حمله به آزراث

لیچ کینگ هدفی جز نابودی آزراث نداشت و با استفاده از قدرت ارتش Scourge می‌توانست این‌کار را انجام دهد. فقط کمی بعد از بیدار شدن او از رویا، بسته‌های غلات اسرار آمیزی به شهر‌های بزرگ Azeroth فرستاده شد. مردم آزراث با خوردن این غلات مریض و بعد از مدتی تبدیل به یکی از زامبی‌های ارتش Scourge می‌شدند. با اوج گرفتن حمله ارتش Scourge سازمان Argent Dawn به مبارزه با این موجودات جهنمی رفت. در این میان قهرمانان حزب Alliance و Horde نیز به مبارزه با ارتش لیچ کینگ پرداختند. لیچ کینگ بلافاصله شهر‌های اصلی هر دو حزب را مورد حمله سنگین قرار داد اما قهرمان‌های آزراث موفق شدند که این حمله را نیز خنثی کنند. هدف از این حمله به آزراث و شهرهای اصلی آن، کشیدن قهرمان‌های بازی به سمت سرزمین یخ زده Northrend بود. جایی که لیچ کینگ با استفاده از قدرت خود آنها را به فساد کشانده و تباه کند. دقیقا اتفاقی که برای آرتاس افتاد و در نهایت به یک دث نایت (Death Knight) تبدیل شد.

سقوط در آزراث – نبرد برای کلیسای Light’s Hope

آرتاس سال‌های گذشته با کمک به لیچ کینگ باعث شد که سرزمین لوردران وارد یک جنگ داخلی شده و اکثر مردمانش جان خود را از دست بدهند و یا تبدیل به زامبی‌های ارتش Scourge شوند. این سرزمین از همان زمان دچار جنگ داخلی شد و لیچ کینگ تصمیم گرفت که برای رسیدن به پیروزی در آزراث باید مقاوت در مقابل Scourge را در این لوردران نابود کند. برای انجام اینکار او دسته جدیدی از دث نایت‌ها را به وجود آورد. این دسته جدید توسط Highlord Darion Mograine کنترل می شد. این دسته در ابتدا موفق شدند تا هدف خود را به سرانجام برسانند و مقاوت در مقابل Scourge که با نام Scarlet Crusade شناخته می‌شد را از این منطقه بیرون کنند. لیچ کینگ در این نبرد حضور Mal’Ganis را حس کرد، دشمنی که سال‌های گذشته او را در Northrend نابود کرده بود اما ترجیح داد که از این حس چشم پوشی کند.

بعد از شکست دادن Scarlet Crusade ارتش لیچ کینگ خود را برای حمله به کلیسای Light’s Hope آماده می‌کرد، لیچ کینگ می‌‌خواست که با حمله به این کلیسا سازمان Argent Dawn که منبع مقاوت در مقابل او بود را نابود کند. بر خلاف انتظار، Argent Dawn موفق شد تا در این مبارزه پیروز شود و آنها این پیروزی را مدیون Tirion Fordring بودند. لیچ کینگ با مشاهده شکست خوردن سربازانش خودش وارد میدان جنگ شد و مقابل Tirion Fordring ایستاد. لیچ کینگ گفت که قربانی کرد ارتشی از دث‌نایت‌ها بهای بسیار کوچکی برای پیدا کردن Fordring بود. دستور حمله به لیچ کینگ صادر شد اما او با یک ضربه تمام دشمنان خودش را نابود کرد! Darion که از خیانت لیچ کینگ به او و دث‌نایت‌ها بسیار عصبانی شده بود شمشیر Corrupt شده Ashbringer را به سمت Fordring پرتاپ کرد. (Ashbringer یکی از شمشیر‌های مقدس و قدرتمند دنیای وارکرفت بود که توسط Darion استفاده می‌شد، بعد از تبدیل شدن او به دث نایت این شمشیر نیز Corrupt شد.) Fordring نیز با استفاده از ایمان قوی خود و نیروی سزمین مقدس Light’s Hope توانست این شمشیر را تطهیر کند. با این قدرت جدید Fordring به لیچ کینگ حمله کرد و ضربه‌ای را به او وارد ساخت. لیچ کینگ با مشاهده قدرت Fordring از میدان نبرد فرار کرد. لیچ کینگ در حال فرار به Fordring قول داد که ملاقات بعدی آنها روی سرزمینی مقدس روی نمی‌دهد. نبرد برای کلیسای Light’s Hope باعث شد که دو دشمن بسیار قوی برای لیچ کینگ به وجود آید. Tirion Fordring که رهبر سازمان Argent Dawn بود و دیگری Darion Mograine که رهبری دث‌نایت‌های Ebon Blade را بر عهده داشت.

