100 – Noisy Pixel
100 – Hardcore Gamer
100 – GGRecon
100 – Shacknews
100 – VGC
100 – GamesRadar+
100 – Eurogamer Germany
100 – The Enemy
95 – PlayStation Universe
94 – The Games Machine
90 – God is a Geek
90 – Push Square
90 – IGN
90 – GamingBolt
83 – Game Informer
80 – GamesHub

لازم به ذکر است که Tekken 8 حالا با مجموع 61 نقد منتشر شده در متاکریتیک، نمره ای معادل 90 را برای نسخه PS5 و بر روی PC با مجموع 13 بررسی، نمره 94 را بدست آورده است!

ولی آیا واقعا به همین راحتی می‌توان یک بازی را نقد کرد؟ مسلما خیر. البته که با وجود بزرگانی همچون Mortal Kombat یا Tekken و یا Street Fighter و المثلهم انتخاب یک بازی فایتینگ جدید و لذت بردن از آن بسیار سخت است. با این وجود Override 2: Super Mech League تمام تلاش خودش را کرده که بدون تنه زدن به بزرگان سبک خودش را ارائه دهد که البته این تلاش کاملا ناامید کننده است.

در همان ابتدا محیط کاملا خشک و بازی و UI بسیار غیر معمول بازی که در عین سادگی گیج کننده نیز هست پیش روی شماست. محیطی کاملا بی روح که هیچ پیچیدگی خاصی ندارد و جدا ساده و در عین حال گیج کننده است.

توقع یک ورودیه جذاب از یک بازی فایتینگ کاملا غیر منطقی‌ست. بازی باید سر راست به سراغ انتخاب کاراکترها و انجام بازی برود. در Override 2: Super Mech League هم همچنین است و در یک بخش تمرینی می‌توانید تمامی کاراکترها را تست کنید و با حرکات آنها آشنا شوید. و البته ضعفهای بازی از همین جا نمود پیدا می‌کنند.

اگر با تمام کاراکترها بازی نکنید و آنها را نشناسید چیز زیادی از دست نداده‌اید. با اینکه تعداد زیادی کاراکتر متفاوت با جذابیتهای بصری و البته حرکتی جالب در بازی گنجانده شده ولی با مورتال کامبت یا تکن طرف نیستید که باید با تمرین و بازی کردن با هر کاراکتر با آنها خو بگیرید. یا اینکه هر کدام پتانسیل خاصی داشته باشند که احتیاج به تمرین روی آن باشد.

هر کدام از این کاراکترها کارها و توانایی های خاصی دارند ولی اصلا و ابدا احتیاج به تمرین خاصی ندارند. می‌تواند براحتی هر شخصیت را انتخاب کنید و با چند دقیقه تمرین بسیار راحت به نتیجه مورد نظر برسید و براحتی Mech مورد نطرتان را تا انتها انتخاب کنید.

کل کاراکترها با چند کلید ثابت کار می‌کنند. و احتیاجی به ترکیب خاصی ندارند. حتی حرکات ترکیبی آنها هم با همان دکمه‌هاست و نیازی نیست چیزی جدید برای هر کاراکتر بیاموزید. باید به این نکته اشاره کرد که هر شخصیت نوع خاصی از حرکات را دارد ولی بالانس کلی کاراکترها آنچنان از کیفیت لازمه برخوردار نیست. با اینکه ممکن است با Button Mashing فراوان گیم‌پد را مورد عنایت قرار دهید با این حال تفاوت حرکات هر شخصیت جذابتهای خودش را دارد.

این جذابتهای خاص را در زمینهای عجیب غریب بازی نیز حس خواهید کرد. احساسی دوگانه از جذابیت یا عدم جذابیت. تکلیف حسی شما با زمینهای بازی اصلا مشخص نیست. در هر زمین تفاوتهای زیادی دیده می شود و این خود یک حسن است. در عین حال طراحی های عجیب زمینهای مبارزات آنچنان جذاب نیستند. شلوغی بسیار زیادی که در زمینها دیده می‌شود بیشتر برای قسمتهای PVP و یا ۴نفره کارایی دارد ولی بازهم شلوغی بازی در برخی مواقع بسیار اذیت کننده است.

علاوه بر این شلوغی دوربین دوگانه‌ی بازی را نیز به آن اضافه کنید. استفاده از دوربینی که می‌توانست نقطه‌ی قوتی برای بازی باشد گاهی آنچنان عذاب آور ظاهر می‌شود که شما را کلافه می‌کند. گیر کردن در نقاط کور در بعضی از مپ‌ها کارایی این دوربین را به شدت پایین می‌آورد و باعث گیجی می‌شود. این نقطه ضعف خصوصا در محیطهایی که 4 نفر حضور دارند و محیط به ناگاه شلوغ می شود بسیار عذاب آور است. البته در برخی از مپها این مشکل دیده نمی‌شود و آنهم به خاطر طراحی محیطی آنهاست.

