براساس این گزارش ، Tencent به مبلغ 70-80 درصد سهام را به ارزش 260 میلیون دلار خریداری کرده است. آخرین استدیو بزرگ Bohemia Ylands بود، واقع در جمهوری چک بود که هرچند همچنان به روزرسانی های Arma 3 و DayZ را ادامه می دهد. در سال 2018 ، Bohemia با Tencent همکاری کرد تا Ylands را روی پلتفرم WeGame خود منتشر کند.

به گفته Daniel Ahmad در گفتگو با The Information، سرمایه گذاری Tencent برای رقابت با NetEase است که Minecraft را در چین توزیع می کند. وی گفت: “Tencent در بازی های sandbox رایانه ای شخصی شکاف دارد زیرا آنها عناوین خود منتشر شده ندارند.

منبع : PCGAMER

در The Long Dark خبری از موجودات تخیلی و دشمنان مسلح نیست و باوجود خطرهایی مانند حمله گرگ و خرس، دشمن اصلی شما سرمای کشنده دنیای بازی است. همان‌طور که انتظار می‌رود هدف اصلی بازی رفع نیازهای اولیه (غذا، آب و خستگی) است که همگی تحت تأثیر سرما قرار دارند. حرکت در محیط بیرون و انجام هر کاری به‌دوراز منبع گرما سبب از دست رفتن حرارت بدن می‌شود که در صورت ادامه آن می‌تواند ریسک سرماخوردگی شدید و یا حتی سرمازدگی را بالا ببرد. کم شدن بیش‌ازاندازه حرارت بدن در کنار باقی نیازها می‌تواند سبب شود که کم‌کم سلامتی شما کاهش یابد که در صورت ادامه خطر مرگ به وجود می‌آید. در کنار این، اتفاقاتی ازجمله زخمی شدن، مسموم شدن و یا دررفتگی و کوفتگی اعضای بدن نیز می‌توانند بر سلامتی اثر منفی داشته باشند.

پس بسیار مهم است که در اسرع وقت در جهت بهبود این مسائل (از طریق بستن زخم، خوردن قرص ضد مسمومیت و…) عمل کرد. در کل بدین گونه روال کلی بازی در حال جریان است: حرکت در محیط برای جمع آوردی آذوقه، پیدا کردن و تعمیر کردن لباس برای مبارزه با سرما و در مواردی شکار برای به دست آوردن گوشت. در این میان هرازچندگاه سروکار شما به گرگ و خرسی وحشی می‌افتد که در صورت مسلح نبودن باید به‌گونه‌ای از دستشان فرار کنید (برای مثال گرگ‌ها از آتش می‌ترسند و می‌توان با پرتاب مشعلی آن‌ها را فراری داد).

The long Dark به دو قسمت داستانی و Sandbox تقسیم می‌شود. قسمت داستانی در حال حاضر دو اپیزود دارد و حداقل در چند ساعت اولیه به‌عنوان قسمت آموزشی عمل می‌کند. هنگامی‌که در پی انجام کاری حیاتی برای همسر قبلی خود در حال پرواز هستید سقوط کرده و او را گم می‌کنید و باید در حین تلاش برای زنده ماندن به دنبال پیدا کردن او بروید. سازندگان به‌خوبی توانسته‌اند با محدود کردن محیط‌های در دسترس در ابتدا و کم‌کم بزرگ‌تر کردن آن، مخاطب را در مسیر درست راهنمایی کنند و از گیج و گم‌شدن او در همان سرآغاز خودداری کنند.

در این حین آموزش‌هایی در مورد نحوه آتش درست کردن، غذا و آب پیدا کردن و مکانیک‌های دیگر بازی ارائه می‌شود. تبدیل بازی Sandbox به بازی داستانی با پیشرفت مرحله‌ای عملی دشوار بوده که تا حد زیادی موفق آمیز انجام‌شده است. در بخش داستانی است که سازندگان توانسته‌اند قسمت‌هایی از پیش تعیین‌شده، مانند گم کردن راه در میانه شب و طوفان برف را طراحی کنند که به‌خوبی می‌تواند نقاط قدرت بازی را به نمایش بگذارد و از طرفی مخاطب را برای دست‌وپنجه نرم کردن با این مشکلات آماده کند.

