کالو و گویا، جنگ را به‌گونه‌ای عریان و بدون پیش‌داوری در مقابل چشمان ما قرار داده و متعاقباً، پیامی را درباره ماهیت جنگ و ظرفیت بشر برای انجام خشونت القا می‌کند.

حتی نقاشی‌های خارق‌العاده سورئالیست‌های نام‌برده شده مثل بکینسکی و بیکن، بااینکه کمتر آشکارا اهداف سیاسی دارند، اما متأثر از وحشت دنیای واقعی همچون هولوکاست و احساس نارضایتی از پیشرفت‌های صنعتی قرن بیستم هستند. این احساسات خود را در قالب مناظر دیستوپیا (پاد آرمان‌شهری) و چهره‌های در حال فریاد و اجساد تکه و پاره شده نشان داده‌اند.

سازندگان بازی‌های ویدیویی معمولاً داشتن اهداف سیاسی در درون‌مایه را انکار کرده و به همین دلیل، تعجب‌برانگیز نیست که زیبایی‌شناسی مرگ در اکثر بازی‌ها عاری از اشارات مستقیم به دنیایی فراتر صفحه‌نمایش است. بازی ویدیویی و هنر یک شیفتگی اساسی و مشترک با تصور مرگ دارند، اما گاهی بازی‌ها از کاوش بیشتر آن و تحلیل درونی‌تر ترس‌های انسان سر باز می‌زنند. به‌عبارتی‌دیگر، کمی خجالتی‌تر هستند !

Kingdom Come: Deliverance

به‌عنوان نمونه، بازی Kingdom Come: Deliverance را به خاطر تمایل به رئالیسم یا واقع‌گرایی تاریخی می‌توان ذکر کرد. استفاده از واقع‌گرایی زیبایی‌شناختی در اوایل بازی، باعث شده که رودررو شدن با پیامدهای قتل‌عام یک روستا در سرزمین بوهم، برایمان عذاب‌آور باشد.

به‌خصوص هم اینکه، حتی بعدازاین نقطه از بازی، به‌ندرت از این شیوه روایت استفاده‌شده و همین تأثیر این رویداد را بر ذهنمان تشدید و باعث شده تصویر کشتار تا آخر بازی با ما باشد. در اینجا، از مناظر قتل‌عام و کشتار تنها به‌عنوان یک عنصر شوک کننده برای درگیری احساسی با داستان استفاده‌نشده و تجربه‌ای عمیق‌تر برای بازیکن ارائه داده‌شده است.

DOOM

از طرفی دیگر ، Doom، نسبت به مرگ، دید و رویکردی رایج‌تر و حتی صادقانه‌تر دارد. Doom، پوست‌کنده و بدون هیچ عذر و بهانه‌ای، مناظر خونین آن را به ما نشان می‌دهد. این مناظر خود را به شکل تزئینات و جلوه‌های تحریک‌آمیز و حتی مفرح بخش، در طراحی مراحل بازی خود را نشان می‌دهند.

این نوعی از وحشت است که در عین لذت‌بخش بودن، هیچ حس ترحم یا درد را در ما برنمی‌انگیزد. دنیای Doom، یک دنیای فانتزی پسا – آخرالزمانی است که در آن مفاهیم مرگ، ترس و رنج دیگر آن معنای قبلی خود را ازدست‌داده‌اند. همه این‌ها، دقیقاً هم سو با روایت و اهداف داستانی بازی است.

Bloodborne

بلادبورن نیز همانند Doom، در یک دنیای آخرالزمانی که با بقایای ساکنان اسبق آن روبرو می‌شویم، اتفاق می‌افتد. اما در دنیای بلادبورن، عناصر رنج و وحشت نقش پررنگ‌تری را ایفا می‌کنند. ما با نوعی از رنج مواجه هستیم که ذاتی حیوان گونه و وحشی دارد. در این دنیا، بدن انسان شکل‌پذیر و در حال دگرگونی بوده و فرم‌های مختلف انسان و حیوان باهم ترکیب می‌شوند بطوریکه که گاهی نمی‌توان این دو را از همدیگر تشخیص داد.

این ترکیب انسان و حیوان، تأثیر گرفته از هنر گوتیک است. علاوه بر این، وحشت پست‌مدرن با موضوع بدن انسان، همچون آثار بکینسکی، در به وجود آوردن دنیای آخرالزمانی بلادبورن منبع الهام بزرگی بوده است. در بلادبورن، بدن انسان‌ها، همانند موضوع‌های آثار این هنرمند، به‌طور مداوم توسط نیروهایی که به‌هم‌پیوسته و تحریف می‌شوند، در حال تغییر شکل هستند.

