داستان Blasphemous، دیالوگ‌ها و نوشته‌های آن بیشتر شبیه به متون مذهبی و ادعیه است تا یک داستان روزمره. در عمل بازی ترکیبی معتدل از سری افسانه‌ای «کسلوانیا» و «سولز» به شمار می‌رود، اما روایت آن چنان با مفاهیم مذهبی و اعتقادی گره خورده که بعد از اتمامش تنها چیزی که به یاد خواهید آورد توبه، ریاضت، زخم، معجزه و قدیس است. یکی از نمونه‌های معدودی که در آن پیش زمینه داستانی بازی و اتمسفر آن خیلی بیشتر از خود بازی واقعی به چشم ‌می‌آید و این همیشه نکته مثبتی نیست.

شاید نزدیک‌ترین عنوان به حس و حال «Blasphemous»، بازی «Dante Inferno» ساخته استدیوی خوش ذوق و هنرمند «Visceral Games» باشد. درست مثل «جهنم دانته» در «مشرک» هم توجه بازیکن بیشتر به حس و حال و اتمسفر خارق‌العاده بازی جلب می‌شود تا درگیری‌ها و مبارزات. حتما شما هم در بازی «جهنم دانته» تلاش می‌کردید هر چه سریعتر مبارزات و معماهای بازی را جمع و جور کنید تا به محیط‌های دیگر بازی سرک بکشید و غرق اعجاب آنها بشوید، سطوح جهنم را یک به یک پایین (یا بالا) بروید و مناظر خارق‌العاده و شخصیت‌های مفلوک ساکن در آنها را نظاره‌گر شوید.

«Blasphemous» هم چنین اوضاعی دارد؛ یک بازی دو بعدی با مبارزات سریع شمشیری که اگر صدای مبارزاتش را حذف کنید از دیدی دیگر یک داستان در مورد سرگذشت قدیسان و سفری روحانی در دنیایی تیره و تار به نظر می‌رسد.

Blasphemous الهام گرفته از سری «کسلوانیا» و «متروید پرایم» است. چون نقشه‌ای بزرگ و وسیعی دارد که دسترسی به بخش‌های مختلف آن با پیشرفت در داستان و به دست آوردن تجهیزات بیشتر امکان‌پذیر است. سازندگان به خوبی توانسته‌اند عصاره اصلی بازی‌های این سبک را در رگ‌های بازی خود به جریان بیاندازند. طراحی مراحل خوب و پیچیده، اتمسفر به شدت گیرا و وجود حس پیشرفت و ارتقاء مستمر، سه عنصری هستند که در هر لحظه از تجربه بازی شما را راضی و مصمم به ادامه نگه می‌دارند.

هر اتاق از نقشه عظیم بازی چالش و معمایی جدید در خود نهفته دارد که در ترکیب با اتمسفر تیره و تار و تکان‌دهنده بازی به خوردتان داده می‌شود. ترکیب ویژه چنین عناصری با عناصر مشابه از سری سولز به توفیق مضاعف ساختار بازی منجر شده است. حس پیشرفت در محیط بازی به همراه حس پیشرفت در ارتقاء قابلیت‌های شخصیت اصلی و تجهیزات او لذتی عمیق از تجربه بازی حاصل می‌کند.

محیط‌های بازی به شدت متنوع و هنرمندانه خلق شده‌اند. از کوهستان‌های سرد و برف گرفته تا دخمه‌های تاریک و تالارهای مجلل همگی در بازی وجود دارند و آنقدر خوب و منطقی طراحی شده و در کنار هم قرار گرفته‌اند که در این دوره زمانه بازی‌های سطحی و بازارپسند، قابل تحسین و ستایش پرستش هستند. هر بخشی از نقشه بازی درونمایه و حس و حال مخصوص خودش را دارد. بخش‌های آغازین بازی که در حومه‌های شهر است پر از حس گناه و تحقیر است.

قله‌های بادگیر و برفی حس و حال تک‌افتادگی و عزلت قدیسان را به شما منتقل می‌کند. دخمه‌های تاریک و نمور القاء کننده انباشتگی حس گناه و خفقان ناشی از آن است. قسمت‌های بعدی بازی که با گذر از این خرابه‌ها قابل دسترسی هستند در کاخ‌های مجلل و با شکوه ادامه پیدا می‌کنند و منتقل کننده حس شکوه و تعالی مقدس‌اند. هر یک از قسمت‌های نقشه هم چالش‌ها و دشمنان مخصوص به خود را دارند و هیچ کم‌کاری در طراحی و به‌ کار بردن عناصر جدید احساس نمی‌شود.