البته که طراحی بازی از دیدگاه بصری خصوصا در بخش طراحی Mechها بسیار دیدنی و جذاب است. تعدد زیاد Mechها و طراحی‌های با جزئیات آنها بسیار جالب از کار درآمده. هر کدام از آنها با افکتها و قابلیتهای مختلف طوری در بازی قرار می‌گیردند که به تنهایی ابهت خاص خودشان دارند و استفاده از آنها و سوییچ کردن بین هر کدام می‌تواند سرگرم کننده باشد.

هر کاراکتر ویژگی‌های خاصی دارد و با اینکه دکمه‌های ترکیبی در بازی ثابت است و عملا مشکلی برای بازی با هر کدام از کاراکترها نخواهید داشت، با اینحال با وجود خصوصیات متفاوت هر کدام از آنها شاید گرایش به انتخاب یک یا دو مورد از آنها بیشتر باشد. که این مورد شاید به بالانس قدرتی کاراکترها لطمه وارد کرده است.

ممکن از در بازی با تست و امتحان کردن همه شخصیتها در نهایت از یک یا دو شخصیت استفاده کنید و تمام بازی را با آنها پیش ببرید. شاید تصمیم بگیرید تمامی جایزه‌های خود را برای پیشرفت یکی از کاراکترها مصرف کنید و این به خاطر ضعف کاراکترهای بازیست. در بازی 2 نفره تا 4 نفره براحتی می‌توان این ضعف را تشخیص داد. سازندگان بسیار سعی کرده‌اند که این نقصان را با بالانس قدرتی هر Mech برطرف کنند ولی در عمل خواهیم دید که انتخاب چند Mech محدود برای برنده شدن این تلاش را بی سرانجام گذاشته.

شاید تلاشهای تیم سازنده روی ساخت Mechها نتیجه داده و بخش فایتینگ بازی حتی با وجود سادگی در انجام حرکات و محدود بودن اعمال کاراکترها جذابیتهای خاص خودش را داشته باشد و حتی تکه تکه شدن صفحه برای انجام بازی 4 نفره نیز جذابتهای خاصی داشته باشد، ولی در بخش آنلاین این پتانسیل به صورت کامل از بین رفته. تیم سازنده با بخش آنلاین رسما کار خود را تمام کرده است و هیچ جایی برای دفاع باقی نگذاشته.

می‌توان گفت 90 درصد مواقع بازیکنی برای بازی وجود ندارد و سرورها فعالیتی ندارند. اگر به صورت کاملا شانسی یک بازیکن به پست شما بخورد و بتوانید با آن بازی کنید یا انقدر قویست که رسما در کسری از دقیقه می‌بازید یا انقدر ضعیف که شما میلی برای ادامه بازی نخواهید داشت. شاید 90 درصد مواقع باید با بات و NPCها بازی کنید که همیشه در پایین ترین سطح هستند و همانند احمقها دور شما می‌گردنند. حتی اگر لول شما آپدیت هم بشود همیشه با یک مشت ربات احمق روبرو می‌شوید.

مدهای مختلف بازی هم آنچنان جذابیت ندارند و هیجان بسیار مقطعی را به شما منتقل می‌کنند. گاهی این مدها بدون وجود یوزر واقعی آنچنان حوصله سر بر می‌شوند که فقط بازی را می‌بندید و به یک مد سینگل می‌روید.

البته این اعصاب خردی با موسیقی و افکتهای صوتی مناسب بازی کمی تلطیف شده و قابل تحمل می‌شوند. سبک موسیقی بازی کاملا با جریان بازی هماهنگ است ولی باز هم سهل انگاری سازندگان در انتخاب و ساخت موسیقی کیفیت آن را فقط در پایین‌ترین سطح استاندارد نگه می‌دارد و مقبولیت بالایی را از آن خود نمی‌کند.

تلاش تیم سازنده برای بهینه کردن نسخه اول بازی در کلیات بازی آنچنان تغییری ایجاد نکرده و نسخه دوم نیز همانند نسخه اول در جذابیت و جذب مخاطب ناکارآمد است. کسل کننده و تکراری حتی با وجود المانهای محیطی و طراحی کاراکترهای جذاب. گاهی اوقات مسابقات بسیار خسته کننده می‌شود و برای رفع خستگی فقط و فقط باید بازی را عوض کرد.

در یک کلام اگر اهل بازی‌های سبک Fighting هستید شاید بازی Override 2: Super Mech League آخرین انتخاب شما برای انجام یک بازی در این سبک باشد. مگر اینکه بخواهید 4 نفره و به صورت Split Screen بازی کنید که آن هم با وجود یک تلویزیون 65 اینچ به بالا، برای سبک فایتینگ قابل تحمل است.

نقد و بررسی بازی Override 2: Super Mech League  روی PS4 و بر اساس نسخه ارسالی ناشر انجام گرفته.

