تیم‌های کوچکی در اقصی نقاط دنیا به وجود می‌آیند تا بازی بسازند و در بازار نامی برای خود دست و پا کنند. اما آرزوهای بزرگ و تعریف پروژه‌ای که بتواند با عناوین مطرح جهانی که استودیوها بزرگ و سرمایه‌های کلانی برای تولید آن‌ها صرف می‌شوند باعث نابودی این پروژه‌ها و تیم‌های کوچک می‌شود. بازی‌سازی مستقل دیدگاهی خاص و کلیدی است که تیم‌های مستقل باید از فلسفه وجودی آن در تولید کارهای خود استفاده کنند. در واقع می‌توان گفت بازی‌سازی مستقل تنها راه نجات و بقای یک تیم بازی‌سازی کوچک است.

بازی‌های مستقل (Indie games) یا همان Independent video games از نیمه دوم سال ۲۰۰۰ شناخته و معروف شدند. اگر از اولین بازی‌های ویدئویی صرف‌نظر کنیم که در واقع مستقل ساخته می‌شدند؛ با رشد سیستم‌های کامپیوتری و اینترنت در اوایل قرن جدید، وضعیت بازی‌سازان مستقل بهتر شد و محصولات بهتری توانستند تولید کنند و به دست مخاطبان بیشتری برسانند. در واقع اولین بازی مستقل همان اول بازی ویدئویی تنیس است که در سال ۱۹۵۸ ساخته شد.

 خطر پذیری

بازی مستقل را باید مترادف شجاعت، میل قلبی، اتفاقی نو و پیش‌بینی‌نشده قرار دهیم. در اصل بازی‌سازی مستقل پیش از هر چیزی روحیه متفاوت بازی‌سازی است. مهم‌ترین موضوع در بازی‌سازی مستقل انتخاب موضوع و هدف پروژه است. سازنده بازی تصمیم می‌گیرد که چه موضوعی را برای پروژه‌اش در نظر بگیرد و هدف اصلی‌اش نیز رقم زدن اتفاقی نو و خارج از قواعد و چارچوب است. زمانی که فعالیت خارج از چارچوب و خلاف جریان اصلی اهمیت پیدا می‌کند فروش بازی و موفقیت تجاری آن می‌تواند زیرسایه قرار بگیرد. بازی‌سازی مستقل قدم گذاشتن در مسیر تاریکی است که ممکن است پایانش موفقیت بزرگ را همراه داشته باشد.

یک شرکت چندملیتی و بزرگ نیز می‌تواند بازی مستقل تولید کنید چراکه بازی‌سازی مستقل در اصل یک روحیه است. روحیه‌ای که به بازی‌ساز اجازه می‌دهد خلاف جریان اصلی بازی‌سازی حرکت کند چارچوب‌ها را در نظر نگیرد و کاری متفاوت انجام دهد. از آنجا که خطر چنین کاری بالاست شرکت‌های بزرگ حاضر به پذیرش این خطر نیستند و ترجیح می‌دهند به جریان اصلی پایبند بمانند و حاشیه سودشان را حفظ کنند.

تعریف

برای شناخت بازی‌های مستقل در دومین قدم باید به این موضوع بپردازیم که بازی غیرمستقل چیست؟ در صنعت بازی، کمپانی‌های نام‌آشنا و قدرتمندی مانند الکترونیک آرتس (EA) و راک استار گیمز (Rockstar Games) وجود دارند که بازی‌های جریان اصلی (Mainstream) را در بازار توزیع می‌کنند. گاهی در تولید این بازی‌های چندین کمپانی بازی‌سازی مختلف درگیر می‌شوند. ممکن است یک کمپانی طراحی بازی را برعهده گیرد؛ کمپانی دیگر تولیدات فنی آن را اجرا کند؛ و کمپانی دیگری مسئول بازاریابی و توزیع محصول باشد. برای تولید بازی جریان اصلی، چند صد و حتی هزاران نفر درگیر می‌شوند تا محصولی نهایی وارد بازار شود.