دروازه‌ای به جهنم

نیرو‌های Alliance و Horde برای پایان دادن به زندگی لیچ کینگ راهی سرزمین یخ زده Northrend شدند. این نیرو‌ها بلافاصله خود را به Angrathar the Wrathgate رساندند. Angrathar the Wrathgate در واقع ورودی اصلی Icecrown Citadel بود که لیچ کینگ در آن به سلطنت خود روی ارتش Scourge ادامه می‌داد. نیرو‌های Alliance و Horde تصمیم گرفتند که برای محاصره Angrathar the Wrathgate صلح موقتی را بپذیرند. لیچ کینگ بعد از مدت کوتاهی به جلوی در عظیم قلعه خود آمد. Bolvar Fordragon  و Saurfang the Younger که به ترتیب از نیرو‌های Alliance و Horde بودند او را به مبارزه طلبیدند. لیچ کینگ وارد میدان نبرد شد و بلافاصله Saurfang را در جلوی چشمان پدرش کشت! قبل از اینکه لیچ کینگ و Bolvar بتوانند با یکدیگر مبارزه کنند تعدادی از Forsaken ها به ارتش Horde خیانت کرده و با انتشار سمی موسوم به The New Plague تعداد زیادی از قهرمانان Horde و Alliance را به کام مرگ کشاندند. در این میان Bolvar نیز جان خود را از دست داد و لیچ کینگ نیز مصدوم شد اما جنازه Bolvar هیچگاه پیدا نشد. این خیانت که توسط جمعی از Forsakenها رخ داده بود منجر به نبردی به اسم Battle for the Undercity شد که شرح آن از حوصله این مقاله خارج است.

سقوط پادشاه سرما

بعد از اتفاقات رخ داده در محاصره Angrathar the Wrathgate هر دو حزب Horde و Alliance برای نابودی لیچ کینگ تمام تلاش خود را به کار گرفتند و در نقاط مختلف Northrend متحدان لیچ کینگ را نابود کردند. در این میان مسابقاتی به اسم Argent Tournament به وجود آمد که در نهایت با مرگ Anub’arak یکی از اصلی ترین متحدان لیچ کینگ پایان یافت. Fordring سازمانی مقاومتی در مقابل ارتش لیچ کینگ با نام Argent Crusade به وجود آورده بود. او در ادامه با Darion که دیگر دشمن اصلی لیچ کینگ بود به تفاهم رسید و در آخر سازمانی به اسم   Ashen Verdict برای مبارزه با لیچ کینگ به وجود آمد. تنها هدف Ashen Verdict حمله به Icecrown Citadel و نابود کردن لیچ کینگ برای همیشه بود. در حالی که لیچ کینگ مشغول به مبارزه با Ashen Verdict در نقاط مختلف Icecrown Citadel بود در این میان Jaina Proudmoore دوست قدیمی آرتاس همراه با رهبر نسل Undead ها یعنی Sylvanas به منطقه‌ای از Icecrown Citadel به نام Halls of Reflection وارد شدند. آنها فهمیدند که لیچ کینگ شمشیر خود Frostmourne را در یکی از اتاق‌ها رها کرده است. Frostmourne قدرت این را داشت تا روح افرادی را که شکست داده بود در خود نگه دارد. Jaina و Sylvanas سعی کردند تا با ارواح داخل شمشیر صحبت کرده و از ضعف لیچ کینگ آگاه شوند. در میان این ارواح، Uther استاد قدیمی آرتاس به آنها جواب داد و گفت که لیچ کینگ می‌تواند تمام اتفاقاتی را که در اطراف Frostmourne رخ می‌دهد را ببیند و لیچ کینگ در حال بازگشت به سمت Frostmourne است! Uther در آخرین صحبت‌های خود گفت که موجودیت آرتاس در لیچ کینگ در حال نابودی است، اگر کسی می‌خواد لیچ کینگ را نابود کند باید مقابل تخت یخ زده جایی آرتاس با نرزول یکی شد با او مبارزه کرده و لیچ کینگ را شکست دهد. Uther حقیقت تلخ دیگری را نیز فاش کرد. وقتی لیچ کینگ کشته شد یک نفر باید جای او را بگیرد در غیر این صورت ارتش Scourge بدون رهبر باقی ماننده و آزراث را نابود خواهد کرد. Jaina و Sylvanas نیز پس از روبرو شدن با لیچ کینگ موفق به فرار شدند.