این ویدئو به واسطه یک ماد تهیه شد. در این ماد دوربینهایی که هنگام انجام یک fatality فعال می شوند غیر فعال شده و همه چیز از همان دوربین کناری نمایش داده می شود.

بعد از دیدن این ویدئو متوجه خواهید شد که کارگردانی و زاویه بندی چقدر در انتقال احساس خشونت به گیمر تاثیر دارد. دیدن Fatalityهای MK11 هم از لحاظ فنی و هم از لحاظ تفریحی بسیار جالب خواهد بود. این ویدئو را از دست ندهید.

دانلود 1080

دانلود 720

دانلود 360

بالاخره بعد از مدتها انتظار بازی Tekken 7 برای کنسولهای بازی و البته PC عرضه شد. Tekken 6 در سال 2009 عرضه شد و نسخه Tag Tournament 2 نیز در سال 2012 عرضه شده بود ولی نسخه اصلی بعد از 8 سال عرضه شد تا این IP قدیمی ادامه پیدا کند. البته Tekken 7 در ژاپن دو سال پیش برای دستگاه های آرکید منتشر شده بود ولی برای کنسولهای خانگی خیر. داستات پیچیده و عجیب Tekken 7 همانند نسخه های قبلی هنوز پابرجاست و هنوز هم گوشه های تاریک این داستان روشن نشده است. تیم وی جی مگ نیم ساعت اولیه این بازی را برای شما بازی کرده است که البته این ویدئو بیش از نیم ساعت شده و حدود 40 دقیقه است تا شما هم بخش فایت تک نفره و هم دو نفره و هم بخش داستانی بازی را مشاهده کنید.

دانلود 1080P
دانلود 720P
دانلود 360P

کسانی که بیشتر در جریان اتفاقات ابرقهرمان‌ها هستند، می‌دانند که بیش از همکاری بتمن و سوپرمن، درگیری آنهاست که به عنوان اصلی‌ترین جذابیت کتاب‌های مصور کمپانی DC شناخته می‌شود. فیلمی ضعیف همچون بتمن علیه سوپرمن به همین واسطه توانست فروش خوبی را تجربه کند و حالا سازندگان Mortal Kombat برای دومین‌بار به صورت جدی سراغ این ابرقهرمان‌ها رفته‌اند تا یکی از تاریخی‌ترین و مهم‌ترین درگیری‌های آنها را روایت کنند. استودیو NetherRealm بعد از انتشار چند بازی ضعیف، از سال 2011 برای بار دیگر به نوار موفقیت برگشت.

آنها در اولین قدم، شروعی دوباره برای Mortal Kombat را رقم زدند و در ادامه با ساخت Injustice: Gods Among Us توانستند بالاخره ایده‌ای که برای اولین‌بار در Mortal Kombat vs DC Universe به سراغش رفته بودند را به شکل مناسبی توسعه دهند. حالا آنها با تمام ایده‌های قسمت اول این مجموعه و البته تجربیاتی که از ساخت Mortal Kombat و Mortal Kombat X به دست آورده‌اند، بازی تحت عنوان Injustice 2 را به واسطه برادران وارنر وارد بازار کرده‌اند که بدون شک کامل‌ترین و بهترین ساخته آنها در چند نسل گذشته کنسول‌های خانگی است. در ادامه با نقد و بررسی Injustice 2 در وی‌جی‌مگ همراه ما باشید.

همچون چند بازی اخیر NetherRealm در Injustice 2 نیز شاهد حضور پررنگ بخش داستانی هستیم. اد بون به عنوان کارگردان این بازی از روایت مورد استفاده در اثر جدید خود با عنوان نسخه سوم داستان‌سرایی یاد کرده. برخلاف اکثر بازی‌های مبارزه‌ای که داستان را در ابتدا و انتهای مبارزات هر شخصیت در بخش تک نفره روایت می‌کنند، سازندگان Injustice 2 پرداخت سناریو خود را وارد گیم‌پلی کرده و برای بهبود آن از حجم زیادی میان‌پرده سینمایی استفاده کرده‌اند.

در جریان بخش داستانی کنترل شخصیت‌های مختلفی بر عهده گیمر قرار می‌گیرد و با پیروزی در هر مبارزه یک میان پرده سینمایی به نمایش در می‌آید. این روال تا انتهای بازی دنبال شده و البته در قابلیتی جدید این امکان به گیمر داده می‌شود که بعضا از میان دو شخصیت مختلف یکی را انتخاب کنید. اینبار برخلاف Mortal Kombat X خبری از سکانس‌های QTE نیست و به یکباره گیمر در جریان پخش میان پرده غافل‌گیر نمی‌شود. یکی از اصلی‌ترین ضعف‌های این قسمت در ساخته پیشین NetherRealm به انیمیشن‌های شخصیت‌ها و به خصوص انیمیشن‌های صورت ارتباط پیدا می‌کرد.