دخمه‌ها پر از تله و خطر هستند. قله‌های برفی خلوت‌تر ولی دارای پرتگاه‌های کشنده‌اند. عیار و سطح دشمنان هم با پیشرفت معنوی به سمت کاخ‌های مجلل ترفیع پیدا می‌کند و از کشتن موش‌های کثیف و جزامیان پوسیده به مبارزه با اشرافیان خوش لباس و راهبان موذی خواهید رسید. هر چه از اوج طراحی هنری و خلاقیت‌های منحصر بفرد در خلق دنیای حیرت‌آور بازی بگوییم کم است، تجربه‌ای خالص که فقط با تن سپردن به رنج و عذاب سختی‌های این مسیر قابل درک است.

تعالی و جلایی که در بخش طراحی و خلق دنیای بازی به چشم می‌خورد در بخش گیم‌پلی و مبارزات بازی به مقدار کمی رنگ می‌بازد. آن استادی و نگاه هنرمندانه‌ای که در ایجاد حس و حال و اتمسفر وجود داشته است در بخش گیم‌پلی چندان خود نمایی نمی‌کند. حتی می‌شود گفت بخشی از بار گیم‌پلی بازی همچنان بر دوش جنبه‌های هنری قدرتمند آن قرار گرفته است.

برای مثال داستان Blasphemous از جایی شروع می‌شود که شما را از بین کوهی از اجساد بیرون می‌کشند و شمشیری با دسته‌ای پر از خار به دست‌تان می‌دهند. همین صحنه تا لحظات آخر بازی در ذهن‌ شما حک خواهد شد. مشاهده جریان خونی که با اولین بار در دست گرفتن شمشیر و به سر فرو کردن کلاه‌خودی تنگ و خفه از سر و دست شخصیت جاری می‌شود همان اول کار به شما اخطار می‌دهد این یک بازی جهت وقت گذرانی و سطحی نیست.

ضربه‌های شمشیر و کمبوهایی که می‌توانید با این اسلحه اصلی اجرا کنید محدود هستند، ولی نه آنقدر که در طول نسبتا کوتاه بازی کمبودی در آنها احساس شود. با پیشرفت در بازی و اضافه شدن توانایی‌های بیشتر کم بودن ضربات و کمبوها کمرنگ‌تر می‌شوند و می‌شود گفت تا حدودی قابل قبول هستند. نحوه اجرا (انیمیشن‌های  ضربات) در عوض عالی و چشم نواز کار شده‌اند و حتی اوایل کار شما را مجذوب خود کرده و حواستان را از تمرکز روی مبارزات پرت می‌کنند.

هر ضربه از شمشیرتان با تداعی آن رشته خون آلود روی دسته شمشیر مشابه رقصی مرگ‌آور جلوه می‌کند. دشمنان بازی هم که طرف مقابل سیستم مبارزات بازی هستند به نوعی بار گیم‌پلی را به دوش می‌کشند. هر مبارزه نوعی جدل درونی است که «آیا هیکل نحیف و رنجوری که تاب راه رفتن را هم ندارد مستحق کشته شدن به دست من است یا نه؟».

شاید بعضی از دشمنان را با شخصیت‌های داستانی اشتباه بگیرید و به قصد حرف زدن به آنها نزدیک شوید، اشتباهی که با خوردن چند ضربه ناشی از غفلت درس بزرگی به شما می‌دهد. درسی بزرگ که می‌گوید: نشانی از رحم و بخشندگی در این بازی نیست.

قابلیت ارتقاء شخصیت از دو راه ممکن است: یکی گشت و گذار و پیشرفت در بازی (مثل همه بازی‌های سری کسلوانیا و مترویدوانیا) و جمع‌آوری خون برای یاد گرفتن و یا ارتقاء ضربات مخصوص (درست مانند سری سولز) با این تفاوت جالب که با هر بار مردن دیگر اندوخته‌هایتان همان‌جا نمی‌افتد بلکه حس گناهتان افزایش پیدا می‌کند و قابلیت اجرای معجزه در شما محدودتر می‌شود.