یک پادشاه سقوط می‌کند، پادشاهی دیگر بر می‌خیزد

قهرمانان Ashen Verdict در نهایت موفق می‌شوند تا نبرد عظیمی به راه انداخته و وارد Icecrown Citadel شوند. آنها در راه رسیدن به لیچ کینگ تعداد زیادی از خدمت‌گذاران وفادار و قدرتمند لیچ کینگ را نابود کرده و در آخر مقابل تخت یخ زده با Lich King روبرو می‌شوند. در ابتدای این نبرد لیچ کینگ Tirion Fordring را داخلی زندانی از یخ بی حرکت کرده و وارد مبارزه با قهرمانان بازی می‌شود. لیچ کینگ موفق می‌شود که تمام قهرمانان Ashen Verdict را بکشد اما وقتی که قصد داشت با استفاده از قدرت Frostmourne آنها را به دث نایت تبدیل کند اتفاقات عجیبی رخ داد. لیچ کینگ می‌گوید که در تمام این مدت منتظر بوده است تا Fordring بهترین قهرمانانش را به سوی او بیاورد تا همه آنها به خدمت‌کارانش تبدیل کند! به نظر لیچ کینگ، قهرمانان Ashen Verdict بهترین مبارزانی بودند که در طول تاریخ وجود داشته‌اند و آنها می‌توانستند فرماندهان بسیار خوبی برای ارتش Scourge شوند. Tirion Fordring در آخرین لحظات مبارزه تمام ایمان خود را در یک جا جمع کرد و از خدایان نور خواست تا بار دیگر به او قدرتی دهند که لیچ کینگ را شکست دهد. ناگهان شمشیر Ashbringer شروع به درخشیدن کرد و زندان یخی Fordring نابود شد. در این لحظه وقتی که لیچ کینگ از این اتفاق متعجب شده بود Fordring با یک حمله ناگهانی Frostmourne را در دستان لیچ کینگ به دو قسمت تقسیم کرد. این کار باعث شد تا ارواح زندانی شده در Frostmourne آزاد شوند. اولین صدایی که از ارواح این شمشیر شنیده می‌شود صدای پدر آرتاس است که می‌گوید:«پسرم، بالاخره من آزاد شدم.» پدر آرتاس یا همان Terenas، لیچ کینگ را به آسمان برد و در عین حال قهرمانان Ashen Verdict را دوباره به زندگی برگرداند. لیچ کینگ بعد از این اتفاق به سرعت کشته شد.