انیمیشن‌ها در ساخته قبلی این استودیو به قدری ضعیف بودند که به صورت کلی روی کیفیت روایت داستان نیز تاثیر گذاشته بودند. حالا اما اد بون و همکارانش به یکی از بزرگ‌ترین ضعف‌های خود پی برده و برای صورت شخصیت‌های مختلف از انیمیشن‌هایی استفاده کرده‌اند که نه تنها در میان بازی‌های مبارزه‌ای منحصر به فرد است بلکه شاید چند اثر دیگر که در این نسل عرضه شده‌اند توان رقابت با کیفیت انیمیشن‌های صورت Injustice 2 را داشته باشند. شاید تنها ضعف بخش داستانی بازی به پایان‌بندی و نبود ارتباط آنچنانی با قسمت اول اختصاص پیدا کند.

سازندگان بازی برای جلوگیری از سردرگمی مخاطب عملا ترفند دنیاهای موازی را رها کرده و تمام تمرکز خود را روی خط داستانی قرار داده‌اند که طی آن سوپرمن به خاطر مرگ لوئیس لین، جوکر را کشته و حالا برخلاف بتمن، اعتقاد به استفاده از خشونت برای رسیدن به صلح و امنیت دارد. پایان‌بندی Injustice 2 نیز می‌توانست کمی حماسی‌تر و با نتیجه‌گیری بهتری انجام شود اما همین مسئله که دو انتخاب کاملا متفاوت را پیش روی شما قرار می‌دهد باعث شده آنقدر روی کیفیت کلی بازی تاثیر منفی نگذارد.

داستان مدتی است که در کانون توجه ژانر مبارزه‌ای (Fighting) قرار گرفته اما واقعیت ماجرا این است که گیمر در همان لحظه اول با گیم‌پلی این دست بازی‌ها ارتباط برقرار کرده و مطمئنا مهم‌ترین عاملی که می‌تواند کیفیت محصولی در این سبک را تضمین کند، بالانس بودن گیم‌پلی است. بزرگ‌ترین مانع پیش روی سازندگان در این سبک عاملی به نام تغییر است.

همواره ادامه‌هایی که با بازی اصلی در سبک مبارزه‌ای متفاوت بوده‌اند به خوبی از سوی طرفداران مورد توجه قرار نگرفته‌اند. این مسئله را در سابقه Mortal Kombat یا Tekken می‌توان دید. باتوجه به این مسئله NetherRealm توانسته با باقی نگه داشتن تمامی نکات مثبت گذشته و اضافه کردن قابلیت‌های جدید، گیم‌پلی‌ای را پیش روی مخاطب قرار دهد که از هر جهت نسبت به کارهای پیشین آنها ارتقا یافته و شاید یکی از معدود عناوین مبارزه‌ای باشد که توانایی سرگرم نگه داشتن مخاطب برای زمانی طولانی را در اختیار دارد. یکی از نکاتی که معمولا تازه‌کارها را از مجموعه بازی‌های Street Fighter دور می‌کند، پیچیدگی اجرای ضربات و کلیت گیم‌پلی است.

کپکام عملا به تازه‌کارها اجازه نمی‌دهد با تمرکز روی سرگرمی به سراغ ساخته‌اش بروند. سازندگان Injustice 2 اما رویکردی کاملا متفاوت را پیش گرفته و چارچوبی را در گیم‌پلی طراحی کرده‌اند که به شما اجازه می‌دهد به عنوان شخصی که تاکنون دست به بازی‌های مبارزه‌ای نزده از بازی به همان اندازه‌ای لذت ببرید که قهرمان‌های مسابقات جهانی EVO لذت می‌برند. اکثر چند ضربه‌ها و حرکات ویژه به شکلی ساده طراحی شده‌اند و با حرفه‌ای شدن می‌توانید آنها را بدون هیچ‌ فاصله‌ای به یکدیگر متصل کرده و حرکاتی جالب را شکل دهید.

دومین قسمت از مجموعه Injustice همچنان نکات معرفی شده در نسخه اول مانند تخریب‌پذیری و متغیر بودن محیط‌ها، استفاده از نوار ویژه پایین صفحه برای انجام حرکات خاص یا استفاده کامل از آن برای Super Move را مورد استفاده قرار داده و توانسته با اضافه کردن موارد جزئی، پیچیدگی لازم برای حرفه‌ای‌ها را شکل دهد. حالا گیمر می‌تواند در میان چند ضربه‌های حریف از مقابل او حرکت کرده و عملا نوار ضربات دشمن را خنثی کند.

اصلی‌ترین و مهم‌ترین پیشرفت Injustice 2 به مواردی اختصاص پیدا می‌کند که از ژانر نقش آفرینی وام گرفته شده‌اند. بعد از هر پیروزی جعبه‌هایی به عنوان جایزه به گیمر اختصاص پیدا می‌کند که بسته به نوع هرکدام حاوی آیتم‌های مختلفی هستند. این آیتم‌ها در چند دسته اجزای لباس‌ و قابلیت‌های ثانویه تقسیم شده و با استفاده از هر کدام می‌توان به قدرت‌های شخصیت‌های مختلف افزود. به نوعی سیستم زره و ظاهر بازی‌های نقش آفرینی اینجا در Injustice 2 بدون هیچ تغییر خاصی مورد استفاده قرار گرفته و نتیجه مناسبی را به همراه داشته.