تولید بازی مستقل متفاوت از این مدل است. تیم‌های کوچک که متشکل از برنامه‌نویسان و طراحان هستند اقدام به تولید بازی می‌کنند و خبری از چند صد یا هزاران نفر نیست. بسیاری از این بازی‌ها با سرمایه شخصی تولید می‌شوند یا از مدل‌های تأمین مالی جمعی مثل کیک‌ استارتر یا دسترسی سریع (Early access) برای جذب سرمایه استفاده می‌کنند.

قیام برای استقلال

ظهور کامپیوترهای شخصی ورق را برگرداند و تولید و عرضه بازی‌های ویدئویی را متحول کرد. انحصار شکسته شد و در اواخر دهه ۸۰ و اوایل ۹۰ هر بازی دوستی می‌توانست بازی را روی فلاپی ذخیره و روی سیستم شخصی‌اش اجرا کند. همین موضوع باعث شد تا بازی‌های دست به دست بچرخند و ایده‌ای به نام «ابزار اشتراکی» (Shareware) وارد صنعت بازی‌سازی شود. کاربران با دریافت بازی چندین مرحله را رایگان می‌توانستند بازی کنند و در صورت علاقه و تمایل به آن با توزیع کننده تماس می‌گرفتند و نسخه کامل بازی را دریافت می‌کردند. این موضوع به بازی‌سازان مستقل فرصت داد تا از تبلیغات کلامی به بهترین نحو استفاده کنند و افراد بیشتری را هدف قرار دهند.

عرضه دیجیتال

با شروع فعالیت پلتفرم‌های عرضه دیجیتال بازی روی اینترنت نظیر استیم و جی‌اوجی، بازی‌سازی مستقل وارد فاز جدیدی شد. امروز، بازی‌ساز مستقل با کمک اینترنت جامعه مخاطب بسیاری بزرگ‌تری را می‌تواند هدف قرار دهد. همین موضوع سبب شد تا تقاضا برای بازی‌های مستقل بیشتر شود و به‌طبع آن موفقیت بیشتری در عرضه به‌وجود آید که پیش‌تر وجود نداشت و شرکت‌های بازی‌سازی کوچک نیز درآمدزایی را آغاز کردند. «ماین‌کرفت» (Minecraft)، برید (Braid)، میت‌بوی( Meat Boy) و دنیایِ  گو (World of Goo) از بازی‌های مطرحِ مستقلی هستند که موفقیت بسیاری در بازار کسب کردند.

نیاز در ایران

استودیوهای بازی‌سازی از اوایل دهه ۸۰ فعالیت خود را به صورت جدی در ایران آغاز کردند. در این دوره محصولاتی ساخته و روانه بازار ایران شدند بازی‌هایی نظیر«لطفعلی خان زند» از جمله این محصولات بودند که در آن زمان به بازار ایران عرضه شدند. پس از موج اول بازی‌های ایرانی که کیفیت بالایی نداشتند، محصولاتی در بازار عرضه شدند که دغدغه اول تیم‌های سازنده‌شان کیفیت بود. بازی‌های نظیر «گرشاسپ»، «ارتش‌های فرازمینی» و دوگانه «شمشیر تاریکی» از جمله این بازی‌ها بودند.

در طول دوران حیات و فعالیت صنعت بازی‌سازی ایران شاهد تولید محصولات مستقل نیز هستیم. بازی‌های نظیر «مموراندا» که سرمایه ساختش را در کیک‌استارتر تامین کرد یا بازی تحسین‌شده «انگاره» و «فرزندان مورتا» که به زودی در بازار عرضه می‌شود در زمره این بازی‌های مستقل قرار می‌گیرند.