روح Terenas بدن آرتاس را که از شر لیچ کینگ خلاص شده بود در آغوش گرفت. آرتاس در آخرین نفس‌هایش با روح پدرش صحبت کرد و گفت:« من هیچ چیز جز تاریکی نمیبینم.» پدرش نیز در جواب به آرتاس گفت:« هیچ پادشاهی برای همیشه فرمانروایی نخواهد کرد.» سپس Terenas رو به Fordring کرد و گفت که نمی‌توان ارتش Scourge را به همین شکل رها کرد، همیشه باید یک لیچ کینگ وجود داشته باشد. Fordring با در دست گرفت کلاه‌خود لیچ کینگ آماده می شد که خودش را برای آزادی آزراث فدا کند. در همین بین فریاد Bolvar Fordragon که بر تخت یخ زده نشسته است محیط را فرا می‌گیرد. جسد Bolvar بعد از صانحه Angrathar the Wrathgate هیچگاه پیدا نشد چون لیچ کینگ او را برای شکنجه به تخت یخ زده آورده بود. Bolvar رو به Fordring می‌کند و می‌گوید که او نیز دوست دارد در این پیروزی سهمی داشته باشد و می‌خواهد که جای لیچ کینگ را پر کند سپس کلاه‌خود را روی سر خود می‌گذارد و در زندانی از یخ مدفون می‌شود. در همین حین که بدن Bolvar در حال یخ زدن بود او به Fordring گفت که به همه مردم اعلام کند که لیچ کینگ مرده است. در همین حین صدای او تغییر کرد و شبیه به لیچ کینگ شد. بعد از این نبرد بزرگ، دیگر خبری از لیچ کینگ نشد و او همچنان در تخت یخ زده منتظر می‌ماند. بلیزارد هنوز خط داستانی جدیدی برای این شخصیت در نظر نگرفته است اما بالاخره باید منتظر بازگشت لیچ کینگ باشیم و ببینیم که آیا روح نرزول و شخصیت لیچ کینگ توانسته‌اند Bolvar را نیز فاسد کرده و به پادشاهی بی رحم تبدیل کنند یا خیر. البته شخصیت Lich King حضور کوتاهی در بسته الحاقی جدید World of Warcraft به نام Legion دارد و دث‌نایت‌ها کمک می‌کند که آرتیفکت جدیدی را پیدا کنند.

تولد یک کابوس دوست داشتنی

خلق لیچ کینگ مربوط به Burning Legion که به اختصار به آن لیژن می‌گویم، باز می‌گردد. لیژن از زمان دنیای باستانیان یکی از دشمن‌های قسم خورده سرزمین آزراث بوده و آنها برای نابودی این سرزمین دست به هر کاری می‌زنند. یکی از فرماندهان بلند پایه این لشگر لجام گسیخته Kil’Jaeden نام دارد. Ner’Zhul نام یکی از نه فرمانده نژاد اورک‌ها در سرزمین درانور (Draenor) بود که توسط Gul’dan فریب داده شد و به خدمت Kil’Jaeden در آمد. نرزول در دو جنگ اول اورک‌ها در مقابل انسان‌ها نقش بسیار مهمی را ایفا کرد اما اکثر نقشه‌های او با شکست مواجه شد و در نهایت به خاطر خیانت به لیژن توسط Kil’Jaeden مجازات شد. وقتی نرزول قصد داشت تا درانور را ترک کند توسط Kil’Jaeden دستگیر و کشته شد. در این فرآیند بدن اون از بین رفت اما Kil’Jaeden تصمیم نداشت تا به این سادگی از نرزول گذر کند. او روح نرزول را زنده نگه داشت و در کوهی کوچک از یخ زندانی کرد. با این کار روح نرزول بسیار قدرتمند‌تر از گذشته شد و به نوعی حتی بالاتر از قدرت مرگ قرار گرفت. بدین صورت نرزول دیگر وجود خارجی نداشت و به این ترتیب لیچ کینگ به وجود آمد. لیچ کینگ برای انجام ماموریتی هولناک به آزراث فرستاده شد.

