براوو آقاى قربانى ، حقيقتا زديد وسط خال.
مضاف بر اين من شخصا فكر ميكنم يكى ديگه از چيزايى كه به روايت هيجان انگيزتر داستان كمك كرد برگشت به يه نقطه تكرارى در طول مسير كريتوس بود (مثلا چيزهاى به ظاهر بى اهميتى از قبيل درست كردن تيردون اترئوس با اون تير شكسته ، خوردن مجسمه ثور توسط يورمونگاندر يا حتى هويت واقعى فريا كه در نهايت همگى در غيرمنتظره ترين لحظه و به شكلى هيجان انگيز اهميت قابل توجهى پيدا كردن ، يه سورپرايز جذابى درش بود).البته اين ويژگى رو شايد نشه كاملا نوآورانه در نظر گرفت ولى گادآووار حداقل يكى از بهترين مصاديقش بود.
نهايتا خيلى متشكر از آقاى طالبيان ، شخصا مقاله هايى كه نگاه بنيادين (و به نظر من حتى فلسفى) به مقوله گيم دارن رو خيلى ميپسندم.