داستان این عنوان سوم شخص اکشن پلتفرمر اینگونه شروع می‌شود که شما برای یک مصاحبه شغلی به بزرگترین شرکت دنیای بازی می‌روید. اما این یک دنیای عادی و یک شرکت عادی نیست؛ شرکت Helios سال‌ها پیش توانسته با غلبه‌کردن بر قدرت یک ستاره خورشید مانند برای همه مردم دنیا انرژی پاک و زندگی جدیدی به ارمغان بیاورد. البته این چیزی است که به همه مردم دنیا گفته‌اند، و در پس‌زمینه اتفاقات دیگری می‌افتد.

اما شما کی هستید و از کجا آمده‌اید؟ شما Ayana، آخرین بازمانده از نژادی از انسان‌ها به اسم Ereban هستید که خاص و یکتا هستند: شما می‌توانید با تمرکز در سایه‌های اجسام و موجودات نامرئی و مخفی شوید. این هسته اصلی گیم‌پلی بازی Ereban Shadow Legacy است. به همین دلیل بهتر است این عنوان را در سبک مخفیانه و هیجان انگیز طبقه‌بندی کنیم. البته در طول بازی و با پیشرفت در آن Ayana قابلیت‌های دیگری هم به دست می‌آورد. مثلا می‌‎توانید دشمنان خود را بیهوش کنید، یک تله برای دشمنان بگذارید یا یک مین کوچک را در مسیر گشت رُبات‌ها قرار دهید.

بعد از اینکه شما در مصاحبه شغلی موفق می‌شوید و توانایی‌های خاص خود را به شرکت Helios نشان می‌دهید، آن‌ها مطمئن می‌شوند که شما همان فردی هستید که به دنبالش هستند و تصمیم می‌گیرند شما را زندانی کنند و با دستگاه عجیبی قدرت شما را از آن خود کنند. البته در لحظات آخر گروهی از جنگنده‌های شورشی که بر علیه این شرکت هستند و می‌خواهند دروغ بزرگ آنها را برملا کنند شما را نجات می‌دهند. اما این تنها سورپرایز بازی نیست: Ayana هم به دنبال این است که سرنخی از نژاد گمشده و نابود شده خود به دست آورد.

اکثر مرحله‌های بازی اینگونه هستند که شما در یک منطقه بسیار بزرگ داخلی یا بیرونی هستید و دشمنان شما، که معمولا رُبات‌هایی یا مامورهایی از شرکت Helios هستند به دنبال شما می‌گردند یا از آیتم یا چیزی نگهبانی می‌کنند. بعد از تمام کردن اولین مرحله صفحه‌ای به سبک بازی‌های قدیمی و رِترو نشان داده می‌شود که به شما می‌گوید چقدر پنهان بودید، چند نفر شما را دیده‌اند و شما چند دشمن را نابود کرده اید تا به شما یک امتیاز بدهد. مطمئنا بعد از دیدن این صفحه باید بفهمید که شما می‌توانید هر مرحله را دوباره بازی کنید؛ و تصمیم‌های شما در پایان داستان بازی تاثیر می‌گذارند.

دنیای بازی Ereban Shadow Legacy زنده، رنگارنگ و در عین حال کاپیتالیست است. منظور ما این است که شما در هر مرحله می‌توانید به شدت تناقضِ میان محیط‌های طبیعی و ساخته‌های ماشینی شرکت Helios را مشاهده کنید. از جمله شهرهای تاریخی متروکه، صحراهای خشن و کم‌ سایه، کاخ‌های قدیمی و دیگر فضاهای زیبا مراحل بازی را می‌سازند؛ و دشمنان شما یا در حال گشت و گذار در این بخش‌ها هستند، یا از چیزی مراقبت می‌کنند و شما باید با پنهان شدن یا از بین بردن آنان به این اشیا دست پیدا کنید.

طراحی محیط‌های بازی توسط Brian Ramirez انجام شده است که کار بسیار خوبی انجام داده است. ما این بازی را روی PS5 تجربه کردیم و به جز یکی دو لحظه، عملکرد خوبی را دیدیم و مشکلی از لحاظ گرافیک (یا باگ) ندیدیم. بازی در حال حاضر تجربه خوبی را به شما ارائه می‌کند؛ قطعا می‌توانید عکس‌ها و لحظه‌های بسیار نابی را در این بازی ثبت کنید.

داستان بازی بالا و پایین‌های خوبی دارد و گاهی شما را بسیار شگفت‌زده می‌کند. پیچش‌های داستان وقتی زیاد می‌شود که شما می‌فهمید شرکت Helios دستی در نابودی و فراموش‌شدن نژاد Ereban داشته است. سازندگان بازی، که این اولین بازی رسمی آن‌هاست، توانسته‌اند با داستان‌سرایی محیطی (Environmental Storytelling) به شما پیام‌های غیرمستقیم زیادی بدهند.

شما دائما دیوارنوشته‌هایی از Erebanها، نوشته‌هایی از گروه شورشی و حتی از کارکنان شرکت Helios می‌بینید. اما چیزی که ما را خیلی متعجب و کمی مایوس کرد، پایان بازی است که به‌ جای جواب دادن سوال‌های ما، سوال‌های بیشتری را مطرح کرد. همچنین همانطور که گفتیم بازی چند پایان مختلف دارد که بعضی بسیار عجیب و غیرمنطقی هستند.

در یک بازی که بر پایه مخفی‌کاری و پنهان‌شدن است، صداگذاری بازی و تجربه شنیداری آن خیلی مهم است. باید اعتراف کنیم که سازندگان بازی توانسته اند شما را غرق دنیای بازی کنند. صداهای طبیعی، رُبات‌های کشنده و حتی اسنایپرهایی که منتظر شما هستند به‌خوبی طراحی شده اند و به شما در حل‌کردن چالش‌های بازی خیلی کمک می‌کنند. علاوه بر این صداپیشگی شخصیت‌ها هم برای اولین عنوان سازندگان بسیار خوب انجام شده است و شخصیت Anaya و بقیه کاراکترها را به‌خوبی ارائه می‌کند. موزیک بازی ترکیبی از تکنو، آمبیانس و موسیقی پرانرژی است و شما را گاهی هیجان‌زده می‌کند.

در پایان، باید اعتراف کنیم که بازی Ereban Shadow Legacy یک تجربه سرگرم‌کننده و زیباست و به‌عنوان اولین ساخته این گروه سازندگان در استدیو Baby Robot Games بسیار تحسین کننده است. تنها ایرادی که می‌توانیم به بازی بگیریم، داستان آن است که کمی انتظار بیشتری از آن داشتیم. اگر به دنبال یک عنوان زیبا در ژانر مخفی‌کاری و اکشن هستید و اگر به بازی‌هایی که تکرارپذیر هستند علاقه دارید، پیشنهاد می‌کنیم این بازی را تجربه کنید. ما به آن امتیاز خوب می‌دهیم.

English Section

نقد و بررسی بازی Ereban Shadow Legacy روی PS5 و به  واسطه کد ارسالی ناشر انجام گرفته است.

جان مورلی، کارآگاه خصوصی و شخصیت اصلی داستان، به تازگی از یک دوره بستری طولانی در بیمارستان مرخص شده است. او پس از تحمل عذاب‌های پرستاران بالاخره آزاد شده است و می‌تواند با ذهنی آزاد و آرام به سراغ کارش برود. بستری شدن او نتیجه پرونده قبلی‌اش، یعنی “قتل کفش‌های قرمز” است، که ظاهرا یکی از پیچیده‌ترین پرونده‌هایی بوده که تا به حال با آن روبرو شده است. در انتها او برای دستگیرکردن قاتل مجبور می‌شود با او درگیر شود که به بستری‌شدن در بیمارستان منتهی می‌شود.

بازی The Last Case of John Morley بلافاصله با جوی سنگین و تیره آغاز می‌شود. اگر به بازی‌هایی که روی محیط‌ها، جزئیات و حتی صداهای مرتبط توجه می‌کنند علاقه دارید، بازی شما را به دنیایی دیگر می‌برد: دهه 1940، لندن مه‌آلود، دودکش‌هایی که هوا را با بوی گرد و غبار پر می‌کنند، و زمزمه‌های کارگران در کارخانه‌ها، همگی برای مورلی (و بازیکن) مانند یک سمفونی هستند.

در بیمارستان نیز مورلی ماه‌هاست که از کابوس‌های عجیب رنج می‌برد، کابوس‌هایی که حتی قوی‌ترین مسکن‌ها هم نمی‌توانستند آن‌ها را کم‎رنگ کنند. این کابوس‌ها شامل یک جنگل تاریک و نمناک است که در آن مورلی احساس می‌کند چیزی او را تعقیب می‌کند و صدایش را می‌شنود. شما بازی را از این جنگل شروع می‌کنید. همینجاست که اولین بار بازی شما را با یک Jump-Scare کوچک به هوا می‌پراند، که برای ما بسیار تعجب‌آور بود.

بازی Last Case of John Morley بازی خیلی طولانی‌ای نیست، برای همین سازندگان سعی نمی‌کنند وقت شما را با Exploration و اکتشاف بی‌دلیل تلف کنند. البته این جریان دو سو دارد؛ از طرفی با یک عنوان روبرو هستیم که داستان سر و ته‌داری دارد و می‌داند به کجا می‌خواهد برسد؛ و از طرفی عنوانی بدون اکتشاف و حس کنجکاوی را شاهد هستیم. این به شما مربوط است که از چه زاویه به این بازی نگاه کنید. برای ما، یک عنوان رمز و رازآلود کارآگاهی بهتر است که بازی‌ای کوتاه باشد؛ اما به شرطی‌که مکانیک‌های گیم‌پلی جذاب و خلاقانه‌ای داشته باشد.