در قسمتی کامل گیمر می‌تواند هرکدام از بخش‌های مختلف زره شخصیت‌ها را روی بدن آنها قرار داده و جزئیات قدرت قهرمان خود را ارتقا دهد. تمامی این تغییرات در بخش‌های مختلف بازی همچون قسمت تک نفره یا آنلاین حضور داشته و به نوعی می‌تواند جدای از سطح بازی، به گیمرها برتری دهد. باید این مسئله را در نظر گرفت که سازندگان بازی این گزینه را پیش روی گیمرها قرار داده‌اند تا تمامی قابلیت‌های مرتبط با ارتقا شخصیت‌ها را در بخش رقابتی غیرفعال کنند تا تنها سطح طرفین پیروز رقابت را تعیین کند. یکی دیگر از ضعف‌های Injustice 2 در این نقطه است که خود را نشان می‌دهد.

تمامی قسمت‌های لباس شخصیت‌ها که روی قدرت‌های آنها تاثیرگذار است با هزینه کردن واحد پولی داخل بازی قابل خرید است اما برای مواردی که به صورت اضافی طراحی شده و تنها روی ظاهر ماجرا اثر می‌گذارند، این امکان وجود دارد که شما با هزینه کردن پول واقعی به خواسته‌های خود برسید. هرچند این مسئله روی کلیت گیم‌پلی تاثیر منفی ندارد اما حداقل از دید ما به عنوان نکته‌ای منفی شناخته می‌شود.

اینبار استودیو NetherRealm سعی کرده با سیستمی مشابه ساختار برج‌های سرگرم‌کننده Mortal Kombat را در Injustice 2 پیاده کند. این بخش از بازی که Multiverse نام دارد به گیمر اجازه می‌دهد مجموعه‌ای از مبارزات را با شخصیت‌های مختلف برگزار کند. مبارزاتی که معمولا در آنها اتفاقات متفاوتی از درگیری‌های معمول رخ داده و هر کدام از طرفین شرایط خاصی را دنبال می‌کنند. درست مانند Mortal Kombat X که بعضا شخصیت‌ها را بدون دست یا پا پیش روی یکدیگر قرار می‌داد اینجا هم شرایط کمی متفاوت از روال عادی بازی است و می‌تواند با در نظر گرفتن جوایز مختلفی که ارائه می‌کند، مخاطب را ساعت‌ها سرگرم کند.

جدای از این بخش، Injustice 2 در زمینه بازی آنلاین نیز امکانات بسیاری را در مقابل گیمر قرار داده و به او اجازه می‌دهد که در حالت‌های مختلفی همچون King of the Hill (همان برنده به جای خودمان) به صورت آنلاین مبارزه کند. در بررسی که ما انجام دادیم، پیدا کردن حریف مناسب که پینگ خوبی را در مقابل اینترنت ایران ارائه کند کمی سخت است اما غیرممکن نیست. احتمالا طی چند هفته‌ آینده و با افزایش مخاطب‌های بازی این مشکل نیز به کلی برطرف می‌شود.

دومین قسمت از مجموعه بازی‌های Injustice همان چیزی است که تحت عنوان تکامل ساخته‌های NetherRealm در انتظار عرضه‌اش بودیم. سازندگان بازی تمامی داشته‌های مثبت خود از گذشته را به این اثر وارد کرده و سعی کرده‌اند در کنار آن نیم نگاهی هم به نکات جدید داشته باشند. بازی که در زمینه داستان‌سرایی، گیم‌پلی و قسمت آنلاین عملکرد مناسبی داشته و از لحاظ گرافیک و صداگذاری نیز فصل جدیدی را برای بازی‌های مبارزه‌ای آغاز کرده.

نقد و بررسی بازی Injustice 2 روی PS4 انجام گرفته است.