بازی‌سازی مستقل نیازمند حمایت است البته به این معنا نیست که تیم‌های بازی‌سازی نیازمند تامین بودجه از ارگان‌ها و سازمان‌های مختلف هستند. حمایت از بازی‌سازی مستقل یعنی حمایت معنوی و کمک به ریشه دواندن این فرهنگ و فلسفه در بازی‌سازی ایران است. در ایران رویدادهای نظیر Level  UP برگزار می‌شوند که امسال شاهد برگزاری دومین دوره آن هستیم. این رویداد می‌کوشد تا فلسفه بازی‌سازی مستقل را در بین جامعه بازی‌سازان ایرانی نهادینه کند و افراد و تیم‌های این حوزه را به سمت توسعه این قبیل بازی‌ها سوق دهد.

بدیهی است که حمایت از چنین رویدادهای و کمک به برگزاری و افزایش تعداد این قبیل رویدادها باید در دستور کار شرکت‌های بزرگ و سازمان‌های ذی‌ربط قرار بگیرد تا بازی‌سازان ایران بتوانند با این فرهنگ بیشتر و بهتر آشنا شوند و بازی‌های توسعه دهند که مورد استقبال مخاطبان بازی‌های مستقل در دنیا قرار بگیرد.

نیاز به عرضه دیجیتال

صنعت بازی‌سازی ایران جریان اصلی بازی‌سازی و سرمایه‌گذاران بزرگ با سرمایه‌های انبوه ندارد. به همین دلیل بازی‌سازان مستقل با سرمایه‌های شخصی یا سرمایه‌گذاری‌های محدود در این صنعت فعالیت می‌کنند. همین موضوع باعث می‌شود تا به پلتفرم‌های عرضه دیجیتال بازی‌های کامپیوتری نیاز باشد.

به تازگی هیولا، پلتفرم عرضه دیجیتال بازی‌های کامپیوتری، فعالیتش را در ایران آغاز کرده است. سال‌ها بود که نیاز به چنین پلتفرمی در بازار ایران حس می‌شد. محلی که بازی‌سازان مستقل بتوانند با گیمرهای ایرانی ارتباط برقرار و بازی‌های خود را به آن‌ها عرضه کنند. هیولا می‌تواند هزینه سنگین بازاریابی را برای بازی‌سازان ایران کمتر کند و مخاطب دسته اول (Early adopter) را با هزینه کمتری در اختیار آن‌ها قرار دهد. با رشد بازی‌سازی مستقل صنعت بازی‌سازی ایران نیز رشد می‌کند و می‌توان در آینده‌ای نزدیک شاهد این بود که ناشران و کمپانی‌های بازی‌سازی بزرگ نیز نیم‌نگاهی به استودیوهای بازی‌سازی و بازار ایران داشته باشند.

منبع سایت هیولا

در Phantom Trigger شخصیت اصلی یعنی Stan، مردی معمولی است که روزی در حین گپ زدن با همسر خود ناگهان بی‌هوش می‌شود. او در مراجعه به دکترمتوجه می‌شود که مبتلا به بیماری صعب‌العلاجی شده که برای درمان آن نیاز به یک روش آزمایشی است. در حین این ماجرا شخصیت دیگری به نام Outsider که در دنیای موازی و فانتزی به دنبال هدفی نامشخص است، حضور پیدا می‌کند. توضیح بیشتر داستان خطر لو رفتن آن را به همراه دارد اما در همان ابتدا ارتباط میان شخصیت‌های اشاره شده برای مخاطب نامشخص است و معلوم نیست که آیا دنیای فانتزی ساخته ذهن روبه‌مرگ Stan است و یا کاربرد دیگری دارد. به‌هرحال بخش اعظمی از گیم پلی به مبارزات Outsider با دشمنان مختلف از طریق سه اسلحه اختصاص پیدا می‌کند که در همان اوایل بازی به دست می‌آیند. این سلاح‌ها سه رنگ اصلی هستند و هرکدام قدرت و سرعت مخصوص به خود را دارند. سلاح سبز آسیبی به دشمنان نمی‌زند ولی آن‌ها را به نزدیک Outsider می‌کشاند، سلاح آبی سرعت آن‌ها را کم می‌کند و سلاح قرمز از همه کندتر است ولی می‌تواند دشمنان را به آتش بکشاند. همچنین Outsider توانایی تلپورت شدن با سرعت‌بالا در مسافتی کوتاه را در اختیار دارد. در طول مراحل می‌توان به‌سرعت از کنار دشمنان فرار کرد ولی در مواردی قسمت محدودی از مرحله بسته می‌شود تا برای ادامه تمامی دشمنان از میان برداشته شوند. تعدادی پازل ساده در برخی قسمت‌ها وجود دارد که خلاصه به حفظ کردن رنگ‌های روشن‌شده بر روی تعدادی ستون هستند که باید توسط سلاح‌ها بارنگ مناسب تکرار شوند و در صورت اشتباه کردن تعدادی دشمن در کنار ستون ها ظاهر می شوند. همان‌طور که انتظار می‌رود نیز پایان هر مرحله با مبارزه‌ای سخت و جانانه با یک باس همراه هست.

