مقاله

سونی و یادگیری راه موفقیت نینتندو

sony in the way of nintendo

نینتندو همیشه خود را به‌عنوان بازی‌ساز نگاه می‌کند، در حدی که سخت‌افزارهای ساخته‌شده توسط این شرکت در اصل وسیله‌ای برای ساخت و فروش بازی‌هایش بدون قرار گرفتن تحت کنترل دیگران است. شاید به این دلیل است که نینتندو کمترین تعامل را با دیگر بازی‌سازان دارد. نتیجه این استراتژی این است که بازی‌های خاص این شرکت توجه مخاطبان به سخت‌افزار را افزایش می‌دهند و در پی آن، علاقه این افراد به باقی آثار موجود افزوده می‌شود. برای مثال کسی که به هوای تجربه جدیدترین زلدا کنسول سویچ را خریداری کرده، به ‌احتمال ‌زیاد به سراغ بازی‌های انحصاری دیگری مانند ARMS و Splatoon 2 خواهد رفت و حتی مهم‌تر بازی‌های چند پلتفرمی را روی Nintendo Switch خریداری می‌کند. ( in the way of )

این یکی از دلایلی است که معمولا باعث فروش خوب پلتفرم‌های نینتندو می‌شود. حتی کنسولی مشکل‌دار مانند Wii U توانست در طول عمر خود 14 میلیون فروش کند. این قدرت نینتندو در بازار کنسول‌هاست: همیشه نرم‌افزار این شرکت خریدار دارد، حتی در هنگامی‌که اشتباهات فاحش نینتندو در ساخت سخت‌افزار زنگ مرگ این شرکت را به صدا درمی‌آورد، از Wii U  گرفته تا GameCube که چندان موفق نبودند. اگر به بازی‌های نینتندو توجه کنیم، خواهیم دید که برخلاف معمول، آثار این شرکت ماه‌ها و شاید سال‌ها به فروش خود ادامه می‌دهند و به همین دلیل قیمتشان کاهش پیدا نمی‌کند. نینتندو از اندک سازنده‌هایی است که می‌تواند مانند بزرگانی مانند Bethesda و Rockstar بازی‌های درخور توجه ارائه کند.

sony in the way of nintendo

دلیل اشاره به نام نینتندو در کنار در این روزها، این است که نیز توانسته روال خود را تبدیل به صاحب پلتفرم با نرم‌افزار پرطرفدار کند. بیشتر به سمت بازی‌هایی با تم بزرگ سالانه رفته درحالی‌ که نینتندو معمولاً به دنبال بازی‌های همه‌پسند و سرراست، به همراه نوآوری است. ولی در کل استراتژی هر دو شرکت شباهت فراوانی به یکدیگر دارد. با اینکه همیشه تا حدی در تولید بازی‌های First party باکیفیت تلاش می‌کرد (مانند خرید Pygnosis و ارائه Wipeput روی PS1) اما همواره روی بازی‌های Third Party برای فروش سخت‌افزار تکیه داشت. سال‌ها عناوینی مانند Tomb Raider، Resident Evil، Crash Bandicoot و … فروش کنسول را تضمین می‌کردند. در ابتدا این انتخاب درستی بود زیرا دیگر سازندگان نگران رقابت با عناوین قوی صاحب کنسول نبودند و در کنار آن، همه بازی‌ها به کنسول به‌عنوان پلتفرم اصلی نگاه می‌کردند، پس چرا باید تلاش کرد؟

بالاخره زمان PS3 این عرصه را تغییر داد. با حضور قوی Xbox 360، در کنار هزینه بالای ساخت بازی، حرکت مایکروسافت برای ارتباط ساخت بازی‌ها بین Xbox و PC و حضور موتورهای بازی‌سازی مانند Unreal، بسیاری از سازندگان شروع به عرضه بازی‌های خود روی دیگر کنسول‌ها کردند. برای اولین بار عناوینی مانند Devil May Cry، Final Fantasy روی کنسولی غیر از PS حضور پیدا کردند. حتی در مقطعی بازی‌هایی مانند Bioshock در ابتدا منحصر به کنسول مایکروسافت بودند و مشکل برای PS3 بیشتر و بیشتر شد. در این زمان متوجه شد که دیگر نمی‌تواند روی Third party هایی حساب کند که به دنبال سود خود بودند. وقت آن بود که با ساخت آثار انحصاری، فروش کنسول را تضمین کند و منتظر دیگران نباشد. همه می‌دانیم بعد چه شد. شروع به سرمایه‌گذاری و خرید انواع و اقسام شرکت‌ها کرد و به‌زودی قطاری از بازی انحصاری عرضه شدند که تا حدی فروش خوبی داشتند، ولی عالی نبودند. در آن زمان بازی‌های بسیاری عرضه کرد، برخی عالی، برخی معمولی و برخی نه‌چندان خوب که فروش خوبی نیز نداشتند.