بعد از بیرون‌آمدن از بیمارستان، شما به سمت دفتر خود می‌روید؛ چون دستیار شما ظاهرا یک پرونده جدید برای شما پیدا کرده است: پرونده قتل یک دختری که ظاهرا 20 سال پیش در عمارتی به نام Bloomsbury به قتل رسیده‌ست، اما پلیس‌ها نتوانستند قاتل را پیدا کنند و به همین علت برای دو دزد پرونده جعلی درست کرده‌اند و آن دو را قاتل Elody جلوه دادند. اما حالا مادر این دختر بعد از 20 سال به سراغ “یکی از بهترین‌ کارآگاه‌های لندن” آمده است تا از او درخواست کند تا قاتل اصلی را پیدا کند.

در نگاه اولیه، شما ممکن است فکر کنید که برای یک کارآگاه حرفه‌ای مثل John Morley، رویه پیدا‌کردن مدرک و دلیل، حتما یک روش پیچیده و طاقت‌فرساست که شما را مجبور می‌کند پازل حل کنید، اثر انگشت چک کنید و معماهای فلسفی عجیب و غریب حل کنید تا به مدرک‌های لازم برای اثبات جرم برسید. متاسفانه باید بگوییم که تقریبا هیچکدام از این عوامل را در این بازی پیدا نخواهید کرد. البته این کمی تحریف است: بهتر است بگوییم که اکثر این مسائل وجود دارند، ولی یا آن‌قدر آسان هستند که به شعور شما توهین می‌شود، یا انقدر سرراست و مستقیم هستند که همانند راحت‌الحلقوم در حلق شما می‌روند!

اکثر چالش‌ها و معماهای The Last Case of John Morley با نگاه کردن به یک سری نامه‌ها، کاغذها و گاهی عکس‌های خاص در بازی قابل حل‌شدن هستند. باید اعتراف کنیم که ما به‌دنبال کوبیدن یا خراب‌کردن این بازی نیستیم، و مطمئنیم که سازندگان بازی برای این انتخاب خود دلیلی داشته اند؛ اما باید بگوییم که این مسئله کمی ناامیدکننده است. چیزی که شاید بتوان از آن به‌عنوان بهترین بخش گیم‌پلی بازی نام برد، صحنه‌هایی از خاطرات شخصیت‌های پرونده هستند که با روشن‌کردن یک رادیو، دستگاه ضبط و یا بازکردن یک دفترچه خاطرات به شما نشان داده می‌شوند. این‌ها صحنه‌هایی از پروسه قتل اِلودی، مقتول پرونده شما و اتفاقات پیش و پس از آن هستند.

علاوه بر این‌ها، یک ایراد دیگر ما به بازی هم صداگذاری ناکافی و ناکارآمد The Last Case of John Morley است. گاهی زیرنویس‌های بازی با صداهای بازی هماهنگ نیستند، گاهی صداهایی به‌صورت رندوم و شانسی از مکان‌هایی که نباید پخش می‌شوند و طراحی انیمیشن‌ شخصیت‌ها در هنگام مکالمه هم به‌خوبی انجام نشده است. به جز این‌ها، موسیقی متن بازی و صداهای محیطی به‌صورت کلی خیلی خوب و در حد و اندازه یک عنوان کوچک مثل The Last Case of John Morley هستند.

صحبت از طراحی کردیم و بهتر است که در مورد گرافیک و طراحی محیط بازی هم حرف بزنیم. در مجموع بازی در سه یا چهار مکان یا مرحله مشخص قابل بازی‌ست، و به جز آن شما حق و اجازه گشت و گذار در دنیای بازی را ندارید. این باعث شده که سازندگان تمرکز زیادی روی جزئیات بازی داشته باشند و مکان‌های خاصی خلق کنند. بهترین مرحله بازی، وقتی‌ست که شما به یک دیوانه‌خانه می‌روید تا قاتل داستان را پیدا کنید و داستان زندگی او را ببینید.

در انتها باید گفت که بازی The Last Case of John Morley یک عنوان متوسط و کوتاه است که می‌تواند بین 2 تا 3 ساعت شما را سرگرم کند. اگر به دنبال یک تجربه کوتاه و جمع و جور هستید که در آن طراحی پرجزئیات محیط، داستانی کلیشه‌ای و متوسط (با پیچشی جذاب) ویژگی‌های برجسته آن باشد، به شما پیشنهاد می‌کنیم که به سراغ این بازی بروید.

نقد و بررسی بازی The Last Case of John Morley روی PC و به  واسطه کد ارسالی ناشر انجام گرفته است.

این روزها شاید خودتان مشغول تجربه بازی Hollow Knight: Silksong باشید یا حداقل در اخبار چیزی از آن شنیده‌اید. در همین حین، بازی Folly of the Wizards به‌طرز مخفیانه روی پلتفرم‌های دیگر عرضه شده است. همانطور که حدس زدید، این بازی شباهت زیادی به بازی Hollow Knight دارد و مشخص است که الهام زیادی از آن گرفته است. اما متاسفانه نتوانسته سنگ بنای یک بازی Roguelike را به‌خوبی طراحی و پیاده‌سازی کند.

بی‌خردی جادوگر یا سازنده؟

بیایید اول نیمه پُر لیوان را ببینیم: طراحی و انیمیشن‌های Folly of the Wizards به‌شدت زیبا و خارق‌العاده هستند. از همان منو اصلی بازی گرفته تا انیمیشن نابودشدن دشمنان و باس‌فایت‌های بازی، شخصیت‌ها، محیط‌های متنوع بازی و محیط کاربری بازی با دقت، زیبا و با وسواس طراحی شده‌اند.

 شما در نقش یک جادوگر (Wizard) در مکانی زیبا از خواب بیدار می‌شوید و ظاهرا باید به ماموریتی بروید. در ابتدا شخصی را می‌بینید که شما را به یاد شخصیتی دیگر از بازی Hollow Knight می‌اندازد. این فرد به شما می‌گوید که هر وقت جادوگر دیگری شبیه به خودتان دیدید، از او بترسید و فرار کنید. اما شما به این حرف می‌خندید و می‌گذرید. کاراکتر شما، تنها شخصیت قابل‌بازی Folly of the Wizards نیست. شما با تمام کردن یک دست کامل و انجام ماموریت‌هایی می‌توانید شخصیت‌‌های جدید را باز کنید و از قابلیت‌های آن‌ها (که بسیار جذاب‌تر از شخصیت اولی‌ست) استفاده کنید.

 علاوه بر این بخش، که ظاهرا داستان Folly of the Wizards است، شما باید سعی کنید که رابطه خود را با NPCهای بازی که هر کدام داستان و پس‌زمینه خاصی دارند هم کنترل کنید. تا جاییکه ما می‌دانیم بازی در حال حاضر هفت پایان دارد که بر اساس میزان رابطه شما با این شخصیت‌ها (Affinity)، با وارد شدن به محل مخفی‌شدن آن‌ها، یکی از این پایان‌ها فعال می‌شود. این سیستم ما را به یاد بازی Mass Effect 3 می‌اندازد که میزان پاراگون شما می‌تواند در داستان بازی تاثیر بگذارد. بعضی NPCها شخصیت خیرخواه و بعضی شخصیت شرور دارند.

مرحله‌ها و لِوِل‌های بازی تنوع بسیار خوبی دارند. در بازی نُه مرحله و بخش مختلف وجود دارد که با شروع هر دست شما بصورت رندوم در یکی از آن‌ها بازی را آغاز می‌کنید و بعد از کُشتن غول هر مرحله، می‌توانید از سه در یکی را انتخاب کنید تا به بخش بعدی بروید. موضوع این بخش‌های بازی وقتی جذاب‌تر می‌شود که با یکی از مهم‌ترین عنصرهای بازی آشنا شوید: ضربه‌های آغشته به عناصر چندگانه!

هر از گاهی بعد از کُشتن دشمنان، باز کردن جعبه‌ها یا تعامل با NPCهای بازی، به شما یکی از عناصر چندگانه همچون آتش، آب، صاعقه یا خاک داده می‌شود. این عنصرها با شلیک اصلی شما ترکیب می‌شوند و تاثیر بسیار بالایی بر تجربه شما دارند. شما می‌توانید چند بار و چند عدد از این عنصرها را با هم ترکیب کنید، تا مثلا یک شلیک آب و صاعقه، یا یک شلیک آتش و خاک داشته باشید.

بسته به بخشی که در آن قرار دارید (صحرا، …) دشمنان شما و باس آن بخش نقطه ضعف و نقطه قوت بر علیه یکی از این عنصرها دارد، و این ذکاوت شماست که چگونه ترکیب این عنصرها را کنترل کنید تا بهترین دست ممکن را داشته باشید.

علاوه بر این، شما در هر دست Relicهایی دریافت می‌کنید که به شخصیت شما یک قابلیت ویژه یا یک حالت شلیک عجیب و گاهی خنده‌‎دار می‌دهند. مثلا شما ممکن است شانس بیاورید و یک عتیقه پیدا کنید که شلیک اصلی شما را تبدیل به اسکوپ بستنی می‌کند. یا یک عتیقه که با هر بار شلیک یک جادوگر کوچک معلق در هوا می‌سازد که به دشمنان شما شلیک می‌کند. بعضی از این Relicها، کار شما را آسان‌تر می‌کنند، ولی بعضی از آن‌ها شما را مجبور می‌کنند تا استراتژی و تاکتیک خود را تغییر دهید.

اما چیزی که شما را کمی در انجام این کار اذیت می‌کند، کنترل غیر روان و کُند بازی است. شخصیت Folly of the Wizards به‌شدت آهسته است، نمی‌تواند به جز پرش کار دیگری انجام دهد و این مسئله کنترل‌کردن او و شلیک‌کردن به دشمنان را بسیار سخت کرده است. ما با کنترلر PS5 نتوانستیم تجربه خیلی خوبی از گیم‌پلی بازی داشته باشیم. به‌عنوان یک بازی Action Roguelike، سازندگان بازی نتوانسته‌اند مکانیک روانی از آب دربیاورند.