برخلاف معمول بررسی بازی را با اشاره‌ای به گرافیک آن آغاز می‌کنیم. ازنظر ظاهری، حالت پیکسلی Phantom Trigger چشم‌گیر و زیبا کارشده. استفاده از سبک ظاهری خاص با زوایای شکسته در کنار افکت‌های فراوان حالتی پر زرق ‌و برق و زیبا به ظاهر بازی داده است. دنیای فانتزی Outsider حالتی تیره و تاریک‌تر دارد و نسبت به دنیای واقعی که در آن Stan با بیماری خود و پس آمد های آن دست‌وپنجه نرم می‌کند و به‌خوبی حالت رویا گونه و غمناک آن را به مخاطب منتقل می‌کند. طراحی شخصیت‌ها نیز به‌خصوص در دنیای غیرواقعی که شامل موجودات عجیب غریبی هستند به بهترین شکل انجام‌شده است. البته دقت به جزییات در مورد شخصیت اصلی کاملاً صدق نمی‌کند. باوجود روان بودن انیمیشن‌ها، به نظر می‌آید سازندگان در مورد حملات کمی خست به خرج داده‌اند و تمامی سلاح‌ها از انیمیشن یکسانی استفاده می‌کنند که این خود حالتی تکراری و خشک به مبارزات می‌دهد.

در قسمت گیم پلی نکات قوت چندانی در Phantom Trigger وجود ندارد. مبارزات تا حدی درگیر کننده هستند و می‌توان با ترکیب سلاح‌های مختلف استراتژی‌های مختص هر دشمن را بکار گرفت. جالب‌ترین مکانیک استفاده از کومبوهای مختلف است که هرکدام به جادوی خاصی منجر می‌شود، مانند ایجاد دایره‌ای آتشین که به دشمنان نزدیک آسیب می‌زد و یا خطی یخ مانند که با برخورد به دشمنان آن‌ها را در قالبی از یخ فرومی‌برد. متأسفانه تعداد کم انواع دشمنان و طراحی یکنواخت مراحل سبب می‌شود که به‌زودی روال بازی خسته‌کننده و تکراری شود. هر مرحله از تعدادی اتاق متصل‌به‌هم تشکیل‌شده است که مملو از دشمن هستند و به‌جز مواردی که راه شما سد می‌شود می‌توان بدون درگیری از کنار همه فرار کرد. به‌جز پازل های ذکرشده در قسمت قبل که فقط محدود به حفظ کردن رنگ‌های ایجادشده بر روی ستون‌ها هستند مورد دیگری برای تغییر در گیم پلی وجود ندارد. این پازل‌ها هم بسیار زود آزاردهنده می‌شود زیرا هیچ‌گونه فکر خاص و یا استفاده از مکانیک‌های بازی در آن‌ها وجود ندارد. خود مبارزات نیز دچار این مشکل تکراری شدن و گنگ بودن هستند. در هنگام ضربه خوردن از دشمنان راهنمایی خاصی برای مخاطب وجود ندارد (تکان خوردن دسته، تغییر رنگ شخصیت اصلی و افکت ظاهری که به‌وضوح آسیب دیدن را نشان بدهد) و این خود در شلوغی کنترل بر شرایط را سخت می‌کند. در کل با توجه به این عدم تسلط مبارزات بیشتر کلافه کننده هستند تا جذاب. تنها تغییر مناسب در روال بازی مبارزات با باس هاست. این باس ها کاملاً متفاوت هستند و از بین بردن آن‌ها تا حدی حالت پازل وار دارد ولی درعین‌حال در برخی موارد بیش‌ازاندازه گنگ هستند و نمی‌توان به‌خوبی به نحوه شکست باس پی برد. این مسئله به‌خصوص در مورد باس دوم صادق است که نگارنده دقیقاً متوجه نشدم چگونه شکست خورد!