قسمت Sandbox همانطور که از اسمش بر می آید در مورد زنده ماندن تا حد ممکن است. تمامی نقشه بازی همان ابتدا در دسترس قرار دارد و شما هستید و طبیعت سرد و خشن! با توجه به اینکه نقشه کلی همیشه به یک شکل است با هر مرگ، بر تجربه شما افزوده می شود. اینگونه به آهستگی می توانید در راستای بهبود شرایط خود در شروعی جدید عمل کنید هر بار بیشتر زنده بمانید. واقعا نتیجه تلاش سازندگان در انتقال حس دست و پنجه نرم کردن با سرما به صورت دائمی قابل تحسین است. اتفاقات طبیعی مانند مه غلیظ و طوفان برف، در حینی که به سختی در حال تلاش برای روشن کردن آتش هستید ناامیدی و واماندگی را با تمام وجود حس می کنید.

نیاز به تعمیر البسه، اسلحه و ابزار نیز به خوبی روال بازی را متنوع می کند. زمان زیادی نمی گذرد که خود را واقعا در نقش تنها بازمانده می بینید و شروع به ریختن برنامه برای هر روز خود خواهید کرد. در این حین اتفاقاتی مانند حمله گرگ و خرس، سرد شدن ناگهانی هوا در حین گشت و گذار و گیر کردن در طوفان و در مواردی گم کردن راه از یکنواخت شدن گیم پلی جلو گیری می کند و در روال روتین وار اخلال ایجاد می کند.

بزرگترین مشکل The Long Dark قسمت داستانی آن است. پس از شروع قوی کم کم بازی به تکرار و وقت تلف کردن با ماموریت های خسته کننده می افتد. طولی نمی کشد که سرگرم انجام کارهایی مانند جمع آوردی فلان مقدار غذا و سوخت برای افراد مختلف می شوید و بدتر از آن، در مواردی بدون دلیل برای ادامه ماموریت بازی از شما می خواهد که فردا بیایید! به نظر می آید که این کار فقط در راستای طولانی کردن بازی انجام شده زیرا در حین صبر نیاز به تغذیه و استراحت دارید.

از سوی دیگر داستان نیز چندان قوی کار نشده وخیلی معقول نیست. به نظر می رسد که همیشه عقب تر از همسر خود هستید و این سوال پیش می آید که چگونه او توانسته از شما این همه پیشی بگیرد. در مقابل بین کارهایی خواسته شده توسط افراد و کمکی که به شما می کنند تناسبی وجود ندارد. برای مثال پیزنی شما را مجبور می کند که در طی ماموریتی طولانی گردندبندی را بر سر قبر دخترش بگذارید و پس از انجام این کار توجیح او برای مجبور کردن شما به این کار بسیار احمقانه است! بسیاری از ماموریت ها شامل رفت و آمد هایی چندباره طولانی مدت بین دو مکان است که حس وقت تلف کردن بدون انجام کاری جذاب را منتقل می‌کند.

در کنار قسمت داستانی، تعدادی نقطه منفی در گیم پلی کلی بازی دیده می شود. مهمترین غیر واقعی بودن قسمت هایی از بازی است در حالی که در آن بر حقیقت گرایی تاکید می شود. برای مثال اندازه رفع غذای مورد نیاز با حجم غذایی مصرفی خوانایی ندارد. خوردن یک کیلو گوشت فقط برای کمتر از چند ساعت شما را سیر می کند و اندکی نمی گذرد که باز نیاز به غذا پیدا می کنید. پخت و پز غذا و آماده کردن آب نیز چندان مناسب کار نشده است. در حین این اعمال، کاری به جز صبر کردن برای تکمیل آنها ندارید و شخصیت اصلی از انجام دو کار همزمان عاجز است! همین مسئله سبب می شود که ممکن است برای مثال در حین پخت و پز حین آتش خاموش شودو قابلیت افزودن سوخت به آتش در حین استفاده از آن وجود ندارد!

در راستای گذشت زمان در حین انجام اعمال مختلف (غذا خوردن، جمع آوری سوخت، جوش آوردن آب و …)، عدم وجود انیمیشن حرکت شخصیت اصلی و فقط نشان دادن یک دایره loading بسیار از نظر ظاهری مصنوعی و خسته کننده است. هوش مصنوعی دشمنان به خصوص گرگ ها نیز چندان خوب کار نشده است. برخی موارد پس از ترس و فرار به جای دور شدن از شما، گرگها شروع به حرکت دایره وار می کنند و به نظر می رسد که نمی توانند راه خود را درست پیدا کنند و پس از اندکی باز جلوی شما ظاهر می شوند. نکته پایانی ناتوانایی شخصیت اصلی در پریدن حتی به ارتفاع بسیار کم است. بسیار پیش می آید که به خاطر وجود مانعی هرچند کوتاه در حد کمتر از چند سانتیمتر در مقابل مسیر، مجبور به حرکت به دور آن می شوید که واقعا غیر معقول است.

