ممنون برای توضیحات. من متوجه هستم که سیستم های esra و pegi چطور فعالیت دارن و اینکه این رو بگم برای من بودن و یا نبودن این ارگان ها فرقی نداره، نظر من این بود که چون من خودم بدون توجه به این مسائل رشد کردم و به مشکلی بر نخوردم شاید برای بقیه هم همچین چیزی نه بعنوان یک راه بهتر یا بدتر بلکه بعنوان یک راه فرعی عمل بکنه. من مسلما منکر تاثیرات منفی برروی سنین مختلف نیستم ولی من هم اینطوری بزرگ شدم و پایان بدی نداشت.

آقا ماهان عزیز،
جناب ذاکری توضیحات بسیطی در این باره یادآوری کردند، بنده هم در تکمیل صحبت های ایشان عرض می کنم:
در مورد بازی های رایانه ای تحقیقات روان شناسی گسترده ای انجام شده است و نتیجه کلی آن است که در صورتی که هر گروه سنی بازی مناسب با گروه خودش را دریافت کند؛ بازی های رایانه ای می تواند آموزنده بوده و سلامتی، خلاقیت و فواید اجتماعی متعددی در بر داشته باشد. ولی در صورتی که یک گروه سنی به محتواهای نامناسب دسترسی پیدا کند، نتایج زیان آوری نظیر خشونت درون، استرس و اضطراب، عدم تمرکز، بلوغ زود رس جنسی و مشکلات شخصیتی به همراه می آورد. برای مطالعات بیشتر می تونید به سایت انجمن روان شناسان آمریکا (www.apa.org) مراجعه کنید.
وقتی این موضوع تخصصی بررسی شده و سود و زیان آن مشخص گردیده؛ قانون می تواند برای حفظ سلامت و امنیت خانواده ها، دست به اقدامات اجرایی مناسبی بزند.
توجه داشته باشید که نظام هایی مثل ESRB و PEGI و نظایر آن بر خلاف این نظام در کشور ما تنها برای جهت دار کردن محتواها نیستند. با تعریف یک نظام رده بندی، قوانینی در جهت فروش این بازیها در فروشگاه های زنجیره ای و مغازه ها وضع می گردد. فروشنده ها موظف به دریافت کارت شناسایی و بررسی سن خریدار قبل از عرضه بازی به مشتریان هستند و در صورت عدم رعایت این قانون، جریمه های سنگینی در نظر گرفته می شود. (همانند فروش مشروبات الکی و سیگار)
در طرف دیگر فرآیند اطلاع رسانی و آگاه سازی والدین به صورت جریان های تبلیغاتی و اطلاع رسانی آغاز می شود و حتی فراتر از آن، بر روی کنسول های بازی امکان نصب محدودیت سنی و کنترل والدین وجود دارد. مطمئنا چنین نظام فعال و پویایی را نمی توان با سیستم رده بندی اسرا که به صورت کاملا انفعالی حرکت کرده و تنها به نصب یک نماد عددی بر روی جلد بازی های داخلی خلاصه می شود مقایسه کرد.
انسان ها در مسیر پیشرفت هستند و مطمئنا قصد عقبگرد را نداریم. اگر حرف شما درست باشد، زمانی هم بود که انسان ها در غار زندگی می کردند و به واقع نجات هم پیدا می کردند. ولی پیشرفت ها در صدد بهبود زندگی و افزایش کیفیت آن هستند. نظام های رده بندی بازی ها نیز به مثابه ساخت خانه در مقابل زندگی در غار هستند و سلامت جمعی را افزایش می دهند.

ماهان خان عزیز تا حدودی با صحبت شما موافقم ولی دنیا بدون داشتن قانون را می شود تصور کرد؟!
قطعا جهان بدون قانون یعنی هرج و مرج.
دوم اینکه نظام رده بندی برای سنین کم سن و سال طراحی می گردد آن هم نه برای محدود کردن این سنین،بلکه حفاطت از این سنین.
اصلن یک سوال، شما خودتون اجازه می دهید بازی the evil within یکی از اقوام مثلا ۶ ساله شما بازی کند؟
مسلما نه( البته اگه دوستش داشته باشید 🙂 )
به دلیل اینکه این حجم وحشت باعث توهم و موارد خطرناک دیگری می شود که بعضا قابل جبران نیست!

حرف شما عقیده ی اکثر مردمه و من قبل اینکه نظر خودم رو بگم میدونستم که همچین صحبتی انجام میشه.
من معتقدم که انسان باید توی یه راه انعطاف پذیر رشد کنه چون اینطوری بهتر با مسائل روبرو میشه. البته نباید انعطاف رو با تربیت اشتباه گرفت بلکه انعطاف بخشی از تربیت هست. نظر من از روی تجربه خودمه. توی ایران بیشتر افراد به رده بندی سنی توجه نمیکنن و منم خودم همینطوری بزرگ شدم. موضوع اینه که خیلی مسائل مهم تری هست که روی افراد تاثیر میذاره تا بازی های رایانه ای ولی از اونجا که همه میخوان اشتباهات خودشون رو پنهان کنن میان سوزن رو روی یه چیزی که سرزنش کردنش ساده هست میزنن. الآن یک سیر عظیمی از بدبینی نسبت به بازی های رایانه ای بخاطر گفته های بعضا درست یا نا درست روانشناس هاست که الآن بعد از این همه سال که دانشمند های دیگه تحقیق کردن و فهمیدن فواید بازی های رایانه ای بیشتر از ضرر هاشه، حالا حرف ها برعکس شده. کل این حرف هارو زدم که بگم این موضوع هم یکی از بازی های یک مشت آدم که هر دو هفته یه بار دور هم جمع میشن تا برای دنیا نقشه بکشن هست.

به هر حال همیشه همه افراد در آرزو داشتن جامعه ای همچون مدینه فاضله (آرمان شهر) هستند ولی همه به خوبی می دانیم که رسیدن به این حد کمال امکان پذیر نیست.
نظام ESRB یک نظام قوی جهانی است که اکثر کشورها را مدنظر قرار دادهاست و باعث ارتقا آگاهی خانواده ها از کلیت بازی های رایانه ای شده است. اینکه نظام برداشته شود چون ۱۰ سال بعد افراد مختلف در سنین مختلف مواجه میشوند با مسایل مختلف ! باعث به وجود آوردن خطر برای سنین مختلف است.
هیچ گاه یک کبریت را به بچه ۱ ساله نمی دهند بگویند گاز را روشن کن 🙂
در صورتی که کبریت بسیار مفید و کاربردی است. بازی های رایانه ای هم همچون کبریت هستند اگر به فرد مناسب برای استفاده داده شود می تواند بسیار مفید باشد ولی اگر به فرد نامناسب برای استفاده داده شود باعث حوادث ناگوار می شود!
امیدوارم منظور بنده را فهمیده باشید

مرسی از شما
نکته مهم این است که باز هم، نظام هدفمندی چون ESRB مورد نقد واقع می شود و مدام در حال تغییر و تحول است. نکته ای که متاسفانه در نظام اسرا ،به صورت کند و بعضا غیر موثر صورت می پذیرد.

ممنون برای مطلب

راستی سایت خیلی خوب شده که صفحه اصلی رو به لیست اخبار برگردوندید. قبلا گفتم که اینطوری بهتره!