این مسئله خود را در طراحی انیمیشن‌های دشمنان و باس‌ها نیز نشان می‌دهد: بطوریکه باس‌فایت‌های بازی گاهی بسیار ساده و قابل پیش‌بینی هستند و گاهی به شدت سخت هستند که ممکن است دسته خود را به سمت نقطه‌ای از اتاق پرتاب کنید!

چیزی که شاید بتواند این بازی را نجات دهد، موسیقی جذاب بازی است. پرواضح است که استدیو UpFox Labs زمان و انرژی زیادی برای ساختن موسیقی و نواهای این بازی گذاشته است. برای هر یک از نُه بخش اصلی بازی، یک موسیقی که با تِم و محیط همخوانی دارد ساخته شده است. در ضمن تمام Relicها، دشمنان و انیمیشن‌ها صداها و افکت‌های خاص و جذابی دارند.

در مجموع باید گفت که بازی Folly of the Wizards، علیرغم الهام‌گرفتن از بازی‌‌ای چون Hollow Knight، نتوانسته تجربه کم‌نقصی همانند آن بازی فراهم کند. گیم‌پلی بازی کند است و در سبک اکشن، این یک گناه کبیره است!

اما به جای نهادن سنگ بنای اصلی، سازندگان تصمیم گرفته‌اند تا خلاقیت خود را در بخش‌های دیگری چون سیستم رابطه شما با NPCها، عنصرهای چندگانه بازی و طراحی دیداری و شنیداری خوب بازی به نمایش بگذارند. و باید اعتراف کنیم که در این زمینه نسبتا موفق بوده‌اند. با این حال و به دلیل دور بودن از سنگ بنای اصلی این سبک بازی نمیتوانیم نمره ‌ای بهتر از متوسط تقدیم این بازی کنیم.

نقد و بررسی بازی Folly of the Wizards روی PS5 و به  واسطه کد ارسالی ناشر انجام گرفته است.

بازی از آن‌جا شروع می‌شود که شما چشم در ساحل یک جزیره کوچک باز می‌کنید و یک موجود افسانه‌ای غول‌آسا به شما وظیفه‌ای می‌دهد: خدایان به شما فرصت دوباره‌ای داده‌اند: چشم اُدین را بَنا کن و قبیله خود را بساز. بعد از آن، بازی به شما کمک می‌کند تا کمی منابع جمع کنید تا از شب و خطرهای آن در امان بمانید.

بازی ASKA، که هنوز در حال Early Access است، جدیدترین عنوان ساخته استدیو Sand Sailor است. هرچند این اولین تجربه استدیو سازنده در ژانر Survival و سندباکس است، به‌نظر می‌رسد که با عنوان خوب و جالبی طرفدار هستیم. چیزی که این بازی را برای ما جذاب کرده است، این است که شما قابلیت این را دارید که به‌صورت تک‌نفره یا چندنفره بازی را تجربه کنید. این دو حالت تفاوت خیلی زیادی با هم ندارند. به‌هر حال، وظیفه شما همانطور که گفتیم ساختن قبیله و مدیریت‌کردن آن است.

یکی از بخش‌های مهم بازی‌های بقا و Survival، سیستم جمع‌کردن منابع و Crafting آیتم‌های اصلی‌ست. باید اعتراف کنیم که استدیو بازی این تجربه را به‌شدت جذاب و با جزئیات ساخته است: مثلا شما برای استفاده از یک درخت در سه مرحله باید آن را قطع و به تکه‌های کوچک تقسیم کنید. البته بعد از مدتی لازم نیست خودتان از زور بازو استفاده کنید و می‌توانید این وظایف را به‌عهده کارگران خود بگذارید. علاوه بر این، برای ساختن موارد پیچیده مثل شمشیر و یا اسباب و اثاثیه داخل خانه، باید در چند مرحله با دقت و پیچیده آن‌ها را بسازید که همانند این پیچیدگی به‌شدت کمیاب است.

وقتی چشم خود را در جزیره باز می‌کنید، اولین صحنه‌ای که می‌بینید دریای زیبا آبی‌رنگ و بی‌انتهاست. و دومین صحنه‌ای که می‌بینید یک جزیره سرسبز و پر از درختان زیباست. تمامی سنگ‌ها، درختان و موجودات بازی با ظرافت و دقت بسیار بالایی طراحی شده‌اند و اگر کارت گرافیک و سیستم خوبی داشته باشید، می‌توانید از این بازی و چهار فصل خارق‌العاده آن لذت زیادی ببرید. البته برای اجرای بهینه بازی باید چند تنظیمات بازی را تغییر بدهید، چون متاسفانه بازی حدودا 80 درصد بهینه‌سازی شده است.

همانطور که گفتیم شما در بازی بیش‌تر از یک بازمانده، نقش یک مدیر رده میانی را دارید. این یعنی که بیش‌تر زمان خود را صرف مدیریت کارکنان خود، ساختن خانه و وسایل برایشان و معماری قبیله خود می‌کنید. البته گاهی باید خودتان آستین بالا بزنید و وارد کار شوید، چون کارکنان شما علاقه زیادی به نشستن روی زمین و استراحت کردن دارند!

 خوب است اشاره کنیم که در یک بازی بقا، باید عنصر بقا هم وجود داشته باشد. اما ترس شما از کمبود منابع نیست، چون برای زنده‌ماندن خودتان و کارکنان شما غذا و منابع به اندازه کافی هست. ولی دشمن اصلی شما، همانند بازی‌هایی چون Don’t Starve و Terraria، بعضی اتفاقاتی هستند که وابسته به فصل یا مکان شما رخ می‌دهند.

معمولا هر چند شب یک بار موجوداتی شبیه به زامبی به شما حمله می‌کنند، و اگر کارکنان شما مشغول به استراحت باشند، معمولا به کمک شما نمی‌آیند. اما نگران نباشید؛ چون سیستم مبارزه بازی بالانس خوبی دارد و می‌توانید با شمشیر، تیرکمان و حتی تبر از خود دفاع کنید. این زامبی‌ها کم‌کم پیشرفته‌تر و سخت‌جان‌تر می‌شوند و گاهی تبدیل به موجودات افسانه‌ای اسکاندیناوی هم می‌شوند.

برای یک مدیریت خوب و کارآمد شما نیاز به ابزارهای (مدرن) مناسب دارید. ابزارهایی که برای مدیریت شما در اختیارتان قرار گرفته است، یک رابط کاربری (UI) با طراحی متناسب با تِم داستان و جذاب است که ظرافت‌‌ها و پیچیدگی‌های خاصی دارد. البته همه این‌ها تعریف از بازی‌ است، چون شما با چند دکمه و چند کلیک می‌توانید همه مشکل‌های شهر خود را مدیریت کنید و به شهروندان خود کمک کنید.

همچنین بازی راه‌های زیادی برای کمک‌کردن به شما و آشناکردن شما با منابع مختلف، نحوه ساختن آن‌ها و راه‌های آپگرید کردن آن‌ها گذاشته است. هم‌چنین می‌توانید با قراردادن یک شهروند به‌عنوان سازنده و بَنا، به او دستور دهید تا در جمع‌کردن منابع اولیه و بناکردن ساختمان‌‎های روستا کمک کند.

هرچند در ابتدای بازی همه کارها را خودتان انجام می‌دهید، اما با درست‌کردن بخش‌های مختلفی برای جمع‌کردن چوب، سنگ، غذا و حتی درست‌کردن مزرعه، می‌توانید شهروندان خود را وارد بازار کار کنید و در ازای فراهم کردن یک پناهگاه و دادن کمی غذا، از قدرت آن‌ها استفاده کنید. برای اینکه بازی زیباتر و جذاب‌تر شود، هر کدام از شهروندان جدید در جمع‌کردن یا انجام یک کاری (جمع‌کردن، ساختن یا شکارکردن) قابلیت‌های کم یا زیادی دارند. اما بعد از گماشتن آن‌ها در وظایف‌شان، می‌توانند قابلیت‌های خود را افزایش دهند و به‌تر کنند.

در حال حاضر ASKA داستان و پایان بازی مشخصی ندارد و سازندگان بازی گفته‌اند که در حال بررسی این مسئله و طراحی یک بخش مخصوص داستانی هستند. اما حدس ما این است که پایان بازی و داستان بازی شما را به سمتی می‌برد که شما، همانند داستان‌های اساطیری یونان و اسکاندیناوی، تبدیل به یک خدا یا موجودی با مرتبه بالا خواهید شد که کارکنان و شهروندان شما برای پرستش شما، شهرتان را اداره و مدیریت می‌کنند.

در نهایت، باید بگوییم که عنوان ASKA برای کسانیکه سبک بقا و Survival را دوست دارند و برای کسانی‌ که علاقه‌مند به سبک بازی‌های مدیریتی و ساختن شهر و قبیله هستند نیز عنوان مناسبی است؛ چون ترکیب خوبی از مبارزه، جمع‌کردن منابع و دشواری‌های مدیریت را جمع‌ کرده است. و البته چون این عنوان ارلی اکسس است، هنوز راه زیادی دارد و پتانسیل زیادی برای تبدیل‌شدن به یک عنوان عالی دارد. اما در حال حاضر این عنوان یک بازی خوب است که نیاز به بهینه‌سازی، داستان مناسب و پایان بازی در خور اساطیر اسکاندیناوی دارد.

نقد و بررسی بازی ASKA روی PC و به  واسطه کد ارسالی ناشر انجام گرفته است.

بازی با یک کات‌سین کوتاه که بخشی از داستان را پیش‌نمایش می‌دهد شروع می‌شود: شما در یک سفینه عظیم فضایی هستید و دو همراه شما قدرت‌های ویژه‌ای دارند. اما آن دو قرار نیست به شما کمک کنند؛ چون قرار است زخمی شوند و شما باید به‌تنهایی آن‌‎ها را نجات دهید. شما در نقش یک نینجا که شمشیری تیز دارد و تفنگی هم در دست دارد، به نبرد با هیولاهای داستان می‌روید.