در گرافیک The Long Dark تاکید بر قسمت هنری آن بوده تا قسمت تکنیکی. با وجود کیفیت نه چندان بالا در مدل ها و بافت ها، حالت ظاهری آن به یادآور نقاشی های آبرنگ است. سازندگان تصمیم گرفته اند به جای طراحی طبیعی، بر گرافیک فانتزی تاکیید کنند و سبک مخصوص خود را بوجود آورده اند که به خوبی با حال و هوای بازی هماهنگی دارد. صدا گذاری The Long Dark نیز به بهترین شکل ممکن انجام شده است، به خصوص در حین گشت و گذار در محیط بیرون که صداهای مختلفی از جمله صدای راه رفتن بر روی برف، باد و بوران، تکان خوردن وسایل حمل شده و … کاملا طبیعی و به جا بکار رفته اند.

یکی از جالب ترین افکت های بکار رفته صدای قار و قور شکم است که هنگام گشنه شدن شخصیت اصلی شنیده می شود و خبر از نیاز به تغذیه می دهد! صداپیشگان قسمت داستانی نیز کار خود را به نحو احسن انجام داده اند در در میان آنها اسامی مانند David Hayter شهیر دیده می شود.

اگر برای تجربه قسمت داستانی به سراغ The Long Dark می‌آیید به‌احتمال‌زیاد ناامید خواهید شد. حداقل در این دو قسمت اولیه، به‌جز آشنایی با مکانیک‌های بازی تجربه داستان چندان جذاب نیست و نمی‌تواند نقاط قدرت بازی را به‌خوبی نشان دهد. قسمت اصلی The Long Dark اما در Sandbox آن قرار گرفته. با وجود چهار درجه سختی مختلف و تا حدودی تصادفی بودن مکان پیدا کردن وسایل ضروری و آب‌وهوای روزانه، مدت‌های مدیدی می‌توانید با تلاش برای زنده ماندن بیشتر و بیشتر در دنیای بی‌رحم بازی خود را سرگرم کنید. باوجود نقاط منفی ذکرشده و تعدادی باگ، The Long Dark انتخابی بسیار مناسب برای علاقه‌مندان سبک Survival است. اپیزودهای در راه قسمت داستانی و برنامه بلندمدت سازندگان برای اضافه کردن محتوا به بازی نوید از یکی از بهترین بازی‌ها در این سبک خود را می‌دهد.

Styx گابلینی است که می‌تواند به زبان انسان‌ها سخن بگوید و در کل از هوش بیشتری نسبت به همتایان خود برخوردار است. او با استفاده از استعداد خود در مخفی ماندن به شغل شریف (!) دزدی مشغول است و از قبول کردن پیشنهادات کاری مشکوک در این راستا ابایی ندارد. در حین یکی از مأموریت‌ها او درگیر ماجرایی پیچیده می‌شود که سبب همکاری الف‌ها و دوارف‌ها شده که از دشمنان قدیمی یکدیگر هستند. داستان بازی در حد پیش بردن اتفاقات و پس‌زمینه دادن به روال کلی مناسب عمل می‌کند اما در کل چندان خوب کار نشده است. افراد مختلف ناگهان بدون پردازش وارد داستان می‌شوند و اتفاقات حالتی سرسری دارند به‌نحوی‌ که احساس می‌شود داستان نصفه‌نیمه بیان‌ شده است. ازنظر مکانیک‌های گیم‌پلی بازی پیرو آثار کلاسیک مخفی‌کاری است. خارج ماندن از دید دشمن‌ها، حرکت در طول مراحل بدون ایجاد سروصدا و کشتن دشمنان از پشت سر، روال عادی در طول بازی است. علاوه بر قدرت‌های معمول، Styx قابلیت این را دارد که با استفاده از مایعی به نام “امبر” که منبع انرژی در دنیای بازی است، برای لحظاتی دشمن‌ها، آیتم‌ها و قسمت‌های قابل‌استفاده در مراحل مانند تله‌ها را روشن کند. از طرف دیگر با مصرف ذخیره امبر، می‌تواند برای لحظاتی کوتاه نامریی شده و جالب‌تر، کپی قابل‌کنترل از خود بسازد. قابلیت دیگر Styx ساخت وسایلی مانند معجون‌های سلامتی، تله انفجاری و تیر کشنده است که برای این کار نیاز به جمع‌آوری مواد اولیه است. هم‌چنین با جلو رفتن در بازی و جمع‌آوری تجربه، توانایی‌های جدیدتر برای Styx  قابل کسب است که می‌تواند با توجه به علاقه گیمر تا حدی گیم پلی را شخصی‌سازی کند.