Hellblade: Senua’s Sacrifice

داستان هل‌بلید در اواخر سده ۸ میلادی و بر اساس اساطیر سلتیک و اسکاندیناوی بوده و شخصیت اصلی داستان یک دختر جنگجو از مردمان بومی پیکت، به نام سنوئا است که به‌منظور نجات روح معشوقه مرده‌اش از دست هِل، ملکه هل‌هایم، اقدام به انجام سفری به دنیای مردگان و عالم اموات می‌کند.

این بازی روایتگر داستانی است که در آن، مضامین مرگ، درد و آسیب روانی باهم پیوند خورده‌اند. در اینجا، انبوه اجساد انباشته‌شده، وسیله‌ای برای ابراز و بیان و به‌طورکلی، بررسی حالات روانی شخصیت اصلی هستند.

وحشیگری‌های وایکینگ‌ها و تصاویر مربوط به آن، ذهن سنوئا را تسخیر کرده است، تصاویر و خیالاتی که شامل زنده‌زنده سوزانده شدن، به دار آویخته و سلاخی شدن و یا سوراخ‌سوراخ شدن اجساد می‌شود. درد، چه جسمانی و چه ذهنی، عنصری جدانشدنی از زیبایی‌شناسی این بازی است که هنگام تجربه آن حقیقتاً باعث آشفتگی احوالاتمان می‌شود.

این مناظر از مرگ، نه‌تنها از خشونت عینی بازی به‌طور معناداری کمتر می‌کند، بلکه روند و داستان مبازره و کنار آمدن سنوئا با اهریمن‌های درونی‌اش را به‌گونه‌ای شاعرانه‌تر برای ما روایت می‌کند.

نتیجه گیری

ذهن انسان همواره با فکر مرگ و فنا درگیر بوده و دیدن چشم‌انداز یک جسد که فاقد جرقه انسانی است، برای او وسواس برانگیز بوده است. جسدی که می‌پنداشت پدیده‌ای « کامل و بی‌نقص » است، اکنون در حال فروپاشی و تجزیه شدن آن است.

زیبایی‌شناسی مرگ در بازی‌ها، همچون آثار نقاشی‌های نام‌برده شده، این وسواس ما را در ابعادی بزرگ‌تر، آخرالزمانی و عمیق‌تر بررسی می‌کند. حتی در مواردی که در نشان دادن آن زیاده‌روی و اغراق بکار رفته است، یک نوع ابهام وجود دارد: یک‌گونه تنش و تضاد عجیب بین نیاز به نگاه کردن و عدم تمایل یا ناتوانی در درک چیزی که در مقابل چشمانمان قرار دارد.

به عبارتی ساده‌تر، نمی‌توان دید یا نمی‌توان نگاه نکرد. بنابراین، هردو مورد برای بیننده صدق می‌کند.

این نوشته ترجمه یکی از مقالات موجود در سایت یوروگیمر است.

]]> https://vgmag.ir/articles/%d8%b2%db%8c%d8%a8%d8%a7%db%8c%db%8c%e2%80%8c%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d9%85%d8%b1%da%af-%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%d8%b2%db%8c%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%88%db%8c%d8%af%db%8c%d9%88%db%8c/feed/ 5 https://vgmag.ir/reviews/doom-eternal-review/ https://vgmag.ir/reviews/doom-eternal-review/#respond Sun, 29 Mar 2020 16:36:05 +0000 https://vgmag.ir/?p=104858 تا اینجا داستان سری دووم همیشه سر راست و تک بعدی بوده است، مردی قوی و خشمگین (Doomguy) وارد ایستگاه فضایی می‌شود، همه شیاطین را می‌کشد، نگهبان دروازه جهنمی را سلاخی کرده و پورتال به جهنم را مسدود می‌کند. درون‌مایه همه بازی‌های دووم همین بوده است، فقط با کمی تغییر، درست مثل یک فیلم اکشن دهه 1990. با نقد و بررسی DOOM Eternal همراه وی جی مگ باشید.