همین تغییر کوچک باز هم گریزی به داستان و اتمسفر بازی است. نکته‌ای که بسیار هنرمندانه در سیستم مبارزات و گیم‌پلی Blasphemous گنجانده شده است. داستان بازی از آنجایی آغاز می‌شود که شما دسته‌ی در خار تنیده شده‌ی شمشیری سنگین را در دست می‌گیرد و برای توبه از گناهان و رستگاری به سمت ملاقات پیام‌آور مقدس راهی سفر روحانی خود می‌شوید.

معجزه‌ای سالها پیش رخ داده است و قدیسی پس از تحمل دشواری‌های ریاضتش به مجسمه‌ای از خار بدل شده می‌شود. این قدیس که برای مجازات به درختی بسته شده بود در جواب تمام سال‌های ریاضت و عبادتش به جای گل خار می‌دهد! درست مثل آن پیامبری که به آتش پرتاب شد و آتش برایش گلستان شد. قدیس داستان ما رفته رفته عاشق و دلباخته درد و عذابی می‌شود که در جواب همه ایمانش دریافت کرده است.

درخت را در آغوش می‌گیرد و آنقدر خار به دورش می‌تند تا دیگر پیدا نیست قدیس کجا تمام می‌شود و درخت از کجا شروع می‌گردد. همین داستان در یک دیالوگ گذرا مطرح می‌شود ولی چنان مخاطب را به اتمسفر بازی و تمامی عناصر بازی را به یکدیگر، به مانند یک زنجیر در هم تنیده، چفت و بست می‌کند که معدود کاستی‌ها و محدودیت‌های گیم‌پلی همچون خاری لذت بخش به عنوان پاداش ایمان شما درخاص بودن این عنوان تجلی پیدا می‌کند.

طراحی خود شخصیت اصلی عالی و بی‌نظیر است. خلق یک کاراکتر دو بعدی که حرفی نمی‌زند و فقط متشکل از چند پیکسل است کار چندان ساده‌ای نیست. سازندگان برای تعریف و عرضه شخصیت بازی همین چند پیکسل و تعدادی محدود کات‌سین چند ثانیه‌ای داشتند که به طرزی هنرمندانه همه‌ تیرهایشان (خارهایشان) را مستقیم به هدف زده‌ان.

با دیدن نام بازی (Blasphemous) و اجرای آن در همان 1 دقیقه اول قضیه دستگیرتان می‌شود و کاراکتری که در تمام طول بازی در مرکز صفحه نمایش جلوی چشم‌تان است یادآوری خواهد بود از تصمیمی که برای تحمل درد و رسیدن به رستگاری گرفته‌اید. دشمنان بازی هم هر کدام داستانی برای گفتن دارند و اینکار را با ظاهر و حالت راه رفتن، نوع فریادی که در هنگام حمله و پس از شکست از نهادشان بلند می‌شود و جایی از نقشه که در آن سرگردان هستند به شما می‌گویند.

دشمنانی که در سرداب‌های تاریک زیر کلیسا از تحمل شکنجه و ظلمت کور شده‌اند، فقط پس از شنیدن صدای ناقوسی که از راهب‌های فاسد بلند می‌شود به اطراف‌شان حمله می‌کنند. خادمان مغرور کلیسا تکیه زده بر پشت صندلی‌های مجلل‌ و با عصای طلایی رفیع‌شان به شما حمله می‌کنند. اینها و بسیاری از نمونه‌های دیگر از دشمنان در جای جای محیط‌های بازی منتظر شما هستند تا گوشه‌ای از رنج و عذاب را در نفس‌های آخرشان قبل از مرگ در گوش‌تان زمزمه کنند و بگویند چه لطف بزرگی نصیب حالتان شده است، تا دسته شمشیر خارآلود را محکم‌تر در دست بفشارید.

باس‌ها هم در یک کلام گل سرسبد بازی هستند. باز هم هرکدام داستان منحصر بفرد خودشان را دارند و شیوه مبارزه با هرکدام هم متفاوت و جالب است. قبل از ورود به هر باس‌فایت هم زنی پیشنهاد یاری به شما خواهد داد که خود در عین پیاده‌سازی قسمتی از گیم‌پلی، باز منطق و داستانی دیگر در دل خود نهفته دارد.