چیزی که با خواندن نامه‌های مخفی و گوش‌دادن به کاسِت‌های پنهان‌شده از داستان به شما گفته می‌شود این است که این سفینه فضایی به‌خاطر آزمایش‌های خطرناک و مخفیانه هیولاهای عجیبی را وارد دنیا کرده‌است. باید اعتراف کنیم که داستان بازی بخش خیلی مهمی از Katanaut نیست و شما به‌صورت اختیاری و به‌ دلخواه می‌توانید کات‌سین‌هایی در خصوص آن تماشا کنید و بخش‌هایی را هم بازی کنید.

یکی از مهم‌ترین عناصر بازی‌های Metroidvania و Roguelike، گیم‌پلی و روان‌بودن اکشن بازی است. تیم Voidmaw در این زمینه توانسته تجربه نسبتا خوبی را بسازد، اما بخش‌هایی از گیم‌پلی ممکن است اعصاب شما را به‌هم بریزد. مثلا در بازی یک نشانه موس وجود دارد که شما باید با کنترل موس به سمت چپ و راست با آن نشانه بگیرید تا بتوانید به دشمنان حمله کنید. این سیستم باعث می‌شود که رفلکس شما در بازی کمی پایین برود و این مسئله در بازی‌ای که فقط به شما دو یا سه فرصت برای ضربه‌خوردن می‌دهد مشکل‌های زیادی ایجاد می‌کند.

اما چرا باید به Katanaut شانس دوباره‌ای داد؟ چون سازندگان بازی توانسته‌اند تجربه خوبی در زمینه پیشرفت شخصیت بازی بسازند. در بازی‌های مترویدوینیا، بازیکن‌ها قرار است بارها بمیرند، و در هر run، با استفاده از امتیازها، سکه‌ها و آیتم‌های دیگر خود را قوی‌تر کنند تا بتوانند بیش‌تر به جلو بروند. بازی به چند مرحله تقسیم شده است و قابلیت تکرارپذیری بازی چیزی‌ست که آن‌را چند قدم جلوتر می‌برد.

با جلورفتن در مرحله‌های بازی، تفنگ‌ها، قابلیت‌ها و ویژگی‌های شخصیتی جدیدی به شما داده می‌شود که با جمع‌کردن سکه‌ها و سنگ‌های خاصی می‌توانید آن‌ها را بخرید و نینجا را قوی‌تر کنید. علاوه بر این، در هر مرحله شانس این وجود دارد که به شما قابلیت‌هایی داده شود که می‌توانید تا پایان هر دستِ بازی داشته باشید. قابلیت‌های بازی متنوع هستند و بالانس خوبی به بازی‌ می‌دهند. شما می‌توانید با استفاده از تفنگ و شمشیر حرکت‌های مخصوص و جذابی در بازی انجام دهید و دشمنان خود را قتل‌عام کنید.

اما دشمنان شما به این راحتی دست از سر شما برنمی‌دارند: آن‌ها هیولاهای وحشتناکی هستند که همانند زامبی کنترل خود را از دست داده‌اند و فقط به دنبال کشتار موجودات زنده هستند. تنوع موجودات و هیولاهای بازی هم بسیار خوب و قابل‌قبول است:هیولاهایی که می‌پرند، از خود دفاع می‌کنند یا می‌توانند پرواز کنند.

با جلورفتن در مرحله‌های بازی، دشمنان سخت‌تر و کُشنده‌تر می‌شوند. بعد از گذشتن از چند مرحله‌، ممکن است به یک یا دو باس‌فایت هم بربخورید. اما باید اعتراف کنیم که باس‌های بازی خیلی بالانس نیستند و مثل یک دیوار متحرک هستند که سد راه شما می‌شوند. جنگیدن با این باس‌ها لذت‌بخش و رضایت‌بخش نیست و حس خوبی به شما نمی‌دهد.

طراحی بازی Katanaut به‌خوبی انجام شده است و موسیقی بازی را کامل می‌کند: شما یک نینجا با شمشیر و تفنگ در یک سفینه فضایی در فضای بی‌انتها هستید و برای طراحی این بازی، استدیو Voidmaw با الهام از سبک Post-Punk تجربه‌ای بسیار زیبا خلق کرده است. سفینه‌های جذاب، اتاق‌های آزمایش روی موجودات، گلخانه‌ای فضایی و راهروهای ترسناک و مخوف، بخش‌هایی از بازی هستند که شما را کمی وحشت‌زده می‌کنند و به شما حس تنهابودن می‌دهند. این حس به واقعی‌بودن بازی کمک می‌کند و شما را به “فضایی” دیگر می‌برد.

همانطور که گفتیم، طراحی بازی و موسیقی هم‌دیگر را تکمیل می‌کنند: آهنگ‌ها و صداهای بازی حس خفقان و تنهابودن را به شما القا می‌کنند. اما موسیقی راک بازی شما را به وجد می‌آورد و انرژی‌ای مضاعف به بازیکن می‌دهد تا جلوتر برود. موسیقی یکنواخت و حوصله‌سربر نیست و نقش خود را در این اثر هنری به خوبی ایفا می‌کند.

در پایان باید بگوییم که بازی Katanaut یک عنوان خوب در سبک Metroidvaniaست که می‌تواند برای شما لحظات بسیار هیجان‌انگیز پر از خشم، هیجان و فریاد به‌همراه بیاورد. ما پیشنهاد می‌کنیم که آن‌را تجربه کنید.

نقد و بررسی بازی Katanaut روی PC و به  واسطه کد ارسالی ناشر انجام گرفته است.

حالا استدیو لهستانی Parasight تصمیم گرفته تا این داستان معروف را با چاشنی و ادویه جدیدی بپزد و به خورد ما بدهد. اما آیا نتیجه این آش یک محصول جاافتاده و خوشمزه است، یا یک ماهی بوگندو؟ با ما همراه باشید تا نگاهی بهDavy x Jones  بیندازیم.

در ابتدای Davy x Jones شما کمی با داستان Davy Jones آشنا می‌شوید: دزد دریایی‌ای که تقدیر دشمنانش را به دست سرنوشت رقم می‌زد و با استفاده از سکه شانس خود تصمیم می‌گرفت تا مشکلات خود (دشمنانش) را یا به دریا بیندازد و یا در جا از زندگی ساقط کند! اما اگر داستان بازی همینطور پیش می‌رفت که قطعا داستانی خشک و بی‌محتوا می‌داشتیم. بله، همانطور که حدس زدید، شخصی به نام Blackbeard (که در سری فیلم‌های دزدان دریایی کارائیب هم بود) می‌آید و همین بلا را سر Davy Jones می‌آورد. حالا دیوی مانده و حوضش. البته در این بازی، دیوی مانده و کله جدا شده از سرش.

استدیو لهستانی PARASIGHT که بازی زیبا و جذاب Blacktails را در رزومه خود دارد، این بار با خلق دنیایی جهنمی، البته زیر دریا، با جاه‌طلبی از دنیای جادویی به دنیای دزدان دریایی سفر کرده است. سازندگان این بازی اعلام کرده‌اند که قصدشان از ساختن این عنوان یک برداشت جدید و مختلف از داستان دیوی جونز است. و باید اعتراف کنیم که نتیجه چیز خیلی خوبی از آب (!) درآمده است.

ما با یک بازی اکشن شوتر سریع و نرم طرف هستیم که گیمرها را به یاد عنوان‌هایی چون DOOM یا UltraKill می‌اندازد: دیوی جونز در یک دست یک شمشیر سبک و در دستی دیگر یک تپانچه کوچک دارد و با قدرت موج دریا و تفنگ آتشین به جنگ دشمنان خود می‌رود. علاوه بر این‌ها، شما می‌توانید با استفاده از یک بازوچه عجیب از سکوها و پلتفرم‌های بازی بالا بروید.

گیم‌پلی بازی نرم و روان است و به شما احساس خستگی یا تکراری‌بودن دست نخواهد داد. هرچند که تپانچه بازی در ابتدا کمی خسته‌کننده خواهد شد، اما سازندگان بازی با استفاده از یک Skill Tree و با جمع‌کردن طلا و جواهر از کف دریا می‌توانید قدرت‌های جدید و روش‌های جدید برای نابودکردن دشمنان پیدا کنید. همانند عنوان‌های اخیر بازی DOOM، شما با انجام Execution می‌توانید بخشی از جانِ (کوچک) خود را بازیابی کنید. این مسئله شما را مجبور می‌کند که برای ردکردن موانع گاهی نزدیک دشمنان شوید و گاهی از آن‌ها فاصله بگیرید.

در داستان بازی اشاره می‌شود که Blackbeard باعث می‌شود سر شما از بدن شما جدا شود، که سازندگان بازی از این نکته استفاده کرده‌اند و آن‌را به بخش مهمی از بازی تبدیل کرده‌اند: سرِ شما با بدن شما حرف می‌زند، به او راهنمایی می‌رساند و گاهی کمک می‌کند تا در بازی پیش‌روی کنید. در حال حاضر فرصت‌های زیادی برای استفاده از این سرِ معلق وجود ندارد، اما به‌نظر می‌رسد که سازندگان فکرهای بزرگی برایش دارند.

تنوع دشمنان بازی خیلی زیاد نیست؛ البته از عنوان کوچکی چون Davy x Jones (که در مرحله Early Access یا همان دسترسی اولیه‌ست) انتظار بیش‌تری هم نداریم: فقط امیدواریم که در آینده دشمنان بیش‌تری به دنیاهای متنوع بازی اضافه شوند. همانطور که گفتیم شما باید از این جهنم دربیایید تا انتقام خود را از Blackbeard بگیرید. در این راه نُه جزیره زیردریایی سد راه شما هستند که در حال حاضر فقط چندتا از آن‌ها در دسترس شما هستند.

مشخص است که سازندگان بازی بعد از ساختن Blacktail تبحر و توانایی بالایی برای طراحی و آفرینش دنیاهای بازی‌های خود جمع‌کرده‌اند: مرحله‌های این بازی Open-World به‌شدت زیبا و چشم‌نواز هستند و بارها شما را خیره خود خواهند کرد. افزون بر این، باید به کیفیت کات‌سین‌ها و شخصیت‌های اصلی و فرعی بازی اشاره کنیم: همه آن‌ها داستان، پس‌زمینه، صداگذاری و گرافیک بسیار زیبایی دارند.