اما قضیه دووم اترنال کمی با عناوین قبلی فرق دارد. در شماره قبلی این سری جدید (Doom 2016) اساس و زیرساخت خوبی برای گسترش دنیای کمتر توسعه یافته DOOM ایجاد شد. در این بازی انسان همچنان درگیر انجام آزمایشات روی کره مریخ بوده و دکتر هایدن رهبری این تیم جدید را به دست گرفته است.

اگر یادتان باشد بعد از اتفاقات Doom 2 زمین تمامی تاسیسات و ایستگاه‌های خود در کره مریخ را تحت تشعشعات سنگین رادیو اکتیو قرار داد تا دیگر کسی جرات رفتن و یا پورتال زدن به آنجا را نکند. اینبار دکتر هایدن با انتقال مغز خود به اسکلت یک ربات به مریخ می‌رود تا تحقیقات خود در رابطه با انرژی «آرنجت» را پیش ببرد.

همین انرژی آرنجت نقطه عطفی برای اضافه شدن لایه دیگری به داستان دووم اترنال است. اگر یادتان باشد در شماره قبلی دووم اسلیر از خواب باستانی خود بیدار شد و بار دیگر میدان مبارزه را زیر پای خود لرزاند.

او با فریب‌های دکتر هایدن مجبور می‌شود به اعماق جهنم رفته و کروسیبل را برای ادامه آزمایش‌های این دانشمند دیوانه پیدا کند. اما در آخر کار به او خیانت می‌شود و بار دیگر به خوابی ناخواسته و طولانی فرو می‌رود.

به لطف همین زیرسازی هوشمندانه حالا دیگر DOOM Eternal کاملا Lore و پشتوانه کافی برای خلق داستانی جذاب و درگیر کننده را دارد و به جرات می‌توان گفت داستان بازی یکی از بهترین‌های سری است. اینبار دیگر شما سربازی کارکشته و بی‌نام نیستید؛ شما در هیبت Doom Slayer کبیر ظاهر می‌شوید. همان Doomguy دوست داشتنی که پس از اتفاقات Doom64 سرنوشت نامعلومی پیدا کرده بود.

سازندگان در نسخه جدید بازی Doom64 مرحله اضافه‌ای به داستان اضافه کرده‌اند که پلی مستقیم بین دو دنیا می‌شود. در Eternal برای اولین بار گذشته و خصوصیت‌هایی از شخصیت اصلی افشاء می‌شود که برای هر گیمری هیجان انگیز و انقلابی به شمار می‌رود.

اینکه چطور Doomguy وارد Argent D’nur شده و چه راهی برای تبدیل شدن به «Doom Slayer» مخوف طی کرده است بالاخره در DOOM Eternal بازگو می‌شود. علاوه بر این تمدن و مخلوقات دیگری به نام Sentinelها معرفی می‌شوند.

موجوداتی بسیار شبیه به انسان که ملت مبارزی بوده و طبق آداب و رسوم جنگجویان زندگی می‌کنند. آنها با ظهور Maykrها با جادو آشنا می‌شوند و فنون جنگی و روحیه رهایی‌بخش خود را در تمامی دنیاهای شناخته شده ترویج می‌دهند.

Maykrها منبع به وجود آمدن انرژی آرجنت هستند، همان موضوعی که دکتر هایدن روی آن تحقیق می‌کرد. حالا متوجه می‌شوید چطور تکه‌های پازل در حال جمع شدن هستند. از طرف دیگر راهبان جهنمی (Hell Priests) بنابر دستور مستقیم Khan Maykr خداگونه در حال آماده شدن برای قربانی کردن کامل کره زمین و ساکنان آن و به اتمام رساندن Blood Ritual هستند.

همین جاست که یگانه منجی زمین، Doom Slayer وارد گود می‌شود. ضرب آهنگ روایت داستان سریع، نفس‌گیر و سرراست است. هرگونه توضیح اضافی در Codexهای بازی در دسترس است. تاریخچه زمین، جهنم، Maykrها و سنتینل‌ها همگی با سبک نوشتاری عالی و حماسی قابل مطالعه هستند.

تصویرسازی و عکس‌ها مربوط به تاریخچه اتفاقات حس ورق زدن کتاب‌ها باستانی قطور با صفحات زرد رنگ پوستی را تداعی می‌کند، لذتی که برای هر طرفدار سری دووم و گیمر علاقه‌مند به Lore وصف نشدنی است.