Phantom Trigger عملکردی ناامیدکننده دارد. دقایق اول آن نوید از یک تجربه عالی می‌دهد ولی زمان زیادی نمی‌گذرد که این حس خوب جای خود را به خسته شدن و بدتر از آن کلافه شدن می‌دهد. دشمن‌های محدود و یکنواخت، مراحل که ازنظر شکل کلی شبیه به یکدیگر هستند، عدم وجود تغییر در گیم پلی کلی این اثر را از رسیدن به پتانسیل خود بازمی‌دارد. شاید تنها نکته‌ای که مخاطب را تشویق به ادامه بازی کند داستان تا حدودی جذاب و باس های موجود در آن باشد. به نظر می‌آید که به هر دلیلی سازندگان مجبور شده‌اند که محصول خود را در ساده‌ترین شکل ممکن به بازار عرضه کنند، از گسترش آن بازمانده‌اند و مجبور شده‌اند تا در ساده‌ترین شکل ممکن بازی خود را به اتمام برسانند که مایه تأسف است.

در Brawlout همانند  Super Smash Bros، فقط دو حرکت برای هر شخصیت وجود دارد.  فشردن چندباره یکی منجر به حرکت چند ضرب می‌شود و باقی حرکات با فشردن یکی از چهار جهت اصلی در حین ضربه زدن انجام می‌شوند. این سیستم و مکانیک کلی مبارزات است، برای مثال طبیعتاً با فشردن یکی از دکمه‌های حمله در حین فشردن حرکت رو به پایین، شخصیت شما به سمت پایین ضربه می‌زند، کاملاً سرراست! بدین‌صورت مبارزات به استفاده مناسب از حملات در جهات مختلف خلاصه می‌شوند. در این میان با توجه به تفاوت فنون میان شخصیت‌های مختلف بازی، نحوه استفاده از حملات جهت‌دار بین آنها نیز متفاوت خواهد بود و طبیعتاً نیاز به تمرین و آشنایی با حرکات هرکدام خواهد داشت. برخلاف آثار مبارزه‌ای دیگر، در Brawlout خبری از نوار سلامتی نیست. به‌جای آن عددی به درصد مختص هر بازیکن وجود دارد که با ضربات بیشتر افزوده می‌شود. هر چه این رقم بالاتر برود شخصیت تحت کنترل در هنگام ضربه خوردن بیشتر پرتاب می‌شود. هدف از مبارزه با توجه به این مکانیک پرتاب کردن حریفان به بیرون از مرحله است.