sony in the way of nintendo

با این ‌وجود، در پایان دوران PS3، تعداد زیادی استودیو و بازی داشت که افراد زیادی به دنبال آن‌ها بودند. برخی مانند Naughty Dog به‌تنهایی می‌توانستند System seller باشند و برخی مانند God of War و Ratchet and Clank توسط عملکرد ضعیف PS3 ضربه خورده بودند. وقتی نوبت به PS4 رسید، کاملاً عملکرد خود را تغییر داد. به‌جای ارائه چندین بازی سالیانه، روی عرضه تعداد انگشت‌شماری در هرسال سرمایه‌گذاری کرد و تمام تلاش خود را بر روی آن‌ها متمرکز نمود. نتیجه بازی‌هایی باکیفیت بسیار بالا مانند Bloodborne، Uncharted 4، Horizon Zero Dawn و این اواخر God of War و البته Spider-Man بود که همگی با موفقیت خیره‌کننده مواجه شدند. اوج این رویه بازی God of War بود که نشان داد از زنده کردن برندهای خود و ساخت دوباره آن‌ها هراسی ندارد و می‌تواند با تغییر در نگاه خود، آثاری محبوب و موفق به بازار عرضه کند.

نکته دیگر تغییر روال فروش بازی‌های از تعداد انگشت‌شمار میلیون و موقتی، به فروش بالای 5 میلیون در ماه‌ها و شاید سال‌هاست. Uncharted 4 هنوز فروش دارد و 9 میلیون نسخه را رد کرده است، Horizon Zero Dawn نیز همانند آن عمل کرده و فروشش به 7.6 میلیون رسیده است؛ و God of War فروشی نینتندو وار را می‌گذراند و نشان می‌دهد که قدرت به حدی رسیده که به‌تنهایی فروش سخت‌افزاری را تضمین کند؛ و این‌همه می‌رسد به شباهت میان نینتندو و . هر دو شرکت با خوشحالی از پشتیبانی Third party ها بر روی کنسول خود استفاده می‌کنند، ولی در این مقطع از زمان هر دو سخت‌افزار را در خدمت نرم‌افزار گرفته‌اند. در عملی که به نظر واضح است، و نینتندو هر دو در ساخت بازی‌هایی باکیفیت بسیار بالا سرمایه گذاشته‌اند و نمی‌توان انکار کرد که این استراتژی ساده موفق خواهد بود.

ولی چیزی که تا حدی نامحسوس است، اعمال با ریسک بالایی است که این شرکت‌ها برای موفقیت انجام می‌دهند. ساخت بازی‌های یک‌نفره مانند Zelda و God of War در روزگار بازی‌های آنلاین در این روزها شاید چندان تضمین موفقیت نداشته باشد. دلیلی که این دو شرکت می‌توانند امثال این بازی‌ها را بسازند صاحب بودن کنسول اختصاصی است. نیاز دارند که انواع و اقسام تجربه‌ها برای جذب مخاطب را ارائه دهند و در این میان، ضرر را نیز به جان بخرند. همین مسئله باعث می‌شود که راه برای ساخت بازی‌های عالی و بی‌نظیر باز شود!

تحریریه سابق - آیت سلطانی

آیت سلطانی

9 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
FarhadSurd

بعد چند سال تو سایتا ایرانی یک مطلب درست و مشتی خوندم دس خوش

Daniyal Bleszinski

مقاله بسیار جالبی بود :yes: :yes: :yes: به نظر من نسل بعد شاهد سخت‌ترین درگیری بین سونی و مایکروسافت خواهیم بود. مسئله‌ای که الآن هست اینه که سونی درصد زیادی از بازی‌هاش داستان محور و سوم شخص، از اون طرف مایکروسافت به نظر میاد ژانرهای متنوع‌تری برای عرضه در نسل بعد خواهد داشت. سوال اینجاست که آیا سونی به همین روندی که در نسل هفتم و هشتم طی کرد ادامه میده یا اینکه تغییر رویه میده؟ و اگر که تغییر رویه نده، باز هم می‌تونه مثل این نسل به موفقیت دست پیدا کنه؟ یا اینکه گیمر‌ها به سمت مایکروسافتی کوچ… Read more »