شب یک روز سخت

می‌دانید چه چیزی از ساخت یک بازی مبارزه‌ای باکیفیت و جذاب سخت‌تر است؟ ساختن یک دنباله برای آن! عناوین مبارزه‌ای از آن دست عناوینی هستند که همیشه ساختن یک دنباله برای آن‌ها کاری بس سخت و دشوار محسوب می‌شود، چرا که نسخه قبلی توانسته برای خود طرفدارانی دست و پا کنند که آن طرفداران، به طور کلی از بازی و روند آن راضی بوده و اعمال تغییرات مختلف در آن می‌تواند در نهایت منجر به از دست دادن تعدادی از مخاطب‌ها شود. از طرف دیگر، اگر بازی بدون تغییر بماند، عملاً بازی شانس به دست آوردن مخاطب جدید را نیز از دست خواهد داد و آن‌هایی که پیش‌تر هم با بازی ارتباط برقرار نکرده بودند، باز هم به سمت آن کشیده نخواهند شد. البته اعمال نکردن تغییرات موجب تشکیل یک موج منفی علیه بازی نیز می‌شود و عده‌ای می‌گویند که «این بیشتر به مانند یک بسته الحاقی برای نسخه قبل است، تا یک بازی جدید!» که البته از برخی جهات حق هم دارند. این مسئله برای Injustice 2 هم می‌تواند دردسرساز شود، به هر حال نسخه اول توانست طرفداران زیادی را برای خود دست و پا کند و به موفقیت‌هایی دست پیدا کند. نسخه قبل از لحاظ گیم پلی بسیار خوب و کم‌نقص بود و همین کار را برای پیشرفت در قسمت جدید، سخت می‌کند. البته وقتی در مورد Injustice 2 صحبت می‌کنیم، باید یک تفاوت بزرگ را میان این بازی و دیگر عناوین مبارزه‌ای قائل شویم. اینجا ما با Ed Boon و هم‌قطاران‌اش سروکار داریم، کسی که اعتماد نکردن به او و تصمیمات و بازی‌ها‌یش یک اشتباه بزرگ محسوب می‌شود.  او سال 2015 و با Mortal Kombat X به خوبی نشان داد که خوب بلد است تا با وفادار نگه داشتن بازی‌اش به ریشه‌‎ها، ویژگی‌هایی نوین و جدیدی را ارائه دهد تا بازی رنگ و بوی تازه‌ای به خود بگیرد.

قبل از اینکه وارد مقوله گیم پلی شویم، بهتر است نگاهی به داستان بازی بیندازیم. هم در Mortal Kombat X و هم در Injustice: Gods Among Us داستان نسبت به بسیاری از عناوین مبارزه‌ای دیگر یک سروگردن بهتر بود و بخش داستانی این دو بازی توانست تجربه جالبی را برای مخاطب به ارمغان آورد. با توجه به این موضوع، NetherRealm باز هم آمده تا یک بخش داستانی جالب را به طرفداران ارائه دهد. در این نسخه، ماجراهای نسخه قبلی تمام شده ولی هنوز هم بتمن و یارانش در حال بازسازی تخریب‌هایی هستند که جنگ‌های نسخه قبل به وجود آورده بود. در این میان اما برخی از شخصیت‌های منفی دنیای DC به دنبال آن هستند تا ارتش ضعیف و شکست خورده سوپرمن را بار دیگر قدرتمند سازند تا بتوانند به اهداف شوم خود برسند. این شخصیت‌ها گروهی به نام The Society تشکیل داده‌اند و رهبری آن‌ها هم بر عهده Gorilla Grodd است. به هر حال خیلی‌ها هستند که به دنبال آنلاین بازی کردن نبوده و از محتویات بخش تک‌نفره و داستانی استقبال زیادی به عمل می‌آورند، پس NetherRealm این دسته از افراد را فراموش نکرده و بار دیگر قصد دارد تا یک بخش داستانی جذاب را ارائه دهد. شاید خط اصلی داستانی این نسخه هم کمی کلیشه‌ای به نظر برسد، ولی به هر حال همیشه این جزئیات بسیار داستانی و نحوه روایت جالب آن بوده که در عناوین NetherRealm یک بخش داستانی جذاب را خلق می‌کنند و همین ما را نسبت به داستان این نسخه نیز امیدوار می‌سازد.

مبارزه‌ای یا نقش‌آفرینی؟ مسئله این است!

از لحاظ گیم پلی بازی تا حد زیادی به نسخه قبلی وفادار است. بسیاری از المان‌های جالب و دوست داشتنی نسخه قبلی در این نسخه نیز وجود خواهند داشت پس اگر با نسخه قبلی بازی انس گرفته بودید، در زمینه برقراری ارتباط با این نسخه هم مشکلی نخواهید داشت و به سرعت به گیم پلی بازی عادت می‌کنید. البته این باعث نشده تا درب تغییرات مثبت به روی بازی بسته شود. در ابتدا بهتر است راجع به ویژگی‌های قدیمی صحبت کنیم. در این نسخه هم شاهد نوار ویژه‌ای خواهیم بود که در صورت پر شدن، مبارز شما می‌تواند حرکت ویژه خود را اجرا کند. نحوه عملکرد این نوار و حرکات ویژه تا حد زیادی به نسخه‌های قبلی شبیه است ولی حرکات ویژه جدیدی برای شخصیت‌ها تعبیه شده تا بازی تکراری به نظر نرسد. از سوی دیگر استفاده از وسایل موجود در محیط برای حمله به حریف نیز در این نسخه وجود دارد. در هر استیج مبارزه، آیتم‌های محیطی مختلفی وجود دارند که می‌توان از آن‌ها استفاده کرد. برخی از آن‌ها سبک‌تر هستند و سریع‌تر می‌توان با آن‌ها به حریف حمله کرد، برخی نیز سنگین‌تر هستند و حمله به حریف با آن‌ها زمان بیشتری خواهد برد. تفاوتی که در این زمینه نسبت به نسخه قبلی در Injustice 2 وجود دارد، این است که بر خلاف نسخه قبلی که اکثر قریب به اتفاق اینگونه حملات به ثمر می‌نشست، اکنون حریف می‌تواند از خود در برابر این حملات دفاع کند. پس دیگر نمی‌توان با استفاده از هر آیتم محیطی، به حریف ضربه وارد کرد و این سیستم بسیار متوازن‌تر شده است. البته، آن آیتم‌های سنگین قطعاً به حریف ضربه وارد می‌کنند و حریف شما قادر به دفاع کردن در برابر آن‌ها نخواهد بود، ولی به هر حال همان‌طور که گفتیم استفاده از این آیتم‌ها ریسک زیادی دارد چرا که مدت زمان بیشتری طول می‌کشد تا این حملات صورت پذیرند.