همه این توضیحات داستانی تنها بخشی از بازی را تشکیل می‌دهند که در چند دهه اخیر چندان توجهی به آن نشده بود. ولی اشتباه نکنید DOOM Eternal تنها یک محوریت دارد: قلع و قمع کردن سپاهیان جهنمی تا جایی که چشم می‌بیند و عقل یاری می‌کند.

گیم‌پلی بازی اوج تعالی اکشن اول شخص به معنای واقعی است. هیچ‌چیز، حتی داستان هم نباید در مسیر خلق گیم‌پلی بی‌نقص و نفس‌گیر بازی باشد. هر یک از محیط‌های بازی به طور استادانه میدانی برای سنجش مهارت شما در کشتن اهریمن‌ها است.

تک تک کوریدورهای بسته و محیط‌های باز با طراحی فوق العاده پرجزئیات آماده تبدیل شدن به میدان رزمی نفس‌گیر و خونین هستند. طراحی محیط‌های بازی به شدت عالی و چشم‌نواز کار شده است و به طور عمیقی اتمسفر مخوف و جدی بازی را القاء می‌کند. اما همین اتمسفر سنگین خود در خدمت گیم‌پلی بازی است.

مناظر جذاب و آن-دنیایی در عرض یک چشم به هم زدن تبدیل به میدان نبردی سهمگین می‌شوند و چشمان شما از ستایش مناظر زیبا به پیدا کردن راهی برای زنده ماندن در بین سپاه شیاطین، برقی قرمز رنگ می‌زند. مبارزه با دشمنان در سری دووم همیشه هسته اصلی بازی بوده و هست.

اکشن نفس‌گیر، هیجان انگیر و خون آلود. مهم نیست در راهروهای باریک ایستگاه فضایی متروکه باشد یا اعماق جهنم، همیشه ریتم و ضرب آهنگ خاصی برای تک تک مبارزات در دووم اترنال وجود دارد. دووم اسلیر این‌بار به ناممکن‌ترین مامورت خود قدم گذاشته است و هیچ تضمینی وجود ندارد که در همان اولین بار بتوانید نیروهای دشمن را منهدم کنید.

مبارزات تا حدی شما را آبدیده می‌کنند که پس از اتمام هر یک از درگیری‌ها، ابتدا نفس راحتی بکشید و با خود بگویید: «این شد، این یکی به دل خودمم نشست!». محیط‌ها همگی پر از جاهای مخفی و آیتم‌های مورد نیاز برای پیشروی در بازی هستند و شما باید در حین مبارزات سریع و خشن چشمتان به همه جای محیط باشد تا نزدیکترین پورتال یا سکوی پرش را در نظر داشته باشید.

باید ضرب آهنگ و ریتم مخصوص هر مرحله را بدست بیاورید و با اتکاء به آن با رقصی مرگبار بدرید و پاره کنید. مبارزات تا جایی می‌توانند سریع و خلاقانه و خشن باشند که مغز شما یاری کند. با شروع هر مبارزه باید تعادل مناسبی بین کشتن دشمنان بزرگتر و خطرناک‌تر، استفاده ابزاری از دشمنان ضعیف‌تر برای پر کردن زره، سلامتی و مهمات خود برقرار کنید.

همه اینکارها باید به نحوی انجام شود که کمترین آسیب را ببینید. همین چند دستور ساده را باید در بهترین میادین نبرد خلق شده در یک بازی شوتر اکشن اجرا کنید. اما این همه ماجرا نیست و بعد از اتمام هر نبرد فرصت کافی برای غرق شدن در مراحل زیبا و پر جزئیات بازی و پیدا کردن چالش‌های بیشتر و آیتم‌های مخفی خواهید داشت.

دیدن لیست اسلحه‌های بازی حس اولین روز تعطیلات تابستان را دارد. شاتگان‌ دو عدد، مسلسل دور برد با امکان پرتاب راکت، chaingun سنگین، مسلسل پلاسمایی، Railgun، راکت انداز و … BFG! نگران نباشید در این سفر به اعماق جهنم و در راه بازگشت از آن بازهم تمامی دوستان قدیمی همراه‌تان خواهند بود و در کنار هم به موج شیاطین سلامی دوباره خواهید کرد.