صحبت از صداگذاری شد و باید به شما بگوییم که هرچند صداگذاری و دیالوگ‌های بازی به‌شدت باکیفیت و بافکر ساخته شده‌اند، موسیقی بازی حرف خاصی برای گفتن ندارد و این یکی از نقطه‌های ضعف Davy x Jones است. نواهای بازی فقط در هنگام کات‌سین‌ها و باس‌فایت‌های بازی خوب هستند. استدیو PARASIGHT به‌خوبی توانسته با استفاده از لهجه‌ها، گویش‌ها و زبان‌های مختلف، شما را در دنیایی عمیق فرو ببرد.

در نیمه دوم Davy x Jones، به شما راهی برای پیش‌روی در دنیاها یا جزیره‌های بازی داده می‌شود که همانند Hub یا مرکز عملیات شماست: در این منطقه می‌توانید سلاح خود را به‌تر کنید، به ماموریت‌های جانبی بروید و با شخصیت‌های جدیدی آشنا شوید تا از داستان بازی بیش‌تر سردربیاورید. این یکی از خُرده‌های ما با بازی‌ست: سازندگان می‌توانستند عناصر و پیش‌زمینه داستان را به‌تر به گیمرها بفهمانند یا توضیح بدهند.

کلام آخر اینکه بازی Davy x Jones با قیمت مناسب، کیفیت عالی، گیم‌پلی روان و نرم و البته گرافیک بسیار زیبایی که دارد می‌تواند گزینه خوبی برای کسانی باشد که بازی‌های شوتر سریع را می‌پسندند. ما در وی جی مگ به شما پیشنهاد می‌دهیم آن‌را حتما تجربه کنید.

نقد و بررسی بازی Davy x Jones روی PC و به  واسطه کد ارسالی ناشر انجام گرفته است.

اگر از طرفداران سری بازی‌های Bendy باشید، در ابتدای این بازی انتظار خواهید داشت تا چشم بگشایید و با یک دید اول شخص به عمق ترسناک استودیو معروف بازی Joey Drew Studios بروید؛ اما خواهید دید که Bendy Lone Wolf یک بازی اکشن روگ‌لایک (Roguelike) است! البته اگر واقعا طرفدار این سری باشید، می‌دانید که بازی دیگری با نام Boris and the Dark Survival برای گوشی‌های موبایل عرضه شده بود که در واقع قرار بود آپدیتی به نام Bendy Lone Wolf داشته باشد.

بگذریم؛ بازی از آن‌جا شروع می‌شود که یکی از شخصیت‌های جذاب این سری بازی‌ها، یعنی Boris the Wolf، از خواب خود بیدار می‌شود و صدایی از اعماق استدیو از او درخواست می‌کند که “مرا نجات بده!”. شما برای رسیدن به این اعماق از یک آسانسور قدیمی استفاده می‌کنید، و بعد از گذراندن هر مرحله، به‌صورت شانسی (یا به‌دلیل اتفاقات خاصی در داستان بازی) دکمه‌های جدید آسانسور را پیدا می‌کنید تا بتوانید بیش‌تر به پایین‌ بروید.

سازندگان بازی، یعنی استدیو Joey Drew Studios، در مصاحبه‌های خود گفته‌اند که نسخه‌های اول بازی همچون Bendy and the Ink Machine را با الهام‌گرفتن از بازی Bioshock ساخته‌اند: در این عنوان‌ها، شخصیت‌های داستان بازی به یک مکان (ظاهرا واقعی) تسخیرشده یا نفرین‌شده می‌روند تا فردی را نجات بدهند یا پرده از اسرار این محل بردارند.

جالب اینجاست که در این بازی، این مکان همان استدیو سازنده بازی (با همان نام) است و شخصیت‌های داستان هم ظاهرا کاراکترهای خلق‌شده توسط سازندگان درون بازی هستند که باید دیگر شخصیت‌های نفرین‌شده و تسخیرشده را نجات بدهند. به جز این موارد، بازی داستان پیچیده‌ای ندارد و شما با گذراندن مرحله‌ها و بازکردن صندوقچه‌های مخفی (و غیرضروری) بازی می‌توانید تکه‌هایی از پازل داستان بازی را کنار هم بگذارید تا بفهمید که چگونه این استدیو به این شکل افتاده است.

اما در یک بازی روگ‌لایک، داستان، عنصر اساسی بازی نیست و مهم‌ترین مسئله برای ما چرخه و لوپ (Loop) بازی است؛ پس بهتر است کمی در مورد آن صحبت کنیم: همانطور که گفتیم شما با یک عنوان Top-Down ترسناک مواجه هستید و با سلاح کوچک خود باید به‌دنبال جمع‌کردن سر و نخ برای پایین‌تر رفتن در این استدیو عظیم باشید. یکی از بزرگترین مشکل‌های بازی، دشمن اصلی شما، The Ink Demon است که همیشه به‌دنبال شماست.

معمولا در هر مرحله بازی شش آیتم مختلف وجود دارد که باید همه آن‌را جمع کنید و با سرعت با استفاده از آسانسور یادشده به مکان امن برگردید. مشکلی که گفتیم اینجا پدیدار می‌شود که به محض اینکه شما آخرین (ششمین) آیتم را بردارید، Ink Demon همانند یک چیتر در بازی Battlefield، مکان شما را شناسایی می‌کند و به سمت شما می‌دود.

در اینجا می‌فهمید که چرا بازی Bendy: Lone Wolf طرفداران زیادی دارد: شما یک نوار استقامت یا Stamina دارید که با خوردن غذایی عجیب در قسمت‌های مختلف بازی آن‌را پُر می‌کنید. علاوه بر این، سرعت شما از دشمن اصلی کم‌تر است و برای فرارکردن از او باید بدوید، که البته این کار Stamina شما را به‌شدت کم می‌کند. این البته خبر بد بود؛ خبر خوب این است که بعد از چند مرحله اول، بازی به شما لطف می‌کند و می‌توانید تاس بیندازید تا شاید قدرت دو برابر یا Stamina دو برابر داشته باشید.

البته Ink Demon فقط در آخر مرحله به دنبال شما نیست و همیشه به دنبال شما می‌گردد. او یک زاویه دید محدود دارد اما اگر شما را ببیند، دائما به‌دنبال شما می‌دود؛ تا جاییکه شما یک سری مخفی‌‌گاه‌هایی پیدا کنید و به‌صورت موقت در آن‌ها مخفی شوید. این حرکت در هنگام بازی صحنه‌های خنده‌داری رقم می‌زند؛ چون دشمن اصلی شما ظاهرا نابیناست و نمی‌تواند شما را در فاصله یک سانتی‌متری در هنگام رفتن به مخفی‌گاه ببیند!

فرار کردن از دست این موجود کار بسیار آسانی نیست: ما در تجربه این بازی به مشکل‌هایی مثل دیوار نامرئی، انتخاب‌نشدن درست مسیر توسط شخصیت اصلی و مشکلات ریز دیگر برخوردیم که تجربه گیم‌پلی بازی را برای ما کمی سخت‌ کرد.

مرحله‌های بازی، همانند همه بازی‌های Roguelike، به‌صورت شانسی تولید می‌شوند؛ و این باعث می‌شود که گذراندن هر مرحله جذابیت خود را داشته باشد و حس تکرار به بازی ندهد. اما به‌نظر ما مرحله‌ها صد درصد شانسی نیستند و می‌توانیم یک شکل و شَمای کلی از لِوِل‌ها (بر اساس روزهای داخل بازی) ترسیم کنیم. البته این مسئله برای بازیکنانی که خیلی به این سبک علاقه ندارند، خبر خوبی‌ست!

یکی از روش‌هایی که می‌توانید بازی را برای خود آسان‌تر کنید، استفاده از چراغ‌های کوچک اضطراری هستند که به تعداد محدود در دسترس شما هستند. این چراغ‌ها در مرحله‌های انتهایی بازی نقش یک نوع ارز را دارند: شما می‌توانید یک بازی کوچک با پرداخت تعدادی از این چراغ‌ها بازی کنید تا قدرت یا سرعت دو برابر داشته باشید. اما نقطه ضعف دیگر بازی همین چراغ‌ها هستند، زیرا خیلی به‌دردبخور نیستند و بازی هم به شما به‌خوبی راه استفاده از آن‌ها را نشان نمی‌دهد.

در حال حاضر بازی هفت طبقه دارد که برای گذشتن از هر کدام (با توجه به شانس) باید سه یا چهار مرحله جلو بروید. اما به جز این هفت طبقه، بازی معماها، اسرار و آیتم‌های بسیار زیادی دارد که به تکرارپذیری بازی کمک می‌کند. البته سازندگان بازی قول داده‌اند که علاوه بر نسخه اصلی بازی، محتواهای رایگان و DLC هم برای بازی عرضه کنند.

همانطور که در تصاویر این مقاله می‌بینید، طراحی بازی کارتونی است و به شما حس نوستالژیکی می‌دهد که بازیکنان کمی مُسن‌تر را به یاد انیمیشن‌های قدیمی دهه 90 می‌اندازد. البته باید گفت که همانطور که طراحی کارتونی جذاب‌ است، در یک بازی با سبک Horror، دشمنان و هیولاهای بازی شما را به‌شدت می‌ترسانند و عنصر وحشت را به‌خوبی در بازی حس می‌کنید. بهینه‌سازی بازی خوب انجام شده است و ظاهرا این بازی روی پلتفرم‌های مختلفی قرار است عرضه شود، که نشان‌دهنده انتظار بالای سازندگان از آن را دارد.