کنترل شخصیت اصلی بازی کمی سنگین است و در مواقعی چندان دقیق نیست اما بسیار روان و سریع به دکمه‌ زدن‌های شما واکنش نشان می‌دهد. مشکلی که با کمی عادت کردن هم حل می‌شود و چندان جدی نیست. جدا از این، همین سنگین بودن کاراکتر اصلی با ترکیب با سایر قابلیت‌هایی که در ادامه بازی به آنها دست پیدا می‌کنید ترکیبی متعادل‌تر ارائه می‌کنند.

اما همچنان کنترل در برخی موارد برعلیه شماست و باعث مرگ غیرمنصفانه می‌شود. محیط‌های نقشه آنقدر پیچیده و مستعد گشت و گذار هستند که برای سرک کشیدن به همه جای آن لازم است بازی را حداقل دو بار به پایان برسانید. کم بودن تعداد و محدود بودن انواع ارتقاءهای موجود در بازی هم کمبود دیگری است که در قسمت‌های انتهایی بازی حس می‌شود.

اگر تعداد این قابلیت‌ها را با عناوین هم سبک دیگر مثل «The Messenger» مقایسه کنید، کمبود بیشتر خود را نشان خواهد داد. اما طول بازی آنقدر زیاد نیست که لحظه‌ای مسیر پیشرفت شما متوقف شود و احساس کنید اندوخته‌هایتان بدون محلی برای خرج کردن روی دستتان مانده است.

آیتم‌های دیگری هم در محیط بازی پیدا خواهید کرد که برای روشن‌تر شدن ابعاد داستانی و دریافت قابلیت‌های بیشتر به کارتان می‌آیند. جدا از شمشیر خارآلود امکان انجام معجزه هم خواهید داشت. نوع این معجزه‌ها با پیشرفت در بازی بیشتر می‌شود و تعدد انجام آنها هم با گشت و گذار در بازی و کشیدن روغن معطر مخصوص ریاضت بر شما میسر خواهد شد.

در کنار اینها تسبیحی هم در دست دارید که با پیشرفت در بازی گره‌ها و دانه‌های بیشتری می‌توانید به آن اضافه کنید و هر دانه قدرت و ویژگی‌ خاصی برایتان به ارمغان خواهند آورد. با هر بار مردن حس گناهی در شما ایجاد می‌شود که امکان انجام معجزه‌تان را کاهش می‌دهد. شما می‌توانید به محل مرگ خود برگردید و با موفقیت در چالشی که قبلا باعث شکست‌تان شده بود روح‌تان را خلاص کنید، اما اگر در انجام این امر ناتوان بودید بعد از کشتن هر یک از باس‌های بازی یا با تقدیم پیشکش به مجسمه قدیس معظم می‌توانید همین نتیجه را بگیرید.

بخش موسیقی Blasphemous بسیار عالی و گیرا کار شده است. قطعاتی که در طول تجربه بازی شنیده می‌شود ترکیبی از اتمسفر محیط بازی و سرودهای مذهبی هستند که مثل دود جذب سلول‌های مغزتان می‌شوند و حس و حال سنگین بازی را دو چندان می‌کنند. صداگذاری محیط بسیار خوب است ولی صداپیشگی شخصیت‌های غیرقابل بازی می‌توانست بهتر از اینها هم باشد.

برای مثال صداپیشگی شخصیت‌های غیرقابل بازی در سری سولز را در نظر بگیرید. پیچیده شدن طنین صدایشان در محیط بازی و اندوه و انفعالی که در لحن صدایشان بود در بالاترین حد صداپیشگی چنین اتمسفرهای سنگین قرار می‌گیرد که در مقایسه با آن «Blasphemous» صداپیشگی آماتور و بی‌روحی دارد. کات‌سین‌های بازی هم از مشکل مشابهی رنج می‌برند و جلا و عظمت سایر بخش‌های بازی را منعکس نمی‌کنند.

این نمایش‌ها که حالت کارتونی دارند جزئیات کمتری دارند و رنگ‌پردازی و نحوه روایت آنها کوتاه و جسته گریخته است. موضوعی که می‌شد با پرداخت بیشتر به آن صحنه‌های ناب فراموش ناشدنی خلق کرد.