بازی یک تغییر جالب در گیم پلی نسبت به نسخه قبلی دارد و آن هم مکانیزمی به نام Gear System است که شبیه به مکانیزم Loot در بازی‌های نقش‌آفرینی عمل می‌کند؛ به این ترتیب که شما با غلبه بر هر دشمن به چند آیتم جدید که عمدتاً قطعات لباس هستند دسترسی پیدا می‌کنید. این مکانیزم جالب می‌تواند به کلی این بازی را از دیگر عناوین مبارزه‌ای جدا کند و در صورت درست از آب درآمدن، همان برگ برنده Injustice 2 باشد. بعد از به دست آوردن این قطعات جدید، می‌توانید از آن‌ها برای شخصیت خود استفاده کنید. این آیتم‌ها فقط جنبه تزئینی ندارند؛ به طور مثال یک آیتم می‌تواند قدرت حرکات ویژه شما را بهبود بخشد یا به شما کمک کند تا بیشتر امتیاز XP بدست آورید. بله، درست خواندید! در بازی سیستم ارتقای سطح به کمک کسب امتیاز XP نیز وجود خواهد داشت و به این ترتیب، بیش از پیش به عناوین نقش‌آفرینی شباهت پیدا می‌کند. درخت توانایی‌های هر شخصیت در بازی 4 شاخه دارد که می‌توان سطح هر یک از آن‌ها را ارتقا داد: قدرت (Strength)، سلامتی (Health)، دفاع (Defense) و توانایی (Ability که همان حرکات ویژه شخصیت‌هاست). با به دست آوردن امتیاز XP می‌توانید هر کدام از این شاخه‌ها را ارتقا دهید تا به سطح‌های بالاتری برسید. استودیو NetherRealm سعی زیادی داشته تا به بازی‌بازان این حس را انتقال دهد که می‌توانند به همان شیوه‌ای که دوست دارند، بازی کنند و صرفاً به اتخاذ یک سیستم ساده مبارزه بسنده نکنند. مثلاً، کسی که دوست دارد تا بیشتر حمله کند، می‌تواند روی شاخه قدرت تمرکز بیشتری کند، در حالی که کسی ممکن است دوست داشته باشد تا هوشمندانه‌تر بازی کند (به هر حال حمله زیاد، فرصت‌های بیشتری را برای حریف به وجود می‌آورد تا با حملاتی سنگین یا حمله با آیتم‌های محیطی، ضربات سهمگینی به شما وارد کند) و روی مکانیزم دفاع تمرکز ویژه‌ای داشته باشد، پس می‌تواند بیشتر امتیازهای خود را در آن شاخه خرج کند. وجود سیستم ارتقای توانایی باعث می‌شود تا مبارزات از حالت یکنواخت خارج شده و پویایی خاصی به خود بگیرند. دیگر نیازی نیست تا یک نفر، فقط به یک شیوه بازی کند بلکه می‌تواند با برخی شخصیت‌ها هجومی‌تر و با برخی نیز، دفاعی و سبک‌تر بازی کند.