یکی از روش‌های ترساندن بازیکنان در بازی‌های ترسناک، استفاده از افکت‌های صوتی و صداهای عجیب و غریب است، که بازی Bendy Lone Wolf این کار را به‌خوبی انجام داده است. مخصوصا با استفاده از کنترلر برای تجربه بازی‌، لرزش دسته دائما شما را می‌ترساند و به تجربه عمیق‌تر بازی کمک می‌کند. در مرحله‌های بازی چند نوار آهنگ زیبا به سبک قدیمی هم پنهان شده اند که علاوه بر موسیقی خوب و معمولی بازی، تجربه آهنگین بازی را لذت‌بخش‌تر می‌کند.

کلام آخر اینکه بازی Bendy Lone Wolf یک اثر زیبا، پر از عشق و ذوق، و جذاب است که با ساعت‌ها محتوا، طراحی ساده، نوستالژیک و کارتونی، و یک چرخه گیم‌پلی خوب می‌تواند بازیکنان جدید و قدیم را به لذت از سبک وحشت و Horror دعوت کند.

نقد و بررسی بازی Bendy Lone Wolf روی PC و به  واسطه کد ارسالی ناشر انجام گرفته است

پاچیو، از خواب بیدار می‌شود. اولین چیزی که می‌گوید این است: باید روح واعظ بزرگ را از اعماق جهنم نجات بدهیم! پیرزن سرش را به‌‍نشانه تایید تکان می‌دهد و به درب مشکوک زیرزمین اشاره می‌کند. پاچیو، شخصیت اصلی بازی، به زور از جایش بلند می‌شود، تپانچه قدیمی و زنگ‌زده‌اش را درمی‌آورد، چند ضربه به ساعتش می‌زند و از کنار پیرزن به سمت درب زیرزمین می‌رود. پیرزن به سمت او رو برمی‌گرداند و می‌گوید: عیسی مسیح به همراهت، ساعت‌ساز! برو و شیطان را از این سرزمین بیرون کن!

اولین کات‌سین بازی Hell Clock، شاید مهم‌ترین کات‌سین بازی (حتی مهم‌تر از آخر بازی) باشد؛ چون به ما می‌گوید که داستان بازی بر اساس جنگی واقعی به‌نام “جنگ کانودوس” در منطقه باهیا کشور برزیل ساخته شده. اما این بازی یک بازی جنگی یا داستانی نیست! این یک بازی Roguelike در سبک اکشن RPG است که در آن شما در نقش پاچیو، ساعت‌ساز شهر Canudos، باید روح رهبر فرقه مذهبی خود را از جهنم نجات بدهید.

بازی به‌سرعت آغاز می‌شود: شما وارد اولین طبقه جهنم می‌شوید و با دشمنان خود روبرو می‌شوید. در ابتدای بازی فقط یک تپانچه با سرعت کم دارید، که همراه و یار شماست. به محض اینکه وارد طبقه اول می‌شوید، یک زمان‌سنج شش دقیقه‌ای به شما می‌گوید که وقت برای ماندن و بررسی اطراف ندارید. این زمان‌سنج، چیزی‌ست که Hell Clock را از بقیه بازی‌های سبگ روگ‌لایک جدا می‌کند.

سری روگ‌لایک را معمولا با بازی‌هایی چون Dead Cells، Hades و اخیرا Blue Prince می‌شناسیم. هدف شما در این بازی مشخص است: جلو رفتن تا جاییکه می‌توانید، مُردن و آپگرید کردن سلاح و قابلیت‌های خود، و جلو رفتن تا جاییکه می‌توانید. اما ساعتِ ساعت‌ساز قصه ما، محدودیت جذابی برای بازیکن ایجاد می‌کند. علاوه بر هدف‌های اشاره شده در خط قبل، شما باید هر Run یا هر “دستْ” بازی را در این زمان محدود تمام کنید.

بله، درست فکر می‌کنید: این کار غیرممکن است، چون شما محکوم به مُردن، بازگشتن به کلبه، آپگریدکردن اسلحه و قابلیت‌های خود هستید. البته خبر خوب این است که شما در نهایت بعد از چند دست بازی‌کردن می‌توانید زمان این ساعت را هم بیش‌تر کنید و حتی به دوازده دقیقه برسانید. باید اعتراف کنیم که اگر این مسئله شما را ترسانده یا اذیت می‌کند، استودیو Rogue Snail یک حالت Relaxed Mode هم به بازی اضافه کرده‌اند که در آن ساعت شما دیگر کار نمی‌کند؛ که البته ما فعال‌کردن این حالت را پیشنهاد نمی‌کنیم!

یکی از ویژگی‌های جذاب بازی برای ما، موسیقی و صدای بازی است. اولین بار که بازی را شروع می‌کنید، با موسیقی گوش‌نوازی در منو اصلی روبرو می‌شوید که شما را به حال و هوای یک شهر دورافتاده در برزیل می‌برد (که البته تم‌هایی شبیه به Red Dead Redemption و Call of Juarez هم دارد). علاوه بر قطعه‌های موسیقی جذاب بازی، صدای دشمنان، قابلیت‌های پاچیو و محیط بازی با وسواس زیاد و دقت فراوان ضبط شده‌اند. حتما به شما پیشنهاد می‌کنیم که بازی را با صدای اصلی آن که با لهجه اصیل برزیلی ساخته شده است تجربه کنید.

بعد از آپگرید‌کردن اسلحه خود، در طبقه پنجم بخش اول داستان بازی، یکی از دوستان و همراهان قدیمی خود را آزاد می‌کنید. همانند اکثر بازی‌های روگ‌لایک، او به کمک شما می‌آید و در بخشی از کابین وظیفه‌ای برعهده می‌گیرد. شخصیت‌های فرعی داستان بازی اینگونه به بازی اضافه می‌شوند. یکی از ضعف‌های بازی، به نظر ما، این است که Hell Clock شما را در هنگام دیدن این شخصیت‌ها به کابین برمی‌گرداند، و تا هنگام پایان بخش دوم بازی، حدودا ده بار دست شما را می‌گیرد و به کابین می‌برد. این باعث می‌شود که حتی اگر احساس راحتی یا آمادگی برای یک دستِ کامل دارید، متوقف شوید و مجبور شوید که به کابین برگردید.

 صحبت از بخش داستانی بازی شد، پس بهتر است که کمی در مورد داستان Hell Clock صحبت کنیم. بازی در حال حاضر سه بخش داستانی دارد. البته پایان بازی هنوز کامل نشده است و در حال ساخته‌شدن توسط تیم سازنده (البته با کمک‌ و نظرگرفتن از شما بازیکنان) است. اما بعد از حدود ده تا پانزده ساعت تجربه‌کردن این بازی، باید اعتراف کنیم که هنوز ساعت‌ها زمان باقی مانده تا تمام محتوای بازی را ببینید و تجربه کنید. مثلا یک حالت Vengeance Mode وجود دارد که دشمنان را بسیار سرسخت می‌کند.

همانطور که گفتیم شما باید روح رهبر فرقه مذهبی پاچیو که در بازی نامش Counselor است (و بر اساس شخصی واقعی طراحی شده‌است) را از اعماق جهنم نجات دهید. در این مسیر، سه بخش داستانی قرار دارد که در هر کدام دو مرحله Horde Mode و دو مرحله باس‌فایت وجود دارد. طراحی دشمنان بازی بسیار عالی انجام شده است و شما را مجبور می‌کند که نتوانید برای پشت‌سرگذاشتن آن‌ها فقط بر یک قابلیت اتکا کنید.

گیم‌پلی بازی به‌شدت سریع و خشن است: شما یا به‌راحتی دشمنان بی‌شمار خود روی صفحه را می‌کشید، یا به‌راحتی کشته خواهید شد. اولین مراحل بازی کمی کُندتر جلو می‌روند تا بتوانید به چرخه روگ‌لایک بازی عادت کنید. قابلیت‌های شما در چند دسته تیر رگباری، کنترل‌کردن دشمنان(CC) یا قابلیت‌های نزدیک شما (Vicinity) قرار دارند. با توجه به نوع دشمنان در طبقه‌های مختلف جهنم، شما یا باید دشمنان کمی که قدرت زیادی دارند را کنترل کنید یا دشمنان زیادی که قدرت کمی دارند را با اسکیل‌های نزدیک‌زَن نابود کنید.

در هر طبقه بازی، شما یک سری عبادت‌گاه می‌بینید که با تماس آن‌ها می‌توانید پول بیش‌تر ، XP بیش‌تر ، سرعت بیش‌تر و موارد دیگر را به مدت کوتاهی فعال کنید. یکی از ویژگی‌های مهم بازی، آیتم‌های Relic هستند. چیزی که قابلیت تکرارپذیری بازی را بالا می‌برد، این است که شما در پایان هر بخش بازی (و هر از گاهی در بین بخش‌های بازی) یک Relic یا یادگاری از مُردگان را فعال می‌کنید که یکی از قابلیت‌های بازی را به‌شدت بهبود می‌بخشد. به‌همین‌دلیل، شما می‌توانید Buildها یا ساخت‌های خاصی درست کنید. مثلا می‌توانید به آتش، انفجار، سَم‌زدن به دشمنان و غیره اتکا کنید و بیلد خود را اینگونه بسازید.

طراحی بصری بازی جزئیات خوب و جذابی دارد: منوهای بازی به‌راحتی قابل‌دسترس هستند و گرافیک بازی بسیار زیباست. به‌دلیل اینکه برخی مواقع تعداد دشمنان بازی بیش‌تر از صدتا می‌شود، ما در هنگام اجرای بازی به برخی مشکلات فریم‌ریت برخوردیم، اما این اتفاقات در حدی نبود که از لذت بازی بکاهد. این بازی یکی از بهترین بازی‌ها برای تجربه با دسته و کنسول‌های دستی جدید مثل Steam Deck خواهد بود. البته تجربه Hell Clock در حال حاضر روی استیم‌دک خیلی روان نیست.