او در شمالی‌ترین قسمت آزراث یعنی Northrend ساکن شد. زندان یخی کوه مانند او تبدیل به تختی شد که پادشاهان بر روی آن می‌نشینند. بدین ترتیب به جایگاه فرمانروایی او The Frozen Throne یا تخت یخ زده می‌گویند. لیچ کینگ از این تخت شروع به ساخت ارتشی بی رحم با نام Undead Scourge کرد. تمامی نقشه‌های لیچ کینگ برای ضعیف کردن دنیای آزراث بود تا لیژن بتواند به راحتی آزراث را نابود کند. این ارتش مانند اورک‌ها ضعیف نبود و اینبار برای جلوگیری از خرابکاری یکی از Dreadlordها با نام Tichondrius با لیچ کینگ همکاری می‌کرد. لیچ کینگ از قدرت‌های ذهنی و روانی نیز بهره می‌برد و به همین ترتیب موجودات زنده دور و اطراف خود را از لحاظ ذهنی تسخیر می‌کرد. در این حین بیماری جدیدی به اسم Plague of Undeath از تخت یخ زده به بیرون درز پیدا کرد. این بیماری مانند طاعون عمل کرده اما هر کس که با آن آلوده شود را به موجوداتی مثل زامبی تبدیل می‌کرد. لیچ کینگ با استفاده از قدرت‌هایذهنی و جادویی خود توانست بر بسیاری از مناطق موجود در Northrend فتح کند. لیچ کینگ با بلعیدن روح‌های بیشتر هر روز قدرتمندتر می‌شد. در این بین با قدرت گرفتن لیچ کینگ او به مبارزه با قلمروی Azjol-Nerub رفت. ساکنان این تمدن بسیار قدیمی مردمانی شبیه به عنکبوت بودند که نسبت به قدرت‌های ذهنی و حتی بیماری Undeath Plague مقاومت نشان می‌دادند. لیچ کینگ وارد جنگی ده ساله با این تمدن قدیمی شد که به “جنگ عنکبوت‌ها” مشهور شد. این جنگ در انتها به پیروزی لیچ کینگ و به وجود آمدن اولین پیروزی بزرگ او منجر گشت. Dreadlordها در این وضعیت از لیچ کینگ خواستند که به قول خود عمل کرده و آزراث را برای تهاجم چندم لیژن آماده کند. لیچ کینگ با استفاده از قدرت ذهنی خود تمام افرادی که تفکری سیاه داشتند را به سمت خود دعوت کرد. در این میان جادوگری به اسم Kel’Thuzad به این دعوت پاسخ مثبت داد و فرقه‌ای به نام Cult of the Damned را برای پرستش لیچ کینگ به وجود آورد. Kel’Thuzad و Dreadlord دیگری به اسم Malganis راه را برای لیچ کینگ در سرزمین اصلی آزراث فراهم می‌کردند. در این بین روح نرزول در زندان لیچ کینگ هنوز به فکر فرار از زندانش بود.

مردگان در لوردران

Kel’Thuzad و فرقه تازه تاسیسش بعد از چند ماه برنامه‌ریزی کار خود را انجام داده و طاعون لیچ کینگ را در سرزمین لوردران آزاد کردند. اینجاست که داستان رنگ و بوی خاصی به خود می‌گیرید. شاهزاده لوردران Arthas Menethil همراه با Jaina Proudmoore به دنبال دلایل این بیماری در سرزمین لوردران می‌گردند. مناطق شمالی لوردران توسط این بیماری به صورت کامل نابود شده بودند. بیماری در حالی پیشروی بود و در این حال تنها پسر پادشاه Terenas، آرتاس فرماندهی مبارزه در مقابل Scourge را به عهده می‌گیرد. ولی تمام اینها فقط نقشه لیچ کینگ بود. آرتاس در نهایت موفق به کشتن Kel’Thuzad شد اما ارتش Scourge اصلا ضعیف نشد. آرتاس برای بیرون کردن Scourge تصمیم‌های هولناکی گرفت که طبق آن تقریبا تمام مردم شهر Stratholme را که به بیماری آلوده شده بودند را نابود کرد. آرتاس اینکار را انجام داد تا مردم این شهر به صورت زامبی به ارتش Mal’Ganis اضافه نشوند و در نهایت بتواند به خود او حمله کند. گرچه آرتاس برای حمله به Mal’Ganis ناکام ماند. Mal’Ganis در لحظات فرار به Northrend آرتاس را به حمله به این سرزمین دعوت و آرتاس نیز او را تهدید به مرگ کرد، حتی اگر مجبور باشد تا آخر دنیا برای کشتن او برود.

اینجاست که هم رزمان آرتاس به او اخطار می‌دهند که شاید او عقلش را از دست داده باشد. آرتاس رد بیماری را تا سرزمین Northrend دنبال کرد و در اینجا با Muradin Bronzebeard، دوست قدیمی‌اش مواجه شد. Muradin آرتاس را به غاری هدایت کرد که یک شمشیر افسانه‌ای در آن نگه‌داری می‌شد. آنها امید داشتند که با استفاده از این شمشیر افسانه‌ای ارتش Mal’Ganis را نابود کنند اما در عوض آرتاس طعمه قدرت بسیار زیاد لیچ کینگ شد. آرتاس برای نجات مردمش و تمام کردن بیماری که آنها را به زامبی تبدیل می‌کرد، شمشیر Forstmourne را به دست گرفت. این شمشیر به او قدرت بسیار زیادی را اعطا کرد اما به بهایی بسیار زیاد… آرتاس روح خود را از دست داد و به اولین Death Knight برای لیچ کینگ تبدیل شد. آرتاس در انتها انتقامش را از Mal’Ganis گرفت و به این ترتیب یکی از زندان‌بان‌های لیچ کینگ را به قتل رساند و قدمی بزرگ برای تبدیل شدن به بزرگترین قهرمان لیچ کینگ برداشت. آرتاس در ادامه با استفاده از ارتش Scourge به سرزمین پدری خود حمله کرد و در نهایت پدر خود را به قتل رساند. این صحنه به یکی از شکوهمندترین قسمت‌های این بازی تبدیل شد.