جدا از اسلحه‌های دوست‌داشتنی طیف گسترده‌ای از امکانات و تجهیزات هم در اختیار دارید که همگی قابل ارتقاء و شخصی‌سازی هستند. امکان پرتاب دو نوع نارنجک، جا خالی دادن سریع، پرش دوباره، ضربه مشت فوق قوی و اره برقی مطمئن برای دریدن شکم، سر و ستون فقرات شیاطین همگی با کوچکترین تاخیری با فشردن تنها یک دکمه در اختیارتان هستند.

چینش همه این قابلیت‌ها و تسهیلات به خوبی انجام شده و بعد از آشنایی کامل با روند امور موسیقی فشرده شدن دیوانه‌وار دکمه‌ها با والس مرگبار Doom Slayer روی صفحه نمایش ترکیب شده و نمایشی خون‌بار را رقم می‌زند. نمایشی که با موسیقی متن عالی و بسیار سنگین میک گوردون همراه می‌شود.

موسیقی متن سنگین و مخوف از همان ابتدا یکی از امضاهای پر رنگ سری Doom بوده است. اینبار هم میک گوردون با نبوغ خود گوش‌هایتان را نوازش کرده و رگهای مغز و عضلات گردن‌تان را چند سانتی‌متری گشاد می‌کند.

صدای گیتار الکتریک مثل رعد و برق در ذهن‌تان می‌پیچد و ترکیبی از صداهای صنعتی و بیت‌های الکترونیکی شما در دنیایی دیجیتالی و آهنین رها می‌کند. هر جا را که نگاه کنید بوی آهن و خون می‌آید، هر چه که می‌شنوید زنگ آهن و رنگ خون دارد.

گرافیک بازی هم از نظر هنری و هم از نظر فنی در بلندترین قله‌های صنعت بازی ایستاده است. تمامی بافت‌ها با نهایت کیفیت خودنمایی می‌کنند. مناظر دور دست درست مثل تابلوی نقاشی در برابر دیدگان شما بر افراشته می‌شوند و انواع و اقسام افکت‌های گرافیکی روی صفحه نمایشگر به رقص در می‌آیند، بدون اینکه کمترین افت نرخ فریم یا مشکل بصری ایجاد کنند.

بازی از نظر تکنیکی روان و سریع است و امکان شخصی‌سازی میدان دید و وسیع‌تر کردن آن، در کنار نرخ فریم پایه 60 بر ثانیه بودن از دیگر دست‌آوردهای این بخش از DOOM Eternal به شمار می‌روند. بخش عمده محیط‌های بازی را سطوح آهنی یا بافت گوشتی لزج تشکیل داده است.

بافت‌ها به حدی باکیفیت هستند که بعضی اوقات وسوسه می‌شوید دستی به روی آن‌ها بکشید. طراحی دشمنان، اسلحه‌ها و تمامی آیتم‌ها از نو انجام شده است. بهتر است هر چه از دووم یادتان مانده کنار بگذارید و با دید دیگری دووم اترنال را نگاه کنید.

دشمنانی که اولین بار نزدیک به 30 سال پیش خلق شده بودند در این بازی به پخته‌ترین و باور پذیرترین طراحی خود رسیده‌اند. انیمیشن‌های بی‌نقص و منحصر بفرد هر کدام هم در این تعالی نقشی تکمیلی بازی می‌کند. طراحی تمامی اسلحه‌های آشنای قدیمی هم ارتقاءهای به جا و خوبی دریافت کرده‌اند و بیش از پیش دوست داشتنی به نظر می‌رسند.

DOOM Eternal را می‌توان هم نقطه اوجی برای یکی از پرآوازه‌ترین شوترهای تاریخ بازی‌سازی دانست و هم نقطه عطفی برای این سری افسانه‌ای. همه‌ی المان‌هایی که بازی سال 1993 را منحصر بفرد کرده بود در بهترین و بهینه‌ترین شکل خود در این بازی قابل مشاهده است.

یک شوتر اول شخص تمام عیار که سطح جدیدی برای سبک شوتر تعیین می‌کند و با تکبر بیشتری بر تخت پادشاهی شوتر اکشن تکیه می‌زند و در عین حال چشم‌اندازهای جدیدی برای ادامه این سری ارائه می‌کند و با جمع‌بندی و ارتقاء حداکثری هر آنچه به دنیای بازی معرفی کرده است برای ورود به دوره جدیدی از دووم آماده می‌شود.

Doom بود که اولین بار راز شمشیر را کشف کرد و در تاریکی نفوذ ناپذیر کوره‌هایی در دل کوه‌های برف گرفته آنقدر بر استیل گداخته کوفت تا برای شکافتن استخوان و دریدن گوشت کافی باشد.