کات‌سین‌های بازی روایت‌گر داستان ترسناک و تلخی هستند: نیروهای دولت مرکزی برزیل، برای سرکوب قدرت فرقه مذهبی‌ای که پاچیو عضو ارشد آن است، به روستای دورافتاده “باهیا” حمله می‌کنند و چندین هزار آدم نظامی و غیرنظامی را نابود می‌کنند. علیرغم تلخی این کات‌سین‌ها، باید بگوییم که طراحی هنری این تصاویر و فیلم‌ها بسیار جذاب و زیبا هستند.

در نهایت، باید گفت که بازی Hell Clock یکی از جذاب‌ترین بازی‌های روگ‌لایک حال حاضر است که به‌راحتی می‌تواند شما را ده‌ها ساعت میخ‌کوب خود کند. این اتفاق به واسطه گیم‌پلی سریع، جذاب و تکرارپذیر بازی و همچنین به دلیل ویژگی Buildهای خاص Hell Clock استاما یک سری مشکل‌ها مثل پرفُرمنس بازی و کامل‌نبودن بخش داستانی باعث می‌شود از کیفیت نهایی بازی کاسته شود. شاید چیزی بین عالی و خوب.

نقد و بررسی بازی Hell Clock روی PC و به  واسطه کد ارسالی ناشر انجام گرفته است

بازی‌های مبتنی بر فرهنگ و افسانه‌های ملی همیشه دارای جذابیت خاصی برای مخاطبان داخلی و خارجی هستند. The Tale of Bistun نیز با تکیه بر اساطیر ایرانی، سعی کرده تا با داستانی عاشقانه و دراماتیک، دنیای پر از رمز و راز افسانه‌ها را برای بازیکنان بازسازی کند. اما این بازی تا چه حد موفق به انتقال این تجربه شده و آیا توانسته است انتظارات بازیکنان از یک عنوان داستان‌محور را برآورده کند؟

بازی The Tale of Bistun داستان اساطیری و حماسی خسرو و شیرین را روایت می‌کند. بازیکن در نقش فرهاد کوه‌کن که سنگ‌تراش است، قرار می‌گیرد که به دلایلی دچار فراموشی شده و باید از طریق روایات و سرنخ‌های مختلف، گذشته و عشق از دست رفته‌اش را بازپس گیرد. در طول بازی، بازیکن با روایت نریتور (که در نسخه انگلیسی بازی هم حضور دارد) و صدای گرم و جذاب او، به آرامی داستان را دنبال می‌کند. وجود نریتور انگلیسی در بازی از جمله ویژگی‌هایی است که The Tale of Bistun را برای مخاطبان بین‌المللی جذاب‌تر می‌کند.

نریتور به خوبی حس و حال داستان را منتقل می‌کند و به بازیکنان کمک می‌کند تا با دنیای افسانه‌ای و عاشقانه بازی ارتباط برقرار کنند. اما در این میان، مشکلی که وجود دارد، این است که روایت گاهی بسیار طولانی و کند می‌شود و همین موضوع ممکن است برای بازیکنان حوصله‌سربر باشد. در مواقعی حس می‌شود که بازی درگیر افراط در روایت داستان است و بیش از حد به نریتور تکیه دارد، که این امر می‌تواند تجربه بازی را برای برخی از مخاطبان خسته‌کننده کند.

گیم‌پلی The Tale of Bistun در ژانر اکشن-ماجرایی طراحی شده است و ترکیبی از مبارزات و حل معماها را ارائه می‌دهد. بازیکنان در طول بازی باید با دشمنان مختلف مبارزه کنند و هم‌زمان معماهایی را حل کنند تا در داستان پیشرفت کنند. هرچند که این ایده به‌خوبی در بازی پیاده‌سازی شده، اما ایراداتی در اجرای گیم‌پلی وجود دارد که ممکن است تجربه‌ی کلی را تحت تأثیر قرار دهد.

یکی از بزرگ‌ترین نقاط ضعف گیم‌پلی، تنوع کم در مبارزات است. مبارزات بازی بسیار ساده و تا حد زیادی تکراری هستند و به‌مرور زمان، حس یکنواختی و تکرار گیمر را خسته می‌کند. دشمنان جدید یا الگوهای حمله‌ی تازه‌ای که بازیکن را به چالش بکشد، در بازی کم دیده می‌شوند و همین موضوع باعث می‌شود که بازی، به‌ویژه در مراحل پایانی، از جذابیت اولیه‌ی خود فاصله بگیرد.

علاوه بر این، معماهای بازی نیز چندان خلاقانه و جذاب نیستند و به‌سرعت تکراری می‌شوند. در حالی که بازی سعی دارد با ترکیب معماها و مبارزات تنوع ایجاد کند، اما عدم پیچیدگی و چالش واقعی در معماها باعث می‌شود که این بخش از گیم‌پلی نیز به‌سرعت خسته‌کننده شود. این مسئله، به‌خصوص برای بازیکنانی که به دنبال تجربه‌ای چالش‌برانگیزتر هستند، یک نقطه‌ضعف محسوب می‌شود.

از نظر بصری، The Tale of Bistun یکی از نقاط قوت خود را در طراحی هنری پیدا می‌کند. محیط‌ها و کاراکترهای بازی به‌خوبی طراحی شده‌اند و دنیای بازی، با الهام از هنر و فرهنگ ایرانی، زیبا و چشم‌نواز است. رنگ‌بندی‌ها و جزئیات بصری به‌خوبی حس اساطیری و افسانه‌ای بازی را به بازیکن منتقل می‌کنند.

با این حال، با وجود طراحی‌های زیبا، مشکلات فنی در بازی وجود دارد که تجربه‌ی گرافیکی بازی را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. افت فریم و پاپ‌آپ‌های مکرر (بارگذاری ناگهانی بافت‌ها) در برخی از مراحل، به‌ویژه در نسخه‌ی کنسولی PS5، ممکن است آزاردهنده باشد. این مشکلات باعث می‌شوند که بازیکن به‌جای لذت بردن از مناظر و محیط‌های زیبا، با مشکلات فنی درگیر شود و این مسئله تجربه کلی بازی را کاهش می‌دهد.

موسیقی و صداگذاری The Tale of Bistun از جمله نقاط قوت این بازی محسوب می‌شود. استفاده از موسیقی سنتی ایرانی، در کنار صداگذاری مناسب، به‌خوبی اتمسفر اساطیری یزای بازی ایجاد کرده و حس و حال مناسبی به محیط و روایت داستان می‌بخشد. آهنگ‌های شنیدنی و موزون با لحظات کلیدی داستان و مراحل مختلف بازی همراهی می‌کنند و به تقویت تجربه‌ی بازیکن کمک می‌کنند.

همچنین، نریتور انگلیسی که داستان را روایت می‌کند، به جذابیت بازی افزوده و تجربه‌ی بازی را برای مخاطبان غیرفارسی‌زبان ساده‌تر و دلنشین‌تر کرده است. صدای نریتور به‌خوبی با فضا و حس و حال بازی هماهنگ است و روایت داستان را به شکلی مناسب به جلو می‌برد. هرچند، همان‌طور که اشاره شد، روایت بیش‌ازحد طولانی و کند نریتور در برخی از بخش‌های بازی می‌تواند تجربه را برای برخی از بازیکنان کسل‌کننده کند.

The Tale of Bistun به‌عنوان یک بازی داستان‌محور، توانسته با طراحی بصری زیبا و داستانی اساطیری، توجه مخاطبان بسیاری را به خود جلب کند. اما مشکلاتی چون کمبود تنوع در گیم‌پلی، مشکلات فنی، و تکراری شدن معماها باعث می‌شود که این بازی از نظر گیم‌پلی نتواند کاملاً انتظارات بازیکنان را برآورده کند.

بازیکنانی که به دنبال تجربه‌ای جدید و فرهنگی در دنیای بازی‌های ویدئویی هستند، ممکن است از تجربه این بازی لذت ببرند. اما برای کسانی که به دنبال چالش‌های بیشتر یا گیم‌پلی پیچیده‌تر هستند، این عنوان ممکن است آن‌طور که باید جذاب نباشد.

در مجموع The Tale of Bistun با داستانی زیبا و الهام‌گرفته از افسانه‌های ایرانی، به‌همراه طراحی بصری هنری و موسیقی جذاب، توانسته در برخی زمینه‌ها عملکرد خوبی داشته باشد. اما نقاط ضعف گیم‌پلی، مشکلات فنی و برخی از اشکالات در روایت داستان، آن را از رسیدن به پتانسیل کامل خود بازمی‌دارند. اگرچه بازی می‌تواند برای علاقه‌مندان به فرهنگ و اساطیر ایرانی جذاب باشد، اما مشکلات فنی و ضعف‌های گیم‌پلی ممکن است از جذابیت کلی بازی بکاهد.

نقد و بررسی بازی The Tale of Bistun روی PS5 و به  واسطه کد ارسالی سازنده انجام گرفته است

]]> https://vgmag.ir/reviews/the-tale-of-bistun-ps5/feed/ 0 https://vgmag.ir/reviews/v-rising/ https://vgmag.ir/reviews/v-rising/#respond Thu, 06 Jun 2024 09:09:20 +0000 https://vgmag.ir/?p=108298 بازی V Rising در سبک Survival Role-Playing توسط Stunlock Studios ساخته شده بعد از دوسال که در حالت Early-Access یا همان دسترسی زودتر قرار داشت، حالا بطور کامل عرضه شده. این استودیو سابقه ساخت بازیه PVP (بازیکن در برابر بازیکن) به نام Bloodline Champions را در کارنامه خود دارد که در زمان خودش مورد استقبال قرار گرفته است. با نقد و بررسی V Rising همراه وی جی مگ باشید.

این بازی با حال و هوای RPG شکل خاصی که دارد بسیار جذاب طراحی شده و شما می‌توانید بازی را به صورت PVE یا PVP بر روی سرورهای آنلاین یا بر روی شبکه خانگی خود بازی نمایید یا به صورت تک نفره یا به صورت یک گروه کوچک ۳ یا ۴ نفره بازی را روی سرورهای مختلف انجام دهید.

