داخل زمین، NBA 2K 22 تغییرات انقلابی و یا بزرگی در خود نمی‌بیند بلکه رویکرد Visual Concepts بیشتر در راستای بهبود مکانیزم های موجود و ارائه راه حل های جدید برای برخی مشکلات موجود بوده است. در سالهای اخیر و بخصوص در مصاف‌های آنلاین، سبک بازی تیم ها و بازیکنان اکثرا به دو حالت دیده میشد.

اقدام به پرتاب های 3 امتیازی متعدد و یا گرفتن دکمه سرعت و یورش به سمت سبد. در نسخه قبل و با معرفی سیستم پرتاب جدید، به تعادل رساندن پرتاب های 3 امتیازی هدف قرار گرفته بود اما آنچنان که باید و شاید این تغییر موثر واقع نشد. امسال اما Visual Concepts تغییراتی در متن حرکات داده که ماهیت این پرتاب ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

برخالف سالهای گذشته دیگر انجام حرکات مختلف و دریبل های گوناگون به راحتی قبل نیست و بهبود سیستم Fatigue موفقیت پرتاب ها را بسیار تحت تاثیر قرار می‌دهد. هرچقدر بیشتر حرکت کنید بازیکن صاحب توپ خسته تر می‌شود و این خستگی تاثیر به سزایی در پرتاب ها دارد. به این شکل که نوار شوت زنی برای بازیکنان خسته تر کوچک‌تر و کوچک‌تر می‌شود و موفقیت در پرتاب های به موقع و بی نقص سخت تر و سخت تر می‌گردد.

این تغییر باعث می‌شود رویکرد های هجومی بازیکنان تغییر کند چرا که دیگر نمی‌توانند همانند قبل با بازیکنان ستاره خود جولان دهند و با پرتاب های 3 امتیازی کار را تمام کنند. اکنون مجبور می‌شوند بسکتبال را تیمی‌تر دنبال کنند و با چرخش منظم و با برنامه توپ سعی در ایجاد فضا و موقعیت شوت زنی کنند.

در نقطه مقابل هوش مصنوعی یاران تحت کنترل CPU نیز ارتقا یافته است و در یارگیری و بستن فضا ها (هنگام هجوم در ایجاد فضا) بسیار بهتر عمل می‌کنند. داخل محوطه رنگی یا زیر سبد نیز کسب امتیاز بسیار چالش برانگیزتر شده است. سیستم دفاع و بالک کردن در NBA 2K 22 کاملا از نو ساخته شده و این سیستم جدید کار را برای مهاجمین بسیار سخت تر می‌کند.

مدافعین برتر لیگ به مراتب موثر تر از قبل هستند و با بالک های فوق العاده‌ای که اکنون می‌توانند انجام دهند زیر سبد را برای مهاجمین به کابوس تبدیل می‌کنند. در مجموع همانطور که گفته شد تغییرات مثبت گیم پلی بازیکنان را به داشتن تنوع و امتحان کردن راه های جدید برای کسب امتیاز ترغیب می‌کند.

بیرون زمین اما …

NBA 2K 22 باز هم عنوانی است بی‌شرم. همانند نسخه های قبل بازی دارای مدهای متنوعی است که اگر بخواهید آفلاین به بازی کردن بپردازید تقریبا می‌توانید از شر پرداخت های درون برنامه‌ای در امان بمانید. بسیاری از این مدها دست نخورده باقی مانده‌اند و اگر عناوین سری را قبلا تجربه کرده باشید می‌دانید با چه چیزهایی طرف هستید.

City The بخش جدیدی است که امسال به بازی اضافه شده است. تا حدودی همان myCourt نسخه‌های قبل اما در ابعاد بسیار بزرگتر و با کارهای بیشتری برای انجام دادن. بخش داستانی یا همان myPlayer امسال داستان یک اینفلوئنسر مجازی را دنبال می‌کند. بازیکن بسکتبال آماتوری که از طریق ویدیوهایی که در شبکه های اجتماعی به اشتراک می‌گذارد شهرت کسب کرده و بدنبال ورود به لیگ حرفه‌ای بسکتبال است.

مود تا حدودی انتخاب محور است و مسیر رسیدن اون به لیگ را می‌توانید تعیین کنید. myPlayer تقریبا همان مد همیشگی است با داستانی نه چندان جذاب و سیستم پیشرفت به شدت کند که تمام نلاشش را می‌کند تا بازیکن را مجبور به خرج کردن پول واقعی کند. تفاوت اصلی آن بخش خارج زمین و حواشی آن است که همان City The آن را پوشش می‌دهد.

بخشی که شهری بسیار بزرگ را در اختیار بازیکن قرار می‌دهد تا با انجام فعالیت های مختلف روی برند و استایل خود کار کند و شهرت خود را بیش از پیش کند. محیط شهر همانطور که گفته شد بزرگ است ولی واقعا بنظر می‌رسد وجود این همه فضای خالی بیهوده است و جابجایی بین قسمت های مختلف آن نیز بسیار عذاب آور.

کلیت شهر هم بنظر می‌رسد بیشتر بهانه‌ای است برای تبلیغات بیشتر برند های مختلف و حتی شخصیت های داستان هم از این امر مستثنی نیستند. بزرگترین مشکل این بخش اما همچنان پرداخت های درون برنامه ایست. مشکلی که نه تنها این مود بلکه دیگر بخش های آنلاین بازی را نیز در بر می‌گیرد.

تقریبا محال است بدون خرج کردن پول بتوان از مودهای آنلاین بازی لذت برد چرا که همه چیز به شدت گران است و سرعت کسب درآمد و پیشرفت از طریق بازی کردن هم به شدت کند هست.  حتی بخش Draft که امسال اضافه شده است هم نیاز به پرداخت مبلغ ورودی دارد که برای عنوانی که تگ قیمت 70 دلاری دارد امری شرم‌آور است.

در نهایت می توان گفت همچنان NBA 2K 22 یکی از بهترین و کامل ترین گیم پلی‌های بازیهای ورزشی را دارا است و بهترین تجربه بسکتبال ممکن را فراهم می‌کند. موضوعی که پشت غبار تصمیمات حریصانه Take-Two Interactive روز به روز بیشتر پنهان می‌شود.

نقد و بررسی بازی NBA 2K 22 روی PS5 و بر اساس نسخه ارسالی ناشر انجام گرفته.