مافیا 2 از عناوین محبوب و تا حدودی جنجالی نسل پیش پیش بود. از داستان و روایت بسیار زیبای آن تا جزییات بکار رفته در طراحی بازی و حتی اختلاف گرافیکی و پرفورمانس برروی پلتفرم های مختلف، همگی خاطرات خوبی را برایمان رقم زدند که تا همین یک هفته پیش نیز از آن با اشتیاق سخن به زبان می‌آوردیم؛ اما بعد از تجربه ریمستر این عنوان که توسط شرکت Hangar 13، سازنده مافیا 3، برایمان ترتیب داده شده بود، نه تنها خاطرات خوش گذشته برایمان از بین رفت، بلکه نگرانی‌ در مورد بازسازی اولین نسخه از بازی نیز بر ما موستولی گشت!

با شروع بازی اولین چیزی که متوجه خواهید شد گرافیک شدیدا تاریخ گذشته این عنوان است، البته تغییراتی نیز صورت گرفته و حالا بافت‌ها (تکستچرها) همگی با کیفیت 4K و تغییراتی اندک از نو طراحی شده‌اند.

اما کلیت مدل‌سازی و طراحی دست نخورده باقی مانده است. تا اینجای کار با خود می‌گویید که این عنوان یک ریمستر ساده است و گرافیک را در آخرین درجه اهمیت قرار داده و به تجربه بازی ادامه می‌دهید، اما رفته رفته با مشکلاتی مواجه می‌شوید که شما را از تجربه این عنوان پشیمان می‌کند که در ادامه به توضیح آن‌ها خواهیم پرداخت.

داستان سرایی در این عنوان از نقات قوت آن است. داستان جوانی به نام «ویتو اسکالتا» که در حین دزدی توسط پلیس دستگیر شده و سپس به ارتش آمریکا برای جنگ جهانی دوم ملحق می‌شود.

خانواده او در دوران طلایی مهاجرت، از ایتالیا به آمریکا مهاجرت کرده و در آنجا ساکن می‌شوند. بعد از جنگ، ویتو به خانه بازمی‌گردد و با آرزوی سروتمند شدن، برخلاف میل مادر پیرش، با دوست قدیمی خود «جو»، دیدار کرده و پا به دنیای مافیا می‌گذارد.

از آدم‌کشی گرفته تا دزدی و انواع اقسام خلاف‌های ریز و درشت، مسیر را برای ارتقای بسیار سریع ویتو باز می‌کند تا در نهایت بصورت رسمی او را وارد «خانواده» کند. اما همانطور که در فیلم‌ها نیز دیده‌ایم همه چیز به خوبی و خوشی پیش نخواهد رفت و این زندگی گانگستری طولی نخواهد پایید تا با مشکلات عمده‌ای مواجه شود.

از این بخش که بگذریم، می‌رسیم به قسمت تاریخ گذشته گیم‌پلی! بیاد دارم که این عنوان از لذت‌بخش‌ترین عناوینی بود که در نسل قبل آن را تجربه کرده بودیم، اما وقتی به دیدار دوباره آن رفتیم، همه خاطراتمان خراب شد.

شاید بهتر است بعضی از چیزها همانطور که بودند، فقط در خاطرات باقی بماند. گیم‌پلی این عنوان با توجه به استانداردهای روز بشدت قدیمی و اذیت کننده است. حداقل برای نگارنده! بخش تیراندازی شدیدا خشک که با هوش‌مصنوعی بشدت مسخره همکاری می‌کنند تا اعصابتان را بهم بریزد. مخصوصا وقتی که روی درجه سختی Hard به انجامش بپردازید.

تیرخوردن از پشت سنگر و حمله‌ور شدن بی دلیل دشمنان به سویتان در حالی که به علت سنگین بودن گیم‌پلی شما قادر به نشانه‌گیری دقیق بر روی آن‌ها نیستید، گاها ما را تا مرز جنون پیش برد! حالا بماند دشمنانی که از فاصله بسیار دور و با یک تیر شاتگان شما را به دنیای باقی خواهند فرستاد!

از سوی دیگر چک‌پوینت‌های واقعا عجیب و غریب باعث می‌شود که بعد از مرگ، گاهی بیشتر از پانزده دقیقه و شاید بیشتر، از عمرتان تلف شده و به نقطه صفر بازگردید. این وضعیت در بسته‌های اضافه‌شونده (DLC) بدتر نیز می‌شود.