در این بازی شما در نقش یک خون آشام هستید که در بالاترین قسمت زنجیره غذایی قرار دارید و قرار است به عنوان قوی‌ترین خون آشام تبدیل شوید. داستان بازی داستان پیچیده‌ای نیست، داستان ساده‌ایست و شما باید از صفر مطلق به قوی‌ترین موجود این بازی تبدیل شوید. در این بازی شما با تکنیک مبارزات هیجان انگیز MOBA، مدیریت منابع و به دست آوردن آنها توسط روش‌های مختلف و جذاب درگیر خواهید شد. با داستان پیچیده‌ای روبرو نیستیم داستانی ساده و کوتاه است که پیچیدگی خاصی در آن نیست اما این شما را فریب ندهد ژون با یک بازی خوب طرف هستید.

گرافیک بازی بسیار جذاب است که با توجه حجم بسیار پایین آن ارزشمند است. این حجم پایین باعث نشده تا بازی از جذابیت‌های بصری غافل شود. سبک گرافیکی بازی نوآورانه نیست اما بسیار دقیق و زیبا و چشم نواز است. شما با تهیه بسته‌های الحاقی می‌توانید محیط داخل قلعه و کاراکتر خود را بسیار چشم نوازتر و زیباتر کنید. اسلحه‌های بازی و آیتم‌ها و تمام جزئیات در V Rising بسیار دقیق طراحی و اجرا شده و تعامل بالایی با دستگاه‌های سازنده منابع شما وجود دارد.

در V Rising شاهد انواع و اقسام محیط‌های دیدنی از برفی گرفته تا کوهستانی هستیم و  طراحی و ریزه‌کاریهای بسیار درخوری را در بخشهای دیگر می‌بینیم. جادوهای مورد استفاده شما در بازی بسیار زیبا هستند و از اجرای آن لذت می‌برید. رابط کاربری بسیار استاندارد است و با اینکه نکته جدیدی به این سبک بازی اضافه نکرده اما بسیار هماهنگ باکل بازیست. متنوع بودن جادوها و اسلحه‌های بازی و همچنین لباس‌هایی که شما در بازی وجود دارند بسیار چشم نواز هستند .

تنظیمات گرافیکی نسبتا مناسب است اما از بخشی از امکانات کارت گرافیک مانند DLLS را نمی‌توانید استفاده کنید و این یکی از نقاط ضعف بازی‌ست. شاید شما نتوانید از تمامی جزئیات لذت ببرید ولی V Rising از لحاظ ساختار فنی بسیار دقیق کار شده است و شما افت فریمی در بازی مشاهده نمی‌کنید.

ایده اصلی V Rising این است که یک بازی آفلاین، آنلاین و برای بقا، بسیار شبیه به عناوینی مانند ARK، Minecraft یا Rust باشد. تفاوت اصلی، تمرکز روی خون‌آشام‌ها بودن است و به بازیکن اجازه می‌دهد به‌عنوان موجود جاودانه بیدار شود و سپس تمام جنبه‌های تجربه بقا را حول طبیعت مرده‌ی شما متمرکز کند. در این بازی بقا شرط اول است و برای تبدیل شدن به یک خونخوار قدرتمند باید یک شکارچی ماهر به همراه لباس‌های چرمی و شمشیرهای قوی بسازید و از تمامی جادوهایی که به مرور و با شکست دادن غول‌های بازی به دست می‌آورید، دام خود را قوی و قوی‌تر نمایید.

داشتن  قلعه قوی به شما کمک می‌کند تا در بازی قوی‌تر شوید به طور مثال ه شما دارای قلب می‌باشد که باید آن را تغذیه کنید و بتوانید در آن با کمک از المان‌هایی که از شکست دشمنان خود به دست می‌آورید خود را تقویت کنید و خود را برای مبارزه با غول بعدی آماده کنید که تعداد آنها کم نیستند. شما در بازی می‌توانید از تمامی دشمن‌ها استفاده نمایید و از کشتن آنها و به دست آوردن آیتم‌هایی که از آنها به دست می‌آید، بتوانید با قدرت بیشتری به جنگ دشمنان بروید.

ساخت و ساز از فعالیت‌های معمول یک خون آشام نیست اما با شکار دشمنان جوایز بسیار ارزنده‌ای برای خود کسب می‌کنید که برای قوی‌تر شدن باید به ترتیبی که در بازی مشخص شده پیش بروید، لول خود را بالاتر برده و با غول‌های قوی‌تری دست و پنجه نرم کنید. جنگیدن شما فقط محدود به اسلحه‌های خاص و لباس‌های قوی نیست شما دارای جادوهای بسیار متفاوتی هستید که برای هر مرحله از بازی می‌توان به صورت اختصاصی از آن استفاده کرد.

ممکن است در ابتدای بازی این مراحل بسیار ساده و خسته کننده باشد اما به مرور به جذابیت‌های آن اضافه می‌شود و باعث می‌شود شما را وادار به جستجو در مراحل بازی می‌کند تا لذت کافی را از طی این مسیر ببرید. از کنار هیچ آیتمی به سادگی نمی‌توان گذشت و این یکی از نقاط جذاب  بازی‌ست. چهارچوب بازی شما را مجبور به این می‌کند تا از هر چیزی در بازی استفاده کنید و انباری از منابع داشته باشید.

استفاده از منابع  بسیار جذابیت گیم‌پلی بازی را بالا برده، به طور مثال بعد از ساخت قلعه، می‌توانید در آن مشغول آماده سازی و تهیه موارد مورد نیاز خود باشید. مثلا برای حرکت در طول روز که برای شما ممنوع است، می‌توانید از آیتم‌های خاصی استفاده نمایید تا امکان تردد شما را در طول روز و زیر نور خورشید را بدهد. امکان خرید بسیار کاملی در بازی موجود است و شما در مناطقی فروشندگانی را در اختیار دارید که می‌توانید موارد مورد نیاز خود را از آنها تهیه نمایید و یا اینکه در مناطقی خاص که روی نقشه برای شما مشخص می‌شود منابع مورد نیاز خود را شناسایی نموده و اقدام به تهیه کنید.

یکی از بخش‌های جالب بازی تنوع اقسام خون در بازی‌ست که در گیم پلی بازی تاثیر دارد و این موضوع به خوبی یکی دیگر از نقاط قوت بازی محسوب می‌شود. هر دشمنی گروه خونی خاصی دارد  به شما قدرت متناسب با آن را می‌دهد به طور مثال یک گرگ یا یک آهو باعث افزایش سرعت شما می‌شود اما یک جنگجو یا یک غول به شما امتیازات بیشتری را می‌دهد و همچنین کیفیت آن بر روی نحوه مبارزات شما تاثیر می‌گذارد.

V rising در فرایند خون آشام بودن بسیار وسواس دارد و این موضوع شما رو مجذوب خود می‌کند. اینکه می‌توانید محیطی بسیار شخصی و خاص برای خود تهیه کنید بسیار تاثیر گذار است. امکان بازی کردن با دوستان یا سرورهای عمومی بسیار لذت بخش است و اگر بر روی سرورهای آنلاین بازی کنید هر کسی می‌تواند قطعه زمینی را برای خود داشته باشد و برای تصاحب آن بجنگد و قلعه خود را بسازد. همچنین امکان استفاده از جنگ‌های تن به تن با دیگر کاربران لذت بازی را دوچندان می‌کند.

در مورد صداگذاری و موسیقی در V rising شما کمبودی احساس نمی‌کنید موسیقی بازی و صداگذاری‌ها مناسب و استاندارد هستند در زمان مبارزه با غول‌ها یا لحظات حساس، شما موسیقی‌های متفاوت و حماسی را تجربه می‌کنید. این بخش حرف جدیدی برای گفتن ندارد اما استانداردها را رعایت کرده و چند نکته قابل ذکر نیز داخل بازی اضافه شده.

به عنوان نمونه جعبه موسیقی در بازی وجود دارد که بعد از طی کردن مراحل بازی به آن دسترسی پیدا می‌کنید و می‌توانید درون قلعه خود به هر موسیقی که شما در طی بازی به آن دست پیدا کرده‌اید گوش دهید. به طور کلی موسیقی و صداگذاری بازی حرف جدیدی ندارد اما با ریتم بازی هماهنگ است و به لذت بیشتر بازی کمک می‌کند.

بازی V Rising یک بازی کامل و تجربه‌ای لذت‌بخش است. این بازی به شما اجازه می‌دهد چه به صورت انفرادی چه به صورت گروهی، تجربه‌ای بسیار لذت بخش از این سبک بازی را داشته باشید. افکتهای استفاده شده در بازی بسیار جذاب است و امکان استفاده از بسته‌های الحاقی به شما این امکان را می‌دهد که لذت بیشتری از گرافیک بازی ببرید.

مسیر پیشرفت در بازی بسیار دقیق است و این امکان را به شما می‌دهد که در طول مسیر پیشرفت به معنای واقعی کلمه کیف کنید. گرافیک، موسیقی، افکت‌های صوتی و جلوه‌های بصری بسیار کامل و دقیق اجرا شده‌اند و مکانیک‌های و گیم پلی کاملا در خدمت شما هستند تا اوقات خوشی را یا به صورت تنهایی یا با دوستان خود سپری کنید.

استفاده از مکانیک‌های سبک‌های متفاوت و اضافه شدن آن به سبک survival تجربه جدیدی را به شما می‌دهد. کمی نقاط ضعف در این بازی مثلا در قسمت‌هایی در مدیریت منابع چیزی از ارزشهای بازی کم نمی‌کند و استفاده از امکانات PVP و PVE ، گرافیک لذت بخش محیط‌ها، تنوع دشمنان بسیار به شما احساس زندگی در یک دنیای بزرگ می‌دهد بدون آنکه خسته شوید.

نقد و بررسی بازی V Rising روی PC و بر اساس نسخه ارسالی ناشر انجام گرفته.

برای خرید این بازی کلیک کنید

]]> https://vgmag.ir/reviews/v-rising/feed/ 0