همه اینها در کنار مد آنلاین جذاب و بسیار خلاقانه Battlemode این شاهکار را به بازی نهایی تبدیل می‌کند. مثل شماره قبل خبری از مدهای آنلاین تکراری نیست (نه اینکه جای خالی آنها حساس نشود و یا این مدها در دووم قبلی بد باشند) و اینبار با مد آنلاین جدیدی روبرو هستیم که تنها با 3 نفر بازیکن انجام می‌شود.

1 نفر در نقش Doomguy و 2 نفر دیگر در نقش دشمنان شیطانی بازی. هدف این است که Doomguy قبل از اینکه هر یک از بازیکن مرده بار دیگر ریسپاون شود، هم‌دستش را بکشد. تیمی دو نفره هیولاها هم باید در کمترین زمان ممکن Doomguy را بکشند

. همین مد محقر یعنی بازی کردن تمامی آن مراحل Doom که تا بحال به صورت تکنفره تجربه کرده‌اید. همین ساختار ساده با کمی دقت و برنامه‌ریزی می‌تواند عمق مطلوبی داشته باشد و لحظات بی‌بدیلی برای‌تان ایجاد کند.

فرو رفتن در نقش شیاطین قدرتمند و دیدن میدان نبرد از دیدگاه آنها صفای خاصی دارد و هم‌دستی برای کشتن Doomguy دیدگاه دیگری از نظر مد آنلاین باز می‌کند. اگر هم در نقش Doomguy ظاهر شوید همه اسلحه‌ها را در اختیار خواهید داشت و باید هر دو دشمن را در کمترین زمان از پا در بیاورید.

نقشه‌های این مد هم متنوع و عالی طراحی شده‌اند و پر از دشمنان ضعیف‌تر برای پر کردن شکاف‌های بین مبارزات هستند. دو دشمن شیطانی در تیم مقابل هم قابلیت ریسپاون کردن دشمنان ضعیف بیشتر را دارند تا عرصه را بیش از پیش برای قهرمان ما تنگ کنند.

نقد و بررسی Doom Eternal روی PS4 و بر اساس نسخه ارسالی سازندگان انجام گرفته.

آیا میخواهید بدانید DOOM Eternal چیست ؟ با دیدن تریلر پیش رو شاید بیشتر با این بازی آشنا شوید.

یک بازی بسیار جذاب و البته یک بازی برای عاشقان Run & GUN. بازی بی مغزی که در آن فقط خواهید موجودات اهریمنی را سلاخی خواهید کرد و بدون هیچ رحم و لطفی پیشروی میکنید. البته که بر خلاف نسخه قبلی بخش Multiplayer بسیار بهتری در این بازی گنجانده شده. میتوانید انسان یا اهریمن باشید. انتخاب با شماست.

دقیقا یک ماه دیگر این بازی برای کنسولهای نسل هشتم و PC منتشر می شود و البته در تاریخی نامعلوم در سال 2020 نیز برای Nintendo Switch در دسترس خواهد بود.

برای راند دوم هیولا کشی آماده باشید و آن زمان شاید سوال DOOM Eternal چیست را بهتر پاسخ دهید.

دانلود 1080

دانلود 720

دانلود 360

وی جی مگ: میتوانید از این لینک به صفحه تخفیفات Bethesda در سایت سونی بروید و در صورت تمایل خرید خود را انجام دهید. البته این نکته که این تخفیفات همراه با Summer Sale سونی است، بی تاثیر نخواهد بود. زیرا در تخفیفات تابستانه سونی حدود 400 بازی برای تخفیف قرار گرفته اند که شاید خرید را برای هر گیمری سخت کند. لیست تخفیفات بتسدا را به ترتیب حروف الفبا می تواند در ادامه مشاهده کنید.