در هر بازی مبارزه‌ای، اصلی‌ترین بخش شخصیت‌های موجود در بازی هستند. Brawlout در حال حاضر 6 شخصیت مختلف دارد که به نظر می‌رسد همه الهام گرفته‌شده از حیوانات مختلف هستند. مانند یک قورباغه چهار دست که شبیه کشتی کج گیرهاست، میمونی چوب زن و شخصیتی به نام Volt که شباهت فراوانی به Blanka از Street Fighter دارد با حرکتی کاملاً شبیه که بر روی زمین می‌نشیند و برق تولید می‌کند! همان‌طور که اشاره شد، چندضربه‌ها و حرکات تمام شخصیت یکی هستند و نیازی به حفظ کردن ترکیب دکمه‌های مختلف برای هر کدام به‌صورت جداگانه نیست. در حال حاضر می‌توان گفت که مبارزات در حد قابل قبولی دارند و ضربه‌ها به‌اندازه کافی حس قدرت را انتقال می‌دهند. البته شاید افزودن افکت‌هایی مانند جرقه، گرد و خاک و لرزیدن صفحه در آینده به بهبود حس کلی مبارزات کمک کند که امید است در برنامه سازندگان باشد. نکته مهم دیگر که مشاهده شده این است که با توجه به اینکه اکثر مراحل از دو طرف خالی هستند و پرتاب کردن حریف از مرحله هدف مبارزات است، امکانات چندانی برای برگشتن به زمین پس از پرت شدن به بیرون وجود ندارد. به‌جز شخصیت پرنده که می‌تواند با بال زدن به‌آرامی در هوا حرکت کند، بقیه به نظر نمی‌آید که به‌جز پرش دوباره راهی برای رساندن خود به زمین مبارزه داشته باشند. البته در آخرین نسخه موجود، قابلیت بالا رفتن از لبه‌ها اضافه‌شده که به این مسئله کمک فراوانی می‌کند. نکته دیگر این است که برخلاف Super Smash Bros، هیچ آیتم و حرکت ویژه‌ای در این بازی وجود ندارد. سازندگان Super Smash Bros به خوبی فهمیدند که سیستم مبارزات خالی در بلندمدت برای بازیکنان، به‌خصوص غیر حرفه‌ای‌ها جذابیت نخواهد داشت اما در Brawlout خبری از این موارد به‌جز حرکات خود شخصیت‌ها نیست.

نکته جالب در مورد Brawlout اختصاص دادن امکانات جانبی فراوانی است که تلاش فراوان سازندگان برای تبدیل آن به مسابقات رقابتی را نشان می‌دهد. قسمت از صفحه اصلی بازی به اخبار و تاریخ مسابقات مختلف اختصاص داده‌شده است که باوجود Beta بودن بازی بسیار تحسین‌برانگیز است. نگاهی به سایت اصلی بازی نشان می‌دهد که سازندگان تقریباً در تمام نمایشگاه‌ها و همایش‌های مسابقات مبارزه‌ای حضور دارند و حتی مسابقات غیرحضوری نیز در نظر گرفته و برای برندگان جایزه‌ای تعیین کرده‌اند. در قسمتی دیگر امکان تماشای مسابقات در حال انجام زنده و یا غیرزنده که ضبط‌ شده‌اند وجود دارد که به‌راحتی در دسترس هستند. علاوه از این‌ها، طبیعتاً قابلیت مبارزه آفلاین باهوش مصنوعی و یا دیگر بازیکن‌ها و هم‌چنین مبارزات آنلاین نیز در Brawlout وجود دارد. در حرکتی جالب این امکان وجود دارد که در حین پیدا کردن حریف آنلاین، مبارزات زنده و یا غیرزنده را تماشا کرد و یا به هوش مصنوعی مبارزه کرد. در حال حاضر این مسئله به عنوان یکی از نکات مثبت بازی شناخته می‌شود زیرا تعداد گیمرها در بهترین حالت بین 10-20 نفر و در مواردی حتی زیر 5 نفر است. پیدا کردن حریف برای مبارزه بسیار سخت و وقت‌گیر است و در مواردی مبارزه‌ها با لگ همراه هستند.  ازنظر ظاهری Brawlout کاملاً حالتی کارتونی و شاد دارد. در حال حاضر تعداد 4 مرحله مختلف در بازی وجود دارند که از روال بسیار معمول و شاید خسته‌کننده یخ، جنگل و… استفاده می‌کنند و شاید بیش‌ازحد خلوت هستند، به‌خصوص در پس‌زمینه‌ها. هیچ قسمت متحرک و اشیای قابل تعامل (مانند تله، پلتفرم متحرک) در مراحل وجود ندارند. امید است در آینده مراحل از پویایی بیشتری برخوردار باشند.