بعد تجربه تلخی که در بخش داستانی داشتیم، ترجیح دادیم تا DLC بازی را برروی درجه سختی Easy انجام دهیم اما با مشکلات بدتری روبرو شدیم. این بسته ها تشکیل شده‌اند از یک سری ماموریت‌ بی سروته که جذابیت درآن‌ها رو به صفر میل ‌می‌کند.

هوش مصنوعی بدتر شده و هر حرکتی که انجام می‌دهید، توسط دوربین‌های مداربسته خیالی پلیس ثبت شده و پلیس را در جریان می‌گذارد. اگر کسی در خیابان به شما شلیک کند، مجرم شما هستید، اگر بدون اینکه هیچ پلیسی در اطرافتان باشد ماموریت را انجام دهید، پلیس‌ها به سویتان حمله‌ور خواهند شد.

کلا هرکاری که انجام دهید سروکله چندین پلیس پیدا خواهد شد. ماجرا زمانی بدتر می‌شود که برای انجام این ماموریت‌ها مدت زمان محدودی برایتان در نظر گفته شده و باید هرچه سریعتر ماموریت را به پایان برسانید. هستند ماموریت‌هایی که در کثری از ثانیه یک اتومبیل حاوی 3 تیرانداز به سویتان حمله‌ور می‌شوند و شما هیچ راه دفاعی‌ای از خود ندارید و برروی درجه Easy در عرض 2 ثانیه محکوم به مرگید! بگذریم…

نکته مثبتی که در بخش گیم‌پلی دیده می‌شود، هندلینگ اتومبیل‌هاست. حداقل این مورد به قدری خوب ساخت و پرداخته شده بود که هنوز هم بعد از این همه سال حس و حال راندن اتومبیل‌های دهه 50 برایتان لذت‌بخش خواهد بود.

جزئیاتی که آن زمان در طراحی محیط و المان‌های مختلف محیطی بکار گرفته شده قابل تحسین هستند. خاموش کردن چراغ راهروی آپارتمان لبخند بر لبمان نشاند! طراحی محیط‌ها و دکورهای داخلی هنوز زیبایی خود را حفظ کرده‌اند و ترکیب آن‌ها با فیزیک انویدیا که در زمان خود انقلابی در عرصه فیزیک بحساب می‌آمد هنوز هم تازگی خود را دارند. اما مشکلات و باگ‌هایی که در دیگر بخش‌های بازی با آن‌ها روبرو خواهید شد این لذت‌ها را از بین می‌برند.

در بدو شروع Mafia II Definitive Edition ، با اولین باگ بازی آشنا شدیم. لوگوی Saving در گوشه سمت راست تصویرمان گیر کرد و تا ساعت‌ها همراهمان بود. بازی را بسته و دوباره شروع کردیم و نفس راحتی از نبود آن لوگو کشیدیم، اما سازندگان با لوگوی دیگری در همان قسمت ما را سوپریز کردند.

در منو به شما گفته می‌شود که حساب 2K خود را وارد کنید و اگر ندارید آن را بسازید. حالا شما نیازی به این کار ندارید و این پیشنهاد را رد می‌کنید؛ سازنده با قرار دادند لوگویی بسیار بزرگ در گوشه تصویر و روی ساعتی که در ماموریت‌های ساعتی نیاز به دیدنش دارید، به شما هشدار می‌دهد که اکانت خود را وارد نکرده‌اید! بعد از ساعت‌ها مقاومت، تصمیم گرفتیم که این کار را انجام دهیم که با باگ بعدی روبرو شدیم. حالا همان لوگو در همان قسمت به تصویرمان چسبیده و به ما اطلاع می‌داد که «شما با حساب خود وارد شده‌اید»!

اگر شما هم از دسته کسانی هستید که ترجیح می‌دهید با هدست به انجام بازی بپردازید، باید بگوییم که منتظر سوپریز بعدی باشید. تمامی دیالوگ‌ها در کات‌سین‌های این بازی دارای صدای Mono و یا تک طرفه هستند و فقط از سمت چپ هدست به گوشتان خواهد رسید! حالا برروی داستان و صحبت کاراکترها متمرکز شده‌اید که احساس می‌کنید یکی از کاراکترها، نه به کاراکتر دیگر، بلکه به نقطه‌ای بی‌ربط خیره شده، با خود می‌گویید که شاید چیزی در پس زمینه توجهش را جلب کرده و این حرکت، بخشی از داستان است، اما نه اشتباه نکنید، این تنها یکی از ده‌ها باگی است که در ادامه خواهید دید!