• Dishonored 2 — $24 — Save 40 percent
• Dishonored: Death of the Outsider — $18 — Save 40 percent
• Dishonored: Definitive Edition — $12 — Save 40 percent
• Dishonored: The Complete Collection — $48 — Save 40 percent
• DOOM — $17 — Save 15 percent
• DOOM VFR — $18 — Save 40 percent
• DOOM + Wolfenstein II Bundle — $42 — Save 40 percent
• Fallout 4 — $18 — Save 40 percent
• Fallout 4: Automatron — $7 — Save 30 percent
• Fallout 4: Far Harbor — $17.50 — Save 30 percent
• Fallout 4: Game of the Year Edition — $36 — Save 40 percent
• Fallout 4: Nuka World — $14 — Save 30 percent
• Fallout 4: Season Pass — $30 — Save 40 percent
• Fallout 76 — $36 — Save 40 percent
• Fallout 76: Tricentennial Edition — $48 — Save 40 percent
• Prey — $18 — Save 40 percent
• Prey: Mooncrash — $14 — Save 30 percent
• Rage 2 — $45 — Save 25 percent
• The Elder Scrolls Online — $12 — Save 40 percent
• The Elder Scrolls Online: Elsweyr — $39 — Save 35 percent
• The Elder Scrolls V: Skyrim Special Edition — $28 — Save 30 percent
• The Elder Scrolls V: Skyrim VR — $45 — Save 25 percent
• The Evil Within — $12 — Save 40 percent
• The Evil Within 2 — $36 — Save 40 percent
• Wolfenstein II: The New Colossus — $36 — Save 40 percent
• Wolfenstein: The New Order — $12 — Save 40 percent
• Wolfenstein: The Old Blood — $12 — Save 40 percent

کمپانی Panic Button که پورت بازی های مهمی مثل Doom (2016) و Wolfenstein: The New Colossus و همچنین Wolfenstein: Youngblood را برای Nintendo Switch در کارنامه خود دارد، روی این سه بازی کار کرده است.

همانطور که گفته شد این 3 بازی برای 3 کنسول نسل هشتمی منتشر شده و علاوه بر آن برای Android و iOS نیز در دسترس خواهند بود. قسمت بازی Doom و Doom II هرکدام 5 دلار و قیمت Doom 3 نیز 10 دلار است. برای انجام این بازی باید اکانت رایگان Bethesda را نیز داشته باشید و برای اولین بار باید به صورت آنلاین بازی را آنلاک کنید و پس از یکبار لاگین شدن به اکانت، دیگر نیازی به آنلاین بودن نیست.

این روزها Bethesda مشغول آماده سازی بازی جدید خود Doom Eternal است که بیست و دوم نوامبر یعنی اول آذر ماه برای کنسولهای نسل هشتم و البته Stadia عرضه می شود.

به گزارش وی جی مگ، با توجه به این موضوع که رومرو به عنوان یکی از چهره‌های سرشناس و نمادین ژانر اول شخص شوتر به شمار می‌رود کار کردن این شخص روی یک IP جدید استراتژی امری قابل توجه و جالب است. کمپانی Paradox Interactive از سال 1997 و با عناوینی مثل Cities: Skylines، Crusader Kings II، Stellaris و بازی Battletech که در سال گذشته عرضه شد در حال نشر بازی‌های استراتژی بوده و بنابراین طراح Doom بهترین شریک را برای بازی جدید خود انتخاب کرده است.

اگرچه جان رومرو به همراه همسرش برندا رومرو جزو موفق‌ترین افراد صنعت بازی در دهه‌های اخیر به شمار می‌روند اما استودیو آن‌ها از زمان تاسیس تنها چند بازی موبایلی توسعه داده و منتشر کرده است. با این حال حضور برندا رومرو که سابقه کار نویسندگی برای عناوین فانتزی Jagged Alliance و Wizardry 8 را داشته در استودیو Romero Games، باعث نقطه قوت این استودیو اعضای تیم جان رومرو می‌شود.

به گزارش وی جی مگ، تنها مدتی بعد از به اشتراک گذاشته شدن اطلاعات و تریلر فیلم DOOM: Annihilation کاربری در توییتر نظر استودیو id Software و اکانت رسمی بازی را در خصوص این فیلم جویا شد. واکنش سازندگان بازی DOOM نیز بدین شرح بود که «ما هیچ گونه مشارکتی برای تولید این فیلم نداریم». امری که اگرچه Annihilation را به طور تمام و کمال زیر سوال نمی‌برد اما نشان می‌دهد آن‌ها نیز دل خوشی از این فیلم ندارند.

باید توجه کرد هم‌اکنون استودیو id Software در حال کار روی بازی DOOM Eternal بوده که قرار است در سال جاری عرضه شود. مسلم است سازندگان بازی آن چنان دوست ندارند ساخته مورد انتظار خود را در کنار فیلمی که امید زیادی به کیفیت آن وجود ندارد منتشر کنند و از این بابت هم نمی‌توان آن‌ها مورد سرزنش قرار داد.