در کل با توجه به بتا بودن بازی و عرضه آپدیت‌های فراوان (هر دو هفته یک بار)، به نظر می‌آید که Brawlout در مسیر مناسبی برای تبدیل‌شدن به یک بازی مبارزه‌ای الهام گرفته‌شده از سری Super Smash Bros قرار دارد. بااینکه تلاش سازندگان برای تبدیل محصول خود به بازی رقابتی قابل‌تحسین است، شاید در این میان تمرکز بر محتوا بیشتر از قرار دادن امکانات جانبی اهمیت داشته باشد. نگاهی به صفحه انتخاب شخصیت‌ها نشان می‌دهد که حداقل در حال حاضر برنامه برای اضافه کردن چهار شخصیت جدید در برنامه کار سازندگان قرار دارد. تعداد 10 شخصیت در هنگام عرضه کامل  بازی به نظر عدد مناسبی می‌آید. روال پیشرفت بازی را در نظرخواهیم داشت و  در هنگام عرضه نهایی Brawlout با نقد آن در خدمت شما خواهیم بود.

[mks_button size=”small” title=”Brawlout به صورت رسمی توسط سازنده برای نقد و بررسی و پیش نمایش در اختیار VGMAG قرار گرفته است.” style=”squared” url=”” target=”_blank” bg_color=”#dd3333″ txt_color=”#FFFFFF” icon_type=”fa” nofollow=”1″]

1001 Spikes – Nicalis
Calibre 10 Racing Series – Bongfish GmbH
CastleStorm – Zen Studios
Chariot – Frima
Chuck’s Challenge 3D – Niffler
Contrast – Compulsion Games
Divekick Addition Edition + – Iron Galaxy Studios
Forced – BetaDwarf ApS
FRU – Through Games
Guacamelee Super Turbo Championship Edition – DrinkBox Studios
Gunscape – Blowfish Studios
Habitat – 4gency
Hyper Light Drifter – Heart Machine
It Draws a Red Box – Other Ocean
Nutjitsu – NinjaBee
Pinball Arcade – FarSight Studios
Q.U.B.E. Director’s Cut – Toxic Games
Riptide GP2 – Vector Unit
Roundabout – No Goblin
Sixty Second Shooter Prime – Happion Laboratories
Spectra: 8bit Racing – Gateway Interactive
Strike Suit Zero – Born Ready Games
Super Time Force – Capybara
The Last Tinker – Mimimi Productions
Wulverblade – Darkwind Media

ما شاهد اولین نمایش  عنوان Rome 2 از استدیو ی بازیسازی Creative Assembly برای عموم مردم در این نمایشگاه خواهیم بود.هیچ کس از بین عموم مردم تا الان این عنوان را انجام نداده اند.دومین بازی حاضر در این نمایشگاه نیز Company of Heroes 2 می باشد.عنوانی که کار سختی در پیش رو دارد زیرا ادامه ایست مستقیم بر عنوان بسیار موفق Company of Heroes .سگا مالک جدید IP و استدیو ی سازنده ی این عنوان با افزایش بودجه ی ساخت ان و البته دادن زمان بیشتر سعی کرده تا این امر را ممکن سازد.