در مجموع باید گفت Blasphemous از نظر ایده و طراحی یک عنوان تکراری محسوب می‌شود اما همین عناصر تکراری هم به طور بهینه و استادانه‌ای پیاده‌سازی شده‌اند. همچنین اتمسفر گیرا و منحصر بفرد بازی در کنار نقشه وسیع و محیط‌های پرجزئیات ارزش چند بار تمام کردن بازی را فراهم می‌کند. در مقابل محدود بودن ضربات و ارتقاء قابلیت‌ها، برخی مشکلات کنترلی و فنی در کنار کات‌سین‌های بی‌روح بازی را از رسیدن به اوج کیفیت باز‌ می‌دارند.

نقد و بررسی بازی Blasphemous روی PS4 و به  واسطه کد ارسالی ناشر انجام گرفته است.

به گزارش وی جی مگ، اکنون اما یکی از خالقان اصلی مجموعه Dead Space یعنی گلم اسکافیلد در گفت و گوی اخیر خود با نشریه گیم‌اینفورمر از علاقه‌اش نسبت به ساخت قسمت جدید مجموعه بازی موفق Visceral Games صحبت کرده. تهیه کننده اجرایی Dead Space در ادامه حتی به این نکته اشاره داشته که برای ساخت قسمت‌های جدید این مجموعه ایده‌هایی داشته که تفاوت‌های بسیاری با نسخه و دوم Dead Space داشته.

با وجود این توضیحات همه چیز به EA بستگی دارد. کمپانی که استودیو سازنده مجموعه بازی Dead Space را تعطیل کرد و حالا اگر قرار بر ساخت ادامه آن باشد، باید شاهد حضور تیمی جدید باشیم. مسئله‌ای که با توجه به شرایط فعلی درصد تبدیل شدن آن به واقعیت بسیار پایین است.

به گزارش وی جی مگ، امی هنیگ در مصاحبه اخیرش با وبسایت USGamer جزئیاتی در خصوص روند تولید پروژه Ragtag و مشکلات پیرامون آن به اشتراک گذاشت. به گفته هنیگ انجین Frostbite دلیل اصلی توقف ساخت Star Wars به شمار می‌رفت. زیرا این انجین برای توسعه بازی‌های اول شخص شوتر ساخته شده بود و برای تولید یک اثر سوم شخص شوتر سینمایی مناسب نبود. اثری که ساخت آن هم تا مرحله زیادی جلو رفته بود. «استودیو Visceral با مشکلات و چالش‌های فراوانی احاطه شده بود. با این وجود ما در حال ساخت یک بازی بودیم و مخاطبین از آن به عنوان Uncharted Star Wars یاد می‌کردند. مسئله که به نوعی مفید بود و باعث می‌شد آن‌ها بتوانند چیزی را در رابطه بازی در ذهن خود متصور شوند.»

«اما ما مجبور بودیم که از انجین Frostbite استفاده کنیم. این یک تصمیم و ابتکار عمل داخلی شرکت بود که همه باید از یک تکنولوژی یکسان استفاده کنند. با این حال Frostbite انجینی بود که برای ساخت بازی‌های اول شخص شوتر تولید و توسعه یافته بود و برای یک پروژه سوم شخص شوتر ماجراجویی سینمایی مناسب نبود. ما مواردی هم‌چون پلتفرمینگ‌های مخصوص بازی‌های سوم شخص و بالا رفتن از موانع و کاورگیری در انجینی تولید کردیم که مخصوص این کار نبود. تیم ما کارهای اساسی در این انجین انجام داد که فکر می‌کنم منفعت آن هم‌چنان به سایرین می‌رسد. با این حال بسیار سخت است وقتی شما چنین زمانی را صرف انجام کارهایی می‌کنید و در نهایت هم به نتیجه نمی‌رسید. ساخت پروژه Star Wars تا حد زیادی جلو رفته بود و کیفیت آن هم واقعا مطلوب بود. اما در نهایت با برنامه کاری و تجاری EA همخوانی نداشت.»