توضیحات‌مان در مورد Gear System را به یاد دارید؟ اکنون وقت این است که آن را کامل کنیم. هر آیتمی که با شکست دادن حریف به دست می‌آورید، روی یکی از این شاخه‌ها تاثیر مثبت دارد. البته نه فقط یکی، بلکه ممکن است که یک آیتم روی دو شاخه تاثیر مثبت داشته باشد. ممکن است یک آیتم روی یک شاخه تاثیر مثبت داشته باشد و روی یک شاخه دیگر تاثیر منفی و به همین ترتیب. دو سیستم Gear System و ارتقای شخصیت به نوعی مکمل یکدیگر هستند و شیوه کلی بازی شما را تعیین می‌کنند. حال این شما هستید و سلیقه‌تان که دوست دارید چطور بازی کنید. بنا بر شیوه بازی خود، باید آیتم‌های مناسبی را انتخاب کرده و شاخه‌های خاصی از درخت توانایی خود را ارتقا دهید. در بازی سیستم منفور پرداخت درون‌برنامه‌ای وجود دارد. البته سازندگان سعی کرده‌اند تا حد امکان جو را آرام کنند و علناً اعلام کرده‌اند این یک سیستم «پول بده تا پیروز شوی» نیست و آیتم‌های خریداری شده فقط جنبه تزئینی و ظاهری خواهند داشت. در بازی می‌توانید با پرداخت پول واقعی، آیتمی به نام Source Crystal را خریداری کنید که هم می‌توان با آن به طور مستقیم پوشش‌های مختلف را خریداری کرد، هم می‌توان از آن در بخش Transfer Gear استفاده کرد. این بخش همان‌طور که از نام آن پیداست، برای آن ساخته شده تا بتوانید ظاهر پوشش شخصیت خود را تغییر دهید. مثلاً یک آیتم پیدا می‌کنید که دارای ویژگی‌های مورد نظر شما است ولی ظاهر آن خوب نیست، شما در این بخش می‌توانید ظاهر آن را تغییر دهید.

در این بازی علاوه‌بر بخش داستانی، حالت‌های Arcade و البته بخش چندنفره، حالتی به نام Multiverse نیز وجود دارد که ساز و کار آن شبیه به Living Towers در Mortal Kombat X است و در آن بازی‌بازان می‌توانند در جهان‌های موازی کمیک‌های DC سفر کرده و با دشمنانی که هر یک ویژگی‌ها و اهداف خاص خود را دارند مقابله کنند. در بخش آنلاین بازی هم می‌توان گزینه‌ای را فعال کرد که به وسیله آن، تمامی ارتقاها و آیتم‌های استفاده شده در زره و پوشش شخصیت و … همگی فعال می‌شوند و به نوعی شخصیت‌ها به همان حالت اول خود بازمی‌گردند، که این باعث به وجود آمدن یک بخش آنلاین متوازن‌تر می‌شود. بازی در مناطق مختلفی جریان خواهند داشت که البته همگی جزو لوکیشن‌هایی هستند که در دنیای DC شاهد آن‌ها بوده‌ایم. از مناطقی چون Metropolis و Gotham گرفته تا دیگر شهرهای مربوط به کمیک‌های DC، اکثراً در این بازی وجود خواهند داشت آن هم با جزئیات بالا. به مانند نسخه قبلی، امکان جابه‌جایی بین بخش‌های مختلفی از یک لوکیشن به واسطه ضربات سنگین و … وجود خواهد داشت. از لوکیشن‌ها که بگذریم، به شخصیت‌های معرفی شده برای این نسخه می‌رسیم. تقریباً هر شخصیت معروفی از کمیک‌های DC که فکرش را بکنید در این بازی وجود خواهد داشت (برای آشنایی با لیست کامل این شخصیت‌ها به اینجا مراجعه کنید) و علاوه بر آن، شاهد حضور شخصیت‌هایی کمتر شناخته شده‌تر نیز در این بازی خواهیم بود که خود نکته مثبتی تلقی می‌شود، چرا که باعث آشنایی بیشتر طرفداران با این شخصیت‌ها شده و به نوعی با یک تیر، دو نشان می‌توان زد: 1. بالا بردن تعداد شخصیت‌های بازی 2. افزایش محبوبیت برخی شخصیت‌های مهجور بین بازی‌بازان. با یک بازی از سوی استودیو NetherRealm طرف هستیم، یعنی باید منتظر عرضه بسته‌های الحاقی مختلفی باشیم که شامل شخصیت‌ها و اسکین‌های جدید است. همین حالا هم محتویات اولین بسته الحاقی این بازی مشخص شده و قرار است شخصیت‌های Sub-Zero و Redhood و البته Starfire را به بازی اضافه کند. حداقل 6 شخصیت دیگر هم در آینده برای بازی در دسترس قرار خواهند گرفت. یک نسخه موبایلی از بازی نیز قرار است بزودی عرضه شود. به هر حال، چیزی تا داغ شدن تنور بازی‌های مبارزه‌ای 2017 باقی نمانده است. در تاریخ شانزدهم ماه مِه امسال، می‌توانید روی دو پلتفرم Xbox One و PS4 بی‌عدالتی در دنیای DC را تجربه کنید.

همانطور که احتمالا در جریان هستید بازی Tekken 7 در تاریخ 12 خرداد 1396 عرضه خواهد شد. این بازی بعد از چندین بار تاخیر بالاخره در بهار 2017 عرضه می شود و دوستداران بازی های Fighting می توانند دلی سیر از عذا در بیاورند. این بازی برای PS4 و XBOX One و PC عرضه می شود و در ادامه می توانید آخرین تریلر عرضه شده از این بازی را مشاهده کنید.