این دو عنوان بلاک باستر سگا به دیگر عناوین کوچک حاضر در این نمایشگاه پیوسته اند.علاقه مندان می بایست برای یک روز 12 پوند و برای کل اخر هفته 20 پوند بپردازند و سپس از این نمایشگاه دیدار نمایند.لیست کامل بازی های حاضر در این نمایشگاه :

• Total War: Rome 2
• Company of Heroes 2
• Democracy 3
• Redshirt
• Ethan Meteor Hunter
• Revenge of the Titans
• Droid Assault
• Ultratron
• Titan Attacks
• Sir, You Are Being Hunted
• Project Zomboid
• Velocity Ultra
• Surge
• Coconut Dodge Revitalised
• Revenge of the Sunfish 2

]]> https://vgmag.ir/news/%d8%a7%d9%88%d9%84%db%8c%d9%86-%d8%a8%d8%a7%d8%b1-rome-2-%d9%88-company-of-heroes-2-%d8%b1%d8%a7-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87-rezzed-%d8%aa%d8%ac%d8%b1%d8%a8%d9%87/feed/ 0 https://vgmag.ir/trailers/the-cat-and-the-coup-new-trailer/ https://vgmag.ir/trailers/the-cat-and-the-coup-new-trailer/#comments Thu, 05 May 2011 19:30:25 +0000 http://gameemag.ir/?p=2660 این هم از تریلر جدید بازی مستقل گربه و کودتا که میتونید توی این ویدئو کمی بیشتر با گیم پلی بازی آشنا شوید.این بازی برای پلتفرم PC و MAC و در تاریخ Juan 16 2011 مصادف با تاریخ تولد دکتر مصدق، منتشر خواهد شد.

[download id=”681″]

[download id=”682″]

[download id=”683″]

[download id=”684″] ]]> https://vgmag.ir/trailers/the-cat-and-the-coup-new-trailer/feed/ 1 https://vgmag.ir/news/%d8%a8%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86%db%8c-%d8%af%d8%b1-%da%af%db%8c%d9%85-%d8%a7%d8%b3%d9%be%d8%a7%d8%aa-%d9%88-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%db%8c%d9%85/ https://vgmag.ir/news/%d8%a8%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86%db%8c-%d8%af%d8%b1-%da%af%db%8c%d9%85-%d8%a7%d8%b3%d9%be%d8%a7%d8%aa-%d9%88-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%db%8c%d9%85/#comments Thu, 10 Mar 2011 07:53:39 +0000 http://gameemag.ir/?p=2265 در حال حاضر بازی های ایرانی زیادی با بودجه های دولتی و یا با کمک های میلیونی سازمان های مختلف در حال ساخت می باشند، بازی هایی که اکثرا اثری از هیچگونه نوآوری در آنها نمی بینید و تنها وجه تمایز آنها با بازی های غربی، محتوای ایرانی آنها می باشد. اما در این میان بازی سازان مستقلی همچون “مهدی بهرامی” با صرف تنها زمان و خلاقیت و ساخت بازی های کوچکی همچون Bo به جشنواره های جهانی راه می یابند و باعث افتخار هر ایرانی می شوند. به تازگی بازی Bo در وب سایت GameSpot نیز صفحه ای اختصاصی دریافت کرده و مورد نقد و بررسی نیز قرار گرفته، در این ویدئو شاهد بررسی بازی Bo توسط گیم اسپات و گفتگو درباره این خبر در برنامه ی “صفر و یک” (شبکه آموزش) خواهیم بود. به امید روزی که بازی های تجاری ما نیز تنها یک کپی با کیفیت پایین از بازی های خارجی نباشند.

_________________________

[download id=”579″]

[download id=”580″]

[download id=”581″] ]]> https://vgmag.ir/news/%d8%a8%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86%db%8c-%d8%af%d8%b1-%da%af%db%8c%d9%85-%d8%a7%d8%b3%d9%be%d8%a7%d8%aa-%d9%88-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%db%8c%d9%85/feed/ 1