به گزارش وی جی مگ، اطلاعات به دست آمده از آخرین گزارش وبسایت کوتاکو نشان می‌دهد که بعد از توقف ساخت بازی Star Wars که وظیفه توسعه آن را استودیو Visceral Games برعهده داشت، باقی مانده اطلاعات این عنوان به EA Vancouver منتقل شد تا آنها با استفاده از آن روی بازی خود کار کنند. با این حال یک منبع خبر داده که این بازی که در اصل یک Star Wars با خصوصیات Open World بوده نیز از سوی EA کنسل شده.

به نظر می‌رسد که EA Vancouver بار دیگر روی بازی جدیدی از مجموعه Star Wars کار خواهد کرد. حالا باید دید به واسطه اتفاقات پیش آمده و البته حواشی Star Wars Battlefront 2 چه وضعیتی برای قرارداد همکاری EA و دیزنی به وجود می‌آید.

نهایتا باید به این نکته اشاره کرد که بازی کنسل شده ارتباطی به Star Wars Jedi: Fallen Order ندارد که وظیفه ساخت آن را استودیو Respawn برعهده دارد. بازی که فعلا مراحل ساخت خود را دنبال می‌کند و قرار است در سال جاری میلادی برای پلتفرم‌های مختلف منتشر شود.

در بخش دوم قسمت 66 پادکست VGCAST به سراغ بازی‌ها و استودیوهایی رفته‌ایم که در گذشته و طی زمان توسعه دچار مشکلات حاشیه‌ای بسیاری شده‌اند. از Bungie در زمان توسعه Destiny گرفته تا استودیوهای دیگری همچون Visceral Games و Team Bondi که نهایتا موفق به ادامه کار خود نشده و اکنون به عنوان تولیدکننده‌های تعطیل شده شناخته می‌شوند. استودیوهایی که لزوما از دید کیفی عملکرد ضعیفی نداشته‌اند اما به واسطه دلایل دیگر نتوانسته‌اند به موفقیت‌های لازم دست پیدا کنند.

در نهایت باید به این نکته توجه کنید که این هفته همچون قسمت پیشین باز هم نظرسنجی داریم اما فعلا خبری از مسابقه نیست. با توجه به نظرسنجی هفته گذشته متوجه شدیم که از دید شما مخاطب‌های وی جی مگ بازی Assassin’s Creed 2‌ بهترین قسمت از مجموعه بازی‌های Ubisoft است و بعد از آن نیز Assassin’s Creed Brotherhood در رتبه دوم قرار دارد.

نظرسنجی قسمت 66 پادکست VGCAST: از دید شما بازی Red Dead Redemption 2 در زمان انتشار چه متوسط امتیازی را به خود اختصاص می‌دهد ؟

در این قسمت پادکست VGCAST، محمد طالبیان و جواد محسنی حضور دارند.

موسیقی‌های مورد استفاده در قسمت 66 پادکست VGCAST:

VGCAST Main Theme – Arsalan Aboumohsenpour

Adana Twins – Drive Feat. Khan

Nils Frahm – Says

The Wombats – Tokyo

دانلود قسمت 66 پادکست VGCAST با کیفیت 128

دانلود قسمت 66 پادکست VGCAST با کیفیت 320

به گزارش وی جی مگ، به دنبال اتفاقات پیش آمده پیرامون Telltale Games که این شرکت را در آستانه تعطیلی قرار داده، وبسایت PC Gamer لیستی از استودیوهایی که از سپتامبر سال 2017 به ناچار بسته شدند را تهیه کرده که شامل تعداد افراد بیکار شده از هر کدام می‌شود. آماری که بیش از هزار بازیساز بیکار شده را نشان می‌دهد.