علی.ن

یک سوال مهم تو مقاله جواب داده نشد.آیا بازی های انحصاری پلی استیشن باعث ترغیب مردم به خرید این کنسول شدند؟یابالعکس فروش بالای PS4 خود به خود فروش بالای عنواین انحصاری این کنسول رو به همراه داشت؟ضمن اینکه منکر کیفیت بالای بازی های انحصاری پلی استیشن نمیشم ،شخصا تاثیر عامل دوم رو بیشتر میدونم.فروش خوب یک کنسول در لانچ میتونه مسیر موفقیت اون رو هموارتر کنه.رقیب مستقیم،اکس باکس، فروش اولیه رو نه به خاطر لانچ تایتل های PS4،که به خاطر سیاست های غلط خودش مثل قیمت بیشتر و شایعه نبود امکان خرید و فروش بازی دست دوم باخت.(شاید حتی لانچ… Read more »

میثم قربانی

بسیار عالی. از اینکه میبینم بچه ها انقدر دید بازی نسبت به مسائل دارن و خیلی خوبی نظراتشون رو میگن تا ما هم چند تا چیز یاد بگیریم کیف میکنم. :yes: :yes: به شخصه این کامنتهایی که براش وقت میزارین و نشراتتون رو میگین رو 100 برابر کامنتهای تک خطی تعریف و تجمید دوست دارم. ولی در مورد فروش بازی روی PS4 و تاثیر اون روی فروش خود کنسول اجازه بده باهات مخالف باشم. به طور حتم بازی های ps4 بودن که باعث شد اینجوری بشه. تو نسل پیش بود که سونی فهمید باید چی کار کنه. وقتی که 4… Read more »

علی.ن

ممنون از توجه تون آقا میثم.اول از همه بگم به جز آیتم هاتون،کامنت های شما وآقای طالبیان رو همیشه دنبال میکنم.خیلی اوقات کامنت هاتون خودش یه مقاله خوب میشه.کامنتتون در مورد رامها و امولاتورها تو خبر شکایت نینتندو خودش یک کلاس درس بود. :yes: در مورد آینده نگری خریداران PS4 باهاتون موافقم.طرفدارها میتونند بعد از معرفی بازی ها.نسبت به منتشر شدنش مطمئن باشن.این جور نبوده که بگیم ما به هوای فلان بازی کنسول رو خریدیم ولی بازی هیچ وقت منتشر نشد.به جز Last guardian (که با یک نسل تاخیر عرضه شد) و Agent(که هیچ وقت عرضه نشد)،اون هم تو نسل… Read more »

Daniyal Bleszinski

به نظر من دلیلی که باعث شد PS4 حتی لانچ قوی‌تری داشته باشه، علاوه بر همه‌ی اون نکاتی که شما اشاره کردید، عملکرد خوبش در نسل هفتم که برمی‌گرده به بازی‌های انحصاری‌های فوق‌العاده‌ای که در همون نسل عرضه کرد.

if satan was the father

راستی یه انتقاد
مقاله هم بیشتر بذارید و حتما هم طولانی باشه
الان این مقاله تو پنج دقیقه اینا تموم میشه که :struggle: اونم مقاله ای که میشد خیلی بیشتر راجب اش بحث کرد…
سپاس
big satan :laugh:

if satan was the father

آقا یه سوال
تفاوت first party و third party چیه؟
الان مثلا سایفون فیلتر ps1 فرست پاریتی هست یا ترد پارتی؟؟
الان مثلا گاد و رچت و GT فرست پارتی اند، درسته؟
یه توضیح روشن بدید که ما هم روشن شیم!

محمد طالبیان

فرست پارتی به استودیوهایی گفته میشه که مالکیت اونها در اختیار کمپانی‌های سازنده کنسوله و به صورت انحصاری کار میکنن
استودیو‌ها و کمپانی‌های دیگه‌ای که مستقل از سازنده‌های کنسول هستن بهشون ترد پارتی گفته میشه