راهی به دوزخ

با در اختیار داشتن آرتاس به عنوان قهرمانی بی‌بدیل، لیچ کینگ بیماری خود را بیشتر در لوردران گسترانید. پالادین‌های قدرتمند Order of the Silver Hand با تمام قدرت خود به آرتاس حمله کردند اما حتی قدرتمند‌ترین آنها Uther که زمانی استاد آرتاس به شمار می‌رفت نیز توسط آرتاس به قتل رسید. با دستور مستقیم زندان‌بان لیچ کینگ یعنی Tichondrius آرتاس لشگر Scourge را به سمت شمال سرزمین Eastern Kingdoms یعنی سرزمین High Elf ها هدایت کرد. سرزمین High Elf ها Quel’Thalas نام دارد و شمالی ترین بخش قاره Eastern Kingdoms متعلق به این مردم است. آرتاس قصد داشت تا با رسیدن به این سرزمین Kel’Thuzad را که نابود شده بود دوباره زنده کند. Kel’Thuzad نیز وظیفه داشت تا Archimonde یکی دیگر از فرماندهان ارشد لیژن را برای آماده سازی حمله چندم آنها به آزراث، احضار کند. سرزمینی به اسم Sunwell در Quel’Thalas با قدرت‌های جادویی وجود داشت که بهترین مکان برای احضار لیژن به شمار می‌رفت.

آرتاس برای انجام این امر تقریبا نسل High Elf‌ها را با کشتار از بین برد. بعد از نفوذ آرتاس به شهر Silvermoon تقریبا هشتاد درصد از نسل High Elfها نابود شده بودند. آرتاس موفق به زنده کردن Kel’Thuzad می‌شود و تا اینجا نقشه لیژن به خوبی پیش رفته است.سرباز‌هایی از سمت لیچ کینگ نیز به شهر دالاران حمله‌ور شدند و کتاب مربوط به Medivh را که برای احضار Archimonde لازم بود را دزدیدند. در آخر Archimonde به آزراث احضار شد و بلافاصله بعد از انجام اینکار کنترل ارتش Scourge را از دست لیچ کینگ خارج کرد و به Dreadlord ها سپرد. Archimonde به خاطر انتقام‌جویی از نژاد Night Elfها تخت پادشاهی لیچ کینگ را فراموش کرد و به همین دلیل نرزول به زندانی بودن در تخت یخی ادامه داد.

لیژن حمله عظیمی به سمت تمدن Night Elfها انجام داد و به همین خاطر Illidan Stormrage بعد از ده هزار سال از زندان آزاد شد، تا با ارتش لیژن مقابله کند. نرزول سال‌ها قبل از قدرت Skull of Gul’Dan بهره برده بود و می‌دانست که این شی جادویی می‌تواند قدرت خوبی را به او هدیه کند. همچنین اعتیاد ایلیدن به جادو برای نرزول مسجل شده بود به همین خاطر او آرتاس را به قاره Kalimdor فرستاد. آرتاس از قدرت‌های عجیب Skull of Gul’dan به ایلیدن گفت و همین مورد باعث شد تا ایلیدن از این شی جادویی استفاده کرده و تبدیل به موجود شیطانی می شود. ایلیدن قصد دارد تا Tichondrius را نابود کند، کسی که وظیفه زندان‌بانی لیچ کینگ را به عهده دارد و این نابود سازی با نقشه‌های نرزول هماهنگی خوبی داشت. با نابود شدن Tichondrius شاهد شکست بسیار بد Archimonde در نبرد برای کوه هایجال بودیم. (Battle for Mount Hyjal)

ادامه دارد…