• اگرچه Telltale بسته نشده اما اخراج 250 کارمند و باقی ماندن تنها 25 نفر برای به اتمام رساندن آخرین پروژه کمپانی باعث شده تا این شرکت در آستانه بسته شدن قرار بگیرد
• درماه اکتبر گذشته شرکت EA استودیو Visceral Games را بست و 80 نفر از کار خود بیکار شدند
• توسعه‌دهنده بازی Gigantic یعنی استودیو Motiga در ماه نوامبر بخش قابل توجهی از کارمندان خود در حدود 70 نفر را اخراج کرد
• بسته شدن استودیو Motiga توسط شرکت ناشر Perfect World انجام شد که در ماه نوامبر استودیو سازنده بازی Torchlight یعنی Runic Games را هم تعطیل کرد
• شرکت CCP اعلام کرد به دلیل ورود به تجارت VR استودیو Atlanta خود را تعطیل کرده و بخش قابل توجهی از کارمندان شعبه Shanghai نیز کاهش یافته‌اند
• در پایان ماه نوامبر سازنده بازی Marvel Heroes یعنی استودیو Gazillion Entertainment تعطیل شد و 200 نفر از شغل خود بیکار شدند
• در ماه فوریه به دنبال اخراج تعداد زیادی از کارمندان، استودیو The Bartlet Jones Supernatural Detective Agency که متعلق به دیوید جف (خالق God of War) بود بسته شد. استودیویی که بازی Drawn to Death را در کارنامه داشت که با شکست همراه شد
• کمتر از گذشت یک سال از عرضه ابتدایی LawBreakers، در ماه می اعلام شد استودیو شخص کلیف بلزینسکی یعنی Boss Key Productions تعطیل شده و 60 کارمند شغل خود را از دست دادند
• به دنبال بسته شدن شعبه سیاتل Wargaming که با نام Gas Powered Games شناخته می‌شد 150 بیکار شدند
• در ابتدای ماه گذشته استودیو سازنده عناوین MMO یعنی Carbine Studios بسته شد
• چندی پیش نیز اعلام شد Capcom Vancouver بسته شده و 50 نفر از 158 کارمند استودیو سازنده Dead Rising از شغل خود اخراج شدند

این آمار در مجموع نشان می‌دهد طی 12 ماه گذشته بیش از هزار بازیساز بیکار شدند. به‌علاوه استودیوهای دیگری نیز بودند که در سال گذشته تعدادی از کارمندان خود را اخراج کردند که از جمله آن‌ها می‌توان به Hangar 13، Harmonix، The Chinese Room، Volition، Codemasters Evo و مواردی دیگر اشاره کرد.

به گزارش وی جی مگ، اطلاعاتی که به تازگی از این پروژه کنسل شده از سوی وبسایت پالیگان منتشر شده نشان از این دارد که سازندگان Dead Space در گذشته روی بازی Jack the Ripper کار کرده و قصد داشته‌اند که گیمر را در نقش این شخصیت مرموز و جذاب قرار دهند. البته ماجرا به همین‌جا ختم نشده و بازی استودیو Visceral که قرار بوده با نام The Ripper ساخته شود، سعی در روایت داستان از زاویه دید جک داشته. در مقابل البته باید به این نکته نیز اشاره کرد که در داستان طراحی شده از سوی سازندگان Dead Space، زن‌هایی که توسط جک کشته می‌شوند خون‌آشام بودند.

در نهایت اوضاع به شکل مورد نظر استودیو Visceral Games پیشرفت و با تعطیلی آنها پروژه ساخت بازی Jack the Ripper نیز متوقف شد.

به گزارش وی جی مگ، آقای بن وانات عضو سابق استودیو Visceral Games که کارگردانی Dead Space را برعهده داشته و سپس به عنوان Creative Director بازی Tomb Raider در استودیو Crystal Dynamics مشغول به کار شده در مصاحبه اخیر خود با وبسایت یوروگیمر توضیحاتی درباره بازی Dead Space 4 و ایده‌های پشت آن ارائه کرد. «ایده Dead Space 4 با تم و زمینه بقا مطرح شد و براساس پایان Dead Space 3 شکل گرفت. پلیر باید در کشتی فضایی به دنبال آذوقه می‌گشت و در عین حال به دنبال سایر موارد از جمله جستجو کشتی‌های آلوده به منظور یافتن بازماندگان هم می‌بود. بسیاری از ایده‌های گیم‌پلی بازی نیز از روی نسخه سوم مطرح شد.»

«بازی ساختار یک دنباله را طی می‌کرد اما از نوعی بخش‌های غیرخطی هم بهره می‌برد. پلیر در طول آن باید کشتی‌های متروکه و نابود شده را به منظور یافتن تجهیزات فضایی و سرنخ‌هایی برای معمای بزرگ داستان کاوش می‌کرد.» از دیگر نکات مطرح شده در این مصاحبه می‌توان به تهدید محسوب شدن دشمنان در جاذبه صفر، بهبود سیستم Craft نسخه سوم بازی، طراحی کشتی‌های فضایی متعدد با مقیاس یکسانی از طراحی USG Ishimura و مواردی دیگر اشاره کرد.