جلوتر می‌روید و در حین نجات یکی از دوستانتان متوجه صورت کشیده‌اش به سبک صحنه‌های ترسناکی که قبلا در AC Unity دیده بودیم، می‌شوید. احتمالا فشار زیادی در زیر شکنجه به اون تحمیل شده است!

اگر هنوز اشکتان از Mafia II Definitive Edition در نیامده کافی است با اتومبیل در سطح شهر شروع به گشت و گذار کنید تا با هر پیچی که در خیابان انجام ‌می‌دهید، شاهد افت فریم‌های شدید باشید. بدون اغراق در نود درصد مواقع این اتفاق برایتان خواهد افتاد؛ و بخش جالبتر داستان اینجاست که این بازی بصورت 30 فریم برثانیه اجرا می‌شود! که البته ظاهرا نمی‌شود! حتی روی کنسول های بین نسلی نیز این مشکلات وجود دارند که بدترین آن‌ها نیز نسخه PS4 Pro است که فریم شما حتی به زیر 20 نیز خواهد رسید.

بگذریم از تروفی/اچیومنت‌های گلیچ شده که باعث شده تا کنون هیچ کس موفق به کامل کردن این بازی نشود! واقعا باید یک تبریک مخصوص به شرکت Hangar 13 بابت نابودی خاطرات خوبمان فرستاد.

گاهی اوقات بهتر است بعضی چیزها تنها بصورت خاطره در ذهنمان باقی بماند. خاطراتی که با لذت و هیجان از آن‌ها یاد می‌کنیم. ملاقات دوباره آن‌ها، آن هم بدین صورت، چیزی جز از دست دادن آن خاطرات زیبا برایمان به ارمغان نخواهد آورد.

بهتر است این شرکت تجدید نظری در روند کاری خود انجام دهد و اگر قرار است بازسازی نسخه اول این سری نیز به همین منوال انجام گیرد، ترجیح می‌دهیم همین الان این پروژه کنسل شده و منتشر نشود.

اگر به خاطرات، پول و اعصابتان ارزش قائلید، به هیچ‌وجه به سمت این ریمستر یعنی Mafia II Definitive Edition نروید و اصلا فراموش کنید که چنین چیزی منتشر شده است!

نقد و بررسی Mafia II Definitive Edition روی PS4 و بر اساس نسخه ارسالی سازندگان انجام گرفته.

به گزارش وی جی مگ، آقای اندرو ویلسون تهیه‌کننده اجرایی، سکانس شروع بازی Mafia 3 را به صورت یک مقدمه بسیار خشن توصیف کرد که در آن شخصیت اصلی یعنی لینکلن و دوستانش توسط جمعیتی مورد کمین واقع می‌شوند و برای رهایی خود مجبور به درگیری با آن‌ها می‌شوند. شرایط به گونه‌ای پیش می‌رود که لینکلن تصادفا یک مامور پلیس را به قتل می‌رساند و به همین دلیل او در شروع بازی به سوی جنگ ویتنام فرار می‌کند. این صحنه به صورت کامل از بازی حذف شده زیرا اگر بدون هیچ زمینه‌ای در آن پیاده‌سازی می‌شد اصلا جالب به نظر نمی‌رسید و از حوادث جاری دورن بازی نیز شوکه‌کننده‌تر ‌می‌بود.

ویلسون در ادامه توضیح می‌دهد که علاوه‌بر زننده بودن این سکانس ابتدایی که هرگز در بازی به آن اشاره نشد از تاثیر و احساس متصل به بازی کم می‌شد. « این مورد بیشتر احساس استعمار شخصیت لینکلن را می‌داد. این سکانس به گونه‌ای نبود که بتواند مخاطب را درگیر نماید به طوری که در عین حال که بخواهد در نقش لینکلن قرار بگیرد و از او بترسد همزمان بتواند به او کمک نمایند. به همین دلیل صحنه شروع بازی Mafia 3 تغییر پیدا کرد.»

تریلر Mafia 3 به نام The Marcanos: The Italian Mafia

E3 2016 – گیم پلی 20 دقیقه ای از MAFIA 3