اولین نکته مثبت در Styx Shards of Darkness طراحی مراحل بسیار بزرگ با راه‌های متفاوت برای رسیدن به هدف است. نقشه کشیدن برای پشت سر گذاشتن موانع با در پیش داشتن انتخاب‌های فراوان و خطی نبودن مسیر سبب می‌شود که گیمر زمانی را برای تحت نظر گذاشتن مکان پیش رویش بگذراند و سعی کند راهی مناسب پیدا کند که مخصوص به خود اوست. وجود قابلیت‌هایی مانند مسموم کردن غذای دشمن‌ها، انداختن وسایل معلقی مانند لوستر و تخته‌سنگ و قایم شدن در کمدها و بشکه‌ها علاوه بر قدرت‌های Styx حالتی sandbox مانند به بازی می‌دهد. هدف مقابل شماست، حال تصمیم با خودتان است که چگونه و از کدام مسیر به مقصد برسید. همان‌طور که انتظار می‌رود، امکان این وجود دارد تا بدون کشتن کسی و به صدا درآمدن آژیر مراحل را به اتمام رساند. خود بازی نیز با امتیاز دادن در پایان مرحله مخاطب را تشویق می‌کند تا حتی‌الامکان در مخفی ماندن کامل تلاش کند. یکی از بهترین تغییرات نسبت به شماره قبل، قرار دادن قابلیت ذخیره بازی در هر زمان است. پس می‌توان با خیال راحت در قسمت‌های سخت و جدید پیشرفت را ذخیره کرد و راه‌های مختلف برای رد کردن آن را امتحان نمود بدون اینکه نگران از دست دادن پیشرفت از Auto save قبلی بود. با پیشرفت در مراحل کم کم دشمنان جدید اضافه می‌شوند که به‌راحتی از پا در نمی‌آیند یا قدرت‌های جدیدی دارند. برای مثال الف‌هایی زره‌پوش که چاقوی Styx اثری بر آنها ندارد و یا دوارف هایی که می‌توانند بوی او را تشخیص دهند. این‌گونه است که بازی درجه سختی را در نیمه دوم بالا می‌برد و مخاطب را مجبور می‌کند تا استراتژی خود را تغییر دهد.

در مقابل، یکی از مهم‌ترین نکته‌های منفی بازی هوش مصنوعی دشمنان است. به صورت کلی دشمن‌ها هرچند عملکرد مناسبی دارند اما تا حدی رفتار آنها مصنوعی است و به نظر می‌آید که تنها از یک الگو پیروی کرده و نسبت به اتفاقات مختلف عکس‌العمل‌های مختلف ندارند. اکثریت در مسیرهای از پیش تعیین‌شده حرکت می‌کنند و حتی در صورت دیدن شخصیت اصلی و یا جنازه دیگر نگهبان‌ها پس از مدتی گشت‌وگذار در طول مرحله به حالت اول خود برمی‌گردند، گویی هیچ اتفاقی رخ نداده است. شاید بزرگ‌ترین مشکل این بخش از بازی عدم یکپارچگی در بازخوردهای دشمنان باشد. در مواردی برخلاف انتظار توجه آنها به شما که در مقابلشان حرکت می‌کنید جلب نمی‌شود و در مواردی شما را در بالای ارتفاع می‌بینند با اینکه به نظر می‌آید خط دید مستقیم ندارند. نحوه عکس‌العمل به صدا هم تا حدی غیرقابل‌پیش‌بینی است و استفاده از صدا برای گمراه کردن دشمن‌ها را دردسرساز می‌کند. برای مثال، پرتاب ظرفی شیشه‌ای در مقابل دشمن موردنظر، ناگهان نگهبان‌های دیگری که در طبقه بالا و یا پایین هستند را هشیار می‌کند! یا صوت زدن معلوم نیست که دقیقاً کدام دشمن را به‌سوی Styx بکشاند. هر دشمن در بالای سرخود دایره‌ای دارد که با هشیار شدن بیشتر پرشده و از خاکستری به زرد و قرمز تغییر رنگ می‌دهد تا درجه هشیاری او را نشان دهد. این سیستم به خوبی عمل نمی‌کند و در مواردی بر خلاف انتظار شما ایجاد صدا فقط دشمن‌ها را در حالت خاکستری نگه می‌دارد، نه زرد که  سبب حرکت کردن آنها به سمت منبع صدا می‌شود. همچنین استفاده از وسایل در طول مرحله به عنوان تله برای از بین بردن یکی دو دشمن، تعداد زیادی از بقیه دشمنان را که در نزدیکی قرار دارند به محل حادثه می کشاند و کار را سخت‌تر می کند. بنابراین راحت تر هستید که اصلا از این تله‌ها استفاده نکنید. نکته دیگر عدم استفاده بهینه از پتانسیل مکانیک ساخت کپی قابل کنترل از Styx است. در صورت دیده شدن کپی مورد نظر، دشمن‌ها به حالت هشیار در می‌آیند. یکی از قابلیت های قابل آزاد کردن عوض کردن مکان Styx با کپی خود است ولی به هر حال باید بدون دسترسی به حرکات جدیدی کپی را به مقصد مورد اشاره برسانید و بدتر آن که کپی زمان محدودی دارد. با توجه به موارد توضیح داده شده این قدرت کاملا بدون استفاده شده و بهتر است که خود به سمت هدف بروید و در صورت اشتباه به سادگی از فایل ذخیره قبلی بازی را ادامه دهید.