به گزارش وی جی مگ، اصلی‌ترین ایده پشت پروژه جدید استودیو EA Motive ساخت یک بازی اکشن ماجراجویی داینامیک است. ریموند اظهار کرد که تا رونمایی از این اثر زمان زیادی هم‌چون یک سال باقی مانده است. اما طرح اصلی پروژه، یک بازی تک‌نفره است که می‌تواند بدون نیاز به پشتیبانی پس از انتشار و یا دنباله، تغییراتی به وجود بیاورد. بازی در مراحل اولیه ساخت خود قرار دارد و با توجه به گزارشات قبلی به نظر می‌رسد در محیط عملی تخیلی جریان دارد.

ریموند تیم خود را تشویق کرده تا ساختار بازی را به گونه‌ای طراحی و جلو ببرند که تنها به کشتن و تیراندازی محدود نشود. هدف این بازی بدین گونه بوده تا گیمرهایی را مخاطب قرار دهد که به دنبال موارد بیشتری از تیراندازی و کشتن هستند و تمرکز اصلی خود را روی جستجو و کاوش در محیط قرار می‌دهند. انعطاف‌پذیری نیز یکی دیگر از اهداف بازی EA Motive است. ریموند در ادامه از برداشتن موانع صحبت کرد که به بازی‌هایی هم‌چون Fortnite اشاره دارد که روی طیف وسیعی از پلتفرم‌ها منتشر شده‌اند. هم‌چنین او ادامه داد که بازی‌های امروزی به عناوینی با دنیای بزرگ اشتراکی تبدیل شده‌اند که تجربه اجتماعی را با خود به همراه دارند.

در آخر ریموند از ساخت یک بازی جدید دیگر در مقیاس کوچک خبر داد که استودیو EA Motive مشغول کار روی آن است و تجربه شخصی‌تری را منتقل می‌کند. در حال حاضر نیز تنها سه نفر روی این اثر کار می‌کنند.

به گزارش وی جی مگ، خالق سری آنچارتد طی برگزاری کنفرانسی در شهر بارسلونا و در مصاحبه با وبسایت یوروگیمر توضیح داد از ماه ژانویه گذشته دیگر هیچ همکاری با شرکت EA نداشته و برنامه دارد تا استودیو مستقل جدید خود را تاسیس کند. در مورد وضعیت موجود در خصوص کنسل شدن پروژه Star Wars نیز امی هنینگ به صورت قانونی اجازه نداشت تا بیانیه‌ای در مورد این قضیه منتشر کند.

امی هنینگ درباره بازی Star Wars در ادامه توضیح داد به هنگام ساخت این پروژه که در ابتدا قرار بود یک بازی سینگل‌پلیر اکشن ماجراجویی و داستان‌محور باشد و سپس کنسل شدن آن، ایشان به همراه تیمی از شرکت EA مشغول ساخت بودند اما پس از آن و به دنبال موانعی که بعد از کنسل شدن پروژه Visceral Games به وجود آمد اکنون ایشان می‌خواهد به صورت مستقل کار کند. امی هنینگ قصد دارد تا با مشاوره افرادی به خصوص کمپانی‌های سازنده عناوین واقعیت مجازی، افراد جدیدی را به استودیو مستقل خود وارد کند و با یک تیم کوچک حداکثر 15 نفره مشغول ساخت بازی‌های خود شوند.

در آخر اظهار کرد ایشان در حال حاضر مشغول ساخت هیچ بازی براساس Star Wars نبوده و آن پروژه دیگر کنار گذاشته شده است. چرا که گزارشات بعدی حاکی از این مسئله بودند که شرکت EA این بازی را به استودیو EA Vancouver سپرده تا ساختار و طراحی آن را به طور کلی تغییر دهند و بیشتر آن را با فرم یک بازی open-world با عناصر آنلاین بسازند. اگرچه امی هنینگ جزئیاتی از بازی که خود مشغول ساخت آن بود به اشتراک نگذاشت اما توضیحات ایشان نشان می‌دهد بازی در دست ساخت EA Vancouver بسیار متفاوت از آن چیزی است که استودیو Visceral Games روی آن کار می‌کرده است. ایشان ابراز امیدواری کرد که دوست دارد EA این پروژه را احیا کند.