به گزارش وی جی مگ، اولین اطلاعات از فیلم DOOM: Annihilation نشان می‌دهد که داستان این اثر در یکی از ماه‌های مریخ دنبال می‌شود. جایی که یکی از پایگاه‌های انسان‌ها روی آن قرار داشته و پیام اضطراری را برای زمین ارسال می‌کند. در ادامه گروهی از نیروهای UAC به سمت ماه مریخ حرکت می‌کنند تا با نیروهای جهنمی روبرو شوند که قصد دارند دروازه جهنم را به روی زمین باز کنند.

همان‌طور که می‌بینید داستان ساده‌تر از چیزی است که انتظار دارید و برای بار دیگر شاهد حضور UAC هستیم که به عنوان گروهی شناخته می‌شود که شخصیت اصلی بازی‌ این مجموعه همواره توسط آن به صحنه نبرد فرستاده می‌شود. در همین راستا سه تصویر نیز از فیلم DOOM: Annihilation در دسترس قرار گرفته که آنها را مشاهده می‌کنید. اثری که فلان تاریخ انتشار دقیق آن مشخص نیست اما انتظار می‌رود که پاییز امسال روانه بازار شود.

به گزارش وی جی مگ، به نقل از Dread Central استودیو فیلم‌سازی Universal برای مدتی است مشغول تولید فیلم جدید Doom بوده است. فیلمی که قرار است مستقیم به صورت DVD انتشار پیدا کند و خبری از اکران آن در سینماها نخواهد بود. Tony Giglio کارگردانی آن را برعهده داشته و Amy Manson که سابقه ایفای نقش در سریال Once Upon a Time را دارد در این فیلم نقش اصلی را برعهده دارد.

با این حال به نظر می‌رسد وقفه‌ای در انتشار فیلم به وجود آمده. چرا که تیم سازنده قصد دارد به جهنم ساخته شده کیفیت بیشتری بخشیده و آن را بهتر کند. به منظور مطابقت داشتن با بازی عرضه شده در سال 2016 و خشونت به تصویر کشیده شده در آن، تیم سازنده تصمیم گرفته تا اکران فیلم جدید Doom را به تاخیر بیندازد و با استفاده از افکت‌ها و جلوه‌های بصری، دنیای جهنم Doom را با خشونت و فضاسازی بهتری به نمایش بگذارند.

بعد از پشت سر گذاشتن دورانی که طی آن تنها شاهد انتشار شوترهای اول شخص نظامی بودیم، بار دیگر آثاری مانند Doom در صنعت بازی حضور پیدا کرده و ثابت کردند که فعلا بازار خوبی برای این دست شوترهای Run n Gun وجود دارد. همراه وی جی مگ باشید با Dusk Gameplay.

در شرایطی که کمپانی Bethesda با آثاری همچون Doom و Wolfenstein تمرکز خوبی روی این ژانر کرده‌اند، شاهد انتشار بازی با نام Dusk هستیم که سعی کرده با همان اصول کلاسیک ژانر FPS، گیمرها را به دورانی ببرد که Doom و دیگر آثار شوتر اول شخص، حرف اول را در بازار می زدند. درست مانند بازی‌های چند دهه پیش، Dusk نیز تمرکز خاصی روی داستان نداشته و در آن تنها یک هدف یعنی رسیدن به انتهای مرحله را دنبال می‌کنید.

در این مسیر باید با دشمن‌های مختلفی روبرو شده و آنها را به وسیله اسلحه‌های متنوعی که در اختیار می‌‌گیرید، از پا در آورده و پشت سر بگذارید. بازی Dusk که فعلا تنها برای PC موجود است و اعلام شده در سال 2019 برای کنسول‌های خانگی نیز منتشر می‌شود، توسط دیوید زیمانسکی توسعه پیدا کرده و وظیفه نظر آن را New Blood Interactive برعهده داشته.

بازی که هرچند گرافیک خاصی نداشته و سعی کرده روی سیستم‌های مختلف از دید اجرا‌، عملکرد خوبی داشته باشد اما در زمینه گیم‌پلی حرف‌‌های بسیاری برای گفتن داشته و می‌تواند خاطرات خوش شوترهای اول شخص قدیمی را برای بار دیگر زنده کند.

دانلود

در یوتیوب تماشا کنید