ازنظر گرافیکی و صوت، به نظر می‌آید نیاز به‌اصطلاحی جدید علاوه بر AAA و مستقل  داریم. Styx به شگل واضحی از امکانات و بودجه بازی‌های بزرگ برخوردار نبوده و البته از بازی‌های مستقل بزرگ‌تر است. گرافیک بازی نسبت به شماره قبل پیشرفت قابل‌توجهی کرده است، به‌خصوص ازنظر هنری. برخلاف محیط‌های مرده شماره قبل، Shards of Darkness  محیط‌های بسیار شادتر و رنگ‌های زنده‌تری دارد. انیمشن ها و کنترل Styx هم بهتر شده، البته هنوز در حین بالا رفتن از دیوارها مشکلاتی دیده می‌شود و در مواردی برخلاف انتظار حرکت پرش به سمت قسمت قابل آویزان شدن بعدی انجام نمی‌شود. انیمیشن‌های دشمنان حالت خشک و مکانیکی دارد و معلوم است که در این بازی از Motion Capture  استفاده ‌نشده. ازنظر صداگذاری مانند شماره قبل آهنگ‌سازی و صداگذاری همه در حد مطلوبی هستند. با این وجود درحرکتی عجیب نویسندگان در این شماره تصمیم گرفتند که درجه کمدی بازی را بالاتر ببرند. بازی پر از شوخی‌های خارج از عرف فضای دنیای ساخته‌ شده است. ارجاعات به بازی‌ها و فیلم‌های معروف در میانه بازی (اشاره به Corvo  شخصیت بازی Dishonored و یا بازی Assassins Creed) و شوخی‌های مستقیم با مخاطب در جای جای بازی حالتی لجام‌گسیخته به حس کلی آن داده است. بدتر این موارد، سخنرانی کوتاه Styx در هنگام کشته شدن گیمر است که کاملاً به فضای بیرون بازی اشاره می‌کند (برای مثال مستقیم با گیمر صحبت می‌کند و پیشنهاد می‌دهد که درجه سختی را کم کند). درست است که Styx خود شخصیتی شوخ طبع است که هیچ‌چیز را جدی نمی‌گیرد ولی در مواردی شوخی‌های بیجا و بی‌ربط به فضای بازی، متأسفانه از کیفیت حال و هوای دنیای ترسیم‌شده می‌کاهد.

لذت بردن از Styx Shards of Darkness کاملا به شما بر می‌گردد. اگر به فضای ساده شده بازی‌های مخفی کاری این اواخر عادت کرده‌اید شاید تجربه این بازی برای شما سخت و کلافه کننده شود. ولی در مقابل اگر از هواداران آثار کلاسیک این سبک هستید و یا از دست و پنجه نرم کردن با بازی که به عنوان Dark souls مخفی کاری معروف است ابایی ندارید، انتخاب بسیار مناسبی در مقابل دارید. با وجود مشکلاتی در هوش مصنوعی و برخی مکانیک ها و گرافیک متوسط، بازی از مدت زمان مناسبی-حدود 10-15- ساعت برخوردار است. طراحی مراحل با راه های مختلف برای رسیدن به هدف، وجود چالش‌‌های مختلف (اتمام هر مرحله در زمان محدود یا بدون کشتن دشمن‌ها و …) ارزش تکرار بازی را بالا می‌برد.